Δευτέρα 21 Σεπτεμβρίου 2026

Ανάλυση CNN: Γιατί η Ευρώπη ετοιμάζεται για σύγκρουση πέρα από την Ουκρανία

 ΕΥΡΩΠΗ


Επικρατεί ανησυχία ότι ο Βλαντίμιρ Πούτιν σχεδιάζει να επεκτείνει σύντομα τον πόλεμο πέρα ​​από τα όρια της Ουκρανίας.

Ανάλυση CNN: Γιατί η Ευρώπη ετοιμάζεται για σύγκρουση πέρα από την Ουκρανία
AP Photo/Mindaugas Kulbis
efsyn.grΑνακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Κάτι τρομάζει την Ευρώπη, σημειώνει σε ανάλυσή του το CNN

Αυτή την εβδομάδα, η Λευκορωσία – ο στενότερος στρατιωτικός σύμμαχος της Ρωσίας – διεξήγαγε μεγάλης κλίμακας ασκήσεις κοντά στο «Πέρασμα Σουβάλκι», τον στενό διάδρομο που συνδέει τα κράτη της Βαλτικής με άλλα εδάφη του ΝΑΤΟ. Πρόκειται για μια περιοχή που, λόγω της γεωγραφικής της θέσης, αποτελεί εδώ και καιρό ένα από τα πιο ευάλωτα σημεία της Βορειοατλαντικής Συμμαχίας.

Ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν συγκάλεσε τους πολιτικούς ηγέτες της χώρας για μια εμπιστευτική ενημέρωση από τις υπηρεσίες πληροφοριών και στη συνέχεια ανακοίνωσε νέα μέτρα για την προστασία κρίσιμων υποδομών από τις κλιμακούμενες υβριδικές επιθέσεις της Ρωσίας.

Ο Πολωνός πρωθυπουργός Ντόναλντ Τουσκ προχώρησε ένα βήμα παραπέρα, προειδοποιώντας ότι η Ρωσία ενδέχεται να εξαπολύσει επιθέσεις drones ή πυραύλους εναντίον χωρών του ΝΑΤΟ, παρουσιάζοντάς τις ως ατυχήματα.

Από την πλευρά της, η Βρετανία κάλεσε τους πολίτες της να αρχίσουν να προετοιμάζονται για το ενδεχόμενο πολέμου και να αποθηκεύσουν κονσέρβες και πόσιμο νερό. Ο αρχηγός των ενόπλων δυνάμεων της χώρας δήλωσε ότι η Βρετανία αντιμετωπίζει την «πιο επικίνδυνη» περίοδο των τελευταίων δεκαετιών.

Στο μεταξύ, η Γερμανία προετοιμάζει τα νοσοκομεία της για μια πιθανή ρωσική επίθεση. Ο Φρίντριχ Μερτς έκανε λόγο για «καθοριστικές στιγμές» όσον αφορά την «υπεράσπιση της ελευθερίας και της ειρήνης της ηπείρου μας».

Ακόμη και η παραδοσιακά ουδέτερη Ελβετία υιοθέτησε μια νέα στρατηγική εθνικής ασφάλειας, η οποία προβλέπει μεγαλύτερη ανθεκτικότητα και ικανότητα άμυνας απέναντι σε ένοπλη επίθεση.

Στο μεταξύ, ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ ανακοίνωσε αιφνιδιαστικά πρόοδο στις διαδικασίες για την ίδρυση μόνιμης βάσης του αμερικανικού στρατού στην Πολωνία. Πριν από δύο εβδομάδες, είχε στείλει τον διευθυντή της CIA σε μυστική αποστολή για να προειδοποιήσει τη Μόσχα να μην επιτεθεί σε έδαφος του ΝΑΤΟ.

Οι χώρες και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού φαίνονται ανήσυχες για το ενδεχόμενο ο Ρώσος Πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν να επεκτείνει σύντομα τον πόλεμο πέρα ​​από τα όρια της Ουκρανίας.

Διεύρυνση του ρωσικού πεδίου δράσης

Οι Ηνωμένες Πολιτείες πήραν μια γεύση αυτής της απειλής την εβδομάδα που πέρασε.

Ομοσπονδιακοί εισαγγελείς άσκησαν διώξεις κατά πέντε ατόμων που φέρονται να συνεργάζονταν με τις ρωσικές υπηρεσίες πληροφοριών, στο πλαίσιο ενός δικτύου που σχεδίαζε επιθέσεις και δολοφονίες σε όλο τον κόσμο, συμπεριλαμβανομένων και των ΗΠΑ. Οι εισαγγελικές αρχές υποστηρίζουν επίσης ότι το δίκτυο οργάνωσε επιθέσεις κατά πολιτικών και στρατιωτικών υποδομών σε ευρωπαϊκές χώρες.

Οι κατηγορίες αυτές εντάσσονται σε ένα ευρύτερο μοτίβο δράσης που αντιμετωπίζουν οι Ευρωπαίοι εδώ και χρόνια: κυβερνοεπιθέσεις, δολιοφθορές, εμπρησμούς, χρήση drones και επιθέσεις κατά κρίσιμων υποδομών. Σημειώνεται ότι τον περασμένο μήνα, η Γερμανία επέρριψε στη Ρωσία την ευθύνη για επίθεση με drone σε πολιτικό αεροδρόμιο.

Η στρατηγική πρόκληση για το ΝΑΤΟ έγκειται στο γεγονός ότι η Ρωσία μπορεί να διεξάγει τέτοιες επιχειρήσεις χωρίς να ξεπερνά ξεκάθαρα το κατώφλι του συμβατικού πολέμου.

Η πτήση ενός drone στον εναέριο χώρο του ΝΑΤΟ, η πρόκληση αναστάτωσης στο αεροδρόμιο, η δολιοφθορά σε υποδομές, η διάπραξη δολοφονιών μέσω εγκληματικών δικτύων, αποτελούν όλα τους επιχειρήσεις «γκρίζας ζώνης» που μπορούν να διαψευσθούν.

Ο Πούτιν χρησιμοποιεί την ασάφεια και την άρνηση ως όπλο, δοκιμάζοντας την αποφασιστικότητα του ΝΑΤΟ, ενώ αναγνωρίζει ότι η Συμμαχία είναι διχασμένη ως προς τον βέλτιστο τρόπο αντίδρασης – ή ακόμα και για το εάν πρέπει να υπάρξει καν αντίδραση.

Τι θα συνέβαινε όμως αν ο Πούτιν αποφάσιζε να προχωρήσει περισσότερο;

Ο «Διάδρομος Σουβάλκι»

Ο «Διάδρομος Σουβάλκι» προσφέρει μια απάντηση, σημειώνει το CNN.

Πρόκειται για μια συνοριακή ζώνη μήκους περίπου 105 χλμ. μεταξύ Πολωνίας και Λιθουανίας, η οποία αποτελεί το μοναδικό χερσαίο σημείο σύνδεσης μεταξύ των κρατών της Βαλτικής που ανήκουν στο ΝΑΤΟ – Λιθουανία, Λετονία και Εσθονία – και των υπόλοιπων εδαφών της Συμμαχίας.

Φανταστείτε ένα σενάριο στο οποίο η Ρωσία – ίσως σε συνεργασία με τη Λευκορωσία – μετακινεί δυνάμεις σε τμήμα αυτού του διαδρόμου. Δεν πρόκειται για μια ξεκάθαρη εισβολή σε κράτος-μέλος του ΝΑΤΟ, όπως η είσοδος αρμάτων μάχης στην Πολωνία. Ο Πούτιν θα έκανε λόγο για περιορισμένη εισβολή – αν προέβαινε καν σε δήλωση-  και θα ισχυριζόταν ότι η Ρωσία δεν επιδιώκει κλιμάκωση.

Ανάλυση CNN: Γιατί η Ευρώπη ετοιμάζεται για σύγκρουση πέρα από την Ουκρανία
Η κόκκινη γραμμή στον χάρτη ορίζει το σημείο όπου βρίσκεται ο «Διάδρομος Σουβάλκι» [Πηγή: Wikipedia]

Η Ρωσία θα υποστήριζε μάλιστα, μέσω ανεπίσημων διαύλων, ότι μια αντίδραση του ΝΑΤΟ θα ενείχε τον κίνδυνο πυρηνικού πολέμου.

Ο στόχος δεν είναι τόσο το ίδιο ο ίδιος ο «Διάδρομος» ή η αποκοπή του βαλτικού μετώπου από το υπόλοιπο ΝΑΤΟ, όσο η υπονόμευση της ίδιας της Συμμαχίας και των δεσμεύσεών της για αμοιβαία άμυνα.

Θα συμφωνούσαν άραγε και οι 32 χώρες του ΝΑΤΟ να πολεμήσουν τη Ρωσία για την ανακατάληψη μιας μικρής λωρίδας εδάφους; Θα ρίσκαρε ένας Αμερικανός πρόεδρος την κλιμάκωση με μια πυρηνική δύναμη εξαιτίας της Λιθουανίας; Θα το έπρατταν η Γερμανία και η Γαλλία;

Κανείς δεν μπορεί να το πει με βεβαιότητα, και αυτό ευνοεί τα σχέδια του Πούτιν.

Ο γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ, Μαρκ Ρούτε, ρωτήθηκε φέτος σχετικά με μια άσκηση προσομοίωσης πολέμου που αφορούσε ακριβώς μια τέτοια ρωσική κίνηση εναντίον του Διαδρόμου Σουβάλκι. Η απάντησή του ήταν ότι το ΝΑΤΟ διεξάγει τακτικά ασκήσεις για τέτοια σενάρια και ότι μια επίθεση θα οδηγούσε σε μια καταστροφική απάντηση.

Τον πιστεύει όμως ο Πούτιν; Δεδομένης της ρήξης στις σχέσεις της Ουάσιγκτον με τους στενότερους συμμάχους της, συμπεριλαμβανομένου του Καναδά, ίσως όχι.

Διδάγματα από την Ουκρανία

Η Ουκρανία προσέφερε στους Ευρωπαίους ένα σκληρό μάθημα σχετικά με τις απαιτήσεις του σύγχρονου πολέμου.

Οι χώρες χρειάζονται κάτι περισσότερο από στρατιωτικό εξοπλισμό. Χρειάζονται ηλεκτρικά δίκτυα ικανά να αντέξουν σε επιθέσεις, νοσοκομεία που μπορούν να διαχειριστούν μαζικές απώλειες, εφεδρικά συστήματα επικοινωνίας, λειτουργικά δίκτυα μεταφορών και κυβερνήσεις ικανές να λειτουργούν υπό διαρκή πίεση.

Το σημαντικότερο όλων είναι ότι χρειάζονται κοινωνίες ικανές να απορροφήσουν το κόστος χωρίς να καταρρεύσουν ή να διχαστούν.

Αυτή την εβδομάδα, το ΝΑΤΟ δημοσιοποίησε επικαιροποιημένες απαιτήσεις για την εθνική ανθεκτικότητα, οι οποίες καλύπτουν τα πάντα: από τη συνέχεια της διακυβέρνησης και τον ενεργειακό εφοδιασμό έως τα τρόφιμα, το νερό, την υγειονομική περίθαλψη και τις επικοινωνίες σε περιόδους «κρίσης και σύγκρουσης».

Αξιωματούχοι του ΝΑΤΟ μελετούν τον τρόπο με τον οποίο οι Ουκρανοί διατηρούν τη λειτουργία των βασικών υπηρεσιών εν μέσω συνεχών ρωσικών επιθέσεων.

Πρόκειται για μια αξιοσημείωτη εξέλιξη. Δεν δέχεται πλέον μόνο η Ουκρανία μαθήματα από το ΝΑΤΟ, αλλά αντλεί και το ΝΑΤΟ διδάγματα από την Ουκρανία.

Με αυτόν τον τρόπο, η Συμμαχία επιδιώκει να επιτύχει την αποτροπή όχι μόνο υποσχόμενη μια καταστροφική απάντηση σε περίπτωση επίθεσης, αλλά και αποδεικνύοντας στον Πούτιν ότι η επιθετικότητά του δεν θα αποδώσει καρπούς.

Η ίδια η ετοιμότητα καθίσταται μέρος της αποτροπής. Αυτός είναι ένας από τους λόγους πίσω από τον καταιγισμό σχετικών ειδήσεων αυτή την εβδομάδα.

Ερωτήματα σχετικά με τις ΗΠΑ

Υπάρχει επίσης ένας αμερικανικός παράγοντας πίσω από την κατάσταση αυξημένης ετοιμότητας, στην οποία βρίσκεται η Ευρώπη.

Οι ΗΠΑ έχουν παρουσία στην Ευρώπη, ενώ συγχρόνως μάχονται κατά του Ιράν στη Μέση Ανατολή και επιχειρούν να αποτρέψουν την Κίνα στον Ινδο-Ειρηνικό. Τα συστήματα αεράμυνας, οι ναυτικές δυνάμεις, οι πλατφόρμες συλλογής πληροφοριών και τα αποθέματα πυρομαχικών – που εξαντλούνται – δεν μπορούν να βρίσκονται παντού ταυτόχρονα.

Ο Τραμπ έχει συμβάλει σημαντικά στην ενίσχυση του ΝΑΤΟ, ωστόσο η δέσμευσή του στη ρήτρα αμοιβαίας άμυνας της Συμμαχίας παραμένει αβέβαιη. Και η Μόσχα το γνωρίζει αυτό.

Η Ρωσία παραμένει εγκλωβισμένη στον πόλεμο της Ουκρανίας. Ωστόσο, ο Πούτιν δεν χρειάζεται μια νέα εισβολή αντίστοιχης κλίμακας με αυτήν της Ουκρανίας για να αμφισβητήσει το ΝΑΤΟ. Μπορεί να κλιμακώσει σταδιακά την ένταση: δολιοφθορές, κυβερνοεπιθέσεις, σχέδια δολοφονίας, επιθέσεις με drones ή πυραύλους – και στη συνέχεια μια περιορισμένης κλίμακας στρατιωτική επιχείρηση, με στόχο να διαπιστωθεί αν το ΝΑΤΟ εξακολουθεί να εννοεί όσα διακηρύσσει.

Αναρωτηθείτε: θα πήγαινε ο Τραμπ σε πόλεμο με τη Ρωσία για χάρη μιας λωρίδας γης γνωστής ως «Διάδρομος Σουβάλκι»; Θα ήταν οι Αμερικανοί έτοιμοι για κάτι τέτοιο; Η απάντηση είναι αυτονόητη.

Και αυτό από μόνο του υπονομεύει την αποτρεπτική ισχύ.

Ευρώπη: Το τέλος των ψευδαισθήσεων

Για τρεις δεκαετίες μετά τον Ψυχρό Πόλεμο, η Ευρώπη άφησε την αμυντική ετοιμότητά της να ατονήσει. Ο κίνδυνος πολέμου φάνταζε απομακρυσμένος. Οι στρατιωτικές δαπάνες και οι προσλήψεις προσωπικού στις ένοπλες δυνάμεις μειώθηκαν δραματικά. Η πολιτική προστασία θεωρείτο κατάλοιπο του παρελθόντος. Παράλληλα, υπήρχε η πεποίθηση ότι οι ΗΠΑ θα ήταν παρούσες σε περίπτωση ανάγκης.

Αυτή η εποχή έχει τελειώσει.

Η Ευρώπη προετοιμάζεται για πόλεμο, καθώς οι ηγέτες της αντιλαμβάνονται όλο και περισσότερο μια δυσάρεστη αλήθεια: η αποτροπή εξαρτάται από τις πεποιθήσεις του Πούτιν, ενώ η αντίδραση της Αμερικής σε μια ενδεχόμενη κλιμάκωση του πολέμου παραμένει αβέβαιη.

Οι στρατιωτικές ασκήσεις της Λευκορωσίας κοντά στον Διάδρομο του Σουβάλκι προκαλούν ανησυχία, διότι – παρά τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει η Ρωσία στην Ουκρανία – η ισορροπία σε ό,τι αφορά την ικανότητα αποτροπής έχει ατροφήσει.

Ο καλύτερος τρόπος για να αποτραπεί η κλιμάκωση του πολέμου είναι να πειστεί ο Πούτιν πως μια τέτοια κίνηση θα αποτύγχανε.

Και, κρίνοντας από τις επείγουσες κινήσεις που δρομολογούνται αυτή τη στιγμή στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, εντείνεται η ανησυχία ότι ο Ρώσος πρόεδρος είναι πιθανό να πιστεύει το ακριβώς αντίθετο.

στις Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσκόπηση Palmos Analysis: Μόλις 13% η ΝΔ στις ηλικίες μέχρι 34 ετών – Πρώτη η ΕΛΑΣ με 18%

 ΓΙΑ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟ ΤΗΣ THEOPINION.GR


Τι καταγράφει η πανελλαδική δημοσκόπηση στον απόηχο των ανακοινώσεων των οικονομικών προγραμμάτων από τη ΔΕΘ.

Δημοσκόπηση Palmos Analysis: Μόλις 13% η ΝΔ στις ηλικίες μέχρι 34 ετών – Πρώτη η ΕΛΑΣ με 18%
Shutterstock.
efsyn.gr
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Σταθερά στην πρώτη θέση βρίσκεται η Νέα Δημοκρατία στη νέα πανελλαδική δημοσκόπηση της PALMOS ANALYSIS για το TheOpinion.gr, που πραγματοποιήθηκε μετά την παρουσία των πολιτικών αρχηγών στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης.

Συγκεκριμένα, στην πρόθεση ψήφου, η ΝΔ συγκεντρώνει 27,5%, με το κόμμα του Αλέξη Τσίπρα να ακολουθεί με 13% και το ΠΑΣΟΚ-Κίνημα Αλλαγής με 10,2%.

Ακολουθούν η Ελληνική Λύση με 5,7%, το ΚΚΕ με 5,5%, η «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» με 4,3% και η Πλεύση Ελευθερίας με 4%. Η Φωνή Λογικής καταγράφεται στο 3,4%, το ΜέΡΑ25 στο 2,2%, οι Σπαρτιάτες στο 1,8% και ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ στο 1,2%.

Η εικόνα διαφοροποιείται αισθητά ανά ηλικιακή ομάδα. Στις ηλικίες 17-34 ετών, η ΝΔ συγκεντρώνει 13%, έναντι 18% της ΕΛ.Α.Σ. Το ΠΑΣΟΚ βρίσκεται στο 8%, η Ελληνική Λύση στο 7%, η Πλεύση Ελευθερίας στο 7% και το ΚΚΕ στο 2%. Αντίθετα, στις ηλικίες 75 ετών και άνω, η ΝΔ φτάνει στο 48%.

Δημοσκόπηση Palmos Analysis: Μόλις 13% η ΝΔ στις ηλικίες μέχρι 34 ετών – Πρώτη η ΕΛΑΣ με 18%Δημοσκόπηση Palmos Analysis: Μόλις 13% η ΝΔ στις ηλικίες μέχρι 34 ετών – Πρώτη η ΕΛΑΣ με 18%Δημοσκόπηση Palmos Analysis: Μόλις 13% η ΝΔ στις ηλικίες μέχρι 34 ετών – Πρώτη η ΕΛΑΣ με 18%

Δημοσκόπηση Palmos Analysis: Μόλις 13% η ΝΔ στις ηλικίες μέχρι 34 ετών – Πρώτη η ΕΛΑΣ με 18%

Η εκτίμηση εκλογικής επιρροής

Στην εκτίμηση εκλογικής επιρροής, μετά την αναγωγή επί των εγκύρων και την κατανομή των αναποφάσιστων με βάση τις απαντήσεις τους, η Νέα Δημοκρατία διαμορφώνεται στο 30,1%, η ΕΛ.Α.Σ. στο 15,2% και το ΠΑΣΟΚ-Κίνημα Αλλαγής στο 12,8%.

Ακολουθούν το ΚΚΕ με 6,9%, η Ελληνική Λύση με 6,2%, η «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» με 5,2% και η Πλεύση Ελευθερίας με 5,1%.

Η δημοσκόπηση δίνει παράλληλα εύρος τιμών με διάστημα εμπιστοσύνης 95%. Για τη ΝΔ, το κάτω όριο βρίσκεται στο 27,3% και το άνω στο 32,9%, ενώ για το ΠΑΣΟΚ το αντίστοιχο εύρος διαμορφώνεται από 10,7% έως 14,9%.

Στη διαχρονική σύγκριση της ίδιας έρευνας, η ΝΔ καταγράφεται στο 31,3% τον Μάρτιο, στο 28,1% τον Ιούνιο και στο 30,1% τον Σεπτέμβριο. Το ΠΑΣΟΚ κινείται από 13,6% σε 10,3% και στη συνέχεια σε 12,8%, ενώ το ΚΚΕ από 7,8% σε 6,6% και 6,9%.

Δημοσκόπηση Palmos Analysis: Μόλις 13% η ΝΔ στις ηλικίες μέχρι 34 ετών – Πρώτη η ΕΛΑΣ με 18%Δημοσκόπηση Palmos Analysis: Μόλις 13% η ΝΔ στις ηλικίες μέχρι 34 ετών – Πρώτη η ΕΛΑΣ με 18%Δημοσκόπηση Palmos Analysis: Μόλις 13% η ΝΔ στις ηλικίες μέχρι 34 ετών – Πρώτη η ΕΛΑΣ με 18%Δημοσκόπηση Palmos Analysis: Μόλις 13% η ΝΔ στις ηλικίες μέχρι 34 ετών – Πρώτη η ΕΛΑΣ με 18%

Ποια κόμματα θεωρούν οι πολίτες ικανότερα

Η έρευνα καταγράφει ακόμη τις απαντήσεις των πολιτών σχετικά με το ποιο κόμμα θεωρούν ικανότερο να οδηγήσει τη χώρα σε ανάπτυξη και περισσότερες θέσεις εργασίας, να αντιμετωπίσει την ακρίβεια, αλλά και να κυβερνήσει με δικαιοσύνη και διαφάνεια.

Οι απαντήσεις παρουσιάζουν διαφοροποιήσεις ανά ηλικία, πολιτική τοποθέτηση και εργασιακή κατάσταση.

Δημοσκόπηση Palmos Analysis: Μόλις 13% η ΝΔ στις ηλικίες μέχρι 34 ετών – Πρώτη η ΕΛΑΣ με 18%

Δημοσκόπηση Palmos Analysis: Μόλις 13% η ΝΔ στις ηλικίες μέχρι 34 ετών – Πρώτη η ΕΛΑΣ με 18%Δημοσκόπηση Palmos Analysis: Μόλις 13% η ΝΔ στις ηλικίες μέχρι 34 ετών – Πρώτη η ΕΛΑΣ με 18%Δημοσκόπηση Palmos Analysis: Μόλις 13% η ΝΔ στις ηλικίες μέχρι 34 ετών – Πρώτη η ΕΛΑΣ με 18%Δημοσκόπηση Palmos Analysis: Μόλις 13% η ΝΔ στις ηλικίες μέχρι 34 ετών – Πρώτη η ΕΛΑΣ με 18%

Τα κριτήρια ψήφου

Οι πολίτες ρωτήθηκαν επίσης για τα δύο βασικότερα κριτήρια που θα επηρεάσουν την επιλογή του κόμματος που θα ψηφίσουν στις επόμενες εκλογές.

Η έρευνα καταγράφει τις απαντήσεις τόσο στο σύνολο του δείγματος όσο και ανά ηλικιακή ομάδα, πολιτική τοποθέτηση, κομματική προτίμηση και εργασιακή κατάσταση.

Δημοσκόπηση Palmos Analysis: Μόλις 13% η ΝΔ στις ηλικίες μέχρι 34 ετών – Πρώτη η ΕΛΑΣ με 18%Δημοσκόπηση Palmos Analysis: Μόλις 13% η ΝΔ στις ηλικίες μέχρι 34 ετών – Πρώτη η ΕΛΑΣ με 18%

Δημοσκόπηση Palmos Analysis: Μόλις 13% η ΝΔ στις ηλικίες μέχρι 34 ετών – Πρώτη η ΕΛΑΣ με 18%Δημοσκόπηση Palmos Analysis: Μόλις 13% η ΝΔ στις ηλικίες μέχρι 34 ετών – Πρώτη η ΕΛΑΣ με 18%Δημοσκόπηση Palmos Analysis: Μόλις 13% η ΝΔ στις ηλικίες μέχρι 34 ετών – Πρώτη η ΕΛΑΣ με 18%

Η δυνητική επιρροή Σαμαρά και Κασιδιάρη

Ξεχωριστό ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα ευρήματα σχετικά με τη δυνητική επιρροή που θα μπορούσαν να έχουν νέα πολιτικά σχήματα υπό τον Αντώνη Σαμαρά και τον Ηλία Κασιδιάρη, εφόσον τελικά δημιουργηθούν.

Οι απαντήσεις εξετάζονται συνολικά, αλλά και ανά ηλικία, φύλο, πολιτική τοποθέτηση και προηγούμενη ψήφο στις εκλογές του 2023.

Αύριο, το TheOpinion.gr θα δημοσιεύσει το δεύτερο μέρος της έρευνας της PALMOS ANALYSIS, με τα προβλήματα που οι πολίτες θεωρούν σημαντικότερα, αλλά και το «κρας τεστ» των προγραμμάτων των κομμάτων.

Δημοσκόπηση Palmos Analysis: Μόλις 13% η ΝΔ στις ηλικίες μέχρι 34 ετών – Πρώτη η ΕΛΑΣ με 18%

Δημοσκόπηση Palmos Analysis: Μόλις 13% η ΝΔ στις ηλικίες μέχρι 34 ετών – Πρώτη η ΕΛΑΣ με 18%Δημοσκόπηση Palmos Analysis: Μόλις 13% η ΝΔ στις ηλικίες μέχρι 34 ετών – Πρώτη η ΕΛΑΣ με 18%Δημοσκόπηση Palmos Analysis: Μόλις 13% η ΝΔ στις ηλικίες μέχρι 34 ετών – Πρώτη η ΕΛΑΣ με 18%Δημοσκόπηση Palmos Analysis: Μόλις 13% η ΝΔ στις ηλικίες μέχρι 34 ετών – Πρώτη η ΕΛΑΣ με 18%

Η ταυτότητα της έρευνας

Η έρευνα πραγματοποιήθηκε από τις 14 έως τις 18 Σεπτεμβρίου 2026, σε πανελλαδικό δείγμα 1.021 ψηφοφόρων άνω των 17 ετών.

Το 73% των συνεντεύξεων έγινε τηλεφωνικά και το 27% online, ενώ το δείγμα σταθμίστηκε ως προς το φύλο, την ηλικία και τα αποτελέσματα των βουλευτικών εκλογών του Ιουνίου 2023.

Το μέγιστο στατιστικό σφάλμα ανέρχεται σε ±3,1%, με διάστημα εμπιστοσύνης 95%.

Δημοσκόπηση Palmos Analysis: Μόλις 13% η ΝΔ στις ηλικίες μέχρι 34 ετών – Πρώτη η ΕΛΑΣ με 18%


στις Δεν υπάρχουν σχόλια:

Έκτακτο δελτίο ΕΜΥ: Ισχυρές βροχές και καταιγίδες με κεραυνούς

 

στις Δεν υπάρχουν σχόλια:

Είναι η Ελιφ Εράλπ ο «θηλυκός Μαμντάνι»; – Ποια είναι η κόρη Τούρκων αριστερών που κέρδισε το Βερολίνο

 ΕΥΡΩΠΗ


«Πρώτα θα πάρουμε το Μανχάταν, μετά το Βερολίνο», λέει ο Λέοναρντ Κόεν στο τραγούδι "First We Take Manhattan" και ο στίχος αυτός ταιριάζει με το εκλογικό αποτέλεσμα στη γερμανική πρωτεύουσα.

Είναι η Ελιφ Εράλπ ο «θηλυκός Μαμντάνι»; – Ποια είναι η κόρη Τούρκων αριστερών που κέρδισε το Βερολίνο
Sebastian Gollnow/dpa via AP
efsyn.gr
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

«Πρώτα θα πάρουμε το Μανχάταν, μετά το Βερολίνο», λέει ο Λέοναρντ Κόεν στο τραγούδι “First We Take Manhattan” και ο στίχος αυτός ταιριάζει με το χθεσινό εκλογικό αποτέλεσμα στη γερμανική πρωτεύουσα.

Η επικράτηση της Αριστεράς (“Die Linke”) έφερε μνήμες από την ιστορική νίκη του Ζοχράν Μαμντάνι στις δημαρχιακές εκλογές της Νέας Υόρκης στις 4 Νοεμβρίου του 2025. Τονίζεται μάλιστα ότι η επικεφαλής του κόμματος της γερμανικής “Die Linke” Έλιφ Εράλπ, χαρακτηρίζεται συχνά ως ο «θηλυκός Μαμντάνι».

Η Εράλπ, κόρη Τούρκων αριστερών που εγκατέλειψαν τη χώρα τους μετά το πραξικόπημα του 1980, δήλωσε ότι εντάχθηκε στο κόμμα της Αριστεράς το 2017, την ημέρα δηλαδή που η ακροδεξιά AfD εισήλθε για πρώτη φορά στο γερμανικό κοινοβούλιο.

Ποια είναι η Έλιφ Εράλπ

Η σταδιακή αλλά σταθερή άνοδος της 45χρονης Εράλπ ως υποψήφιας οφείλεται σε διάφορους παράγοντες που δεν σχετίζονται απαραίτητα με την ίδια ως προσωπικότητα, αλλά με το πολιτικό της προφίλ, το οποίο ευθυγραμμίζεται με τη νέα δυναμική που έχει φέρει το Die Linke στη γερμανική πολιτική σκηνή τα τελευταία δύο χρόνια, σχολιάζει μεταξύ άλλων σε πρόσφατο δημοσίευμά της η El Pais.

«Δεν είναι σύνηθες για κάποια σαν εμένα να γίνεται δήμαρχος. Ως κόρη προσφύγων, αγωνίζομαι ενάντια στην αδικία από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου. Είδα από κοντά πώς αντιμετωπίζονταν με διαφορετικό τρόπο οικογένειες σαν τη δική μας. Γι’ αυτό σπούδασα νομικά: για να υπερασπιστώ την ισότητα για όλους», εξηγεί η Εράλπ στο βίντεο με το οποίο ανακοίνωσε την υποψηφιότητά της τον περασμένο Οκτώβριο.

Εκπέμπει την εικόνα ενός ήρεμου, έως και πράου ανθρώπου. Παρόλο που είναι μέλος του κοινοβουλίου του Βερολίνου από το 2021 – και αναπληρώτρια επικεφαλής της κοινοβουλευτικής ομάδας του Die Linke – αξιοποιεί προσωπικά της βιώματα για να έρθει πιο κοντά στους ψηφοφόρους.

Είναι μητέρα δύο παιδιών που φοιτούν σε ένα τυπικό δημόσιο σχολείο, ζει σε ένα απλό νοικιασμένο διαμέρισμα – όπως οι περισσότεροι κάτοικοι του Βερολίνου – και αποτελεί μέλος της ποικιλόμορφης κοινότητας της γειτονιάς της, του Κρόιτσμπεργκ, εδώ και δεκαπέντε χρόνια.

«Μπορεί να φαίνεται κάπως τραχιά περιοχή, αλλά εδώ υπάρχει μια υπέροχη κοινότητα. Άνθρωποι αυθεντικοί που στηρίζουν ο ένας τον άλλον – κι αυτό είναι κάτι που δεν αγοράζεται με χρήματα», λέει η ίδια.

Σε γενικές γραμμές, το προφίλ της Εράλπ αντικατοπτρίζει εκείνο πολλών ανθρώπων στο Βερολίνο – αλλά και πολλών Γερμανών που, παρόλο που γεννήθηκαν στη χώρα, χρειάστηκε να παλέψουν για να κερδίσουν τη θέση τους στην κοινωνία.

Πώς έφτασε η οικογένειά της στη Γερμανία

Το φθινόπωρο του 1980 – όπως έχει εξιστορήσει η ίδια σε διάφορες συνεντεύξεις της σε γερμανικά ΜΜΕ – οι γονείς της εγκατέλειψαν την Τουρκία μετά το στρατιωτικό πραξικόπημα που έλαβε χώρα την ίδια χρονιά. Έφυγαν ενώ η μητέρα της ήταν έγκυος στον όγδοο μήνα, φοβούμενοι την καταστολή και τις πολιτικές διώξεις που ενδεχομένως θα αντιμετώπιζαν ως σοσιαλιστές και συνδικαλιστές.

Έτσι, η πολιτικός της Αριστεράς γεννήθηκε στο Μόναχο, αντί για την Κωνσταντινούπολη, όπως είχε αρχικά προγραμματιστεί. Δύο χρόνια αργότερα, αφού τους χορηγήθηκε άσυλο, η οικογένεια μετακόμισε στο Ντόρτμουντ, όπου ο πατέρας της βρήκε δουλειά ως γιατρός. Η μητέρα της, ωστόσο, δεν στάθηκε τόσο τυχερή· χρειάστηκε να περιμένει 15 ολόκληρα χρόνια μέχρι οι γερμανικές αρχές να αναγνωρίσουν τα επαγγελματικά της προσόντα ως εκπαιδεύτριας νοσηλευτικής.

Όταν ήταν οκτώ ετών, οι γονείς της αποφάσισαν να μετακομίσουν στο Αμβούργο· εκεί μεγάλωσε και σπούδασε νομικά, εστιάζοντας πάντα στην υπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Σε πρόσφατη συνέντευξή της στο εβδομαδιαίο περιοδικό Der Spiegel, περιέγραψε πώς, κατά τη διάρκεια της νεαρής της ηλικίας – μετά τις ρατσιστικές επιθέσεις του 1993 στο Μέλν και το Ζόλινγκεν που είχαν στόχο μετανάστες τουρκικής καταγωγής – ζούσε με τον φόβο ότι θα έβλεπε και το δικό της σπίτι να πυρπολείται.

Η επαγγελματική της πορεία την οδήγησε τελικά στο Βερολίνο. Αρχικά, έκανε πρακτική άσκηση στην Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες (UNHCR). Αργότερα, το 2010, άρχισε να εργάζεται ως νομική σύμβουλος για το κόμμα Die Linke στο ομοσπονδιακό κοινοβούλιο. Έκτοτε, το Βερολίνο αποτελεί την έδρα της.

Εντάχθηκε στο αριστερό κόμμα μερικά χρόνια αργότερα, το 2017, κυρίως λόγω του σοκ που προκάλεσε η είσοδος του ακροδεξιού κόμματος «Εναλλακτική για τη Γερμανία» (AfD) στην Μπούντεσταγκ, τη γερμανική κάτω βουλή. Το 2021 εξελέγη στο Κοινοβούλιο του Βερολίνου, όπου γρήγορα εστίασε στη στέγαση, τη μεταναστευτική πολιτική και την καταπολέμηση των διακρίσεων – τους τρεις δηλαδή πυλώνες της πρόσφατης προεκλογικής της εκστρατείας.

Μια εκστρατεία σε άνοδο

Όταν η Εράλπ ορίστηκε επικεφαλής υποψήφια του κόμματός της τον Οκτώβριο του 2025, οι δημοσκοπήσεις κατέτασσαν το Die Linke στην πέμπτη θέση, πίσω από το κυβερνών συντηρητικό CDU, τους Σοσιαλδημοκράτες, τους Πράσινους, ακόμη και την AfD.

Ο γερμανικός Τύπος έχει αρχίσει να στρέφει την προσοχή του στην αντισυμβατική αυτή υποψήφια. Η κάλυψη των ειδήσεων υπήρξε μάλλον επιφυλακτική, εστιάζοντας στο προσωπικό της υπόβαθρο και ταυτόχρονα εγείροντας πολλά ερωτήματα σχετικά με τη βιωσιμότητα του προγράμματός της. Δεν θεωρείται, ωστόσο, ότι διαθέτει ιδιαίτερο χάρισμα και η άνοδος της εκστρατείας της αποδίδεται σε παράγοντες άσχετους με το πρόσωπό της, οι οποίοι πηγάζουν από άλλες συνθήκες.

Ένας τέτοιος παράγοντας είναι η θριαμβευτική επιστροφή του Die Linke στο πολιτικό προσκήνιο κατά τις ομοσπονδιακές εκλογές του 2025, μετά τα πλήγματα που υπέστη το κόμμα λόγω της ρήξης με τη Σάρα Βάγκενκνεχτ και της επακόλουθης αποχώρησής της. Η εμφανής αδυναμία του κόμματος δημιούργησε μια ευκαιρία για ανανέωση – τουλάχιστον στο Βερολίνο. Η «νέα» Αριστερά κατάφερε να καλλιεργήσει μια πιο αστική, νεανική και προοδευτική εικόνα, γεγονός που αποτυπώθηκε στην κάλπη.

Τι σημαίνει “Mietendeckel”

Ένας ακόμη παράγοντας ήταν η κρίση που αντιμετώπιζε ο συντηρητικός δήμαρχος, Κάι Βέγκνερ, η δημόσια εικόνα του υπέστη τέτοια φθορά, ώστε αναγκάστηκε να αποσύρει την υποψηφιότητά του ως επικεφαλής του CDU τον Ιούλιο. Οι κάτοικοι του Βερολίνου δεν του συγχώρησαν τους κακούς χειρισμούς κατά τη διάρκεια της γενικευμένης διακοπής ρεύματος που έπληξε την πόλη στην καρδιά του χειμώνα, τον περασμένο Ιανουάριο. Μέσα στην κρίση – με χιλιάδες νοικοκυριά να μένουν χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα ή θέρμανση και αποκομμένα από κάθε επικοινωνία— ο Βέγκνερ επέλεξε να παίξει τένις με τη σύντροφό του. Η έλλειψη διαφάνειας και σαφήνειας εκ μέρους του δημάρχου τού κόστισε σημαντική υποστήριξη, τόσο στην κοινή γνώμη όσο και στις τάξεις του ίδιου του κόμματός του.

Τέλος – αλλά εξίσου σημαντικό – ήταν το οξύ στεγαστικό πρόβλημα, το οποίο ο κυβερνητικός συνασπισμός απέτυχε να διαχειριστεί με την αποτελεσματικότητα που είχε υποσχεθεί. Όπως συμβαίνει στις περισσότερες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, τα ενοίκια στο Βερολίνο συνεχίζουν να ανεβαίνουν, φτάνοντας σε επίπεδα που καθιστούν τη στέγαση ουσιαστικά απρόσιτη για την πλειονότητα του πληθυσμού.

Σε αυτή τη βάση, η Εράλπ οικοδόμησε την εκστρατεία της γύρω από μια πολύ σαφή ιδέα: να καταστήσει το Βερολίνο ξανά μια πόλη με προσιτό κόστος διαβίωσης για όλους. Το ζήτημα της στέγασης αποτέλεσε το κυριότερο σημείο όπου εστίαζε – όπως μαρτυρά και το χρυσό μενταγιόν στην αλυσίδα που φορά πάντα, το οποίο έχει πάνω τη λέξη “Mietendeckel” (δηλαδή «πλαφόν στα ενοίκια»).

Ο Μαμντάνι ως σημείο αναφοράς

Τονίζεται ότι η Εράλπ άντλησε έμπνευση από την εκλογική νίκη του Ζοχράν Μαμντάνι, ο οποίος είναι πλέον δήμαρχος της πολυπληθέστερης πόλης των Ηνωμένων Πολιτειών.

«Αν ένας αριστερός υποψήφιος μπορεί να κερδίσει στη Νέα Υόρκη, μπορεί να το κάνει και στο Βερολίνο», είχε δηλώσει τότε. Οι επικριτές της αντέτειναν αμέσως ότι η Νέα Υόρκη δεν είναι Βερολίνο.

Υπενθυμίζεται ότι ο Μαμντάνι είχε θέσει το ζήτημα του κόστους ζωής στο επίκεντρο της υποψηφιότητάς του και, τώρα, η Εράλπ κέρδισε τις εκλογές στο Βερολίνο με μια πρόταση που δίνει επίσης μεγάλο βάρος στο ζήτημα της στέγασης και στους νέους, που αποτελούν δύο από τους βασικούς πυλώνες της.

Αυτή η ομοιότητα μεταξύ τους δίνει φέρνει στο προσκήνιο το φαινόμενο μιας αστικής Αριστεράς που μοιάζει να ανακτά τον έλεγχο της κατάσταση. Υπάρχουν, ωστόσο, και κάποιες διαφορές που πρέπει να ληφθούν υπόψη στην εξέταση του εν λόγω φαινομένου.

Ο Μαμντάνι κέρδισε τη δημαρχία. Η Έλιφ Εράλπ έθεσε το κόμμα της στην κορυφή ενός κατακερματισμένου κοινοβουλίου. Ανάμεσα σε αυτές τις δύο περιπτώσεις, μεσολαβεί μια απόσταση που αφορά συνεργάτες, διαπραγματεύσεις και την ικανότητα μετατροπής των υποσχέσεων σε αποφάσεις, σημειώνει η ισπανική ιστοσελίδα Democrata.

Από τα λόγια… στα βιώματα

Η σημαντικότερη ομοιότητα ανάμεσα στη Νέα Υόρκη και το Βερολίνο παρατηρείται κάθε μήνα στον τραπεζικό λογαριασμό των κατοίκων τους.

Το ζήτημα της στέγασης αφήνει χώρο μετατόπισης του ενδιαφέροντος από τις ιδεολογικές συζητήσεις στα άμεσα βιώματα των πολιτών: πόσο κοστίζει η διαμονή, πόσο μακριά από την εργασία του πρέπει να μετακομίσει κανείς και ποιο μέρος του μισθού εξανεμίζεται χωρίς να επιτρέπει την ουσιαστική διαβίωση; Μια πόλη μπορεί να προσφέρει ευκαιρίες και, ταυτόχρονα, να καταστεί απρόσιτη για όσους επιθυμούν να τις αξιοποιήσουν.

Ο Μαμντάνι ανέδειξε το «πάγωμα» των ελεγχόμενων ενοικίων σε κεντρικό αίτημα της εκστρατείας του. Τον Ιούνιο, η αρμόδια υπηρεσία της Νέας Υόρκης για τον καθορισμό των αυξήσεων ενέκρινε το πάγωμα των ενοικίων για περίπου ένα εκατομμύριο κατοικίες, μέτρο που θα ισχύει για τις ανανεώσεις συμβολαίων από τον Οκτώβριο του 2026 και μετά. Έτσι, μια προεκλογική υπόσχεση άρχισε να μετουσιώνεται σε δημόσια πολιτική.

Στο Βερολίνο, ανάλυση του ZDF -του μεγαλύτερου δημόσιου, μη κερδοσκοπικού τηλεοπτικού δικτύου στη Γερμανία – έδειξε ότι τα ενοίκια και η αγορά ακινήτων αποτελούν τα ζητήματα που απασχολούν περισσότερο τους ψηφοφόρους, ενώ αναγνώρισε στο κόμμα Die Linke τη μεγαλύτερη αξιοπιστία σε ό,τι αφορά την αντιμετώπισή τους. Το κόμμα έχει επίσης ταχθεί υπέρ της μεταβίβασης κατοικιών από μεγάλους ιδιοκτήτες σε καθεστώς συλλογικής ιδιοκτησίας – μια παρέμβαση διαφορετική και πιο ριζοσπαστική από το «πάγωμα» ορισμένων ενοικίων.

Η πολιτική σύνδεση μεταξύ Νέας Υόρκης και Βερολίνου θα μπορούσε, λοιπόν, να διατυπωθεί ως εξής: Το δικαίωμα στη συνέχιση της διαβίωσης στην πόλη μετατρέπεται σε πρόταση για το μέλλον.

Ισχυρή στήριξη από τη νεολαία

Παρατηρείται επίσης μια ομοιότητα σε ό,τι αφορά την ηλικία των υποστηρικτών του Μαμντάνι και της Εράλπ, αν και δεν θα ήταν ασφαλές να γίνουν άμεσες συγκρίσεις μεταξύ των ποσοστών τους.

Το ερευνητικό κέντρο CIRCLE του Πανεπιστημίου Tufts υπολόγισε ότι το 75% των ψηφοφόρων ηλικίας 18 έως 29 ετών υποστήριξε τον Μαμντάνι. Η ανάλυσή του CIRCLE, η οποία βασίστηκε στα exit polls, ανέδειξε τους νέους ως την ηλικιακή ομάδα που τον στήριξε περισσότερο. Στις νέες γυναίκες, το ποσοστό στήριξης έφτασε το 82%.

Στο Βερολίνο, το ινστιτούτο Forschungsgruppe Wahlen διαπιστώνει ότι το Die Linke συγκεντρώνει τη στήριξη σχεδόν των μισών ατόμων ηλικίας κάτω των 30 ετών, με μεγαλύτερη απήχηση στις γυναίκες: 55%, έναντι 40% στους άνδρες. Τα δημογραφικά στοιχεία και οι εκλογικές αναμετρήσεις διαφέρουν βέβαια μεταξύ τους, αλλά αξίζει να σημειωθεί ότι και στις δύο περιπτώσεις διαπιστώνεται ιδιαίτερη δυναμική μεταξύ των νέων ψηφοφόρων.

Τα εν λόγω στοιχεία επισκιάζουν μάλιστα το αφήγημα περί αναπόφευκτης στροφής των νέων προς τα δεξιά. Αντιθέτως, δείχνουν πως κάποια εκλογικά αποτελέσματα μπορούν να επηρεαστούν από το ποιος θα καταφέρει να εκφράσει τις ανησυχίες της συγκεκριμένης γενιάς και να προσφέρει μια απάντηση που θα γίνει αντιληπτή και αποδεκτή.

Μια σημαντική στρατηγική διαφορά

Ο Μαμντάνι έθεσε υποψηφιότητα στις δημαρχιακές εκλογές ως υποψήφιος των Δημοκρατικών, αν και προηγουμένως είχε αμφισβητήσει τον προσανατολισμό του συγκεκριμένου πολιτικού χώρου. Κέρδισε τον Νοέμβριο του 2025 απέναντι στον Άντριου Κουόμο, ο οποίος κατέβηκε ως ανεξάρτητος, και τον Ρεπουμπλικάνο Κέρτις Σλίβα.

Το κόμμα Die Linke, από την πλευρά του, δραστηριοποιείται αυτόνομα και ανταγωνίζεται τους σοσιαλδημοκράτες και τους οικολόγους. Η ενίσχυσή του ενδέχεται να ισχυροποιήσει την ηγετική του θέση εντός της Αριστεράς, αποδυναμώνοντας παράλληλα εκλογικά τους σχηματισμούς με τους οποίους θα χρειαστεί αργότερα να συνεργαστεί.

Πρόκειται για μια σημαντική στρατηγική διαφορά. Στη Νέα Υόρκη, η διαμάχη για το ποιος εκπροσωπεί το προοδευτικό εκλογικό σώμα εκτυλίχθηκε στο πλαίσιο της υποψηφιότητας του Μαμντάνι με τους Δημοκρατικούς. Στο Βερολίνο, η διαμάχη αυτή συνεχίζεται και μετά την επανακαταμέτρηση των ψήφων, γύρω από το τραπέζι των διαπραγματεύσεων.

Η νίκη στο Βερολίνο δεν σημαίνει αυτοδυναμία

Η εκτίμηση του ZDF για το εκλογικό αποτέλεσμα στις 21:56 δίνει στο Die Linke ποσοστό 25,1%, έναντι 19,2% για το CDU. Το ποσοστό αυτό υπερδιπλασιάζει το 12,2% του 2023, ωστόσο το κόμμα απέχει πολύ από την αυτοδυναμία.

Η προβλεπόμενη κατανομή εδρών επιτρέπει τον σχηματισμό κυβέρνησης συνεργασίας μεταξύ Die Linke, Πρασίνων και SPD, με συνολικά 77 έδρες, αριθμός που υπερβαίνει το όριο των 66 εδρών που απαιτούνται. Παράλληλα, καθίσταται δυνατός ένας κυβερνητικός συνασπισμός υπό την ηγεσία του CDU, με τη συμμετοχή των Πρασίνων και του SPD, ο οποίος θα διέθετε 68 έδρες. Και στα δύο σενάρια, η τελική διαμόρφωση εξαρτάται από το τελικό ποσοστό του κόμματος BSW, το οποίο μέχρι εκείνη τη στιγμή κυμαινόταν στο 4,9%.

Είναι προφανές ότι εδώ υπάρχει ένα παράδοξο: η Εράλπ μπορεί να πετύχει την καθαρή νίκη και, παρ’ όλα αυτά, να χρειαστεί τη συγκατάθεση άλλων κομμάτων προκειμένου να μετατρέψει αυτή τη νίκη σε κυβερνητικό σχήμα.

Τα εμπόδια και η ευκαιρία της Αριστεράς

Υπάρχει, πάντως, ένα ακόμα στοιχείο που «συννεφιάζει» το τοπίο και δεν αφήνει περιθώρια για υπερβολικό ενθουσιασμό. Η ανάλυση της Forschungsgruppe Wahlen στη Γερμανία καταγράφει βαθιά δυσαρέσκεια μεταξύ των κατοίκων του Βερολίνου: το 45% πιστεύει ότι κανένα κόμμα δεν είναι κατάλληλο για να επιλύσει τα προβλήματα της πόλης. Συγχρόνως, μόλις το 37% θεωρεί ότι η απαλλοτρίωση μεγάλων εταιρειών διαχείρισης κατοικιών θα έλυνε τα προβλήματα της αγοράς ακινήτων.

Η κατάκτηση της εμπιστοσύνης στο ζήτημα της στέγασης δεν ταυτίζεται με την εξασφάλιση πλειοψηφικής στήριξης για όλα τα προτεινόμενα μέτρα. Ούτε αρκούν οι νίκες σε δύο αστικά κέντρα για να καταδείξουν έναν γενικότερο πολιτικό μετασχηματισμό.

Επιτρέπουν, ωστόσο, να αναδυθεί μια ευκαιρία: μια Αριστερά που συνδέει την ταυτότητά της με τα καθημερινά προβλήματα μπορεί να διευρύνει το πεδίο δράσης της. Το κόστος των ενοικίων, οι μετακινήσεις και η δυνατότητα οικοδόμησης μιας σταθερής ζωής προσφέρουν μια γλώσσα που συνδέει το πολιτικό πρόγραμμα με τα βιώματα των πολιτών.

Ο Μαμντάνι βρίσκεται ήδη αντιμέτωπος με τη δοκιμασία της υλοποίησης όσων υποσχέθηκε. Από την πλευρά της, η Εράλπ θα πρέπει πρώτα να εξασφαλίσει την πλειοψηφία που θα της επιτρέψει να επιχειρήσει κάτι αντίστοιχο. Μια κοινή υπόσχεση ταξιδεύει ανάμεσα στη Νέα Υόρκη και το Βερολίνο: ότι η διαβίωση σε μια μεγάλη πόλη δεν πρέπει να φτάσει σε σημείο να αποτελεί προνόμιο.

στις Δεν υπάρχουν σχόλια:
Εγγραφή σε: Αναρτήσεις (Atom)

ΡΕΠΟΡΤΑΖ. ΤΩΡΑ.GR

Ανάλυση CNN: Γιατί η Ευρώπη ετοιμάζεται για σύγκρουση πέρα από την Ουκρανία

  ΕΥΡΩΠΗ Επικρατεί ανησυχία ότι ο Βλαντίμιρ Πούτιν σχεδιάζει να επεκτείνει σύντομα τον πόλεμο πέρα ​​από τα όρια της Ουκρανίας. AP Photo/Min...