ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑ
ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗ ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΓΙΑ ΤΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ
ΑΡΘΡΟ 19 Καθένας έχει το δικαίωμα της ελευθερίας της γνώμης και της έκφρασης
Όπως όλα δείχνουν το όνειρο του Ρ.Τ.Ερντογάν για την
δημιουργία βάσεων στην Τυνησία λαμβάνει οριστικό τέλος, καθώς με
ξεκάθαρη δήλωση της τυνησιακής προεδρίας αυτό το ενδεχόμενο «δεν θα
γίνει ποτέ». Η Προεδρία στην Τυνησία εξέδωσε ανακοίνωση στην οποία αναφέρεται πως «η
στάση του κράτους της Τυνησίας, είναι ουδέτερη στη Λιβυκή κρίση. Η χώρα
δεν θα συμμετάσχει σε κανένα συνασπισμό, ούτε τώρα, ούτε στο μέλλον».
Η
Άγκυρα επιδίωκε να εξασφαλίσει μία θαλάσσια πρόσβαση στη Λιβύη μέσω…
Τυνησίας, ώστε να μπορεί να επεμβαίνει ανά πάσα στιγμή υπέρ της
κυβέρνησης Σάραζ.
Εν ολίγοις το λιβυκό καθεστώς ήθελε να αποκτήσει
το ίδιο στρατηγικό πλεονέκτημα του Χαλίφα Χάφταρ που χρησιμοποιεί την
επικράτεια της Αιγύπτου.
Το καθεστώς της Τρίπολης έλπιζε να έχει το ίδιο στρατηγικό βάθος εάν η Τυνησία τηρούσε την ανάλογη φιλική στάση.
Αν
η Τυνησία συναινούσε θα μπορούσαν να βγάλουν σχέδια πτήσης τα τουρκικά
αεροσκάφη για την Τυνησία και δε θα μπορούσαμε να τα αρνηθούμε τότε
γιατί δεν θα υπήρχε η δικαιολογία του εμπάργκο του ΟΗΕ και όλα τα
τουρκικά αεροσκάφη θα πηγαίνανε στην Τυνησία και από εκεί στην Λιβύη.
Αν
αυτό αποτυπώνει την πραγματικότητα και δεν υπάρξει χρήση των τυνησιακών
αεροδρομίων από την Τουρκία τότε πρόκειται για την πρώτη αποτυχημένη
προσπάθεια της Τουρκίας στην υπόθεση αυτή.
Μετά από μία δεκαετία σχεδόν απόλυτης στασιμότητας στον
αμυντικό εξοπλισμό των Ενόπλων Δυνάμεων, ελέω οικονομικής κρίσης
επανέρχεται στο τραπέζι η συζήτηση ακόμη και για μεγάλα εξοπλιστικά
προγράμματα με στόχο τη θωράκιση της χώρας.
Φρεγάτες, μαχητικά 5ης γενιάς F-35, υπερσύγχρονα UAVs made in USA ή
made in Israel, τορπίλες, μίνι drones αλλά και προηγμένα συστήματα
αντίμετρων για μη επανδρωμένα αεροσκάφη είναι μόνο μερικά από τα όπλα
που φιγουράρουν τις τελευταίες ημέρες όχι μόνο τις λίστες των αρχηγών
των Επιτελείων και της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου Αμυνας, αλλά
γενικότερα στη δημόσια συζήτηση. H χώρα μας όμως πρέπει να βιαστεί. Στο Πενταπόσταγμα το
αναφέρουμε συνεχώς. Η αναβάθμιση και η αγορά νέο συστημάτων έπρεπε να
είχε γίνει χθες.Η Άγκυρα θέλει να επεκταθεί στην Α. Μεσόγειο και η χώρα μας οφείλει να απαντήσει με σύγχρονα οπλικά συστήματα. ΠΡΟΣ ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΑΕΡΑΜΥΝΑΣ
Εκτός των μαχητικών αεροσκαφών της, η αεράμυνα της Ελλάδας διαθέτει
μερικά από τα κορυφαία συστήματα του πλανήτη, όπως οι Patriot, οι S-300,
οι HAWK, τα TOR M1, OSA, ASRAD, Crotale και το «Βέλος». Ωστόσο, τα
αρμόδια επιτελεία φαίνεται πως δεν επαναπαύονται, καθώς σύμφωνα με μια
λιτή ανακοίνωση-ενημέρωση του υπουργείου Εθνικής Άμυνας, στις 17
Δεκεμβρίου έγινε στο Γενικό Επιτελείο Στρατού παρουσίαση του συστήματος
αντιαεροπορικής άμυνας NASAMS.
Σύμφωνα με τα όσα είναι γνωστά από τη διεθνή βιβλιογραφεία και όπως αναφέρει το news.gr,
το σύστημα αεράμυνας NASAMS διαθέτει δικτυοκεντρική, ανοικτή
αρχιτεκτονική που παρέχει αυξημένη δυνατότητα επιβίωσης έναντι
ηλεκτρονικών αντιμέτρων. Μπορεί να εμπλέξει ταυτόχρονα 72 στόχους,
εντοπίζοντάς τους τόσο με ενεργούς όσο και παθητικούς τρόπους. Δηλαδή,
μπορεί και να εκπέμψει με το ραντάρ του -με τον κίνδυνο βέβαια να
εντοπιστεί- αλλά και παθητικά με τους δέκτες που διαθέτει να εντοπίσει
τα εισερχόμενα αεροσκάφη ή πυραύλους μέσω των δικών τους εκπομπών
ραντάρ.
Το κύριο όπλο του συστήματος είναι ο πύραυλος μεσαίων και μεγάλων
αποστάσεων και σε κάθε περίπτωση για βολές πέραν του ορίζοντα, AIM-120
AMRAAM. Το Raytheon MPQ-64F1 Sentinel, είναι το ραντάρ υψηλής
ευκρίνειας που διαθέτει. Πρόκειται για τρισδιάστατο ραντάρ
παρακολούθησης δέσμης τοποθετείται στο NASAMS για την ανίχνευση και τον
εντοπισμό των στόχων. Η εμβέλειά του είναι στα 75 χιλιόμετρα και ο
πύραυλος έχει βεληνεκές 25 χιλιόμετρα, ανάλογα βέβαια με την έκδοση του
AMRAAM που θα χρησιμοποιηθεί.
Θεωρητικά, εφόσον με την έκδοση Α/Β που στην εναέρια εκδοχή του έχει
βεληνεκές μέχρι τα 75 χιλιόμετρα και εκτοξευόμενος από το έδαφος μπορεί
να «δώσει» μέχρι και 25 χιλιόμετρα στην έκδοση D των 180 χιλιομέτρων,
μπορεί το βεληνεκές του από τον εκτοξευτήρα εδάφους να φτάσει και τα 60
χιλιόμετρα.
Σε κάθε περίπτωση, αυτό που προκύπτει είναι πως τα επιτελεία
βρίσκονται σε εγρήγορση στο θέμα της αεράμυνας, προκειμένου να
διατηρηθεί το πολυεπίπεδο πλέγμα της αντιαεροπορικής προστασίας της
χώρας.
Ο
ισραηλινός υπηρεσιακός πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου, σε βάρος του
οποίου έχουν απαγγελθεί κατηγορίες για διαφθορά, πανηγύρισε λίγο μετά τα
μεσάνυχτα σήμερα την «τεράστια νίκη» που κατήγαγε στην εσωκομματική
ψηφοφορία του δεξιού κόμματός του, του Λικούντ, για την ανάδειξη του
ηγέτη του, που θα το οδηγήσει στις νέες πρόωρες βουλευτικές εκλογές στις
αρχές Μαρτίου.
Ο βουλευτής και πρώην υπουργός Παιδείας Γκιντεόν Σάαρ θεωρείτο
εξαρχής πως ελάχιστες πιθανότητες είχε να επικρατήσει στην αναμέτρηση με
τον Νετανιάχου, αρχηγό του Λικούντ από το 1993, με εξαίρεση τα έξι
χρόνια που τις τύχες του κόμματος κράταγε στα χέρια του ο Αριέλ Σαρόν.
Όμως, εάν το αποτέλεσμα ήταν αμφίρροπο, προβλεπόταν πως η θέση του
«Μπίμπι» θα αποδυναμωνόταν.
Τελικό αποτέλεσμα: 72,5% για τον επικεφαλής της υπηρεσιακής κυβέρνησης, 27,5% για τον αντίπαλό του.
«Τεράστια νίκη! Ευχαριστώ τα μέλη του Λικούντ για την εμπιστοσύνη
τους, την υποστήριξή τους και τη στοργή τους», έγραψε ο Νετανιάχου σε
ανάρτησή του στο Twitter λίγο μετά τα μεσάνυχτα, περίπου μία ώρα μετά το
τέλος της ψηφοφορίας.
«Με τη βοήθειά σας και με τη βοήθεια του Θεού, θα οδηγήσω το Λικούντ
σε μια μεγάλη νίκη στις εκλογές που έρχονται και θα συνεχίσουμε να
οδηγούμε το κράτος του Ισραήλ σε νέες ανεπανάληπτες επιτυχίες»,
πρόσθεσε.
Τασούλας: Ο παροξυσμός μπορεί να είναι και το μοιραίο λάθος της Τουρκίας
Newsroom
, CNN Greece
13:38 Παρασκευή, 27 Δεκεμβρίου 2019
- Ανανεώθηκε 13:39
Πηγή: ΖΑΧΟΣ ΓΙΩΡΓΟΣ / ΙΝΤΙΜΕ
«Το πρόβλημα είναι ότι ο Ερντογάνέχει παροξύνει την απειλητική του στάση και προσπαθεί με τρόπο περίπου απειλητικό να δημιουργήσει τετελεσμένα στην περιοχή της ανατολικής Μεσογείου», δήλωσε ο πρόεδρος της Βουλής Κώστας Τασούλας, σε συνέντευξη που παραχώρησε στον ΣΚΑΪ 100,3.
Ο πρόεδρος της Βουλής αναφέρθηκε στις διπλωματικές κινήσεις
της Αθήνας, σημειώνοντας ότι έχουν δημιουργήσει μία «πολύ εντυπωσιακή διπλωματικήπεριχαράκωση και απομόνωση της Τουρκίας» και οι τουρκικές ενέργειες αποδοκιμάζονταi τώρα από διεθνείς οντότητες και από κράτη της ανατολικής Μεσογείου.
Εξάλλου, όπως επισήμανε, η ανατολική Μεσόγειος είναι μία περιοχή με μεγάλοενδιαφέρουν
γεωστρατηγικό, με ενδιαφέρον και στους τομείς του εμπορίου και της
ενέργειας και όταν η Τουρκία παύει πλέον να απειλεί μόνο την Ελλάδα, αν
αυτό αναδειχθεί σωστά, μπορεί να είναι «και ένα από τα μεγαλύτεραλάθη της (Τουρκίας) που θα οδηγήσουν σε εξελίξεις θετικότερες για εμάς».
Για την επίσκεψη του προέδρου του λιβυκού Κοινοβουλίου στην Αθήνα, ο κ. Τασούλας τόνισε ότι στόχο είχε «να καταλάβουμε ότι υπάρχει και η άλλη πλευρά», η οποία -όπως είπε- είναι κατά της συμφωνίας Ερντογάν-Λιβύης, «όχι γιατί είναι βλαπτική για την Ελλάδα, αλλά για είναι βλαπτική για την ίδια τη Λιβύη».
Σε
ερώτηση εάν, κατά την εκτίμησή του, ο κ. Ερντογάν θα στείλει
στρατεύματα στη Λιβύη, ο πρόεδρος της Βουλής απάντησε: «Ατύπως φοβούμαι
έχει στείλει ήδη» και πυρομαχικά και παραστρατιωτικές ομάδες.
«Παραστρατιωτικές οργανώσεις δρουν στην Τρίπολη υποστηρίζοντας την κυβέρνηση», πρόσθεσε.
Το
γεγονός ότι σύσσωμο σχεδόν τον ελληνικό πολιτικό σύστημα έχει αναγάγει
σε μονόδρομο την παραπομπή στη Χάγη είναι εξόχως αποκαλυπτικό του
κλίματος που επικρατεί στις εγχώριες ελίτ. Εάν, μάλιστα, κάποιος
διαβάσει-ακούσει τις σχετικές δηλώσεις Ελλήνων πολιτικών, δημοσιογράφων
και ακαδημαϊκών θα νομίσει ότι η Άγκυρα έχει προτείνει την παραπομπή και
η Αθήνα συζητάει εάν θα την αποδεχθεί ή όχι!
Πρόκειται για ψευδή εικόνα, την οποία φιλοτεχνεί και συντηρεί η
στρατηγική αμηχανία όχι μόνο του εγχώριου πολιτικού συστήματος, αλλά και
ευρύτερα των εγχώριων αρχουσών ελίτ. Είναι ενδεικτικό, μάλιστα, ότι
έσπευσαν να "αρπαχτούν" από την πρόσφατη δήλωση Τσαβούσογλου. Ο Τούρκος
υπουργός Εξωτερικών, όμως, ήταν πολύ σαφής για να διαστρεβλώνουν τα
λεγόμενά του.
Στην πραγματικότητα επανέλαβε την πάγια θέση της Άγκυρας:
πρέπει πρώτα να προηγηθεί μία διμερής εφ' όλης της ύλης διαπραγμάτευση,
δηλαδή διαπραγμάτευση επί όλων των μονομερών επεκτατικών διεκδικήσεων
της Τουρκίας. Εάν αυτή δεν αποδώσει καρπούς ενδεχομένως και υπό
προϋποθέσεις οι "διαφορές" να παραπεμφθούν στο Διεθνές Δικαστήριο.
Φρόντισε, μάλιστα, να στείλει το μήνυμα πως θα παραπεμφθούν στη Χάγη τα
πάντα, όχι μόνο η οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας-ΑΟΖ.
Στην πραγματικότητα, ο Τσαβούσογλου πρόσφερε το "τυρί" της παραπομπής
στη Χάγη (ως θεωρητική προοπτική) για να ρυμουλκήσει άμεσα την Αθήνα
στο τραπέζι της διμερούς διαπραγμάτευσης. Ας μην ξεχνάμε, άλλωστε, ότι
για την παραπομπή στο Διεθνές Δικαστήριο απαιτείται συνυποσχετικό,
επειδή η Τουρκία δεν έχει αναγνωρίσει την δικαιοδοσία του, όπως έχει
κάνει η Ελλάδα με μία εξαίρεση (για τον εξοπλισμό των νησιών του
ανατολικού Αιγαίου).
Οι δύο όροι της Άγκυρας για τη Χάγη
Όπως έχουν αποδείξει οι κατά καιρούς ελληνοτουρκικές συνομιλίες, με
πιο συστηματική προσπάθεια την αλυσίδα των άτυπων διερευνητικών επαφών,
το εμπόδιο ήταν και παραμένει οι όροι που έθετε και θέτει η Άγκυρα για
να υπογράψει συνυποσχετικό:
Πρώτον, όπως προανέφερα, απαιτεί να παραπεμφθούν στη
Χάγη όχι μόνο η νομική διαφορά για την οριοθέτηση της
υφαλοκρηπίδας-ΑΟΖ, αλλά το σύνολο των τουρκικών μονομερών επεκτατικών
διεκδικήσεων. Χρησιμοποιεί, μάλιστα, τον όρο "παρεμπίπτοντα ζητήματα".
Με άλλα λόγια, ζητάει να θέσουμε --μεταξύ των άλλων-- στην κρίση ξένων
δικαστών το εάν κατοικημένα νησιά, όπως π.χ. οι Οινούσσες και οι
Φούρνοι, θα παραμείνουν στην ελληνική επικράτεια ή θα παραδοθούν στην
Τουρκία, η οποία ισχυρίζεται ότι είναι δικά της. Δεύτερον, απαιτεί το συνυποσχετικό να υποδεικνύει
στο Διεθνές Δικαστήριο τον τρόπο που θα κρίνει τις ελληνοτουρκικές
"διαφορές", δεσμεύοντάς το να εφαρμόσει την αρχή της "ευθυδικίας", η
οποία εξυπηρετεί τα τουρκικά συμφέροντα. Η εν λόγω αρχή προβλέπεται για
την περίπτωση που δύο κράτη θεωρούν πως είναι προς το αμοιβαίο συμφέρον
τους μία διαφορά τους να μην κριθεί με βάση τους γενικούς κανόνες του
διεθνούς δικαίου, αλλά κατά τρόπο που θα υποδείξουν στο Διεθνές
Δικαστήριο. Για το πούμε απλά, η Άγκυρα ζητάει από την Αθήνα να
συνυπογράψει ένα συνυποσχετικό για να παρακαμφθούν τα δικαιώματα, τα
οποία παρέχει το διεθνές δίκαιο στην Ελλάδα!
Νομική διαφορά και πολιτικά προβλήματα
Η Αθήνα αναγνωρίζει παγίως ως μοναδική ελληνοτουρκική διαφορά την
οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας-ΑΟΖ, γιατί μόνο αυτή δεν καλύπτεται από τις
διατάξεις του διεθνούς δικαίου, ή από τις υφιστάμενες συνθήκες και
συμφωνίες. Αυτό δεν σημαίνει πως αρνείται την ύπαρξη των άλλων
προβλημάτων στο Αιγαίο. Θεωρεί, όμως, ότι πρόκειται για πολιτικής φύσεως
προβλήματα, με την έννοια ότι έχουν προκύψει από τις μονομερείς
τουρκικές επεκτατικές διεκδικήσεις. Γι’ αυτό και επί δεκαετίες η επίσημη
ελληνική θέση ήταν ότι στο Διεθνές Δικαστήριο πρέπει να παραπεμφθεί
μόνο το ζήτημα της υφαλοκρηπίδας.
Εδώ και αρκετά χρόνια, η πάγια αυτή ελληνική θέση έχει ρηγματωθεί.
Λόγω και του διάχυτου φοβικού συνδρόμου, η τουρκική επιμονή έχει κάμψει
κύκλους του εγχώριου πολιτικού συστήματος και ευρύτερα των αρχουσών
ελίτ, οδηγώντας τους --στο όνομα του ρεαλισμού-- σε μία αναθεώρηση προς
την κατεύθυνση προσαρμογής στις θέσεις της Άγκυρας.
Όσα πολλοί Έλληνες πολιτικοί ψιθύριζαν, ή εμπράκτως δρομολογούσαν,
τα είπε δημοσίως ο πρώην Πρόεδρος Δημοκρατίας Κωστής Στεφανόπουλος στα
μέσα της δεκαετίας. Είχε γράψει, λοιπόν, ("Καθημερινή" 28-5-2006): η
θέση πως «αναγνωρίζομε ως μόνη διαφορά τον καθορισμό των ορίων της υφαλοκρηπίδος, δεν φαίνεται σοβαρή. Oι διαφορές δημιουργούνται, όταν ένα κράτος διατυπώνει αξιώσεις, δίκαιες ή άδικες, κατά του άλλου». Με τη θέση του εκείνη ισοπέδωνε την κρίσιμη διάκριση μεταξύ νομικής και πολιτικής διαφοράς.
Όλες οι "διαφορές" στη Χάγη, εκτός...
Επαναφέρω στο προσκήνιο εκείνο το άρθρο του Κωστή Στεφανόπουλου, στο
οποίο είχα απαντήσει άμεσα σημείο προς σημείο, επειδή η συζήτηση αυτή
είναι σήμερα εξίσου και ίσως πιο επίκαιρη από τότε. Έγραφε, λοιπόν, τότε
ο πρώην Πρόεδρος: «Συνήθως ερωτάται: Ποιες διαφορές θα υποβληθούν στο Δικαστήριο; Απαντώ,
όλες: τα χωρικά ύδατα και η έκτασή τους, η υφαλοκρηπίδα των νήσων και ο
καθορισμός της μεταξύ των δύο χωρών και η αποστρατιωτικοποίηση των
νήσων. »Δεν γνωρίζω αν η είσοδος τουρκικών αεροπλάνων στο FIR Αθηνών, χωρίς την υποβολή σχεδίου πτήσεως, μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο κρίσεως του Δικαστηρίου ή του άλλου Διεθνούς Οργανισμού, του ICAO. Aν ναι, τότε και αυτή. Και οι γκρίζες ζώνες; Όχι αυτές. Oι γκρίζες ζώνες ανήκουν στη φαντασία της Τουρκίας μόνον, όπως αποδεικνύεται από τη Συνθήκη της Λωζάννης, τον τρόπο της μακράς εφαρμογής της και το Ιταλο-Τουρκικό Πρωτόκολλο καθορισμού των θαλασσίων ορίων του 1932. H δε διεθνής κοινότης έχει αποδεχθεί ανέκαθεν το υπάρχον εδαφικό καθεστώς των νησίδων και βραχονησίδων».
Γιατί ο πρώην Πρόεδρος είχε αρνηθεί να παραπεμφθεί στη Χάγη και η
τουρκική αξίωση για τις "γκρίζες ζώνες", όταν --σύμφωνα με τον δικό του
ισχυρισμό-- κάθε τουρκική αξίωση είναι διαφορά και ως τέτοια πρέπει να
κριθεί από το Διεθνές Δικαστήριο; Όπως είχε γράψει, «τα πάσης φύσεως
δικαιώματα κρίνονται ανέκαθεν από τα δικαστήρια, διεθνή ή επιχώρια, η
δε Ελλάς ως φιλειρηνικό κράτος προτιμά να υπερασπιστεί τα δικαιώματά της
όχι με τη βία, αλλά με δικαστικά μέτρα».
Στην πραγματικότητα, ο Κωστής Στεφανόπουλος, όπως και τόσοι άλλοι
σήμερα, εμμέσως πλην σαφώς αξιολογούν τις τουρκικές διεκδικήσεις σε
θεμιτές και αθέμιτες, νομιμοποιώντας τες πολιτικά, πλην των "γκρίζων
ζωνών". Το Διεθνές Δικαστήριο είναι δικαιοδοτικό όργανο, αλλά έχει
αποδειχθεί ότι εμφυλοχωρεί το πολιτικό κριτήριο. Ειδικά εάν το
συνυποσχετικό αφήνει περιθώρια, όπως επιδιώκει η Άγκυρα. Το πρόβλημα για
την Ελλάδα είναι ότι στην κρίση του Δικαστηρίου θα τεθούν αποκλειστικά
και μόνο ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα. Κανένα τουρκικό. Αυτό σημαίνει
ότι η Αθήνα έχει μόνο να χάσει και η Άγκυρα μόνο να κερδίσει.
Στη Χάγη πάει όποιος διεκδικεί...
Υπάρχει και ένα άλλο ζήτημα αναφορικά με την οριοθέτηση της
υφαλοκρηπίδας-ΑΟΖ. Σύμφωνα με την νομολογία του Διεθνούς Δικαστηρίου
(υπόθεση Κατάρ-Μπαχρέϊν) εάν η οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας γίνει με
βάση τα χωρικά ύδατα των έξι μιλίων, η Ελλάδα κατά πάσα πιθανότητα θα
απολέσει το δικαίωμά της να τα επεκτείνει στη συνέχεια στα 12 μίλια. Η
επέκταση είναι συμβατικό δικαίωμα κάθε κράτους και ασκείται μονομερώς.
Το έχουν ασκήσει όλες οι παράκτιες χώρες, με εξαίρεση την Ελλάδα.
Ο πρώην Πρόεδρος κατέληγε σ' εκείνο το άρθρο του: «αν δεν
αναζητήσομε λύση μέσω του Διεθνούς Δικαστηρίου, όλες οι εκκρεμότητες θα
παραμείνουν εκκρεμείς, με τις γνωστές συνέπειες και τον κίνδυνο θερμού
επεισοδίου». Όπως έγραφα και τότε είναι εμφανής η καταλυτική
επίδραση του φοβικού συνδρόμου, που έχει προσβάλλει τις εγχώριες ελίτ.
Προφανώς και η Ελλάδα επιδιώκει την ύφεση και την ειρήνη. Για να
επιτευχθούν αυτά, όμως, δεν αρκεί η πρόθεση της μίας πλευράς. Απαιτείται
και η βούληση της άλλης.
Τότε είχα εκφράσει την εξής θέση που υποστηρίζω μέχρι τώρα: Δεν είναι
η Ελλάδα που διεκδικεί για να ζητήσει παραπομπή στη Χάγη. Το πρόβλημα
το έχει όποιος διεκδικεί. Αν η Τουρκία θεωρεί ότι αδικείται από το
σημερινό εδαφικό καθεστώς, ας αναγνωρίσει κι αυτή την δικαιοδοσία του
Διεθνούς Δικαστηρίου κι ας παραπέμψει τις διεκδικήσεις της εκεί. Μέχρι τότε είμαστε υποχρεωμένοι να ζούμε με τον κακό γείτονα και να
τον χειριζόμαστε όσο καλύτερα μπορούμε. Εκτός κι αν αποφασίσουμε να
εξαγοράσουμε με εθνικές παραχωρήσεις την ύφεση. Όποιος το υποστηρίζει
αυτό, όμως, ας το πει ξεκάθαρα. Όλα τα άλλα, είναι προφάσεις εν
αμαρτίαις και τρόποι της εγχώριας πολιτικής ελίτ να απεκδυθεί των
εθνικών ευθυνών της.
Κακοκαιρία «Ζηνοβία»: Έρχονται ψύχος και χιόνια - Στα «λευκά» η Πάρνηθα
Newsroom
, CNN Greece
20:53 Πέμπτη, 26 Δεκεμβρίου 2019
Πηγή: ΙΝΤΙΜΕ/ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ ΒΑΣΙΛΗΣ
Ψύχοςκαι χιόνιααναμένεται να φέρει η κακοκαιρία «Ζηνοβία», η οποία αναμένεται να εμφανιστεί στις περισσότερες περιοχές της Ελλάδας από το βράδυ της Παρασκευής.
Η κακοκαιρία χαρακτηρίζεται από τη σημαντική πτώση της θερμοκρασίας καθώς και από τις πολύ ψυχρές αέριες μάζες αρκτικής προέλευσης, σύμφωνα με την πρόγνωση του meteo.gr.
Σύμφωνα με τις προβλέψεις, θα διαρκέσει μέχρι και τη Δευτέρα.
Η «Ζηνοβία» θα προκαλέσει τοπικά ισχυρές βροχές, καταιγίδεςκαι χιονοπτώσειςοι οποίες θα επηρεάσουν κατά τόπους και περιοχές με χαμηλό υψόμετρο. Παράλληλα, πολύ θυελλώδεις άνεμοι βορείων διευθύνσεων θα επικρατήσουν στα ανατολικά ηπειρωτικά και το Αιγαίο.
Ήδη, η Πάρνηθα «ντύθηκε» στα λευκά με τις χιονοπτώσεις να συνεχίζονται και το επόμενο 24ωρο.
Σίγουρα το πρώτο περί το
Ναυτικό θέμα που συζητιέται – όσο τέλος πάντων συζητιούνται τέτοια
θέματα – είναι αυτό της προμήθειας νέων φρεγατών. Το θέμα βέβαια δεν
είναι καθόλου καινούργιο. Τον επόμενο χρόνο θα εικοσαρίσει. Κι αυτό
δείχνει δύο πράγματα: 1) Στο Ναυτικό ξέρουν να προγραμματίζουν εγκαίρως. 2)
Οι πολιτικές ηγεσίες, για διάφορους λόγους – κάποιοι απ’ αυτούς
πραγματικοί και λογικοί – σαφέστατα και δεν ανταποκρίνονται στις
εκάστοτε υπάρχουσες απαιτήσεις. Αλλά να πάρουμε τα πράγματα από την
αρχή. ΤουΗλία Νταλούμη Αρχισυντάκτη του περιοδικού «ΑΜΥΝΑ & ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ»
Σχεδόν αμέσως μετά την ένταξη της τελευταίας από τις τέσσερις ΜΕΚΟ
200ΗΝ – ήταν η Σαλαμίς F455 στις 16.12.1998 – άρχισαν οι συζητήσεις στο
Ναυτικό για την διάδοχη κατάσταση των S. Επειδή όμως το κόστος είχε
θεωρηθεί μάλλον υψηλό, είχε αποφασιστεί – το 2002 – από το Ανώτατο
Ναυτικό Συμβούλιο (ΑΝΣ) – να προταθεί στην κυβέρνηση η ναυπήγηση κορβετών. Μάλιστα επειδή κάποιοι το θεώρησαν ως υποβάθμιση, χρησιμοποιήθηκε ο όρος «κορβετοφρεγάτα»!
Τελικά δεν έγινε τίποτα, φτάσαμε έτσι στα μέσα της πρώτης δεκαετίας του 2000 οπότε και άρχισαν οι προτάσεις για τις FREMM. Η περίπτωση αυτή ήταν όντως ενδιαφέρουσα κι εξετάστηκε από το Ναυτικό λεπτομερέστατα. Η εισήγηση προς το ΑΝΣ, στη συνέχεια προς το Συμβούλιο Αρχηγών Γενικών Επιτελείων (ΣΑΓΕ) και το Συμβούλιο Άμυνας (ΣΑΜ) ήταν αρνητική. Η FREMM για πολλούς και διάφορους λόγους – πλήρως αιτιολογημένους – δεν έκανε για το Ναυτικό.
Αυτό έγινε το 2007. Όμως το 2009, ο τότε ΥΕΘΑ Ευάγγελος Μεϊμαράκης αποφάσισε ότι η Ελλάδα έπρεπε να παραγγείλει έξι FREMM! Ο λόγος γιατί έπρεπε να πάρουμε έξι φρεγάτες που το Ναυτικό θεωρούσε ακατάλληλες δεν εξηγήθηκε ποτέ.
Ευτυχώς η τότε κυβέρνηση παραιτήθηκε και η νέα που προέκυψε από τις
εκλογές που ακολούθησαν, δεν προχώρησε στην εν λόγω παραγγελία. Στη
συνέχεια είχαμε την εκδήλωση της οικονομικής κρίσης και τα όποια εξοπλιστικά προγράμματα «κυκλοφορούσαν» μπήκαν στα συρτάρια. Αν δεν πετάχτηκαν στα καλάθια των αχρήστων…
Αυτά στο πολιτικό επίπεδο. Γιατί στην πραγματικότητα τα αμυντικά
προβλήματα παρέμεναν τα ίδια. Μάλιστα υπήρξαν και περιπτώσεις που η
ηγεσία του Ναυτικού προχώρησε σε ενέργειες που έδειχνε ξεκάθαρα ότι δεν είχε αντιληφθεί την «αλλαγή των καιρών».
Έτσι λοιπόν στις 18.02.2013 προχώρησε στον παροπλισμό της Μπουμπουλίνας F463, μειώνοντας ταυτόχρονα και την οροφή των φρεγατών – από 14 σε 13 – με δικαιολογίες που σαφώς και ανήκαν σε μιαν άλλη εποχή. Γιατί μπορεί η Μπουμπουλίνα F463 να υστερούσε στον ανθυποβρυχιακό πόλεμο – γεγονός που ήταν γνωστό από τότε που αγοράστηκε – σαφέστατα όμως είχε πλήρεις ικανότητες σ’ αυτόν της επιφάνειας όπως και στον αντιαεροπορικό.
Την ίδια περίοδο σε διεθνές επίπεδο σημειώνονταν κάποιες εξελίξεις.
Όχι και τόσο δραματικές, αλλά πάντως είχαμε κάποιες αλλαγές ως προς τη
«νοοτροπία». Για παράδειγμα οι ΗΠΑ είχαν αντιληφθεί ότι είχαν ανάγκη και για πλοία μικρότερα των Arleigh Burke και προχώρησαν στα LCS – άλλη μια αποτυχημένη έμπνευση – και τελικά εδώ κι ένα περίπου χρόνο άρχιζαν να σχεδιάζουν μια πραγματική φρεγάτα που προς το παρόν φέρει την ονομασία FFG(X).
Στην Ευρώπη οι Ολλανδοί – περικόπτοντας δραστικά τους εξοπλισμούς –
σταμάτησαν να ασχολούνται με φρεγάτες. Οι Γερμανοί βολοδέρνουν από τις
Brandenburg, στις Sachsen και τελικά στις Baden-Württemberg, ενώ
αντιθέτως τα έχουν καταφέρει με τις πολύ πιο πετυχημένες κορβέτες Κ130. Οι Ισπανοί αντιγράφοντας και σμικρύνοντας τα Arleigh Burke φαίνεται ότι πέτυχαν αυτό που ήθελαν με τις F100.
Τέλος οι Ιταλοί και οι Γάλλοι, αφού διαπίστωσαν και στην πράξη αυτά που είχε επισημάνει το δικό μας Ναυτικό για τις FREMM,
άρχισαν να ψάχνονται – χωριστά αυτήν την φορά – για κάτι καλύτερο. Με
τους Βρετανούς δεν θα ασχοληθούμε επειδή με το πνεύμα του απομονωτισμού
που πάντα τους διέκρινε – το Brexit είναι μια από τις εκφράσεις του – αν και είχαν προγράμματα δεν θέλησαν ούτε να δουν τον «περίγυρο» αλλά ούτε και να μπουν δυναμικά στην διεθνή αγορά.
Αυτά ως προς το «κρατικό μέρος» της υπόθεσης. Γιατί οι ιδιωτικές εταιρείες – κινούμενες πολύ ταχύτερα – έχοντας «δει» τα μειονεκτήματα των υπαρχόντων προϊόντων και «οσφραινόμενες» την αγορά, είχαν προχωρήσει σε νέους σχεδιασμούς.
Έτσι λοιπόν η μεν γαλλική Naval Group παρουσίασε την Belh@arra. Η γερμανική ThyssenKrupp Marine Systems (TKMS) την ΜΕΚΟ Α-200 και η αμερικανική Lockheed Martin την MMSC (Multi-Mission Surface Combatant). Η μεν πρώτη βασίζεται στην FREMM έχοντας ενσωματώσει τις περισσότερες παρατηρήσεις του Ναυτικού μας.
Η ΜΕΚΟ Α-200 αποτελεί μετεξέλιξη της ΜΕΚΟ 200. Τέλος η MMSC δεν είναι
παρά η μεγέθυνση και μετατροπή σε «αυτοδύναμο» πολεμικό της LCS.
Τι γινόταν όμως στην Ελλάδα; Μετά τις αγριότατες περικοπές – λόγω της
κρίσης – πέρα από το άγριο κυνηγητό και του τελευταίου ευρώ προκειμένου
να λειτουργήσουν τα πλοία του Στόλου, στ0 ΓΕΝ σκέφτονταν και το μέλλον.
Έτσι λοιπόν όταν διαφάνηκε ότι πλησίαζε η εποχή της επιστροφής στην
ομαλότητα, άρχισαν να ετοιμάζονται οι μελέτες για το πώς θα ήθελαν να
είναι οι μελλοντικές φρεγάτες. Την ίδια εποχή – το 2018 για να είμαστε
ακριβέστεροι – άρχισαν και οι κρούσεις από τους κατασκευαστικούς οίκους. Στο κείμενο που ακολουθεί, θα δούμε τι ζητά το Ναυτικό να έχουν οι νέες φρεγάτες και τι προσφέρουν οι κατασκευαστές. Τα επιθυμητά χαρακτηριστικά της νέας φρεγάτας
Έχουμε λοιπόν και λέμε, η μελλοντική φρεγάτα θα πρέπει να έχει: Α. Ναυπηγικά χαρακτηριστικά – Πρόωση 1. Εκτόπισμα περί τους 5,000 τόνους. 2. Να μπορεί να αξιοποιεί όλες τις επιχειρησιακές της
δυνατότητες σε «Κατάσταση Θάλασσας» 6. Σ’ αυτές τις συνθήκες
συμπεριλαμβάνεται και η προσνήωση/απονήωση ελικοπτέρου. 3. Μέγιστη συνεχή ταχύτητα τουλάχιστον 30 κόμβων με
απόθεμα ισχύος 25%, ενώ με την πρόωση χαμηλής ισχύος η ταχύτητα να μην
είναι μικρότερη των 20 κόμβων. 4. Με την μέγιστη συνεχή ταχύτητα να έχει ακτίνα
ενέργειας πάνω από 1,200 ναυτικά μίλια, ενώ με ταχύτητα 16 κόμβων η
ακτίνα ενέργειας να είναι τουλάχιστον 5,000 ναυτικά μίλια. 5. Αυτοδυναμία τουλάχιστον 30 ημερών. 6. Ο τύπος της πρόωσής της να είναι CODOG (Combined
Diesel Or Gasturbine) ή CODAG (Combined Diesel And Gasturbine), έτσι
ώστε να ικανοποιούνται οι απαιτήσεις σε ταχύτητα και ακτίνα ενέργειας
που προαναφέρθηκαν. Ταυτόχρονα – με η λήψη κατάλληλων μέτρων να υπάρχει
μείωση του εκπεμπομένου θορύβου.
7. Δύο έλικες και άξονες που το σύστημά τους θα
είναι έτσι σχεδιασμένο ώστε σε περίπτωση βλάβης μιας κύριας μηχανής, οι
συνέπειες στην μείωση της ταχύτητας και στους χειρισμούς να είναι
ελάχιστες. 8. Ο χρόνος από την χαμηλή ταχύτητα στην μεγίστη να είναι ελάχιστος. 9. Εφεδρική πλευστότητα και μεγάλο αριθμό στεγανών
διαμερισμάτων ώστε να εξασφαλίζεται η μέγιστη επιβιωσιμότητα σύμφωνα με
τα DDS-79-1 standards. 10. Δυνατότητα ελιγμών σε περιορισμένα ύδατα. Να έχει
ευστάθεια κατεύθυνσης και δυνατότητα ελέγχου της κατεύθυνσης σε όλες τις
ταχύτητες πρόσω. Τέλος να έχει την ικανότητα πηδαλιουχίας σε ταχύτητες
έως και 3 κόμβους. Β. Οπλικά συστήματα 1. Κατακόρυφο εκτοξευτή κατευθυνομένων βλημάτων Επιφάνειας-Αέρα μεσαίου και μεγάλου βεληνεκούς. 2. Ξεχωριστό σύστημα εκτόξευσης κατευθυνομένων βλημάτων Επιφάνειας-Επιφάνειας. 3. Σύστημα CIWS (Close In Weapon System= Εγγύς Υποστήριξης) με περιφερειακή κατά το δυνατόν κάλυψη. 4. Σύστημα Διεύθυνσης Βολής που να χρησιμοποιεί
τεχνολογία phased array με δυνατότητα εντοπισμού, παρακολουθήσεως,
εγκλωβισμού, κατεύθυνσης πυροβόλων και κατευθυνομένων βλημάτων και
εμπλοκής όσο το δυνατό μεγαλύτερου αριθμού στόχων που θα πρέπει να
πληροί τις ακόλουθες απαιτήσεις: α. Ταυτόχρονης εμπλοκής με
κατευθυνόμενα βλήματα σε τουλάχιστον οκτώ (8) στόχους αέρα ή/και
επιφάνειας κατά την τελική φάση της κατεύθυνσης (Terminal Phase). β. Περιφερειακή κάλυψη γ. Οπτικό Κατευθυντήρα Υπόδειξης (ODR) σε κάθε πλευρά της γέφυρας, με απλά νυκτερινά σκοπευτικά (ενισχυτές αστρικού φωτός). 5. Ηλεκτρο-Οπτικό Κατευθυντήρα που να πληροί τις ακόλουθες ελάχιστες απαιτήσεις: α. Δυνατότητα περιφερειακής αυτόματης επιτήρησης ημέρα και νύκτα. β. Ολοκληρωμένο στο τακτικό σύστημα του πλοίου και επιπλέον να έχει την δυνατότητα ελέγχου του πυροβόλου. , γ. Παρουσίαση στην κεντρική οθόνη της
εικόνας των αισθητήρων (TV/1R), αποστάσεων, ενδείξεων εγκλωβισμού και
επιθυμητή μετάδοση της εικόνας σε άλλες θέσεις του πλοίου. 6. Σύστημα IRST( Infra Red Search & Track) ενσωματωμένο στο Σύστημα Μάχης (CΜS). 7. Ένα πυροβόλο με διαμέτρημα 3 ιντσών (76mm) ή 5
ιντσών (127mm) με υψηλή ταχυβολία και αυτόματο. Είναι επιθυμητό το
πυροβόλο να έχει την ικανότητα βολής PGM (Precision Guided Munitions=
Πυρομαχικά Κατευθυνόμενης Ακρίβειας). 8. Δύο πυροβόλα 30 έως και 35mm, τα οποία πέρα από
την διασύνδεσή τους με το Σύστημα Μάχης (CMS) να φέρουν ηλεκτρο-οπτικά
συστήματα ή οπτικά νυκτερινής σκόπευσης (οπτικά ενίσχυσης αστρικού
φωτός). 9. Δύο συστήματα τορπιλοσωλήνων για ανθυποβρυχιακές τορπίλες. 10. Σύστημα Διεύθυνσης Βολής των ανθυποβρυχιακών όπλων ενσωματωμένο στο Σύστημα Μάχης (CMS). Γ. Παθητικά Αντίμετρα 1. Μειωμένη Διατομή Ραντάρ (RCS= Radar Cross
Section) με σχεδίαση stealth (Σκάφος, Υπερκατασκευές, Κεραίες/Ιστοί),
και επίσης μειωμένη Υπέρυθρη (IR=Infra Red), Μαγνητική και Ακουστική
υπογραφή.
2. Αντίμετρα κατά τορπιλών και ναρκών. 3. EW (Early Warning) και IR Decoys (Ψευδόστοχοι) με
αυτόματο σύστημα εκτόξευσης ενσωματωμένο στο CMS. Είναι επιθυμητή η
δυνατότητα χρήσης/βολής Active off-board decoys. Να προβλέπεται επαρκής
αποθήκευση για τουλάχιστον 8 ομοβροντίες σε ενθέμια κοντά στους
εκτοξευτές. 4. Δυνατότητα ECCM (Electronic Counter-Counter Measures) σε όλες τις ηλεκτρονικές συσκευές. 5. Αντιμαγνητικό σύστημα τελευταίας γενεάς. Δ. Ραντάρ – Ηλεκτρονικές Συσκευές 1. Ραντάρ Αέρα 3D. 2. Δύο ραντάρ Ναυτιλίας (ένα τουλάχιστον
low-probability-of-intercept radar LPIR) με δυνατότητα ARPA συνδεδεμένες
στο Τακτικό Σύστημα και το Σύστημα Διεύθυνσης Βολής. 3. GPS. 4. Βιβλιοθήκη ψηφιακών χαρτών της περιοχής επιχειρήσεων στο Τακτικό Σύστημα 5. Γυροπυξίδα, Δρομόμετρο, Ανεμόμετρο και λοιπές απαιτούμενες ναυτιλιακές συσκευές συγχρόνου πλοίου. 6. Τακτικό Σύστημα με δυνατότητα υποστήριξης
επιτελείου σε ρόλο «force command» που να ικανοποιεί την πλήρη
ολοκλήρωση/συνεργασία με όλους τους αισθητήρες, υποσυστήματα Διεύθυνσης
Βολής, Ανθυποβρυχιακού και Ηλεκτρονικού Πολέμου, Ναυτιλίας, LINK 11/22,
LINK 16. 7. ESM (Electronic Support Measures) εύρους 1-18 GHZ
και ECM (Electronic Counter Measures) (JAMMERS συσκευών ραντάρ) εύρους
5-18 GHZ. 8. Σύγχρονος ηχοεντοπιστής γάστρας (Hull Mounted Sonar) με δυνατότητα εντοπισμού τορπιλών και ναρκών. 9. Ενεργητικός/Παθητικός ρυμουλκούμενος
ηχοεντοπιστής (Active/Passive Towed Array Sonar) χαμηλών συχνοτήτων, με
δυνατότητα συνεργασίας με τις ανθυποβρυχιακές συσκευές των νέων
ελικοπτέρων και συσκευή επεξεργασίας πληροφοριών ηχοσημαντήρων,
υποστηριζόμενο από κατάλληλο λογισμικό πρόβλεψης περιβαλλοντολογιών
συνθηκών διαδόσεως ήχου και αποδόσεως του συστήματος. 10. Συσκευή βαθυθερμογραφικών παρατηρήσεων. 11. Σύστημα COMMINT/DF. 12. Επικοινωνιακό σχήμα σύμφωνα με ισχύουσα πολιτική του Ναυτικού το οποίο να ικανοποιεί τις ακόλουθες απαιτήσεις: α. Modular design των συσκευών και δυνατότητα τηλεχειρισμού των συσκευών από όλους τους Σταθμούς Ελέγχου του Πλοίου. β. Σύστημα Αυτομάτου Διεργασίας Διανομής
Σημάτων σε Γέφυρα – Κέντρο Πληροφοριών Μάχης (ΚΠΜ) και άλλους σταθμούς
που θα καθορισθούν. γ. Δυνατότητα Non Break. 13. Συσκευή IFF (ερωτώσα/απαντώσα). 14. LINK 11-22 και πρόβλεψη για LINK 16. 15. Στρατιωτικές Δορυφορικές επικοινωνίες (συμβατότητα με NATO SATCOM post 2000 και εθνικό πρόγραμμα ΓΕΕΘΑ). Ε. Ελικόπτερο
Δυνατότητα υποδοχής και υποστήριξης ενός ελικοπτέρου τύπου S-70Β.
Απαιτούμενο Level II / Class 3,4 σύμφωνα με ΑΡΡ 2 SUPP 1 Charter 2 ΣΤ. Λοιπές Απαιτήσεις 1. Δυνατότητα ελέγχου του πλοίου από τις ακόλουθες θέσεις: α. Γέφυρα: Αυτόματος έλεγχος Προωστήριας Εγκατάστασης, Ελέγχου Βλαβών. Ύπαρξη κόμβου CMS. β. Κέντρο Πληροφοριών Μάχης: Προωστήριας Εγκατάστασης, Ελέγχου Βλαβών και οπλισμού. γ. Κέντρο Ελέγχου Πρόωσης: Ολοκληρωμένος έλεγχος Προωστήριας Εγκατάστασης, και Ελέγχου Βλαβών. δ. Άλλες θέσεις: Να υπάρχει η δυνατότητα
ελέγχου Προωστήριας Εγκατάστασης, και Ελέγχου Βλαβών από δύο
απομακρυσμένες θέσεις του πλοίου. 2. Σύγχρονα υλικά και μέσα Ελέγχου Βλαβών, που να
είναι αυτόματα, τηλεχειριζόμενα και επικαλυπτόμενα με δυνατότητα
αυτόματης ανίχνευσης και αντιμετώπισης πυρκαγιάς και διαρροής με χρήση
αισθητήρων όπου απαιτείται για τηλεειδοποίηση των Σταθμών Ελέγχου
Πλοίου. 3. Σύστημα απόπλυσης 4. Προστασία NBCD (Citadel System) συνεχούς λειτουργίας με ύπαρξη κατάλληλων φίλτρων NBCD σε συστήματα αερισμού και κλιματισμού. 5. Δύο σταθμοί – ένας σε κάθε πλευρά – για εν πλω ανεφοδιασμού καυσίμων με την μέθοδο «Probe»,. 6. Ένας σταθμός εν πλω μεταφοράς βαρέος αντικειμένου με αμφίπλευρη δυνατότητα. 7. Μία τουλάχιστον από τις φερόμενες λέμβους του πλοίου να είναι τύπου RIB με σύστημα ταχείας ανακρεμάσης/καθαιρέσης. 8. Να διαθέτουν κατάλληλη πρόβλεψη για μελλοντική συνεργασία–υποστήριξη UAVs. Αυτά λοιπόν είναι τα επιθυμητά στοιχεία των φρεγατών που ζητά το Ναυτικό. Ας δούμε τώρα τι προσφέρουν οι κατασκευαστές.
Η Belh@rra είναι ένα σύγχρονο πλοίο κι αυτό φαίνεται από την πρώτη στιγμή που την βλέπει κανείς… Έστω και σε ψηφιακή αναπαράσταση
Naval Group: Belh@rra FTI
Κατ’ αρχάς να θυμίσουμε ότι η ονομασία Belh@rra προέρχεται από τον ύφαλο Belharra (Μπελαρά), που βρίσκεται στον Βισκαϊκό Κόλπο, στη γαλλική πλευρά των γαλλο-ισπανικών συνόρων. Εκεί δημιουργείται ένα από τα μεγαλύτερα κύματα στον κόσμο, που αποτελεί «παράδεισο» για τους επαγγελματίες του surfing.
Η αλλαγή του a με το σύμβολο @ έγινε για να υποδηλωθεί ο «ψηφιακός» χαρακτήρας της νέας φρεγάτας. Το FTI σημαίνει Frégate de Taille Intermédiaire = Φρεγάτα Μεσαίου Μεγέθους. Τα χαρακτηριστικά της είναι τα εξής: – Μέγιστο μήκος: 121 m – Μέγιστο πλάτος: 18 m – Εκτόπισμα: 4,400 t με πλήρη φόρτο – Μέγιστη ταχύτητα: >27 κόμβοι – Πλήρωμα: 125 άτομα (με δυνατότητα να επιβαίνουν συνολικά 149) – Κατάστρωμα προσνήωσης: Ελικόπτερο 10 t – Υπόστεγο χωρητικότητα: 1 Ελικόπτερο 10 t + 1 UAV 700 kg – Οπλισμός: Πυροβόλα: 1 των 3 in (76
mm), 2 των 20 mm. Βλήματα: Επιφάνειας-επιφάνειας: 8 Exocet MM40 B3,
Επιφάνειας-αέρα: 32 εκτοξευτές για Aster 15 και Aster 30 [κάποιοι
μπορούν να μετατραπούν και να φέρουν βλήματα SCALP-Naval ή NCM (Naval
Cruise Missile) επιφανείας-επιφανείας]. Τορπίλες: 2×2 εκτοξευτές.
Εκτοξευτές αντιμέτρων: 2 αντιαεροπορικοί + 2 ανθυποβρυχιακοί. – Συστήματα Ανίχνευσης-Καθοδήγησης:
Radar: Sea Fire (AESA), RESM (υποστήριξης ηλεκτρονικών αντιμέτρων), RECM
και CESM (αντιμετώπισης ηλεκτρονικών αντιμέτρων), TV/IR (τηλεόρασης
& υπέρυθρης), STIR. Sonar: Μεταβλητού βάθους στην πρύμη και σκάφους
στην πλώρη. – Άκατοι: 2 RHIB των 9.5 m. Το μεγάλο πλεονέκτημά τηςείναι ότι έχουμε να κάνουμε με ένα πλοίο που σχεδιάστηκε τώρα. Για να μην πούμε ότι σχεδιάζεται ακόμα τώρα… Αυτό το @ δηλαδή αποτελεί κυριολεξία. Έτσι έχει ενσωματώσει πολλές από τις λύσεις των προβλημάτων που απασχολούν τον σύγχρονο ναυτικό πόλεμο. Στα μειονεκτήματά τηςέχουμε το ότι δεν διαθέτει σύστημα ECM το οποίο σχεδιάζεται τώρα και προβλέπεται να είναι έτοιμο τα προσεχή 4 με 5 χρόνια. Η ταχύτητα των 27 κόμβων σαφέστατα και είναι ανεπαρκής για τις ελληνικές ανάγκες.
Επίσης δεν διαθέτει σύστημα CIWS, ενώ η πρόταση του κατασκευαστή για τοποθέτηση εκτοξευτών Mistral, δεν είναι αποδεκτή από το Ναυτικό. Γενικά οι δύο Belh@rra προσφέρονται στην Ελλάδα «ως έχουν» και τυχόν τροποποιήσεις θα έχουν επιπλέον κόστος. Σίγουρα πάντως το σημαντικότερο μειονέκτημα είναι η χρηματοδότηση του προγράμματος.
Ψηφιακή αναπαράσταση μιας από τις παραλλαγές του MMSC
Lockheed Martin MMSC
Ως γνωστόν η Lockheed Martin ναυπηγεί τα πλοία LCS (Littoral Combat Ship) τύπου Freedom.
Επειδή – όπως φάνηκε στην πράξη – τα πλοία αυτής της κατηγορίας,
τουλάχιστον προς το παρόν, δεν φαίνονται ικανά να κερδίσουν πελάτες και
εκτός ΗΠΑ, προχώρησε σε «επέκταση» των σχεδίων τους. Έτσι από κορβέτες έγιναν φρεγάτες.
Ταυτόχρονα βεβαίως άλλαξε ο χαρακτηρισμός τους και από LCS έγιναν MMSC (Multi-Mission Surface Combatant)
ήτοι Πολλαπλών Αποστολών Πολεμικό Επιφάνειας. Πρώτος πελάτης είναι η
Σαουδική Αραβία, με τέσσερα πλοία. Τα χαρακτηριστικά της MMSC που σε
πρώτη φάση προτείνονται στην Ελλάδα, είναι τα εξής: – Μέγιστο μήκος: 118.1 m – Μέγιστο πλάτος: 17.6 m – Εκτόπισμα: 4,500 t με πλήρη φόρτο – Μέγιστη ταχύτητα: >30 κόμβοι – Πλήρωμα: 100 άτομα (+20 προσωπικό ελικοπτέρου) – Κατάστρωμα προσνήωσης: Ελικόπτερο MH-60R – Υπόστεγο χωρητικότητα: 1 Ελικόπτερο MH-60R + 1 UAV – Οπλισμός: Πυροβόλα: 1 των 3 in (76
mm), 2 των 20 mm, 2 των 0.5 mm. Βλήματα: Επιφάνειας-επιφάνειας: 8
Harpoon block2, Επιφάνειας-αέρα: Εκτοξευτής Mk41 με 32 ESSM Block2. 1
SeaRAM. Τορπίλες: Μπορεί να τοποθετηθούν. Εκτοξευτές αντιμέτρων: 2
αντιαεροπορικοί + 2 ανθυποβρυχιακοί. – Συστήματα Ανίχνευσης-Καθοδήγησης:
Radar: TRS-4D AESA, 2 συστήματα διεύθυνσης βολής SAAB CEROS 200 ραντάρ
και ηλεκτρο-οπτικά, TACAN, Link 16. Sonar: Μεταβλητού βάθους στην πρύμη
και δυνατότητα να τοποθετηθεί και σκάφους. – Άκατοι: 2 RHIB των 7 m.
Το πλεονέκτημα του συγκεκριμένου πλοίου είναι ότι τα οπλικά συστήματα
είναι γνωστά στο Ναυτικό και δεν θα υπάρξει πρόβλημα τόσο στην
ενσωμάτωσης τους όσο και στην εκπαίδευση του προσωπικού. Η Lockheed
Martin αν και μιλά για 4 πλοία που θα ναυπηγηθούν στις ΗΠΑ, εντούτοις
δηλώνει «ανοιχτή» στην περίπτωση αφενός ναυπήγησης κάποιων σε ελληνικά
ναυπηγεία – εφόσον επαναλειτουργήσουν τέτοια – και αφετέρου στη
συμμετοχή προϊόντων Ελλήνων κατασκευαστών. Στα μειονεκτήματα
συγκαταλέγεται το ότι όπως προσφέρεται το πλοίο δεν έχει δυνατότητα
αεράμυνας περιοχής. «Κρυφό χαρτί» βεβαίως των Αμερικανών είναι ότι η
εξόφληση μπορεί να γίνει μέσω FMS.
Η
Spioenkop F147 είναι μία από τις 4 φρεγάτες Α-200 που διαθέτει το
Ναυτικό της Νότιας Αφρικής. Η παρουσίαση που έχει γίνει στο Ναυτικό από
την TKMS αφορά ένα μεγαλύτερο πλοίο.
ThyssenKrupp Marine Systems MEKO A-200
Η σχέση της TKMS με το Ναυτικό είναι μακρά. Εδώ να θυμίσουμε ότι δεν είναι μόνον ο κατασκευαστής των φρεγατών ΜΕΚΟ 200ΗΝ αλλά και των υποβρυχίων 209 και 214
καθώς εδώ και πολλά χρόνια η κατασκευάστριά τους – η HDW – ανήκει στον
όμιλο της TKMS. Φρεγάτες ΜΕΚΟ Α-200 έχουν ναυπηγηθεί για τη Νότιο Αφρική
και την Αλγερία.
Στην Ελλάδα προτείνονται δύο παραλλαγές. Η Α-200 Batch III Standard και η Α-200 Batch III Advanced.
Η πρώτη έχει περιστρεφόμενο ραντάρ AESA πολλαπλών λειτουργιών, ενώ η
δεύτερη τεσσάρων σταθερών επιφανειών AESA πολλαπλών λειτουργιών. Τα
χαρακτηριστικά και των δύο είναι τα εξής: – Μέγιστο μήκος: 121 m – Μέγιστο πλάτος: 16.34 m – Εκτόπισμα: 3,600 t κενό – Μέγιστη ταχύτητα: >29 κόμβοι – Πλήρωμα: 125 άτομα (με προσωπικό ελικοπτέρου, δυνατότητα 146 επιβαινόντων). – Κατάστρωμα προσνήωσης: Ελικόπτερο 10 t – Υπόστεγο χωρητικότητα: 1 Ελικόπτερο 10 t + 2 UAV 250 kg το καθένα. – Οπλισμός: Πυροβόλα: 1 των 5 in (127
mm), 2 των 20 mm, 2 MILLENIUM 35 mm, 2 των 12.7 mm. Βλήματα:
Επιφάνειας-επιφάνειας: 16 Exocet MM40 B3 ή Kongsberg NSM,
Επιφάνειας-αέρα: Εκτοξευτής Mk41 με 8 VLS + 4 ExLS 3cell με 80 ESSM
block2 ή 48 ESSM block2 + 8 SM2 block IV ή 48 ESSM block2 + 8 Tomahawk.
Τορπίλες: 2×2 εκτοξευτές. Εκτοξευτές αντιμέτρων: 2 αντιαεροπορικοί + 2
ανθυποβρυχιακοί. – Συστήματα Ανίχνευσης-Καθοδήγησης:
Radar: Περιστρεφόμενο ή σταθερό 4 επιφανειών AESA της επιλογής του
πελάτη, RESM (υποστήριξης ηλεκτρονικών αντιμέτρων), RECM και CESM
(αντιμετώπισης ηλεκτρονικών αντιμέτρων), TV/IR (τηλεόρασης &
υπέρυθρης), STIR. Sonar: Μεταβλητού βάθους στην πρύμη και σκάφους στην
πλώρη. – Άκατοι: 2 RHIB των 7 m. Το πλεονέκτημα των Α-200
είναι ότι η TKMS προσφέρει στον αγοραστή τη δυνατότητα να επιλέξει
αυτός τα συστήματα που θα βάλει στο πλοίο. Ένα επίσης μεγάλο πλεονέκτημα
είναι ο τρόπος εξαγωγής των καυσαερίων. Το πλοίο δεν διαθέτει φουγάρο
και η εξαγωγή γίνεται από ειδικό άνοιγμα στην πρύμη. Έτσι το πλοίο έχει
και μικρότερο θερμικό ίχνος και λιγότερους κραδασμούς απ’ ότι με το
«κλασικό» φουγάρο. Ως μειονέκτημα μπορεί να θεωρηθεί
ότι ο σχεδιασμός δεν είναι πρωτότυπος αλλά εξέλιξη των υπαρχόντων ΜΕΚΟ
200. Να σημειωθεί ότι η TKMS δεν έχει υποβάλει επίσημη πρόταση στο
Ναυτικό για τις Α-200. Απλώς έχει παρουσιάσει το πλοίο. «Κρυφά χαρτιά» της είναι αφενός τα ΕΝΑΕ δηλαδή τα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά, στα οποία η TKMS έχει ένα ποσοστό της τάξης του 24%. Αυτό σημαίνει ότι – ανάλογα με την αναμενόμενη απόφαση της διαιτησίας της Ουάσιγκτον – μπορεί να προτείνει τη ναυπήγηση εδώ όσων πλοίων χρειάζεται το Ναυτικό. Αφετέρου μπορεί να συνδυάσει παραγγελία των Α-200 με τον εκσυγχρονισμό των ΜΕΚΟ 200ΗΝ, που τώρα ξεκινούν οι διαδικασίες έναρξής του.
Αναφερθήκαμε σε τρεις μόνον υποψηφιότητες γιατί αυτών οι κατασκευαστές έχουν εκδηλώσει ενδιαφέρον. Φυσικά και υπάρχουν άλλα πλοία που θα μπορούσαν να «διαγωνιστούν» π.χ. οι φρεγάτες που είναι υποψήφιες στα αντίστοιχα προγράμματα των ΗΠΑ, του Καναδά ή του Ην. Βασιλείου.
Ακόμα και άλλα πλοία όπως το ιταλικό PPA (Pattugliatore Polivalente d’Altura= Πολλαπλών χρήσεων υπεράκτιων περιπολιών), που με λίγες προσαρμογές γίνεται μια φρεγάτα. Προφανώς οι κατασκευαστές τους δεν έχουν ασχοληθεί με την Ελλάδα.
Η ελληνική σχεδίαση… καλλιτεχνική απεικόνιση της φρεγάτας ALS: Για να προχωρήσει χρειάζεται ναυπηγεία
Βεβαίως και δεν αναφερθήκαμε στην περίπτωση του Als
ενός προγράμματος σειράς πλοίων, που περιλαμβάνει πυραυλακάτους,
κανονιοφόρους, κορβέτες και διάφορες φρεγάτες, που είναι ελληνικής
σχεδίασης. Ο λόγος είναι πάρα πολύ απλώς: Χρειάζονται ναυπηγεία!
Και η Ελλάδα, λόγω …πετυχημένων πολιτικών – προγραμμάτων και ανθρώπων –
δεν έκανε τίποτα για να μην κλείσουν τα δύο που υπήρχαν. Αφήσαμε για το τέλος τα οικονομικά. Επειδή πολλά λέγονται για συμφωνίες ως προς τις Belh@rra να επαναλάβουμε ότι ο ΥΕΘΑ Νίκος Παναγιωτόπουλος έχει ξεκαθαρίσει πολλές φορές δύο πράγματα: 1)Δεν υπάρχει καμία συμφωνία παρά μόνον ένα LoI (Letter Of Interest=Εκδήλωση ενδιαφέροντος), που βεβαίως δεν δημιουργεί καμία δέσμευση για κανέναν. 2) Το Ναυτικό είναι αυτό που θα αποφασίσει τι πλοίο θα πάρουμε.
Ως προς το κόστος τώρα – όχι βέβαια το τελικό, καθώς αυτό θα διαμορφωθεί με την ολοκλήρωση της συμφωνίας – είναι της τάξης των 2,4 δισ. ευρώ για δύο πλοία έτοιμα με τον οπλισμό τους.
Για τις MMSC η πρόταση κάνει λόγο για 4,364 δισ. δολάρια ήτοι 3,946
δισ. ευρώ για τέσσερα πλοία έτοιμα με τον οπλισμό τους, την εκπαίδευση
του πληρώματος και την υποστήριξη (Follow On Support). Για την Α-200 δεν υπάρχει τίποτα σχετικό γιατί δεν υπάρχει καμία επίσημη πρόταση ακόμα.
Το τελευταίο θέμα που θα μας απασχολούσε
αυτές τις γιορτινές μέρες είναι η επιδημία ψώρας στην Τουρκία.
Οφείλουμε , όμως, να ενημερώσουμε τους συμπολίτες μας που θα να
ταξιδέψουν στην Κωνσταντινούπολη τις επόμενες μέρες.
Την σχετική είδηση την μεταδίδει κατ΄ αποκλειστικότητα ο Γιλμάζ Οζντίλ στην τακτική του στήλη στην εφημερίδα Sozcu.
Όπως αναφέρει η επιδημία έχει λάβει
τεράστιες διαστάσεις, γεγονός που αποκρύπτει η κυβέρνηση, επειδή δεν
έλαβε τα απαραίτητα μέτρα στην αρχή που πρωτοεμφανίστηκε η νόσος, πριν
από ένα χρόνο.
Η ψώρα είναι μια δερματοπάθεια που
προκαλείται από το ακάριο της ψώρας και μεταδίδεται συνήθως με την επαφή
με τον ασθενή, με τον συγχρωτισμό στα σχολεία, στα μέσα μαζικής
μεταφοράς κ.α
Το φαινόμενο ξεκίνησε από τις συνοικίες
όπου διαμένουν μαζικά Αφγανοί, Πακιστανοί και άλλοι μετανάστες . Η
απόκρυψη του είναι η αιτία της ιλιγγιώδους εξάπλωσης της νόσου. Ο
φιλοκυβερνητικός Τύπος κάλυψε το ζήτημα, αλλά και οι ελάχιστες
ανεξάρτητες πένες δεν ασχολήθηκαν με την ασθένεια από το φόβο μην
κατηγορηθούν για ρατσισμό.
Εμείς πέρα από την ενημέρωση των
συμπολιτών μας οφείλουμε να πούμε ένα μπράβο στον σουλτάνο που κυνηγάει
ανεμόμυλους με φαραωνικά έργα και “γαλάζιες πατρίδες” , την ώρα που
αφήνει τους πολίτες του να μαστίζονται από μια επιδημία περασμένων
αιώνων. Η ψώρα έχει εκλείψει από τις σύγχρονες κοινωνίες. Συναντάται
μόνο σε τριτοκοσμικές χώρες. Εκεί που δυστυχώς οδηγεί τους Τούρκους
πολίτες και τη χώρα του ο Ερντογάν…
Προσπαθούν
να σε πείσουν να θυσιαστείς για κάποια ιδανικά? ένα μικρό σχόλιο φίλε
φίλη ,οι μεγάλες δυνάμεις Αμερική Ρωσία και Γαλλία παίζουν χοντρό πόκερ
σε βάρος των δυστυχισμένων Λαών,Έχοντας βάλει στο παιχνίδι και τον
Γνωστό λαγό Ερντογάν να παίξει τον ρόλο του κομπάρσου, θυσιάζοντας
κάποιες χιλιάδες κόσμου μπροστά στο κέρδος.΄,Όι πολυεθνικές εδώ και
χρόνια έχουν αποφασίσει το μοίρασμα με την ανοχή των πουλημένων
δοσιλογικών κυβερνήσεων.Με λίγα λόγια που θέλω να καταλήξω φίλε ,φίλη
αναγνώστη μου, όλα είναι τεχνητά κανείς από τούς λαούς <κοινώς
θνητούς > δεν κερδίζει από το μοίρασμα <ακούγονται πολλά ακόμη και
για την χώρα μας, ότι θα σωθούμε και θα γεμίσουμε πετροδόλαρα ,εδώ
γελάμε σάς φέρνω πολλά παραδείγματα χωρών που υπάρχει εξόρυξη
υδρογονανθράκων οι λαοί τους είναι στην πείνα και στην εξαθλίωση, και
τελειώνω μην πιστεύετε αυτά που γράφουν τα γνωστά παπαγαλάκια εντολές
εκτελούν, και σε ετοιμάζουν να δεχθείς χωρίς καμία αντίδραση ακόμη και
να θυσιαστείς δήθεν για τα ιδανικά πιστεύω να έγινα κατανοητός ! Υ.Γ
Επειδή πάντα τα γραπτά μένουν κράτησε αυτές τις γραμμές γραφής
Συντάκτης Θ.Πιστικός Ε.Σ.Δ — στην τοποθεσία Η Εφημερίδα των Συντακτών.
ProNews.gr Χλιαρή ήταν η αντίδραση της Ρωσίας στην ανακοίνωση του Ταγίπ Ερντογάν ότι προτίθεται να στείλει τουρκικά στρατεύματα στη Λιβύη
Η Ρωσία όπως ήταν λογικό κράτησε χαμηλούς τόνους μετά τη χθεσινή πρώτη συμφωνία με την Τουρκία για τη Λιβύη.
Η
Ρωσία καταδικάζει οποιαδήποτε απόπειρα παρέμβασης στα εσωτερικά της
Λιβύης από ξένη δύναμη αλλά καλωσορίζει τις προσπάθειες επίλυσης της
διαφοράς, είπε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος της ρωσικής κυβέρνησης, κληθείς
να σχολιάσει τις προθέσεις του Ταγίπ Ερντογάν.
«Έχουμε
επανειλημμένως πει πώς βλέπει η Ρωσία την κρίση στη Λιβύη, Επιδιώκουμε
μία άμεση λύση της διένεξης και το τέλος της αιματοχυσίας στη χώρα», πρόσθεσε ο Ντιμίτρι Πεσκόφ.
