Προειδοποίηση Σι σε Τραμπ για Ταϊβάν: «Κίνδυνος σύγκρουσης αν δεν γίνει σωστός χειρισμός»

 

AP Photo/Mark Schiefelbein

 ΑΣΙΑ/ΕΙΡΗΝΙΚΟΣ 14.05.26 09:48

efsyn.gr

• Α+
• Α-

• Facebook
• Twitter
• E-mail
• Copy link
• Print

«Το ζήτημα της Ταϊβάν είναι το πιο σημαντικό στις σχέσεις Κίνας-ΗΠΑ», δήλωσε ο Σι κατά τη συνάντησή του με τον Αμερικανό ομόλογό του.

ΟΚινέζος πρόεδρος Σι Τζινπίνγκ προειδοποίησε τον Αμερικανό ομόλογό του Ντόναλντ Τραμπ ότι Πεκίνο και Ουάσιγκτον θα μπορούσαν να «έρθουν σε σύγκρουση», εάν δεν αντιμετωπιστεί σωστά το ζήτημα της Ταϊβάν, σύμφωνα με κινεζικά ΜΜΕ.

«Το ζήτημα της Ταϊβάν είναι το πιο σημαντικό στις σχέσεις Κίνας-ΗΠΑ», δήλωσε ο Σι κατά τη συνάντησή τους, σύμφωνα με το κρατικό ραδιοτηλεοπτικό δίκτυο CCTV.

«Εάν αντιμετωπιστεί λάθος, τα δύο έθνη θα μπορούσαν να συγκρουστούν ή ακόμα και να εισέλθουν σε διαμάχη, ωθώντας ολόκληρη τη σχέση Κίνας-ΗΠΑ σε μια εξαιρετικά επικίνδυνη κατάσταση», πρόσθεσε ο Κινέζος πρόεδρος.

AP Photo/Mark Schiefelbein

Αναμένονται ελάχιστες εξελίξεις

Υπενθυμίζεται ότι ο Σι και ο Τραμπ ξεκίνησαν μια σειρά κρίσιμης σημασίας συναντήσεων σήμερα Πέμπτη, στο πλαίσιο της επίσκεψης του Αμερικανού προέδρου στην Κίνα. Παρ' όλα αυτά, αναμένονται ελάχιστες εξελίξεις σε ακανθώδη ζητήματα όπως η Ταϊβάν, ο πόλεμος στο Ιράν, το εμπόριο και ο τομέας της τεχνολογίας.

Κατά την έναρξη των διμερών συνομιλιών τους στη Μεγάλη Αίθουσα του Λαού, το εθνικό νομοθετικό σώμα της Κίνας, ο Σι δήλωσε ότι το 2026 σηματοδοτεί 250 χρόνια ανεξαρτησίας των ΗΠΑ και ότι η σταθερότητα στις σχέσεις με την Ουάσιγκτον είναι απαραίτητη για την παγκόσμια σταθερότητα.

Από την πλευρά του, ο Τραμπ αποκάλεσε τον Σι «σπουδαίο ηγέτη» και είπε ότι η σχέση των δύο χωρών «θα είναι καλύτερη από ποτέ».

Από την πλευρά του, ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο δήλωσε ότι οι αξιωματούχοι των ΗΠΑ θα προσπαθήσουν να πείσουν την Κίνα να αναλάβει έναν πιο «ενεργό ρόλο» στην επίλυση της σύγκρουσης στο Ιράν.

Καθώς βρισκόταν καθ' οδόν προς την Κίνα, ο  Ρούμπιο δήλωσε στο Fox News ότι οι ΗΠΑ έχουν παρουσιάσει τα επιχειρήματά τους στο Πεκίνο σχετικά με το γιατί θα πρέπει να συμμετάσχει σε προσπάθειες για την επίλυση των εντάσεων με την Τεχεράνη.

AP Photo/Mark Schiefelbein

Για εμπόριο και επιχειρήσεις

Ένα από τα ζητήματα στα οποία προτίθεται να εστιάσει ο Τραμπ είναι το εμπόριο και οι συμφωνίες με την Κίνα ώστε να αγοράζει περισσότερα γεωργικά προϊόντα και επιβατικά αεροπλάνα, δημιουργώντας ένα συμβούλιο για την επίλυση των διαφορών ώστε να μην επαναληφθεί ο περσινός εμπορικός πόλεμος.

Επιπλέον, ο Σι είπε σε μια αντιπροσωπεία στελεχών αμερικανικών επιχειρήσεων ότι η Κίνα θα προβεί σε ένα «ευρύτερο άνοιγμα» στον κόσμο. «Οι αμερικανικές εταιρείες θα απολαύσουν ακόμη πιο θετικές προοπτικές στην Κίνα», δήλωσε ο Κινέζος πρόεδρος, σύμφωνα με τα κινεζικά κρατικά μέσα ενημέρωσης, εν μέσω της συνόδου κορυφής.

Ο επικεφαλής της Tesla, Έλον Μασκ, ο επικεφαλής της Nvidia, Τζένσεν Χουάνγκ, και ο επικεφαλής της Apple, Τιμ Κουκ, είναι μεταξύ των επιχειρηματικών ηγετών που ταξίδεψαν μαζί με το Τραμπ στο Πεκίνο.

AP Photo/Mark Schiefelbein

Κίνηση καλής θέλησης

Σημειώνεται μάλιστα ότι η Κίνα ανανέωσε τις άδειες εξαγωγής για εκατοντάδες μονάδες επεξεργασίας βοδινού κρέατος στις ΗΠΑ, σύμφωνα με τα στοιχεία των τελωνείων, κίνηση που πιθανότατα αποτελεί μια χειρονομία καλής θέλησης.

Η σταθερότητα στις διμερείς σχέσεις φαίνεται πάντως να είναι ο κυριότερος στόχος της διήμερης συνόδου κορυφής. Ο Τραμπ αναμένεται να αναχωρήσει λίγο μετά το μεσημέρι της Παρασκευής μετά από μια τελευταία ιδιωτική συνάντηση με τον Σι.

Οι ασιατικές αγορές παρουσίασαν ανάμεικτες τάσεις την Πέμπτη, καθώς οι επενδυτές παρακολούθησαν στενά τα συμπεράσματα της συνόδου κορυφής.

Από 'παντοκράτορας' ικέτης στο Πεκίνο

 

 ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

«Δεν νομίζω πως θα χρειαστούμε βοήθεια για να τελειώσουμε αυτόν τον πόλεμο» δήλωσε ο Τραμπ χωρίς να πείσει κανέναν | AP Photo/ΑΡΧΕΙΟ

 ΑΣΙΑ/ΕΙΡΗΝΙΚΟΣ 14.05.26 07:57

Γιώργος Τσιάρας

• Α+
• Α-

• Facebook
• Twitter
• E-mail
• Copy link
• Print

Ο Αμερικανός πρόεδρος βρίσκεται στην Κίνα σε απόλυτα μειονεκτική θέση, εκλιπαρώντας τον Σι για «σανίδα σωτηρίας» στον Περσικό Κόλπο.

Σχεδίαζε να προσγειωθεί στο Πεκίνο σαν κυρίαρχος του κόσμου, αλλά η άτιμη ζωή –και το αλύγιστο Ιράν– έφερε τα πράγματα έτσι ώστε ο πολύς Ντόναλντ Τραμπ να καταλήξει στην Κίνα... ικέτης, εκλιπαρώντας τον Σι Τζινπίνγκ να παρέμβει για να τον σώσει από το ναυάγιο στον Περσικό!

Ο αποδυναμωμένος Αμερικανός ηγέτης φρόντισε φυσικά να διαψεύσει προκαταβολικά αυτό το σενάριο, τονίζοντας λίγο πριν φτάσει στην κινεζική πρωτεύουσα ότι, αν και σκοπεύει να κάνει μια «μακρά συζήτηση για το Ιράν» με τον Κινέζο ηγέτη, δεν θα ζητήσει από τον Σι να μεσολαβήσει για ειρήνη με την Τεχεράνη. Είπε συγκεκριμένα ότι «δεν νομίζω πως θα χρειαστούμε βοήθεια για να τελειώσουμε αυτόν τον πόλεμο» – προσθέτοντας απειλητικά πως «θα τελειώσουμε τη δουλειά είτε ειρηνικά είτε με άλλους τρόπους».

Αλλά αυτοί οι νέοι λεονταρισμοί και οι διαδοχικές υπεροπτικές δηλώσεις, σύμφωνα με πλήθος διαρροές από κορυφαίους αξιωματούχους στην αυλή του Τραμπ, δεν έχουν βάση, καθώς ο Αμερικανός ηγέτης έχει πλέον τόσο μεγάλη ανάγκη από μια «πλατφόρμα εξόδου» από τον ατυχή πόλεμο, που να μπορεί να παρουσιάσει ως νίκη, ώστε είναι διατεθειμένος να θυσιάσει ακόμη και την Ταϊβάν για να εξασφαλίσει την κινεζική «συνεργασία».

Κι αυτό φαίνεται πρωτίστως από την αγωνία των ίδιων των Ταϊβανέζων, αλλά και των Ρεπουμπλικανών και Δημοκρατικών σπονσόρων τους στην αμερικανική Γερουσία.

Πρόβλημα με την Ταϊβάν

Το... άδειασμα της Ταϊβάν είναι άλλωστε το μοναδικό χαρτί που διαθέτει ο Τραμπ για να δελεάσει τον Σι, αφού το ζήτημα της επανένωσης της παλιάς Φορμόζας με την ηπειρωτική Κίνα είναι διαχρονική επιδίωξη για τον Κινέζο ηγέτη.

Η Ταϊβάν είναι βέβαια πολύ σημαντική για τις ΗΠΑ εδώ και δεκαετίες, λόγω της γεωγραφικής της θέσης αλλά και της παραγωγής προηγμένων ημιαγωγών (μικροτσίπ) που είναι κρίσιμοι για την αμερικανική αμυντική βιομηχανία, αλλά και συνολικά για τον κλάδο της πληροφορικής και φυσικά για τη νέα «κούρσα εξοπλισμών» γύρω από τις διάφορες εφαρμογές της Τεχνητής Νοημοσύνης.

Ομως η Κίνα έχει πάρει εδώ και καιρό κεφάλι (και) σε αυτή την κούρσα και ο έλεγχος που διατηρεί πάνω σε μια μακρά σειρά από σπάνιες γαίες και πολύτιμα βιομηχανικά μέταλλα της δίνει το στρατηγικό πλεονέκτημα (και) σε αυτόν τον τομέα – εξ ου και η τεράστια κουστωδία από διευθυντές γιγάντων της πληροφορικής που συνοδεύει τον Τραμπ στο Πεκίνο.

Και ο ίδιος ο Τραμπ, άλλωστε, αν και ενέκρινε το τελευταίο εξάμηνο δύο τεράστια πακέτα πώλησης οπλικών συστημάτων προς την Ταϊπέι, κατά τα άλλα, και σε αντίθεση με τους προκατόχους του, τηρεί στάση «στρατηγικής ασάφειας», αποφεύγοντας να δηλώσει ανοιχτά αν θα επέμβει, σε περίπτωση που η Κίνα εισβάλει στο ντε φάκτο περικυκλωμένο νησί.

Αυτό που πραγματικά θέλει ο Σι από τον Τραμπ είναι βέβαια μια ρητή δήλωση κατά της ανεξαρτησίας της Ταϊβάν, αλλά κάτι τέτοιο είναι πολύ δύσκολο ακόμη και για τον απρόβλεπτο Αμερικανό πρόεδρο. Είπαμε όμως: Ο Τραμπ έχει τόσο μεγάλη ανάγκη αυτή τη στιγμή να «πιαστεί» από οποιαδήποτε μικρή νίκη, εμπορική ή γεωπολιτική, που θα του επιτρέψει να παρουσιαστεί ως θριαμβευτής και τροπαιούχος, ώστε κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει ακόμη και μια τέτοια δραματική θυσία ενός (ακόμα…) στενού του συμμάχου.

Οπως όμως γράψαμε και χθες, ο Σι μπορεί απλά να επιλέξει τη στρατηγική της... zugzwang –δηλαδή της «μη κίνησης» στο σκάκι–, διατηρώντας το υψηλό του γόητρο στον παγκόσμιο Νότο και αφήνοντας τον Τραμπ να βγάλει μόνος του το φίδι από την τρύπα που ο ίδιος έσκαψε στον Περσικό Κόλπο.

Η Κίνα είναι ο μεγαλύτερος αγοραστής πετρελαίου και παρέχει ισχυρή στρατιωτική βοήθεια προς το Ιράν, οπότε μπορεί κάλλιστα να «οχυρωθεί» πίσω από τα ρητορικά ευχολόγια περί ειρήνης, ενώ παρασκηνιακά θα συνεχίσει να βοηθά ποικιλοτρόπως τους συμμάχους του.

Ιρανικοί πύραυλοι

Ο Τραμπ μπορεί να κομπάζει όσο θέλει πως «θα τελειώσει τη δουλειά», αλλά η πραγματικότητα είναι άλλη: σύμφωνα με χθεσινό αποκαλυπτικό δημοσίευμα των New York Times, που επικαλούνται απόρρητες εκθέσεις των αμερικανικών υπηρεσιών πληροφοριών, οι δηλώσεις Τραμπ περί «διαλυμένου» ιρανικού στρατού είναι... fake news.

Οι Times αναφέρουν συγκεκριμένα ότι 30 από τις 33 πυραυλικές εγκαταστάσεις στα Στενά του Ορμούζ θεωρούνται ξανά «λειτουργικές» και ότι σχεδόν το 90% των υπόγειων πυραυλικών εγκαταστάσεων χαρακτηρίζεται πλέον «μερικώς ή πλήρως επιχειρησιακό»!

Αντίθετα οι Αμερικανοί είναι αυτοί που ξεμένουν από πυραύλους, καθώς χρησιμοποιήθηκαν πάνω από 1.000 πύραυλοι Tomahawk και περισσότεροι από 1.300 Patriot, για την αναπλήρωση των οποίων θα χρειαστούν πολλά χρόνια και δεκάδες δισεκατομμύρια δολάρια!

Τι είναι η «παγίδα του Θουκυδίδη» που ανέφερε ο Σι στον Τραμπ κατά τη συνάντησή τους

 

Επιμέλεια - Γρηγόρης Αναγνώστου - CNN Greece

 Πέμπτη, 14 Μαϊος 2026 08:05

Ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ συμμετέχει σε τελετή υποδοχής μαζί με τον Πρόεδρο της Κίνας Σι Τζινπίνγκ στη Μεγάλη Αίθουσα του Λαού, την Πέμπτη 14 Μαΐου 2026, στο Πεκίνο. 

AP Photo/Mark Schiefelbein

Με αναφορά στην «παγίδα του Θουκυδίδη» υποδέχθηκε ο Κινέζος ηγέτης Σι Τζινπίνγκ τον πρόεδρο των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, σημειώνοντας πως η μεγάλη πρόκληση για τις δύο χώρες είναι να την αποφύγουν.

Στην εναρκτήρια ομιλία του, ο Σι σημείωσε ότι «όλος ο κόσμος παρακολουθεί τη συνάντησή μας. Αυτή τη στιγμή, μια μεταμόρφωση που δεν έχει ξαναγίνει εδώ και έναν αιώνα επιταχύνεται σε ολόκληρο τον πλανήτη, ενώ η διεθνής κατάσταση είναι ρευστή και ταραχώδης».

«Ο κόσμος βρίσκεται σε ένα νέο σταυροδρόμι. Μπορούν η Κίνα και οι ΗΠΑ να ξεπεράσουν την παγίδα του Θουκυδίδη και να δημιουργήσουν ένα νέο πρότυπο σχέσεων; Μπορούμε να αντιμετωπίσουμε από κοινού τις παγκόσμιες προκλήσεις και να προσφέρουμε περισσότερη σταθερότητα στον κόσμο; Μπορούμε, προς το συμφέρον του κόσμου μας, των δύο λαών μας και του μέλλοντος της ανθρωπότητας, να χτίσουμε ένα πιο λαμπρό μέλλον για τις διμερείς σχέσεις μας;», διερωτήθηκε στη συνέχεια

00:18

05:48

Βόλος - Άρης 1-2 | HL

«Αυτά είναι τα ερωτήματα που είναι ζωτικής σημασίας για την ιστορία, για τον κόσμο και για τους λαούς. Είναι τα ερωτήματα της εποχής μας στα οποία εσείς και εγώ πρέπει να απαντήσουμε ως ηγέτες μεγάλων χωρών», πρόσθεσε.

Τι είναι η «παγίδα του Θουκυδίδη»

Η «παγίδα του Θουκυδίδη» είναι ένας όρος που έγινε ευρέως γνωστός από τον Αμερικανό πολιτικό επιστήμονα Γκράχαμ Τ. Άλισον για να περιγράψει μια εμφανή τάση προς τον πόλεμο, όταν μια ανερχόμενη δύναμη απειλεί να εκτοπίσει μια υπάρχουσα μεγάλη δύναμη από τη θέση της περιφερειακής ή διεθνούς ηγεμονίας.

Ο όρος γνώρισε τεράστια δημοτικότητα το 2015 και εφαρμόζεται κυρίως στην ανάλυση των σχέσεων μεταξύ Κίνας και Ηνωμένων Πολιτειών.

Η έκφραση αποδίδεται στον αρχαίο Αθηναίο ιστορικό και στρατηγό Θουκυδίδη και επινοήθηκε από τον Αμερικανό πολιτικό επιστήμονα Γκράχαμ Τ. Άλισον γύρω στο 2011.

Βασιζόμενος σε μια παρατήρηση του Θουκυδίδη στο έργο του «Ιστορία του Πελοποννησιακού Πολέμου», ότι «ήταν η άνοδος της Αθήνας και ο φόβος που αυτή ενέπνεε στη Σπάρτη που έκαναν τον πόλεμο αναπόφευκτο», ο Άλισον χρησιμοποίησε τον όρο για να περιγράψει μια τάση προς τον πόλεμο όταν μια ανερχόμενη δύναμη (όπως η Αθήνα) αμφισβητεί το καθεστώς μιας κυρίαρχης δύναμης (όπως η Σπάρτη).

Ο Άλισον ανέπτυξε αυτό το θέμα εκτενέστερα στο βιβλίο του του 2017 με τίτλο «Προορισμένοι για τον πόλεμο», στο οποίο υποστήριξε ότι «η Κίνα και οι ΗΠΑ βρίσκονται επί του παρόντος σε πορεία σύγκρουσης που οδηγεί στον πόλεμο».

Αν και ο Άλισον υποστηρίζει στο «Προορισμένοι για τον πόλεμο» ότι ο πόλεμος μεταξύ μιας «κυρίαρχης δύναμης» και μιας «ανερχόμενης δύναμης» δεν είναι αναπόφευκτος, ο πόλεμος μπορεί να είναι πολύ δύσκολο να αποφευχθεί και απαιτεί εκτεταμένη και εντατική διπλωματική προσοχή και προσπάθεια στην περίπτωση μιας «παγίδας του Θουκυδίδη».

Πώς μεταφράζεται στις Αμερικανοκινεζικές σχέσεις

Ο Κινέζος ηγέτης και γενικός γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Κίνας Σι Τζινπίνγκ αναφέρθηκε στον όρο, προειδοποιώντας ότι «πρέπει όλοι να συνεργαστούμε για να αποφύγουμε την παγίδα του Θουκυδίδη». Ο όρος απέκτησε περαιτέρω επιρροή το 2018 ως αποτέλεσμα της αύξησης των εντάσεων μεταξύ ΗΠΑ και Κίνας, μετά την επιβολή δασμών από τον πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ σε σχεδόν το ήμισυ των εξαγωγών της Κίνας προς τις ΗΠΑ, γεγονός που οδήγησε σε εμπορικό πόλεμο.

Δυτικοί μελετητές έχουν επισημάνει ότι υπάρχουν μια σειρά από ζητήματα στα οποία οι δύο χώρες διαφωνούν και τα οποία αυξάνουν την πιθανότητα οι δύο δυνάμεις να πέσουν στην παγίδα του Θουκυδίδη, συμπεριλαμβανομένης της συνεχιζόμενης de facto ανεξαρτησίας της Ταϊβάν που υποστηρίζεται από τις δυτικές χώρες, της ψηφιακής αστυνόμευσης της Κίνας και της χρήσης της στον κυβερνοχώρο, των διαφορετικών πολιτικών απέναντι στη Βόρεια Κορέα, της αυξημένης ναυτικής παρουσίας της Κίνας στον Ειρηνικό και των διεκδικήσεών της στη Θάλασσα της Νότιας Κίνας, καθώς και των ζητημάτων ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο Σινγιάνγκ, το Θιβέτ και το Χονγκ Κονγκ.

Ορισμένοι επισημαίνουν επίσης την εδραίωση της εξουσίας από τον Σι Τζινπίνγκ, την πεποίθηση ότι υπάρχουν ασυμβίβαστες διαφορές στις αξίες, καθώς και το εμπορικό έλλειμμα ως περαιτέρω ενδείξεις ότι οι χώρες ενδέχεται να ολισθαίνουν στην παγίδα του Θουκυδίδη.