Καταγγελίες για σεξουαλικές παρενοχλήσεις, σπασμένα πλευρά και επιθέσεις μέχρι το αεροπλάνο.
![Global Sumud Flotilla: Βασανιστήρια, πλαστικές σφαίρες, στέρηση νερού – Τι καταγγέλλει η ελληνική αποστολή [βίντεο]](https://www.efsyn.gr/wp-content/uploads/2026/05/flotilla-israel-980x653.jpg)
Σε ελληνικό έδαφος επέστρεψαν το βράδυ της Παρασκευής οι 19 ακτιβιστές που συμμετείχαν στην ελληνική αποστολή του διεθνούς στόλου «Global Sumud Flotilla», ο οποίος είχε ως ανθρωπιστικό στόχο να προσεγγίσει τη Λωρίδα της Γάζας και να σπάσει τον ναυτικό αποκλεισμό.
Τα μέλη της αποστολής, αμέσως μετά την άφιξή τους, προχώρησαν σε σοβαρότατες καταγγελίες εις βάρος των ισραηλινών δυνάμεων, κάνοντας λόγο για συστηματικά βασανιστήρια, σωματική και λεκτική κακοποίηση, καθώς και σεξουαλικές παρενοχλήσεις κατά τη διάρκεια της κράτησής τους.
«Μας υπέβαλαν σε ομαδικά βασανιστήρια – Το Ισραήλ αλωνίζει τη Μεσόγειο»
Η παραγωγός, σεναριογράφος, σκηνοθέτιδα και ιδρυτικό μέλος των «Filmmakers 4 Palestine Greece», Φαίδρα Βόκαλη, περιέγραψε με λεπτομέρειες τη βίαιη μεταχείριση που υπέστησαν οι συλληφθέντες από τις ισραηλινές αρχές.
«Με χτύπησαν, όχι τόσο βαριά όσο άλλους συντρόφους. Μας υπέβαλαν σε ομαδικά βασανιστήρια στα οποία ήμασταν σε stress positions πάρα πολλές ώρες γονατισμένοι ακούγοντας τον Ισραηλινό εθνικό ύμνο. Μας μετέφεραν διαρκώς κρατώντας τα κεφάλια μας δεμένα στους πισθάγκωνες για πάρα πολλές ώρες. Μας είχαν να περπατάμε στη πόλη. Πυροβολούνταν προειδοποιητικές βολές με πλαστικές σφαίρες. Σύντροφοι οι οποίοι είχαν χτυπηθεί και δεν μπορούσαν καν να κοιμηθούν και στέκονταν όρθιοι, τους σημαδεύανε με λέιζερ. Σύντροφοι πυροβολήθηκαν από πλαστικές σφαίρες. Μιλάμε για ασύλληπτα πράγματα και τα οποία αυτά είναι, θα το ξαναπώ, είναι καθημερινότητα για τους Παλαιστίνιους. Αυτά ήταν ένα τίποτα σε σχέση με αυτά που συμβαίνουν στην Παλαιστίνη. Δεν μπορούμε καν να τα διανοηθούμε, παρόλο που μπορεί να τα βλέπουμε ή να τα διαβάζουμε» κατήγγειλε η Φαίδρα Βόκαλη.
Παράλληλα, άσκησε δριμεία κριτική στη στάση της διεθνούς κοινότητας αλλά και της ελληνικής πλευράς, σημειώνοντας: «Το γεγονός ότι θεωρούν ότι μπορούν να δημοσιεύουν αυτά τα βίντεο σε όλο τον κόσμο και να υπάρχει ατιμωρησία είναι ενδεικτικό της συνενοχής που υπάρχει από όλες τις κυβερνήσεις. Δεν θα σταματήσουμε να μαχόμαστε για μια ελεύθερη Παλαιστίνη και πρέπει να καταγγείλουμε τη συνενοχή της ελληνικής κυβέρνησης. Εάν δεν είχε επιτρέψει να γίνει αυτή η παράνομη ενέργεια στα ελληνικά, στα διεθνή χωρικά ύδατα, τα οποία όμως εμπίπτουν στην ζώνη έρευνας και διάσωσης της Ελλάδας, τίποτα από όλα αυτά δεν θα ήταν εφικτό. Το Ισραήλ αλωνίζει τη Μεσόγειο λες και είναι το χωραφάκι του. Όσο υπάρχει ατιμωρησία θα συμβαίνουν αυτά τα πράγματα παιδιά και είμαστε οι επόμενοι».
«Προσπαθούσαν να μας απανθρωποποιήσουν, με ξύλο, πλαστικές σφαίρες, στέρηση νερού»
Ένα άλλο μέλος της ελληνικής αποστολής αποτύπωσε το μέγεθος της αγριότητας που αντιμετώπισαν, τονίζοντας χαρακτηριστικά πως «τα βασανιστήρια που περάσαμε παραπέμπουν στον 19ο αιώνα».
«Προσπαθούσαν να μας απανθρωποποιήσουν»
Από την πλευρά της, η Γραμματέας του Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών (ΣΜΤ), Χριστίνη Δέση Λουκά, αναφέρθηκε στον ειρηνικό χαρακτήρα της αποστολής και στην προσπάθεια εξόντωσης του παλαιστινιακού λαού.
«Εμείς ξεκινήσαμε μια ειρηνευτική αποστολή προκειμένου να παραδώσουμε ανθρωπιστική βοήθεια στη Λωρίδα της Γάζας και να προσπαθήσουμε να σπάσουμε τον ναυτικό αποκλεισμό. Γνωρίζουμε πάρα πολύ καλά, όπως φανταζόμαστε και εσείς, ότι το κράτος δολοφόνων του Ισραήλ εδώ και πάρα πολλά χρόνια έχει αποκλείσει όλη αυτή την περιοχή. Προχωράει σε αλλεπάλληλα πογκρόμ, σε αποκλεισμό ακόμα και μετά την τάχα μου εκεχειρία μετά τον Οκτώβρη συνεχίζονται οι δολοφονίες. Γνωρίζουμε πάρα πολύ καλά ότι το Ισραήλ κάνει οποιο– με οποιονδήποτε τρόπο προσπαθεί να αποκλείσει οποιαδήποτε προσπάθεια γίνεται για να βοηθηθεί ο Παλαιστινιακός λαός και προσπαθεί να τον εξοντώσει με κάθε τρόπο και στην ουσία προχωράει σε μια γενοκτονία, ας πούμε, ενός λαού» δήλωσε η κυρία Δέση Λουκά.
Όπως εξήγησε η ίδια, η μεταχείριση των αρχών ασφαλείας είχε ως ξεκάθαρο στόχο τον εκμηδενισμό της ανθρώπινης υπόστασης των ακτιβιστών: «Δεν υπάρχει αλληλέγγυος, συναγωνιστής, ακτιβιστής που συμμετείχε στην αποστολή, που να μην πέρασε από το χέρι ενός βασανιστή, που να μην ήρθε αντιμέτωπος με μία εξαθλίωση και στην ουσία προσπαθούσαν να μας απανθρωποποιήσουν. Θα βγουν και τις επόμενες μέρες οι καταγγελίες μας. Βρεθήκαμε αντιμέτωποι με πλαστικές σφαίρες, με αλλεπάλληλο ξύλο, με στέρηση νερού».
Καταγγελίες για σεξουαλικές παρενοχλήσεις, σπασμένα πλευρά και επιθέσεις μέχρι το αεροπλάνο
Οι μαρτυρίες των μελών της αποστολής σοκάρουν όσον αφορά την παντελή έλλειψη πρόσβασης σε βασικά αγαθά, αλλά και τις ειδικές συνθήκες κράτησης των γυναικών.
«Δεν μπορούσες να κάνεις τίποτα, οτιδήποτε και να ζητούσες ή να διεκδικούσες κάτι αυτονόητο, η μόνη απάντηση ήταν το ξύλο. Ήταν να είσαι μονάχα σκυφτός και γονατιστός. Ήταν να μη σου δίνουν νερό, να μην έχεις χαρτί για την τουαλέτα για πέντε μέρες. Πρόσβαση σε πολύ βασικά αγαθά. Με το που πήγαινες να διεκδικήσεις κάτι, η απάντηση ήταν κροτίδες λάμψης ή πλαστικές σφαίρες ή νερό. Το δίχτυ αυτό έτσι ξαναφαίνεται. Όλος ο κόσμος που πέρασε από εδώ έχει σπασμένα πλευρά. Υπήρχε συναγωνίστρια σε πλοίο που ήταν κυρίως Έλληνες επιβαίνοντες με τεράστια, με τεράστια πληγή από πλαστική σφαίρα. Οι σεξουαλικές παρενοχλήσεις. Είναι πάρα πολλά πράγματα. Θα τα βγάλουμε τις επόμενες μέρες. Υπάρχουν πάρα πολλές σεξουαλικές κακοποιήσεις και παρενοχλήσεις. Υπήρχε και λεκτική κακοποίηση σε όλες τις κοπέλες που περάσαμε από τις φυλακές. Καθημερινή, δηλαδή ένας εξευτελισμός και μια τρομερή, ας πούμε, πρόκληση» ανέφεραν τα μέλη της αποστολής.
Παρά τη βία, οι ακτιβιστές υποστηρίζουν ότι δεν «λύγισαν», ενώ περιγράφουν και την επίθεση που δέχθηκαν ακόμα και κατά τη διαδικασία της απέλασής τους: «Πραγματικά χαιρόμουν πάρα πολύ το κουράγιο των υπόλοιπων συναγωνιστών που ήταν εκεί και τολμήσανε και φώναξαν Free Palestine την ώρα που ήταν εκεί ο Μπεν Γκιβιρ. Γιατί ξέραμε όλοι ότι με το που πας να σηκώσεις λίγο τα μάτια ή πεις Free Palestine ή οτιδήποτε τέτοιο, ακόμα και την ώρα που φεύγαμε για το αεροδρόμιο που προσπαθήσαμε, κάποιοι προσπάθησαν να σηκώσουν ας πούμε το σήμα της νίκης, όταν πια είχαμε απελαθεί δηλαδή και μπαίναμε στο αεροπλάνο, ακόμα και τότε πάλι είχαμε επίθεση από αστυνομικούς να μας χτυπάνε κόσμο».
Κλείνοντας, οι Έλληνες ακτιβιστές θέλησαν να στρέψουν την προσοχή της κοινής γνώμης στους χιλιάδες Παλαιστίνιους που παραμένουν έγκλειστοι: «Αντιλαμβανόμαστε προφανώς ότι αυτό το πράγμα είναι μονάχα μια μικρή γεύση του τι βιώνουν αυτή τη στιγμή 9.500 όμηροι Παλαιστίνιοι, οι οποίοι βρίσκονται κλεισμένοι ακόμα μέσα στις φυλακές, οι οποίοι βρίσκονται αντιμέτωποι ακόμα και με θανατική ποινή. Και η διεθνής κοινότητα και ο κόσμος στην Ελλάδα θα πρέπει να αντιδράσει, όχι για εμάς, αλλά για όλον αυτόν τον κόσμο που βρίσκεται κλεισμένος στις φυλακές, για την Παλαιστίνη και να διεκδικήσουμε την αξιοπρέπεια και την ελευθερία και την ανεξαρτησία ενός λαού που αγωνίζεται για το δίκαιο και το αυτονόητο» τόνισε η Χριστίνη Δέση Λουκά.
