ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑ
ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗ ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΓΙΑ ΤΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ
ΑΡΘΡΟ 19 Καθένας έχει το δικαίωμα της ελευθερίας της γνώμης και της έκφρασης
Μέσα πίεσης προς την Τουρκία και τη Λιβύη για τη μη εφαρμογή του μνημονίου αναζητά πλέον η κυβέρνηση μετά τη διπλωματική ήττα
Σε παρτίδα πόκερ παραπέμπει η αλληλουχία των εξελίξεων τις τελευταίες εβδομάδες στη νοτιοανατολική Μεσόγειο, με τη Λιβύη, την Αίγυπτο και το Ισραήλ να αποτελούν κρίσιμους παράγοντες | shutterstock
Ηκυβέρνηση, εμφανώς εκτεθειμένη από την κύρωση του τουρκολιβυκού μνημονίου από τη Βουλή της Λιβύης εν μέσω διεξαγωγής του τεχνικού διαλόγου με την Τρίπολη για τον καθορισμό ΑΟΖ και της προσέγγισης με την πλευρά Χαφτάρ με σκοπό τη μη ψήφιση του μνημονίου, αναζητά πλέον μέσα πίεσης προς την Τουρκία και τη Λιβύη για τη μη εφαρμογή του.
Η αναγγελία έναρξης συζητήσεων για επέκταση της συμφωνίας οριοθέτησης ΑΟΖ μεταξύ Ελλάδας και Αιγύπτου το 2020, η ομόφωνη απόρριψη της κύρωσης του μνημονίου από τους 27 της Ευρωπαϊκής Ενωσης, η επιστολή της Μόνιμης Αντιπροσώπου της Ελλάδας στον ΟΗΕ στον γενικό γραμματέα του Οργανισμού με την οποία χαρακτηρίζεται το μνημόνιο «ψευδεπίγραφο» και «άκυρο», το οποίο αντίκειται στο Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας και δεν παράγει έννομα αποτελέσματα έναντι τρίτων κρατών, αποτελούν τις πρώτες κινήσεις αντίδρασης της ελληνικής κυβέρνησης.
Τα ευρωπαϊκά κονδύλια
Σύμφωνα με ανώτατη διπλωματική πηγή, τα επόμενα βήματα της Αθήνας αναμένεται να αφορούν την ευρωπαϊκή αρωγή στη Λιβύη προκειμένου να επιτευχθεί πολιτική σταθερότητα στη βορειοαφρικανική, σπαρασσόμενη από τον εμφύλιο, χώρα. Η Ε.Ε. από το 2021 μέχρι το 2027 έχει προϋπολογίσει, μέσω του Μηχανισμού Γειτονίας, Ανάπτυξης και Διεθνούς Συνεργασίας – Παγκόσμια Εύρωπη (NDICI – Global Europe), τη διάθεση 224 εκατομμυρίων ευρώ στη Λιβύη για την εκτέλεση διάφορων προγραμμάτων που αφορούν την ανασυγκρότηση της χώρας και την εδραίωση πολιτικής σταθερότητας. Οπως αναφέρει η ίδια πηγή, η ελληνική κυβέρνηση θα ζητήσει την επανεξέταση των ευρωπαϊκών κονδυλίων και των χρηματοδοτικών εργαλείων υποστήριξης της Λιβύης. Ωστόσο, όπως σημειώνει, η Αθήνα «θα είναι ιδιαίτερα προσεκτική σε ό,τι αφορά τα κονδύλια που σχετίζονται με τη διαχείριση των μεταναστευτικών ροών», τα οποία ανέρχονται στα 25 εκατομμύρια ευρώ, προκειμένου να αποφευχθεί η εργαλειοποίηση του μεταναστευτικού από την Τρίπολη.
Σκληρό πόκερ
Η αλληλουχία των εξελίξεων τις τελευταίες εβδομάδες στη νοτιοανατολική Μεσογείου, με την ελληνοτουρκική διελκυστίνδα να βρίσκεται στο επίκεντρο και τη Λιβύη, την Αίγυπτο και το Ισραήλ να αποτελούν κρίσιμους παράγοντες, παραπέμπει σε παρτίδα πόκερ. Η επικύρωση του τουρκολιβυκού μνημονίου από τη Βουλή της Λιβύης έρχεται λίγο πριν από την προαναγγελθείσα επανέναρξη του έργου ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ, δίνοντας την εντύπωση της απάντησης στην ελληνική αδειοδότηση των εργασιών πόντισης του ηλεκτρικού καλωδίου κατόπιν ενημέρωσης της τουρκικής πλευράς για να ακολουθήσει η κοινή ανακοίνωση Ελλάδας – Αιγύπτου για τη διεύρυνση του γεωγραφικού πεδίου της οριοθέτησης ΑΟΖ μεταξύ των δύο χωρών ως αντίδραση στην κύρωση του τουρκολιβυκού μνημονίου.
Τα 12 ν.μ.
Την ίδια ώρα, στον δημόσιο διάλογο επανέρχονται σενάρια περί άσκησης του δικαιώματος της Ελλάδας για αύξηση των ελληνικών χωρικών υδάτων από τα 6 ν.μ. στα 12 ν.μ., νοτίως της Κρήτης και στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, η οποία γεωγραφικά εκτείνεται νοτιοανατολικά της Ρόδου και της Καρπάθου. Σημειώνεται ότι το casus belli της τουρκικής Εθνοσυνέλευσης το 1995 αφορά την αντίρρηση της Αγκυρας για επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων στο Αιγαίο. Ο υπουργός Εξωτερικών, Γιώργος Γεραπετρίτης, πάντως, αναφερόμενος στο ζήτημα της επέκτασης των χωρικών υδάτων, δήλωσε σε ραδιοφωνική συνέντευξη ότι η Ελλάδα θα ασκήσει το νόμιμο δικαίωμά της στον χρόνο που η ίδια κρίνει. Μάλιστα, διπλωματική πηγή, σχολιάζοντας το ίδιο θέμα στην «Εφ.Συν.», δήλωσε πως η συγκεκριμένη απόφαση δεν μπορεί να ληφθεί εν θερμώ.
Οι ΗΠΑ εκθέτουν την κυβέρνηση
Στο υπουργείο Εξωτερικών υπάρχει ικανοποίηση από τις δηλώσεις στήριξης από Ε.Ε., Αίγυπτο και Ισραήλ, αλλά όχι από την αντίδραση των Ηνωμένων Πολιτειών, οι οποίες διατήρησαν για άλλη μια φορά στάση ουδετερότητας έναντι των ελληνοτουρκικών διαφορών, προτρέποντας τις δύο πλευρές σε επίλυση των διαφορών ως σύμμαχες χώρες στο ΝΑΤΟ. Οπως πληροφορείται η «Εφ.Συν.» επιδιώχθηκε από την Αθήνα επικοινωνία με το State Department, η οποία όμως δεν κατέστη εφικτή. Η αμερικανική στάση δεν συνάδει με τις κυβερνητικές δηλώσεις περί ισχυρής στρατηγικής εταιρικής σχέσης με την Ουάσινγκτον με αφορμή την πρόσφατη επίσκεψη του υπουργού Εξωτερικών, Μάρκο Ρούμπιο, στην Ελλάδα.
Στην τελική ευθεία η συμφωνία για τη Μονή Σινά
Σε τροχιά επίλυσης φαίνεται να εισέρχεται και η εκκρεμότητα με τη Μονή Αγίας Αικατερίνης στο Σινά, ένα ακόμα ζήτημα που είχε προκαλέσει τριβές στις ελληνοαιγυπτιακές σχέσεις. Σύμφωνα με πληροφορίες της «Καθημερινής», η Μονή έχει ήδη επικοινωνήσει με τις αιγυπτιακές Αρχές, μεταφέροντας την πρόθεσή της να αποδεχθεί τη συμφωνία για το καθεστώς λειτουργίας της. Το επόμενο βήμα είναι η επίσημη ενημέρωση της Αθήνας από τον Αρχιεπίσκοπο Σινά Συμεών, προκειμένου να ζητηθεί από την αιγυπτιακή πλευρά η περαιτέρω αναβολή έκδοσης της δικαστικής απόφασης και να καθοριστεί χρονοδιάγραμμα υπογραφής της συμφωνίας. Η εξέλιξη αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς το Σάββατο εκπνέει η αναβολή ανακοίνωσης της απόφασης του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Αιγύπτου, το οποίο εξετάζει τις προσφυγές της Μονής και του αιγυπτιακού Δημοσίου σχετικά με το ιδιοκτησιακό καθεστώς της. Είχε προηγηθεί πολυήμερη στασιμότητα στις διαπραγματεύσεις, αλλά και η εξασφάλιση εκκλησιαστικής στήριξης προς τον Αρχιεπίσκοπο από τα Πατριαρχεία και τις Εκκλησίες Ελλάδας και Κύπρου. Η διαφαινόμενη διευθέτηση συμπίπτει με την επανεκκίνηση των ελληνοαιγυπτιακών συζητήσεων για την επέκταση της οριοθέτησης ΑΟΖ, σε μια περίοδο κατά την οποία η Αθήνα επιδιώκει στενότερο συντονισμό με το Κάιρο απέναντι στις κινήσεις της Αγκυρας και της Λιβύης στην Ανατολική Μεσόγειο.
Διαδηλώσεις από Γαλλία, Αλβανία, Ιταλία και Πορτογαλία
ΑΠΕ ΜΠΕ / AP
Από τη Γαλλίαμέχρι την Αλβανία οι νέοι έχουν βγει στους δρόμους διεκδικώντας καλύτερες σπουδές, απαντήσεις για τη στεγαστική κρίση και ένα μέλλον με προοπτική. Το CNN Greece συνομίλησε με φοιτητές και εργαζόμενους από το Παρίσι, τη Λισαβόνα, τα Τίρανα και την Πάντοβα, οι οποίοι κάνουν λόγο για μία «τάση παγκοσμίων διαστάσεων» και «πρωτοφανείς διαδηλώσεις».
«Οι κινητοποιήσεις δεν συμβαίνουν εν κενώ» δηλώνει στο CNN Greece, ο Έλληνας υποψήφιος διδάκτορας στην Ecole Normale και κάτοικος Παρισιού, Κυριάκος Ζαχαράκης.
«Το γεγονός ότι οι καταλήψεις ξεκίνησαν στα "banlieues", δηλαδή τις περιαστικές περιοχές του Παρισιού, δεν είναι τυχαίο» αναφέρει χαρακτηριστικά ο κ. Ζαχαράκης περιγράφοντας την «ανατομία» ενός κινήματος που ξεκίνησε από τα σχολεία και εξαπλώθηκε μέχρι και τους χώρους εργασίας.
Ο Κυριάκος Ζαχαράκης
«Η Γαλλία είναι μια χώρα με τεράστιες αντιθέσεις μεταξύ μητροπολιτικών κέντρων και περιφέρειας που αγγίζουν τις συνθήκες διαβίωσης, την επαγγελματική προοπτική και τους νέους μεταναστευτικής καταγωγής ζητήματα κρατικής και ρατσιστικής βίας» αναφέρει.
Μαθητικές διαδηλώσεις στη Γαλλία
AP Photo/Teresa Suarez
«Tout est chaos», «Mépris»
Τα δύο συνθήματα που κυριαρχούν είναι το «Tout est chaos» και «Mépris», δηλαδή «Όλα είναι χάος» και «Περιφρόνηση».
Οι μαθητές ξεκίνησαν να διαμαρτύρονται για το «χάος» που επικρατεί στα σχολεία τους:
«Για τα σχολικά γεύματα, για αίθουσες που μπάζουν νερά, ελλείψεις σε εκπαιδευτικούς, αλλά και για το σύστημα εισαγωγής στην τριτοβάθμια εκπαίδευση και εν συνεχεία στα μεταπτυχιακά μέσω των πλατφορμών Parcoursup και MonMaster» εξηγεί ο ίδιος.
Οι πλατφόρμες αυτές μοιάζουν με το αντίστοιχο ελληνικό μηχανογραφικό, όπως αναφέρει. Μόνο που το εάν τελικά ένας υποψήφιος εισαχθεί σε μια σχολή, το αποφασίζει η ίδια η σχολή. Πολλοί μαθητές να κατηγορούν το σύστημα αξιολόγησης «ταξικά άνισο και καθρέφτη ρατσιστικών διακρίσεων».
Την ίδια ώρα, όπως λέει πως οι νέοι νιώθουν ότι το πολιτικό σύστημα:
«Είναι ξένο και εχθρικό προς τις αγωνίες ενός νέου που βρίσκεται ενώπιον προβλημάτων όπως η αδυναμία εξεύρεσης στέγης και η ρατσιστική βία που υφίστανται οι νεολαίοι των banlieues».
Βίαιες διαδηλώσεις στη Γαλλία
AP
Τις μαθητικές κινητοποιήσεις «αγκάλιασε» πολύ γρήγορα μεγάλη μερίδα της γαλλικής κοινωνίας.
Από τις ειρηνικές διαδηλώσεις στο χάος - Πώς φτάσαμε στην 17η Οκτώβρη
Όπως υπενθυμίζει ο κ. Ζαχαράκης, όλα ξεκίνησαν από μία κατάληψη σε ένα σχολείο στα γαλλικά προάστια. Σαν ντόμινο ακολούθησαν και άλλα που, σύμφωνα με τον ίδιο βρήκαν από πολύ νωρίς «απέναντί τους την Αστυνομία: κρότου λάμψης και εκτυφλωτικές ασπίδες».
Έτσι οδηγηθήκαμε στην 17η Οκτωβρίου, τη μέρα που η Γαλλία τυλίχθηκε στις φλόγες.
Επεισόδια στη Γαλλία
EPA/MOHAMMED BADRA/ ΑΠΕ ΜΠΕ
«Οι πιο πρωτοφανείς διαδηλώσεις των τελευταίων 35 ετών στην Αλβανία»
Πριν τις διαδηλώσεις της Γαλλίας όμως, ήταν οι διαδηλώσεις της Αλβανίας που «ταρακούνησαν» τη δημόσια σφαίρα.
Μιλώντας στο CNN Greece, ο λέκτορας Πολιτικής Επιστήμης στο Μεσογειακό Πανεπιστήμιο Τιράνων, Κρίτωνας Κούτσι επισημαίνει πως ούτε αυτές οι κινητοποιήσεις ήρθαν σε πολιτικό και κοινωνικό κενό.
Όλα ξεκίνησαν με την «Εξέγερση των Φλαμίνγκο» με τους πολίτες να εναντιώνονται στα σχέδια συμφερόντων του γαμπρού του Ντόναλντ Τραμπ, Τζάρεντ Κούσνερ για κατασκευή τουριστικού θέρετρου σε περιβαλλοντικά προστατευόμενη περιοχή.
https://www.instagram.com/reel/DZO8w5_FG6k/
«Βρίσκονται στους δρόμους από τις αρχές Ιουνίου, το λεγόμενο «Κίνημα των Φλαμίνγκο» που ξεκίνησε με περιβαλλοντικά αιτήματα, τα οποία στη συνέχεια εξελίχθηκαν σε πολιτικά».
«Όταν έχεις ανθρώπους στους δρόμους για τέσσερις μήνες και βλέπεις μια αδιαφορία από την κυβέρνηση, η οποία υποστηρίζει ότι “ακούει τους διαδηλωτές”, αλλά από την άλλη δεν κάνει τίποτα, θα μπορούσαμε να εκτιμήσουμε ότι οι εικόνες που αντικρίζουμε σήμερα είναι μια λογική εξέλιξη».
Μάλιστα, ο κ. Κούτσι σημειώνει πως «μάλλον για πρώτη φορά βλέπουμε τα τελευταία 35 χρόνια στην Αλβανία διαδηλώσεις που παίρνουν την έκταση του Κινήματος των Φλαμίνγκο.
Ο Κρίτων Κούτσι
«Είναι η πρώτη φορά που βλέπουμε συγκρούσεις με τέτοια ένταση, τόσο από μέρος των διαδηλωτών, όσο και από το μέρος της Αστυνομίας» δηλώνει χαρακτηριστικά, για να συμπληρώσει πως «η καταστολή ήταν πρωτόγνωρη για τα δεδομένα της Αλβανίας.
«Η νέα γενιά δεν βλέπει ελπίδα για το μέλλον»
Ο λέκτορας βλέποντας αντίστοιχες διαδηλώσεις σε χώρες της Ευρώπης, όπως η Γαλλία ή η Ισπανία, υπογραμμίζει πως «αυτό που είναι χαρακτηριστικό αυτών των διαδηλώσεων είναι ότι πρωταγωνιστεί η Gen Z, η οποία αντιμετωπίζει παρόμοια προβλήματα σε όλες τις χώρες».
Η Αλβανία, δε, όπως επισημαίνει ο ίδιος «έχει σοβαρά προβλήματα ως προς την λειτουργία των δημοκρατικών θεσμών και της δημοκρατίας γενικά».
Στη βάση αυτή, οι διαδηλώσεις θέτουν πολιτικά αιτήματα, όπως «να παραιτηθεί η κυβέρνηση Ράμα», τα οποία όμως, όπως ξεκαθαρίζει «απορρέουν από κοινωνικά προβλήματα».
«Η νέα γενιά δεν βλέπει ελπίδα για το μέλλον. Είναι μια γενιά που έχει μεγαλώσει σε ένα πολιτικό σύστημα το οποίο δεν είναι ένα τυπικό σύστημα δυτικής δημοκρατίας, φιλελεύθερης δημοκρατίας. Πρόκειται στην ουσία είναι έναν εκλογικό αυταρχισμό» εξηγεί ο κ. Κούτσι.
Βίαιες διαδηλώσεις στην Αλβανία
AP
Ταυτόχρονα, η αλβανική κοινωνία αντιμετωπίζει πολλές δυσκολίες και στην καθημερινότητά της, όπως το αυξημένο κόστος ζωής.
«Οπότε αυτά τα πολιτικά αιτήματα δημιουργούνται σε ένα πλαίσιο κοινωνικών και οικονομικών προβλημάτων που υπάρχουν στη χώρα».
Μέσα σε διάστημα τεσσάρων μηνών, ο κ. Κούτσι διακρίνει αλλαγές στη δυναμική αλλά και τον συσχετισμό των κινητοποιήσεων.
«Οι διαδηλώσεις που ξεκίνησαν στις αρχές Ιουνίου ήταν μαζικές διαδηλώσεις, τώρα βλέπουμε τους νέους, μαθητές Λυκείου 13 και 15 ετών καθώς και φοιτητές να δίνουν τον τόνο» αναφέρει, τονίζοντας παράλληλα πως η «άγρια καταστολή που δέχονται από την Αστυνομία» τους έχει εξοργίσει.
«Σοκαριστικό πόσο έχει αλλάξει η ζωή στην Ισπανία» την τελευταία 10ετία
Από το Παρίσι και τα Τίρανα, μέχρι τη Λισαβόνα, το νήμα των κινητοποιήσεων έχει ένα κοινό χαρακτηριστικό: tη νέα γενιά. Σε Πορτογαλία και Ισπανία, όμως, η στεγαστική κρίση αποτελεί την αιχμή.
Η Sofia Alvarez Capunay
Μιλώντας στο CNN Greece, η Sofia Alvarez Capunay, μία νέα εργαζόμενη από το Περού, ζει στη Μαδρίτη τα τελευταία εννέα χρόνια. Τα τελευταία εννέα χρόνια έχει δει τη ζωή στην Ισπανία να αλλάζει ραγδαία. Μια αλλαγή που χαρακτηρίζει «σοκαριστική».
Νέοι άνθρωποι από 20 μέχρι και 40 χρονών, όπως λέει στο CNN Greece η κα Capunay είναι «απογοητευμένοι, βλέποντας το μέλλον του δυσοίωνο».
Η έξωση της 87χρονης Μαρικάρμεν μπορεί να υπήρξε η αφορμή για να βγουν στους δρόμους οι Ισπανοί, ωστόσο τα αίτια είναι βαθύτερα.
Ακτιβισμός με σκηνές στη Μαδρίτη για τη στεγαστική κρίση
AP Photo/Bernat Armangue
«Στην Ισπανία τα ενοίκια έχουν εκτοξευτεί, ενώ οι μισθοί παραμένουν ίδιοι» δηλώνει η κα Capunay.
«Αυτό που ζητάμε είναι να μπορούμε να ζούμε με αξιοπρέπεια»
«Πριν από πέντε χρόνια θα έβρισκες ένα τριάρι στη Μαδρίτη στην τιμή των 800 ευρώ. Αυτό σήμερα μοιάζει απίθανο» τονίζει.
«Το κέντρο είναι απλησίαστο. Ακόμη και στα προάστια πλέον το ενοίκιο έχει φτάσει τα 1.200 ευρώ. Είναι πραγματικά απογοητευτικό όταν ο μισθός σου είναι 2.000 να πρέπει να δώσεις σχεδόν το 60% στο ενοίκιο».
Με τη στεγαστική κρίση να μαστίζει στην Ισπανία, οι πολίτες αναγκάζονται να συγκατοικήσουν με αγνώστους, να μένουν με τους γονείς τους ή να βρουν ένα συγκάτοικο για να μοιράζονται τα έξοδα, όπως τονίζει η ίδια.
Παράλληλα, σχολιάζει πως «υπάρχει ένα αφήγημα ότι όσο περισσότερο δουλεύεις, θα τα καταφέρεις: ωστόσο αυτό αληθεύει. Γιατί μπορεί να σπουδάζεις, να έχεις πτυχία επί πτυχίων αλλά οι μισθοί παραμένουν ίδιοι».
«Αυτό που ζητάμε είναι να μπορούμε να ζούμε με αξιοπρέπεια. Γιατί τη στιγμή νιώθουμε ότι «όσο κι αν δουλεύουμε, όσο κι αν σπουδάσουμε, η προοπτική της προόδου μοιάζει δυσοίωνη» τονίζει η κα Capunay.
«Ένας μισθός για το ενοίκιο στη Λισαβόνα»
Μιλώντας στο CNN Greece, ο Lorenzo Camargo, μηχανικός στο επάγγελμα, ζει τα τελευταία δύο χρόνια στη Λισαβόνα και εξηγεί πως αυτό που ώθησε τους Πορτογάλους να στήσουν τις σκηνές τους στην κεντρική πλατεία ήταν το γεγονός ότι χρειάζονται ένα μισθό για να πληρώσουν το ενοίκιό τους.
«Η στεγαστική κρίση στην Πορτογαλία είναι η μεγαλύτερη οικονομική δυσκολία που αντιμετωπίζουμε. Και μάλιστα η κατάσταση είναι ακόμη χειρότερη απ’ ό,τι στη Μαδρίτη. Το μέσο ενοίκιο στη Λισαβόνα ανέρχεται στα 1.500 ευρώ, ενώ στο ίδιο ποσό ανέρχεται και ο μέσος μισθός. Ένας μισθός δηλαδή εξαντλείται στο ενοίκιο» τονίζει χαρακτηριστικά.
Αυτό που κάνει εντύπωση στον κ. Camargo είναι το γεγονός ότι «η Πορτογαλία είναι μια χώρα χωρίς κουλτούρα συλλογικής δράσης». Έτσι, «το γεγονός ότι ολοένα και περισσότεροι βγαίνουν στους δρόμους αναδεικνύει ότι ο κόσμος έχει φτάσει στα όριά του».
O Lorenzo Camargo
«Οι Πορτογάλοι εξαγριώθηκαν»
Πώς ξεκίνησαν οι κινητοποιήσεις στη χώρα; Απαντώντας στο ερώτημα αυτό ο κ. Καμάργκο σημείωσε πως «στις 30 Σεπτεμβρίου η κυβέρνηση προανήγγειλε έναν νόμο που θα δυσχέραινε ακόμη περισσότερο την κατάσταση».
«Αυτός ο νόμος περιλαμβάνει πολύ σημαντικές αλλαγές: Τη μείωση του χρόνου καθυστέρησης του ενοικίου, τη μείωση του χρόνου ειδοποίησης πριν πραγματοποιηθεί μία έξωση, την παύση της προστασίας μισθωτήριων συμβολαίων που είχαν συναφθεί πριν τη δεκαετία του 1990, την άρση του πλαφόν του 2% που ίσχυε στην αύξηση του ενοικίου και τη δυνατότητα στους ιδιοκτήτες να ζητούν έως και τρία ενοίκια προκαταβολικά» περιγράφει.
«Οι πολίτες εξαγριώθηκαν» σχολιάζει ο ίδιος.
«Οι πρώτες κινητοποιήσεις ξεκίνησαν από το Πόρτο, όπου δεκάδες πολίτες κατασκήνωσαν ως ένδειξη διαμαρτυρίας. Η Αστυνομία διέλυσε βίαια το πλήθος. Όλοι σοκαρίστηκαν και τότε λίγες ημέρες αργότερα η δράση «μεταφέρθηκε» στην κεντρική πλατεία της Λισαβόνας. Πάνω από 200 σκηνές είχαν πλημμυρίσει την «καρδιά» της Πορτογαλίας» αναφέρει.
Και όπως σημειώνει, μπορεί στη Γαλλία οι κινητοποιήσεις που συγκλόνισαν τη χώρα να ξεκίνησαν από τους μαθητές, στην Πορτογαλία τελειόφοιτοι και νέοι εργαζόμενοι βρίσκονται στην πρώτη γραμμή.
«Άνθρωποι που πρόκειται να αρχίσουν να χαράσσουν το δικό τους μέλλον ή που κάνουν τα πρώτα τους βήματα στην αγορά εργασίας και από την πρώτη στιγμή που ξεκινούν τη ζωή τους ως ανεξάρτητοι πολίτες αντιμετωπίζουν οικονομικά εμπόδια» σημειώνει χαρακτηριστικά.
Και όσο περνούν οι μέρες, οι διαδηλώσεις γίνονται πιο «πολιτικές».
«Από το αίτημα για φθηνή στέγαση, οι διαδηλωτές βγαίνουν στους δρόμους για να υπερασπιστούν τη Δημοκρατία, τα δημοκρατικά τους δικαιώματα, καθώς η ακροδεξιά αναδύεται σε όλο και περισσότερες χώρες» καταλήγει, ο κ. Camargo.
«Το αυξημένο κόστος ζωής είναι ο Νο1 λόγος που μας έβγαλε στους δρόμους της Ιταλίας»
Το αυξημένο κόστος ζωής είναι και ο Νο1 λόγος που έβγαλε στους δρόμους και τη νεολαία της Ιταλίας, όπως εξηγεί στο CNN Greece ο Ιταλός φοιτητής στο Πανεπιστήμιο της Πάντοβα, Marco Nimis.
Ο Μarco Nimis
«Αυτό δεν είναι ένα πρόβλημα που βαραίνει τις πλάτες μόνο των νέων, αλλά επηρεάζει όλο τον πληθυσμό. Βλέπουμε πώς η ακρίβεια επηρεάζει τις οικογένειές μας. Είναι η πρώτη φορά που παρατηρούμε προβλήματα που αφορούν από τους 14χρονους μέχρι και τους 50χρονους» τονίζει χαρακτηριστικά ο κ. Nimis.
Ανάμεσα στα κεντρικά αιτήματα των νέων είναι η αύξηση της χρηματοδότησης στην Παιδεία.
«Διαδηλώνουμε επειδή η χώρα μας δαπανά μόλις 4,2% του κρατικού προϋπολογισμού στην Παιδεία. Εδώ και χρόνια ζητάμε να αυξηθούν οι δαπάνες για το εκπαιδευτικό σύστημα τουλάχιστον στο 5% και η απάντηση της κυβέρνησης είναι οι επενδύσεις στην άμυνα και τον πόλεμο» σημειώνει ο ίδιος. «Οι μαθητές που βγαίνουν στους δρόμους, δηλώνουν πως δεν είναι δυνατόν, την ώρα που υπάρχουν τόσες ανάγκες στην Παιδεία η Ιταλία να δαπανά σχεδόν 14 δισ. σε εξοπλισμούς».
Την ίδια ώρα, οι οδηγοί φορτηγών και οι εργαζόμενοι στις μεταφορές διαμορφώνουν ένα άλλο «μέτωπο» στον Νότο της Ιταλίας. Όπως εξηγεί ο κ. Nimis η αύξηση των τιμών στα καύσιμα και το πετρέλαιο έχει «γονατίσει» τον κλάδο.
«Προσπαθούν να μας τρομάξουν»
Ο ίδιος καταγγέλλει το γεγονός ότι η κυβέρνηση της Τζόρτζια Μελόνι κατεβάζει το στρατό στους δρόμους για να διαλύσει τις κινητοποιήσεις. «Βλέπουμε μια κυβέρνηση που προσπαθεί να εστιάσει την προσοχή στα λιγοστά περιστατικά βίας που εξελίσσονται στο περιθώριο των διαδηλώσεων, σε μια προσπάθεια να αποσπάσει την προσοχή από τα πραγματικά προβλήματα που βιώνει η κοινωνία» σχολιάζει ο Ιταλός νέος.
Ο στρατός στους δρόμους της Ιταλίας
AP Photo/Luca Bruno
«Προσπαθεί να τρομάξει τον πληθυσμό και τους νέους που διαδηλώνουν. Προσπαθούμε να αντιμετωπίσουμε αυτή τη στάση, καλώντας σε περισσότερες διαδηλώσεις, σε περισσότερες δράσεις και απεργίες σε όλη τη χώρα» τονίζει.
