Πολιτική

Τι σημαίνουν οι γαλλικές εκλογές για την Ευρώπη;

Ευρωπαίοι πολιτικοί έσπευσαν να συγχαρούν τον Εμανουέλ Μακρόν για την επικράτησή του στον α' γύρο των προεδρικών εκλογών. Είναι ικανοποιημένοι για τη νίκη ενός φιλοευρωπαίου πολιτικού. Mήπως είναι λίγο νωρίς;

Ποιος θα είναι ο επόμενος πρόεδρος της Γαλλίας; Ο νεαρός, πρόθυμος μεταρρυθμιστής ή η « Madame Frexit»; Στον β´ γύρο των γαλλικών προεδρικών εκλογών θα αναμετρηθούν τελικά ο Εμανουέλ Μακρόν με την Μαρίν Λε Πεν. Στις Βρυξέλλες τα σενάρια είναι δύο: είτε η Γαλλία θα συνεχίσει στο δρόμο των αναγκαίων μεταρρυθμίσεων υπό τον φιλελεύθερο – σοσιαλιστή Mακρόν είτε θα πορευθεί στην οδό του απομονωτισμού, σύμφωνα με το όραμα της Λε Πεν, η οποία τάσσεται υπέρ των κλειστών συνόρων αλλά και του τέλους του ευρώ. Μια τέτοια όμως εξέλιξη θα οδηγούσε την ΕΕ σε ακόμη πιο επικίνδυνα μονοπάτια από ό,τι το Brexit.

Πρόκειται τελικά «για μια επιλογή κατεύθυνσης» ανέφερε στη DW η Έβελιν Γκέμπχαρντ, αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Πράγμα που σημαίνει: «Αλληλεγγύη και δικαιoσύνη ή εθνικισμός και διαίρεση». Η Γαλλία απαιτεί αλλαγή, γράφει επίσης στο σημερινό της φύλλο η ιταλική εφημερίδα Corriere della Sera. H ίδια εφημερίδα διακρίνει δύο τάσεις: τον λαϊκισμό της Λε Πεν και την ευρωπαϊκή προοπτική του Μακρόν. Για το λόγο αυτό ο Ζαν Κλωντ Γιούνκερ, η Φεντερίκα Μογκερίνι και πολλοί ευρωβουλευτές έσπευσαν να εκφράσουν την ικανοποίησή τους για το γεγονός ότι πρώτος σε ψήφους κατά τον α´ γύρο των προεδρικών εκλογών αναδείχθηκε ο Μακρόν. Σε μια πρώτη φάση, αυτό που φάνηκε από το χθεσινό αποτέλεσμα είναι ότι ο λαϊκισμός στη Γαλλία δεν είναι τελικά τόσο ισχυρός όσο πολλοί ευρωπαίοι αξιωματούχοι φοβούνταν.

«Οι εκλογές δεν έχουν τελειώσει»

Τυπικά τουλάχιστον δεν έχει ακόμη κριθεί τίποτα. Η Λε Πεν διεκδικεί ακόμη την προεδρία

Ωστόσο στην πραγματικότητα το θρίλερ των γαλλικών εκλογών δεν έχει ακόμη τελειώσει. Τυπικά τουλάχιστον η Μαρίν Λε Πεν διεκδικεί τη γαλλική προεδρία. Έλαβε το 21,4% των ψήφων. Αυτό σημαίνει ότι την ψήφισαν σχεδόν 7,6 εκατομ. Γάλλων ψηφοφόρων. Και ο υποψήφιος της γαλλικής Αριστεράς Ζαν Λυν Μελανσόν, που απέσπασε ποσοστό 19,6%, έθεσε επί τα τάπητος το θέμα της εξόδου της χώρας από την ΕΕ, σε περίπτωση που αυτή δεν αλλάξει ριζικά φυσιογνωμία και κατεύθυνση. Πάντως σε αντίθεση με τους άλλους δύο υποψηφίους, τον Φρανσουά Φιγιόν και τον Μπενουά Αμόν, ο Ζαν Λυκ Μελανσόν δεν έσπευσε να καλέσει τους ψηφοφόρους του να υποστηρίξουν τον Εμανουέλ Μακρόν στον β´ γύρο. Ούτε όμως και την Λε Πεν. Αντ´ αυτού τους καλεί να βγουν στους δρόμους και να διαδηλώσουν.

Υπό αυτό το πρίσμα η τελική νίκη Μακρόν δεν μπορεί να θεωρείται ακόμη 100% εξασφαλισμένη. Σημαντικό ρόλο θα παίξει η ψήφος των οπαδών του Μελανσόν αλλά και των όποιων αναποφάσιστων. Αυτό φαίνεται να υποστηρίζει και ο επίτροπος Νομισματικών Υποθέσεων Πιερ Μοσκοβισί. «Οι εκλογές δεν έχουν τελειώσει», υπογράμμισε, αν και θεωρεί μάλλον απίθανη την τελική επικράτηση της Λε Πεν. «Φοβάμαι όμως ότι μπορεί να πάρει ένα ποσοστό της τάξης του 40%», τόνισε ο Π. Μοσκοβισί. Εάν επιβεβαιωθεί η πρόβλεψη Μοσκοβισί, ο Εμανουέλ Μακρόν θα πρέπει να διαχειριστεί το γεγονός ότι ένα τόσο μεγάλο κομμάτι της γαλλικής κοινωνίας επικροτεί τις ακραίες θέσεις της Λε Πεν.

Ο Μακρόν, η ΕΕ και η ευρωζώνη

O Eμανουέλ Μακρόν δεν θα έχει μια εύκολη προεδρία σε περίπτωση νίκης

Σε κάθε περίπτωση, αν εκλεγεί πρόεδρος ο Μακρόν, θα έχει να αντιμετωπίσει τον Ιούνιο στις βουλευτικές εκλογές έναν ακόμη σκόπελο. Όπως σημειώνει ο Ντάνιελ Γκρος, διευθυντής του Κέντρου Ερευνών για την Ευρωπαϊκή Πολιτική με έδρα τις Βρυξέλλες, είναι πιθανό το κίνημα «Εn Marche» να μην καταφέρει να σχηματίσει ισχυρή πλειοψηφία στη γαλλική Βουλή, κάτι που δεν αρέσει ιδιαίτερα στις Βρυξέλλες. «Για τις Βρυξέλλες είναι αποφασιστικής σημασίας εάν ένας πολιτικός έχει ισχυρή λαϊκή εντολή σε εθνικό επίπεδο. Αλλά κάτα πάσα πιθανότητα κάτι τέτοιο δεν θα συμβεί στη Γαλλία», επισημαίνει ο Ντ. Γκρος.

Στην πραγματικότητα, αν δει κανείς με προσοχή τις προεκλογικές θέσεις του Μακρόν για την ΕΕ και ειδικότερα την ευρωζώνη, o ανεξάρτητος υποψήφιος τάχθηκε ανοιχτά υπέρ ενός κοινού προϋπολογισμού αλλά κι ενός κοινού υπ. Οικονομικών. Ωστόσο τα τελευταία χρόνια η συντηρητική κυβέρνηση του Βερολίνου κλείνει τα αυτιά σε τέτοιες προτάσεις. Ο γερμανός υπ. Οικονομικών έχει άλλωστε επανειλημμένα απορρίψει την ιδέα της «κοινοτικοποίησης» των χρεών. Από την άλλη πλευρά και σε πολλούς σοσιαλδημοκράτες ανά την Ευρώπη οι οικονομικές θέσεις του Μακρόν ακούγονται πολύ φιλελεύθερες. «Υπάρχουν θέσεις του Μακρόν με τις οποίες δεν συμφωνώ» ανέφερε χαρακτηριστικά η Έβελιν Γκέμπχαρντ, που προέρχεται από το γερμανικό SPD. Από την πλευρά του ο Ντ. Γκρος θεωρεί ότι ναι μεν η συζήτηση περί ΕΕ πρέπει να εστιάζει σε οικονομικά και τεχνικά θέματα αλλά παράλληλα θα πρέπει να απευθύνεται «και στις καρδιές των ανθρώπων». Εκεί όμως ο Μακρόν μοιάζει να υστερεί.

Πολλοί χαρακτηρίζουν τις γαλλικές εκλογές καθοριστικές για το μέλλον της Ευρώπης, 60 χρόνια μετά την υπογραφή της Συνθήκης της Ρώμης, στην οποία η γαλλική σφραγίδα ήταν έντονη. Υπό αυτό το πρίσμα ο Εμανουέλ Μακρόν, εάν τελικά εκλεγεί», φέρει ένα μεγάλο βάρος στις πλάτες του.

Νίνα Νίμπεργκαλ / Δήμητρα Κυρανούδη   DW

Με τα βλέμματα στραμμένα στον β' γύρο των προεδρικών εκλογών ο Εμανουέλ Μακρόν και η Μαρίν Λε Πεν καταστρώνουν την τελική στρατηγική τους.

Πολιτική

Ο χρόνος πιέζει για τους νικητές του πρώτου γύρου

Με τα βλέμματα στραμμένα στον β' γύρο των προεδρικών εκλογών ο Εμανουέλ Μακρόν και η Μαρίν Λε Πεν καταστρώνουν την τελική στρατηγική τους. Στο μεταξύ τα προγνωστικά δίνουν ως επόμενο πρόεδρο της Γαλλίας τον Μακρόν.

Ο αγώνας για να πείσουν την πλειοψηφία των ψηφοφόρων ξεκίνησε ήδη από χθες.  Πρώτη η Μαρίν λεπέν δήλωσε ότι αποσύρεται προσωρινά από την προεδρία του Εθνικού Μετώπου. Είναι μια κίνηση στρατηγικής που στοχεύει στη συσπείρωση των ευρωσκεπτικιστών, των εθνικιστών και των πολέμιων της παγκοσμιοποίησης, οι οποίοι όμως δεν αναγνωρίζουν το πρόγραμμα του Εθνικού Μετώπου.

«Ο πρόεδρος της Δημοκρατίας είναι πρόεδρος όλων των Γάλλων» είπε η ίδια χαρακτηριστικά, χρησιμοποιώντας τα λόγια του στρατηγού Σαρλ Ντε Γκωλ. Η κίνηση αυτή αξιολογείται πάντως ως κομμάτι της γενικότερης τακτικής της Λεπέν, δεδομένου ότι η τελευταία δημοσκόπηση του Ινστιτούτου Elabe σχετικά με την ανακατανομή των ψήφων των από τα «στρατόπεδα» των υποψηφίων που απέτυχαν, δείχνει ότι δεν έχει την προτίμησή τους.

Σαφές προβάδισμα Μακρόν

Ποιος θα διαδεχθεί τον Φρανσουά Ολάντ στο Μέγαρο των Ηλυσσίων;

Μέχρι στιγμής το 48% των ψηφοφόρων του Φρανσουά Φιγιόν εκτιμάται ότι θα μετακινηθούν υπέρ του Εμανουέλ Μακρόν και μόνο το 28% στο κόμμα της Μαρίν Λε Πεν. Από τους ψηφοφόρους του Ζαν Λυκ Μελανσόν το 53% αναμένεται να ψηφίσει τελικά Μακρόν και μόλις ένα 16% Λεπέν.

Τα ποσοστά των αναποφάσιστων, όσων δηλαδή δεν έχουν αποφασίσει ακόμη  εάν θα απέχουν ή θα ρίξουν τελικά λευκό -που όμως δεν λαμβάνεται υπόψη στην καταμέτρηση-  παραμένουν σημαντικά: 23% από το «μέτωπο Φιγιόν» και 31 % από τον Μελανσόν, ο οποίος δεν έχει ακόμα δώσει επισήμως τουλάχιστον κατεύθυνση στους ψηφοφόρους του για τον β' γύρο.

Όλες οι προβλέψεις, πάντως, δίνουν για την ώρα νικητή του δεύτερου γύρου τον Εμανουέλ Μακρόν, με ένα ποσοστό της τάξεως του 64%.

Ολυμπία Τσίπηρα, Παρίσι

Τι απαντά η ΔΕΗ για τους φουσκωμένους λογαριασμούς ρεύματος που μας στέλνει

1

Προσωρινή και πολύ μικρή, σύμφωνα με την ΔΕΗ, θα είναι η επιβάρυνση στους λογαριασμούς από τη σταδιακή ανάκτηση των ποσών που αντιστοιχούν στις Υπηρεσίες Κοινής Ωφέλειας (ΥΚΩ) των ετών 2012-2015.

Με σκοπό την ενημέρωση των καταναλωτών, με σημερινή ανακοίνωσή της η ΔΕΗ, εξηγεί που οφείλονται οι αυξημένοι λογαριασμοί που καλούνται να πληρώσουν σήμερα όλα τα νοικοκυριά και προσθέτει ότι  αυτά τα ποσά επιστρέφουν αμέσως στην πραγματική οικονομία.

Συγκεκριμένα, αναφέρει ότι ο λογαριασμός των ΥΚΩ καλύπτει το αυξημένο κόστος παραγωγής ρεύματος στα μη διασυνδεδεμένα νησιά, που ηλεκτροδοτούνται από πετρελαϊκές μονάδες, καθώς και το κόστος του τιμολογίων των πολυτέκνων και του Κοινωνικού Οικιακού Τιμολογίου. Ωστόσο, το συντριπτικά μεγαλύτερο κονδύλι αφορά τα νησιά.

Τα ποσά που εισπράττει η ΔΕΗ (όπως και το σύνολο των προμηθευτών ηλεκτρικής ενέργειας) μέσω των λογαριασμών ρεύματος έχουν καθοριστεί με τον νόμο 4067/2012, με βάση τα δεδομένα του 2011.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που επικαλείται η Επιχείρηση, αυτά τα ποσά υπολείπονται κατά 735 εκατ. ευρώ της πραγματικής επιπλέον δαπάνης που κατέβαλε για την ηλεκτροδότηση των νησιών στο διάστημα 2012-2015. Συγκεκριμένα, η υποανάκτηση ανά έτος είναι 190 εκατ. για το 2012, 260 εκατ. για το 2013, 152 εκατ. για το 2014 και 131 εκατ. για το 2015.

«Το αντάλλαγμα των ΥΚΩ είναι οι επιπλέον πραγματικές δαπάνες της ΔΕΗ για την ηλεκτρική ενέργεια των Μη Διασυνδεδεμένων Νησιών και για το Κοινωνικό Τιμολόγιο. Το αίτημα λοιπόν της ΔΕΗ για ανάκτηση των ΥΚΩ των προηγούμενων ετών δεν "έρχεται για να καλύψει τις απώλειες της εταιρείας από τις ανεξόφλητες οφειλές πελατών" όπως γράφτηκε, αλλά για να ανακτήσει τις δαπάνες, τις οποίες έχει υποστεί για επενδύσεις και για λειτουργικά έξοδα που αφορούν στα Μη Διασυνδεδεμένα Νησιά, ώστε η τιμή του ρεύματος να είναι ίδια με αυτήν της ηπειρωτικής χώρας», τονίζει η ΔΕΗ.

Οι τρεις ανατροπές στις συντάξεις χηρείας

«Η θέσπιση ορίου ηλικίας στα 55 και η μείωση του ποσοστού της σύνταξης που δικαιούται η χήρα στο 50% από 70%» είναι οι δύο βασικές αλλαγές που επιφέρει ο νόμος Κατρούγκαλου στις συντάξεις χηρείας, σύμφωνα με δελτίο Τύπου που εξέδωσε το Ενιαίο Δίκτυο Συνταξιούχων (ΕΝ.ΔΙ.ΣΥ.). Κάνει λόγο για δραματικές μειώσεις που ισχύουν για τις νέες συντάξεις χηρείας που εκδίδονται μετά τις 12 Μαΐου 2016 «οδηγώντας στο περιθώριο της φτώχειας μια μεγάλη μερίδα πληθυσμού».

Σύμφωνα με το Ενιαίο Δίκτυο Συνταξιούχων οι ανατροπές που επέρχονται με το νόμο Κατρούγκαλου, στο καθεστώς των νέων συντάξεων χηρείας, είναι οι εξής:

1. Θεσπίζεται το 55ο έτος ως όριο ηλικίας του επιζώντος συζύγου για τη θεμελίωση δικαιώματος συνταξιοδότησης λόγω θανάτου και προκύπτουν οι περιπτώσεις:

– εάν ο επιζών σύζυγος έχει συμπληρώσει το 55ο έτος της ηλικίας του κατά την ημερομηνία θανάτου τότε χορηγείται σύνταξη εφ’ όρου ζωής.
– εάν ο επιζών σύζυγος δεν έχει συμπληρώσει το 55ο έτος κατά την ημερομηνία θανάτου, τότε χορηγείται σύνταξη για μία τριετία και εάν το 55ο έτος συμπληρώνεται εντός αυτής της τριετίας, τότε η σύνταξη επαναχορηγείται στα 67 διά βίου. Αν το 55ο έτος της ηλικίας δεν συμπληρώνεται εντός της τριετίας, μετά τη λήξη της η σύνταξη διακόπτεται και δεν επαναχορηγείται.

2. Ο θανών ασφαλισμένος πρέπει κατά τον χρόνο θανάτου να έχει συμπληρώσει τις χρονικές προϋποθέσεις για τη λήψη σύνταξης γήρατος ή αναπηρίας, πλήρους ή μειωμένης. Σύμφωνα με το Δίκτυο Συνταξιούχων «Εδώ υπάρχει δυσμενής αλλαγή για τους «παλαιούς» ασφαλισμένους (πριν από το 1993), για τους οποίους διπλασιάζονται οι απαιτούμενες ημέρες ασφάλισης εντός της τελευταίας 5ετίας. Ο θανών έπρεπε να είχε 1.500 ημέρες ασφάλισης, εκ των οποίων 300 την τελευταία 5ετία, ενώ τώρα απαιτούνται 1.500 ημέρες, εκ των οποίων 600 την τελευταία 5ετία».

3. Αλλάζει ο τρόπος υπολογισμού και συναρτάται πλέον με τη διάρκεια του έγγαμου βίου και τη διαφορά της ηλικίας του θανόντος με τον επιζώντα σύζυγο. Η χήρα παίρνει το 50% της σύνταξης του θανόντος (ενώ έπαιρνε στις περισσότερες περιπτώσεις το 70%). Αν ο θανών ήταν συνταξιούχος, η σύνταξή του επανυπολογίζεται με τον νέο τρόπο (εθνική και αναλογική) και η χήρα παίρνει το 50% της νέας σύνταξης. Το ποσό αυτό ισχύει για την πρώτη 3ετία. Μετά τα τρία χρόνια, αν δεν εργάζεται και δεν λαμβάνει δική της σύνταξη, θα συνεχίσει να παίρνει το ίδιο ποσό (εφόσον έχει τις ηλικιακές προϋποθέσεις). Αν εργάζεται ή παίρνει δική της σύνταξη, η σύνταξη χηρείας περιορίζεται στο μισό (50%).

Τέλος θεσπίζεται ελάχιστο όριο έγγαμης συμβίωσης τα 5 έτη, που θα πρέπει να έχουν συμπληρωθεί μέχρι την ημερομηνία θανάτου. Εδώ η αλλαγή αφορά σε θάνατο ασφαλισμένου, καθώς έχουμε αύξηση: απαιτούνταν 3 χρόνια και τώρα απαιτούνται 5. Ισχύουν εξαιρέσεις αν ο θάνατος οφείλεται σε ατύχημα, αν γεννηθεί παιδί κατά τη διάρκεια του γάμου ή η χήρα τελεί σε εγκυμοσύνη.fimotro.gr

CATEGORY ARCHIVES: ΚΟΣΜΟΣ Πανστρατιά υπερ του Μακρον! Δημοκρατικό μέτωπο κατά της Λεπέν

CATEGORY ARCHIVES: ΚΟΣΜΟΣ

Πανστρατιά υπερ του Μακρον! Δημοκρατικό μέτωπο κατά της Λεπέν

ΑΠΡΙΛΙΟΥ 23, 2017   PITSIRIKI1

Ο διάδοχος του Ολάντ όπως όλα δείχνουν σύμφωνα με τους αναλυτές θα είναι ο 39χρονος Μανουέλ Μακρόν.

Όχι μόνο γιατί κατάφερε να κατακτήσει την πρώτη θέση στον πρώτο γύρω των προεδρικών εκλογών αφήνοντας στη δεύτερη θέση τη Μαρι Λε Πεν σύμφωνα με τα exitpollsκαι τους γάλλους αναλυτές, αλλά και γιατί οι υπόλοιποι υποψήφιοι των άλλων κομμάτων όπως ήδη έχουν αρχίσει και γνωστοποιούν θα τον συνδράμουν στον δεύτερο γύρο.

Την αρχή έκανε ο υποψήφιος του σοσιαλιστικού κόμματος Αμόν ο οποίος ήταν και ο πρώτος που παραδέχτηκε την ήττα του αφού συγκέντρωσε μόλις 6,5% και κάλεσε τους ψηφοφόρους του στο δεύτερο γύρο να δώσουν ψήφο εμπιστοσύνης στον κ. Μακρόν.

Την ίδια ώρα ο πρώην πρωθυπουργός Ζαν ΠιέρΡαφαρέν καλεί όλους τους δημοκράτες να συνταχθούν υποστηρίζοντας τον Μακρόν στον δεύτερο γύρο. Στο ίδιο μήκος και ο πρώην πρόεδρος Νικολά Σαρκοζί ο οποίος δήλωσε ότι θα στηρίξει Μακρόν στον δεύτερο γύρο. Και ο σοσιαλιστής Μπερνάρ Καζνέβ καλεί τους Γάλλους να στηρίξουν Μακρόν στον δεύτερο γύρο. Ο πρώην υπουργός Οικονομικών Μπαρουέν δήλωσε ότι ο ίδιος θα ψηφίσει Μακρόν ενώ το συντηρητικό κόμμα θα συνεδριάσει για να λάβει και επίσημα τις αποφάσεις του.

Παράλληλα στο διάγγελμα του μετά τις εκλογές και ο Φιγιόν που έλαβε την Τρίτη θέση τάχθηκε υπέρ του Μακρόν προκειμένου να μην υπάρξει δρόμος στην ακροδεξιά της Λεπέν

Στα σκαριά η συντεταγμένη χρεοκοπία της Ελλάδος από Σόιμπλε και Bundesbank

Στα σκαριά η συντεταγμένη χρεοκοπία της Ελλάδος από Σόιμπλε και Bundesbank

ΑΠΡΙΛΙΟΥ 24, 2017   PITSIRIKI1   NO COMMENTS

Στο σχέδιο του Γερμανού υπουργού Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε για ένα Ευρωπαϊκό Νομισματικό Ταμείο αναφέρεται η γερμανική εφημερίδα Sueddeutsche Zeitung, αποκαλύπτοντας ότι αυτό συνδέεται με μία ρήτρα συντεταγμένης χρεοκοπίας των χωρών (βλέπε Ελλάδα) της Ευρωζώνης που θα βρεθούν υπερχρεωμένες και θα ζητήσουν δάνειο-γέφυρα.

Σε δημοσίευμα της εφημερίδας με τίτλο: “Ασφάλεια με ρήτρα χρεοκοπίας”, αναφέρεται χαρακτηριστικά ότι υπάρχει μεν κοινό νόμισμα, δεν υπάρχει όμως κοινή οικονομική πολιτική. Πολλές χώρες δεν θέλουν να διορθώσουν αυτό το λάθος. Ως αποτέλεσμα, η ευρωζώνη είναι επιρρεπής σε κρίσεις ακόμα και αν η οικονομία των χωρών πηγαίνει καλά.

Το χρέος σε κάποιες χώρες είναι εξαιρετικά υψηλό, οι τράπεζες βαρύνονται από υψηλό όγκο “κόκκινων” δανείων, οι πολιτικές συνθήκες προκαλούν αβεβαιότητα και παράλληλα υπάρχουν “φωνές” για αποχώρηση από το ευρώ.

Όπως γράφει η εφημερίδα, το σχέδιο του Σόιμπλε είναι να περιορίσει την ευαισθησία σε κρίσεις. Θέλει να κάνει το ευρωπαϊκό νόμισμα πιο ανεξάρτητο από τις πολιτικές αλλαγές στα κράτη μέλη, όπως για παράδειγμα μετά τις βουλευτικές εκλογές. Σε αντίθεση με το παρελθόν, δεν θα έχει σημασία αν θα έρθει στην εξουσία μια αριστερή, μια φιλελεύθερη, μια συντηρητική ή μια εθνικιστική κυβέρνηση. Σε περίπτωση που χαθούν χρήματα, θα υπάρχουν αυτοματοποιημένοι μηχανισμοί.

Συγκεκριμένα, αυτό σημαίνει ότι μια χώρα του ευρώ που απειλείται από πτώχευση θα λάβει ένα είδος δανείου διάσωσης. Αυτό μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την πληρωμή κρατικών υποχρεώσεων. Ταυτόχρονα, οι κανόνες θα προβλέπουν ότι η χώρα θα πρέπει παράλληλα να μειώσει το χρέος της στους πιστωτές της. Ένα τέτοιο σύστημα έχει το πλεονέκτημα ότι θα μπορούσαν να σωθούν μεγάλα κράτη του ευρώ – κάτι που δεν είναι δυνατό σήμερα. “Ο Σόιμπλε δεν θέλει τίποτε λιγότερο από το να κατοχυρώσει σε συνθήκη την οργανωμένη χρεοκοπία χωρών, κάτι που έχει το πλεονέκτημα ότι θα μπορούσαν να σωθούν και μεγάλες χώρες της Ευρωζώνης, κάτι που δεν είναι σήμερα δυνατόν”, γράφει η εφημερίδα.

Η Bundesbank έχει συντάξει ένα σχέδιο ήδη από το περασμένο καλοκαίρι. Σύμφωνα με το σχέδιο οι χώρες της Ευρωζώνης θα παρέχουν στα κυβερνητικά ομόλογα μια ειδική ρήτρα, σύμφωνα με την οποία οι αγοραστές τους θα μπορούν να παραιτούνται από μέρος της απόδοσής τους σε περίπτωση υπερχρέωσης μίας χώρας. Εάν μία χώρα βρεθεί υπερχρεωμένη, οι πιστωτές θα συμμετέχουν αυτόματα στην περικοπή του χρέους

Ειδικότερα, εάν μια χώρα του ευρώ ζητήσει ένα δάνειο-γέφυρα, η διάρκεια των κρατικών ομολόγων θα παραταθεί κατά τρία έτη. Εάν κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου η χώρα δεν έχει προσωρινή αδυναμία πληρωμών, αλλά είναι υπερχρεωμένη, τότε θα συμμετέχουν αυτόματα οι πιστωτές σε ένα κούρεμα του χρέους της χώρας.

Το πλεονέκτημά του είναι ότι οι χώρες μπορούν να μειώσουν τα χρέη τους, ενώ το μειονέκτημα από την πλευρά των ήδη υπερχρεωμένων χωρών είναι ότι τέτοιες ρήτρες θα αυξήσουν σημαντικά το κόστος χρηματοδότησης. Επιπλέον, η Bundesbank ελπίζει να προστατέψει το τραπεζικό σύστημα από πολιτικούς κινδύνους. Αυτό θα μπορούσε να περιορίσει το ποσό των κρατικών ομολόγων που μπορεί να κατέχει μια τράπεζα από μια συγκεκριμένη χώρα.

Τα τύμπανα του πολέμου…

Τα τύμπανα του πολέμου…«Μη χαίρεστε που σκοτώσατε το κτήνος. Η σκύλα που το γέννησε ζει και είναι πάλι σε οργασμό…» Aυτό σχολίαζε με τη γνωστή στωικότητά του ο Berthold Brecht μετά τη λήξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.... 

Διαβάστε όλο το άρθρο: http://www.logiosermis.net/2017/04/blog-post_65.html?utm_source=dlvr.it&utm_medium=facebook#.WP5CiBNSBCQ

ΕΥΡΩΠΗ Τα υπόγεια ρεύματα και η επόμενη μέρα

ΕΥΡΩΠΗ

Τα υπόγεια ρεύματα και η επόμενη μέρα

gallikes_ekloges_proeklogikh_ekstrateia.jpg

Ανάλυση για το αποτέλεσμα των γαλλικών εκλογών

24.04.2017, 14:31 | Ετικέτες:  Ευρώπη, Γαλλία, εκλογές, ακροδεξιά, Γερμανία, Βρυξέλλες, φτώχεια,ανεργία, Σταύρος Θεοδωράκης, Κυριάκος Μητσοτάκης, Χρυσή Αυγή, Μαρίν Λεπέν, Φρανσουά Φιγιόν, Ελλάδα, Ισπανία, Ιταλία

Συντάκτης: 

Γιώργος Τσιάρας

Μακρόν και Λεπέν «κλείδωσαν» τα εισιτήρια για τον δεύτερο γύρο. Ποια είναι όμως τα βαθύτερα πολιτικοκοινωνικά «υπόγεια ρεύματα» που μετέτρεψαν τις φετινές γαλλικές εκλογές στο πιο απρόβλεπτο πολιτικό θρίλερ των τελευταίων ετών και τι πρέπει να περιμένουμε για την επόμενη μέρα της κάλπης –ανεξαρτήτως νικητών και ηττημένων- ως προς τις συνέπειές τους όχι μόνο στη Γαλλία, αλλά και σε ολόκληρη την Ευρώπη; Ιδού μερικές πρώτες εκτιμήσεις.

1. Το πρώτο και σημαντικότερο στοιχείο είναι πως αυτές οι εκλογές είναι οι πρώτες στη νεότερη γαλλική Ιστορία που πραγματοποιούνται σε συνθήκες καθεστώτος έκτακτης ανάγκης, δηλαδή ένα σκαλί πριν από τον στρατιωτικό νόμο, με τον Στρατό και την Αστυνομία να περιπολούν στους δρόμους και τους ισλαμιστές να πριμοδοτούν ουσιαστικά με κάθε τους επίθεση τους δεξιούς υποψηφίους του «νόμου και της τάξης», δηλαδή πρακτικά τη Λεπέν και τον Φιγιόν.

Οποιος κι αν εκλεγεί τελικά πρόεδρος, είναι δεδομένο πως θα συνεχίσει τη «σκληρή γραμμή» στο θέμα της ασφάλειας· άλλωστε όλοι ανεξαιρέτως οι υποψήφιοι, περιλαμβανομένου και του Μελανσόν, υπόσχονται αύξηση των κονδυλίων για την αστυνόμευση, ενώ στο τραπέζι παραμένουν και τα σχέδια για μόνιμες υπερεξουσίες στους ασφαλίτες των μυστικών υπηρεσιών, ώστε να μπορούν να εντοπίζουν ευκολότερα τους φανατικούς ισλαμιστές.

2. Στο οικονομικό πεδίο, ο επόμενος πρόεδρος θα βρεθεί «με το καλημέρα» σε θέση μάχης με Βρυξέλλες και Βερολίνο, αλλά και με τους ίδιους τους πολίτες, αφού ανεξάρτητα από τα όποια προεκλογικά τους πυροτεχνήματα, η οικονομική πραγματικότητα είναι σκληρή και η συνέχιση της πολιτικής λιτότητας και βάρβαρων περικοπών σε δημοσίους υπαλλήλους και δαπάνες εμφανίζεται ως μονόδρομος.

Η Γαλλία, είτε με Ολάντ είτε με Μακρόν είτε με Λεπέν, πιέζεται ασφυκτικά από τους εταίρους να μειώσει το έλλειμμα του προϋπολογισμού της που (και φέτος) αναμένεται να ξεπεράσει το όριο του 3% του ΑΕΠ.

Ο Μακρόν φυσικά δεν έχει κανένα πρόβλημα με τις περικοπές, ενώ η Λεπέν υπόσχεται μέτρα αντι-λιτότητας και απειλεί με δημοψηφίσματα εξόδου από την ευρωζώνη –το περιβόητο... Frexit- σε περίπτωση άγριας σύγκρουσης με την Ευρώπη. Ομως, όπως ξέρουμε καλά και εδώ στην Ελλάδα για τα δημοψηφίσματα, άλλο να τα λες, άλλο να τα κάνεις κι ακόμη πιο δύσκολο να τα εφαρμόσεις...

3. Από τις δημοσκοπήσεις προκύπτει πως η φτώχεια και η ανεργία –και όχι η τρομοκρατία– είναι το νο.1 των Γάλλων πολιτών, αυτό που απασχολεί (σωστότερα: απειλεί) εννέα στους δέκα ψηφοφόρους.

Παρά τη σταδιακή βελτίωση, η ανεργία δεν έχει πέσει στα επίπεδα που βρισκόταν πριν από το ξέσπασμα της κρίσης, παραμένοντας κοντά στο 10% για τον γενικό πληθυσμό και στο 25% για τους νέους κάτω των 25.

Τα νούμερα αυτά μοιάζουν μικρά σε σχέση με την εργασιακή τραγωδία της Ελλάδας, της Ισπανίας ή της νότιας Ιταλίας, αλλά παραμένουν πολιτικώς μη διαχειρίσιμα για τη γαλλική ηγεσία – ιδίως μετά την παταγώδη αποτυχία του Ολάντ να περάσει με διατάγματα τις «μεταρρυθμίσεις» που διευκόλυναν τις απολύσεις και επιδοτούσαν τη μείωση του εργατικού κόστους με φοροαπαλλαγές και με φρέσκες τις αναμνήσεις της λαϊκής εξέγερσης που προκάλεσαν οι προτάσεις αυτές, με τα συνδικάτα και τη νεολαία σε μετωπική αντιπαράθεση με την παραπαίουσα κυβέρνηση Βαλς.

Τώρα, ο νεοφιλελεύθερος Μακρόν υπόσχεται να επαναφέρει σταδιακά ένα παρόμοιο μείγμα μεταρρυθμίσεων για να γίνει ακόμα πιο «ευέλικτη» η αγορά εργασίας, ενώ η Λεπέν έχει διαλέξει τον δικό της (τυπικά ρατσιστικό) δρόμο, υποσχόμενη έξτρα φόρους σε όσες επιχειρήσεις προσλαμβάνουν «ξένους» και όχι... καθαρόαιμους Γάλλους εργαζόμενους, και φοροαπαλλαγές για όσους προσλαμβάνουν μόνον γηγενείς Γάλλους!

4. Ολα αυτά τα ειδικά χαρακτηριστικά των χτεσινών εκλογών εξηγούν εν μέρει μόνο το χάος που επικρατεί σε αυτές τις προεδρικές εκλογές και το γεγονός ότι είναι οι πρώτες όπου ο εν ενεργεία πρόεδρος (Ολάντ) δεν κατέθεσε καν υποψηφιότητα, ενώ και στα δύο παραδοσιακά κόμματα εξουσίας τα φαβορί (Βαλς, Σαρκοζί, Ζιπέ κ.ά.) υπέστησαν συντριπτικές ήττες από αουτσάιντερ σαν τον Φιγιόν και τον Αμόν.

Ομως το πρόβλημα για το φθαρμένο ώς το κόκαλο πολιτικό σύστημα είναι πως η εμφανέστατα «κατασκευασμένη» από τα μεγάλα ΜΜΕ και την οικονομική ελίτ υποψηφιότητα Μακρόν δεν αρκεί: ακόμη και αν ο 39χρονος «ανεξάρτητος» πρώην υπουργός και τραπεζίτης κερδίσει τη μάχη των προεδρικών εκλογών, που είναι πλέον και το πιθανότερο σενάριο, δεν θα μπορεί από μόνος του να ασκήσει εξουσία, αφού δεν διαθέτει δικό του κομματικό μηχανισμό και άρα θα πρέπει να περιμένει τα αποτελέσματα των βουλευτικών εκλογών του Ιουνίου για να σχηματιστεί νέα κυβέρνηση.

Αποτελέσματα που αναμένονται εξίσου -αν όχι και περισσότερο- χαοτικά από τα σημερινά, με τους Σοσιαλιστές διχοτομημένους μεταξύ Βαλς και Αμόν, και τους γκολικούς κομμένους στα τρία μεταξύ Φιγιόν, Ζιπέ και «Σαρκό», ο καθένας από τους οποίους διαθέτει τους δικούς του υποψήφιους βουλευτές και τις δικές του ατζέντες και φιλοδοξίες για τη διακυβέρνηση.

Οπως έχουν τα πράγματα, άλλωστε, η πιθανότητα μονοκομματικής κυβέρνησης μοιάζει πολύ μακρινή, ενώ δεν αποκλείεται να δούμε και νέες διασπάσεις και αποστασίες, όταν έρθει η ώρα για τα «οφίτσια»...

5. Και κάτι τελευταίο: τελικά, η μεγαλύτερη επιτυχία της Λεπέν και της νέας «γραβατωμένης» ευρωπαϊκής Ακροδεξιάς εν γένει δεν είναι πως πέρασε στον δεύτερο γύρο και φλερτάρει με την εξουσία· στην πραγματικότητα πάντα (Αυστρία, Ολλανδία, Σουηδία, Βρετανία, σκανδιναβικές χώρες κτλ.) οι ακροδεξιοί μένουν εκτός νυμφώνος και κυβέρνησης και συχνά λειτουργούν απλά σαν «μπαμπούλες» για να στρέψουν τους ανήσυχους πολίτες σε... απλά δεξιούς υποψηφίους, σαν τον Μακρόν, που υπό άλλες συνθήκες με τίποτε δεν θα επέλεγαν.

Το αληθινό «σουξέ» της Ακροδεξιάς είναι πως, ενώ υποτίθεται πως παραμένουν απομονωμένοι, καταφέρνουν να επιβάλουν την αντιδραστική ρητορική και ατζέντα τους στα «μέινστριμ» κόμματα, αυτά που πραγματικά κυβερνούν – ιδίως όσον αφορά τον αντιμεταναστευτικό λόγο και τα πάσης φύσεως τείχη.

Κάτι που φάνηκε πολύ καθαρά στην όλο και σκληρότερη στάση των απερχόμενων Σοσιαλιστών έναντι προσφύγων και μεταναστών, που αντιμετωπίστηκαν ως «δημόσιος κίνδυνος», παρά το γεγονός ότι η συντριπτική πλειονότητα των τρομοκρατικών επιθέσεων πραγματοποιήθηκε από γηγενείς Γάλλους ή Βέλγους πολίτες!

Οι ισλαμιστές τρομοκράτες ψηφίζουν... Λεπέν. Χωρίς λόγια... Του KAP, για την ισπανική La Vanguardia | 

«Το κουτί της Πανδώρας» είναι κάλπη, και μετά από Brexit, Τραμπ και Ερντογάν, τώρα εγκυμονεί Λεπέν. Θα... τεταρτώσει το κακό; Του Tom Janssen, για την ολλανδική ιστοσελίδα Caglecartoons.com | 

«Η Γαλλία σε σταυροδρόμι» του KAL για τον βρετανικό Economist | 

Τα ελληνικά κόμματα για τις γαλλικές εκλογές

Ικανοποίηση για την είσοδο του Εμανουέλ Μακρόν στον β’ γύρο των προεδρικών εκλογών, βαθιά ανησυχία -την ίδια ώρα- για το γεγονός ότι η Μαρίν Λεπέν θα είναι η αντίπαλός του, εξέφρασαν αργά χθες βράδυ τα ελληνικά πολιτικά κόμματα στις πρώτες τους αντιδράσεις για τις κάλπες στη Γαλλία.

«Η νίκη Μακρόν είναι η απάντηση των φιλελεύθερων δυνάμεων της λογικής στην επίθεση του αριστεροδεξιού λαϊκισμού», έγραψε ο πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας Κυριάκος Μητσοτάκης σε ανάρτησή του στο twitter.

«Ουφ! Αναστεναγμός ανακούφισης», ανέφερε στο ίδιο μέσο κοινωνικής δικτύωσης ο επικεφαλής του Ποταμιού Σταύρος Θεοδωράκης, σχολιάζοντας τις πρώτες εκτιμήσεις για το αποτέλεσμα των γαλλικών προεδρικών εκλογών, σύμφωνα με τις οποίες ο κεντρώος υποψήφιος Εμανουέλ Μακρόν είχε το προβάδισμα. «Ο Μακρόν είναι πρώτος. Φασίστες, λαϊκιστές και αντιευρωπαϊστές μπορούν να κοιμηθούν αγκαλιά και να κλάψουν παρέα» πρόσθεσε ο κ. Θεοδωράκης.

«Τα υψηλά ποσοστά που έλαβε η Ακροδεξιά και αντιευρωπαϊκή υποψηφιότητα της Μαρίν Λεπέν με τις ρατσιστικές θέσεις είναι ιδιαιτέρως ανησυχητικά για τη Γαλλία και ολόκληρη την Ευρώπη. Η είσοδος στον δεύτερο γύρο είναι μια εξέλιξη ιδιαιτέρως αρνητική», δήλωσε ο πρόεδρος της ΔΗΜΑΡ Θανάσης Θεοχαρόπουλος και συμπλήρωσε:

«Στον δεύτερο γύρο πρέπει να στηριχθεί από τις δημοκρατικές δυνάμεις και να εκλεγεί ο Μακρόν, ο κεντρώος φιλοευρωπαίος υποψήφιος με σοσιαλδημοκρατική προέλευση που εξέφρασε το αίτημα για ανανέωση με την ελπίδα όλων μας να προχωρήσει σε μια προοδευτική και μεταρρυθμιστική πολιτική με αλλαγή πολιτικών εντός της Ε.Ε. υπέρ της ανάπτυξης και της απασχόλησης και όχι της δογματικής λιτότητας. Η Ακροδεξιά δεν πρέπει να επικρατήσει στη Γαλλία. Θα είναι ήττα για τη δημοκρατία και την Ευρώπη».

Τέλος, η Χρυσή Αυγή χαρακτήρισε την είσοδο της Μαρίν Λεπέν στον β’ γύρο «μεγάλη νίκη των πατριωτικών δυνάμεων στη Γαλλία», εκτιμώντας ότι το εν λόγω αποτέλεσμα αποτελεί «προάγγελο επικράτησης όλων των εθνικών κινημάτων στην Ευρώπη και πρώτα απ’ όλα της Χρυσής Αυγής στην Ελλάδα».

Το σύστημα τρελαίνεται για «δημοκρατία» γιατί ξέρει να την μαγειρεύει καλά!

Το ολιγαρχικό σύστημα που ελέγχει την Ευρώπη, προνοεί και κατεβάζει περισσότερους υποψηφίους, με διαφορετική ρητορική, προκειμένου να τραβήξει ο καθένας συγκεκριμένη πελατεία! Έτσι όσοι από τους υποψήφιους χάσουν τη δυνατότητα εκλογής, δίνουν γραμμή στους οπαδούς τους να κατευθυνθούν και να ψηφίσουν τους αγαπημένους των επικυρίαρχων. 

Στην συγκεκριμένη περίπτωση των Γαλλικών εκλογών λοιπόν, η "σύμπτωση" είναι πως ο Μacron, για τον οποίον συνωμοτεί όλο το Σύμπαν σήμερα για την εκλογή του...

Είναι πως πριν καθιερωθεί στο Υπουργείο οικονομικών, δούλευε για τους Rotshchild!!!

Τα συμπεράσματα δικά σας! Λόγιος Ερμής!!

Σ.Σ.

Τι σημαίνει για την Ελλάδα η επικράτηση του Μακρόν320

Τι σημαίνει για την Ελλάδα η επικράτηση του Μακρόν

Όπως σε κάθε εκλογική αναμέτρηση μεγάλης χώρας η οποία μπορεί να διαμορφώσει τις εξελίξεις σε παγκόσμιο επίπεδο, το πρώτο πράγμα που αναρωτιέται κανείς στην Ελλάδα είναι ποιες θα είναι οι επιπτώσεις για τη χώρα μας.
Με την οικονομία να βρίσκεται σε διαρκή μνημόνια και με τις αποφάσεις να περνούν πολλές φορές και από τα Ηλύσια Πεδία, έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον να δούμε προς τα πού θα οδηγηθεί η Γαλλία με την επικράτηση Μακρόν.
Το σίγουρο είναι ότι η ελληνική κυβέρνηση χάνει ένα πολύτιμο στήριγμα στα ευρωπαϊκά φόρα καθώς ο Ολάντ και η κυβέρνηση της Γαλλίας είχαν στηρίξει ουκ ολίγες φορές τις ελληνικές θέσεις. Ειδικά ο Π. Μοσκοβισί αναδείχθηκε σε ιδιαίτερα πολύτιμο φίλο της Ελλάδας, όπως και ο υπουργός Οικονομικών Μισέλ Σαπέν.
Η αλήθεια είναι ότι οι θέσεις του Μ. Μακρόν για την Ελλάδα είναι φιλικές και καθώς θεωρείται ευρωπαϊστής δεν θα ήθελε σε καμιά περίπτωση να προκληθεί αναταραχή με επίκεντρο το ελληνικό πρόβλημα. Από αυτό συνάγεται το συμπέρασμα ότι ο νέος πρόεδρος της Γαλλίας, αν αυτός είναι ο ανεξάρτητος υποψήφιος, θα μπορέσει να στηρίξει τις ελληνικές θέσεις. Σίγουρα πολύ καλύτερα απ’ ότι αν επικρατήσει η Λεπέν η οποία έχει καταφερθεί πολλές φορές κατά της Ευρώπης αλλά και κατά της Ελλάδας.
Όμως, δεν θα πρέπει να περιμένουμε ανάλογα ισχυρή στήριξη όπως αυτή του Ολάντ για το ελληνικό χρέος. Και θα πρέπει να περιμένουμε πώς θα διαμορφωθεί το δίπολο Βερολίνου – Παρισιού και πώς θα μπορούσαν να συνεργαστούν Μέρκελ (εφόσον εκλεγεί ξανά) και Μακρόν. Ο τελευταίος έχει μιλήσει ουκ ολίγες φορές για μεταρρυθμίσεις οι οποίες θεωρούνται από αρκετούς αναλυτές νεοφιλελεύθερες.
Αν κι έχει μιλήσει για τη θέσπιση μίνιμουμ στάνταρντ σε κοινωνικές κατακτήσεις όπως το επίδομα ανεργίας, τον κατώτατο μισθό, τις εργασιακές σχέσεις, υπάρχουν και πολλές αμφιλεγόμενες απόψεις του που μας αφορούν.
Εχει μιλήσει για περικοπές στις κρατικές δαπάνες κατά 60 δις, τα 15 δις εκ των οποίων στην υγεία. Εχει αναφέρει ότι θα πρέπει να απολυθούν 120 χιλ. δημόσιοι υπάλληλοι και να προσληφθούν χιλιάδες αστυνομικοί για λόγους ασφαλείας. Εχει πει ότι πρέπει να κατασκευαστούν χώροι κράτησης για μετανάστες, πρόστιμα στους χρήστες ναρκωτικών κ.λπ. Εχει ζητήσει μείωση στους φόρους των επιχειρήσεων.
Είναι απόψεις που μπορούν να επηρεάσουν τις ευρύτερες πολιτικές και οικονομικές αποφάσεις για το σύνολο των χωρών – μελών της ΕΕ, βεβαίως και της Ελλάδας.