χρυσα ρουμελιωτη
13 λεπτά ·
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΙ στις μυλοπετρες της ΠΟΛΙΤΙΚΉΣ ΑΝΤΙΠΑΡΑΘΕΣΗΣ, συλληβδην.
Χρηματιζονται οι δημοσιογράφοι;
Το ερώτημα δεν επιδέχεται γενικευμένης απαντησης.
Σε όσους απαντούν ΝΑΙ, γιατί η συγκυρία τους βολεύει έτσι, πρέπει να θυμισουμε:
- Υπάρχουν συνάδελφοι, πολλοί, που ακριβώς επειδή δεν προσεταιριστηκαν "εξουσίες", πολιτικες οικονομικές ή άλλες, έμειναν άνεργοι, υποαπασχολούμενοι, υποαμοιβομενοι, "αφανεις" (όσο ικανοί και αν είναι) συκοφαντημενοι εργάτες στο κατεργο της ενημερωσης.
- Όσο πιο αιχμηρές είναι οι κατηγορίες που εξαπολυονται, τόσο πιο "λερωμενη είναι η φωλιά του κατήγορου". Πιθανότατα εχει χρησιμοποιησει και ευεργετηθει από τη μέθοδο στο παρελθόν, και όταν η συγκυρία δεν του επιτρέπει να το επαναλάβει, εξανισταται, και πάλι στοχεύοντας σε αντίστοιχα οφέλη.
Τώρα, σε όσους απαντούν ένα γενικευμένο ΟΧΙ, στο ερώτημα, θυμιζουμε:
-Αντάλλαγμα για την παροχή δημοσιογραφικων υπηρεσιών, δεν είναι μόνο ένα κονδύλι που εκταμιευεται, φανερά ή μυστικά.
Είναι η διασφάλιση θέσης εργασίας, βρέξει - χιονίσει.
Η ανάδειξη, χωρίς να υπάρχουν τα προσόντα, σε προβεβλημενες θέσεις.
Η προαγωγή συντακτών σε "υψηλούς αναλυτές" και υπερασπιστές κομματικών γραμμών. (φαινόμενο πολύ διαδεδομένο στις μέρες μας)
Μια καλή σύμβαση ή μια εκπομπή, για να περνά την κομματική άποψη.
Η "αποκλειστική πληροφόρηση", που προετοιμάζει το έδαφος για κομματικές ενέργειες, και κάνει το δημοσιογράφο "μάγκα" στα μάτια των αναγνωστών του.
ΣΤΟ ΕΡΏΤΗΜΑ ΛΟΙΠΌΝ, η απάντηση είναι, ότι όπως σε όλους τους χώρους, υπάρχουν και οι μεν και οι δε.
Απλώς, οι πολιτικές εξουσίες, ανάλογα με το τι συμφέρει κάθε φορά, κάνουν φοκους στην όψη που τις βολεύει. Το φαινόμενο μένει στο απυρόβλητο, γιατί "θα έρθει η ώρα να ξαναχρησιμοποιηθει". Και οι εκπρόσωποι των δημοσιογράφων, μεγαλοσυνδικαλιστες ως επί το πλείστον, μένουν στις γενικές μεγαλοστομιες, γιατί έχουν εμπλακεί στο παιχνιδι κατά καιρούς
13 λεπτά ·
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΙ στις μυλοπετρες της ΠΟΛΙΤΙΚΉΣ ΑΝΤΙΠΑΡΑΘΕΣΗΣ, συλληβδην.
Χρηματιζονται οι δημοσιογράφοι;
Το ερώτημα δεν επιδέχεται γενικευμένης απαντησης.
Σε όσους απαντούν ΝΑΙ, γιατί η συγκυρία τους βολεύει έτσι, πρέπει να θυμισουμε:
- Υπάρχουν συνάδελφοι, πολλοί, που ακριβώς επειδή δεν προσεταιριστηκαν "εξουσίες", πολιτικες οικονομικές ή άλλες, έμειναν άνεργοι, υποαπασχολούμενοι, υποαμοιβομενοι, "αφανεις" (όσο ικανοί και αν είναι) συκοφαντημενοι εργάτες στο κατεργο της ενημερωσης.
- Όσο πιο αιχμηρές είναι οι κατηγορίες που εξαπολυονται, τόσο πιο "λερωμενη είναι η φωλιά του κατήγορου". Πιθανότατα εχει χρησιμοποιησει και ευεργετηθει από τη μέθοδο στο παρελθόν, και όταν η συγκυρία δεν του επιτρέπει να το επαναλάβει, εξανισταται, και πάλι στοχεύοντας σε αντίστοιχα οφέλη.
Τώρα, σε όσους απαντούν ένα γενικευμένο ΟΧΙ, στο ερώτημα, θυμιζουμε:
-Αντάλλαγμα για την παροχή δημοσιογραφικων υπηρεσιών, δεν είναι μόνο ένα κονδύλι που εκταμιευεται, φανερά ή μυστικά.
Είναι η διασφάλιση θέσης εργασίας, βρέξει - χιονίσει.
Η ανάδειξη, χωρίς να υπάρχουν τα προσόντα, σε προβεβλημενες θέσεις.
Η προαγωγή συντακτών σε "υψηλούς αναλυτές" και υπερασπιστές κομματικών γραμμών. (φαινόμενο πολύ διαδεδομένο στις μέρες μας)
Μια καλή σύμβαση ή μια εκπομπή, για να περνά την κομματική άποψη.
Η "αποκλειστική πληροφόρηση", που προετοιμάζει το έδαφος για κομματικές ενέργειες, και κάνει το δημοσιογράφο "μάγκα" στα μάτια των αναγνωστών του.
ΣΤΟ ΕΡΏΤΗΜΑ ΛΟΙΠΌΝ, η απάντηση είναι, ότι όπως σε όλους τους χώρους, υπάρχουν και οι μεν και οι δε.
Απλώς, οι πολιτικές εξουσίες, ανάλογα με το τι συμφέρει κάθε φορά, κάνουν φοκους στην όψη που τις βολεύει. Το φαινόμενο μένει στο απυρόβλητο, γιατί "θα έρθει η ώρα να ξαναχρησιμοποιηθει". Και οι εκπρόσωποι των δημοσιογράφων, μεγαλοσυνδικαλιστες ως επί το πλείστον, μένουν στις γενικές μεγαλοστομιες, γιατί έχουν εμπλακεί στο παιχνιδι κατά καιρούς
Χρηματιζονται οι δημοσιογράφοι;
Το ερώτημα δεν επιδέχεται γενικευμένης απαντησης.
Σε όσους απαντούν ΝΑΙ, γιατί η συγκυρία τους βολεύει έτσι, πρέπει να θυμισουμε:
- Υπάρχουν συνάδελφοι, πολλοί, που ακριβώς επειδή δεν προσεταιριστηκαν "εξουσίες", πολιτικες οικονομικές ή άλλες, έμειναν άνεργοι, υποαπασχολούμενοι, υποαμοιβομενοι, "αφανεις" (όσο ικανοί και αν είναι) συκοφαντημενοι εργάτες στο κατεργο της ενημερωσης.
- Όσο πιο αιχμηρές είναι οι κατηγορίες που εξαπολυονται, τόσο πιο "λερωμενη είναι η φωλιά του κατήγορου". Πιθανότατα εχει χρησιμοποιησει και ευεργετηθει από τη μέθοδο στο παρελθόν, και όταν η συγκυρία δεν του επιτρέπει να το επαναλάβει, εξανισταται, και πάλι στοχεύοντας σε αντίστοιχα οφέλη.
Τώρα, σε όσους απαντούν ένα γενικευμένο ΟΧΙ, στο ερώτημα, θυμιζουμε:
-Αντάλλαγμα για την παροχή δημοσιογραφικων υπηρεσιών, δεν είναι μόνο ένα κονδύλι που εκταμιευεται, φανερά ή μυστικά.
Είναι η διασφάλιση θέσης εργασίας, βρέξει - χιονίσει.
Η ανάδειξη, χωρίς να υπάρχουν τα προσόντα, σε προβεβλημενες θέσεις.
Η προαγωγή συντακτών σε "υψηλούς αναλυτές" και υπερασπιστές κομματικών γραμμών. (φαινόμενο πολύ διαδεδομένο στις μέρες μας)
Μια καλή σύμβαση ή μια εκπομπή, για να περνά την κομματική άποψη.
Η "αποκλειστική πληροφόρηση", που προετοιμάζει το έδαφος για κομματικές ενέργειες, και κάνει το δημοσιογράφο "μάγκα" στα μάτια των αναγνωστών του.
ΣΤΟ ΕΡΏΤΗΜΑ ΛΟΙΠΌΝ, η απάντηση είναι, ότι όπως σε όλους τους χώρους, υπάρχουν και οι μεν και οι δε.
Απλώς, οι πολιτικές εξουσίες, ανάλογα με το τι συμφέρει κάθε φορά, κάνουν φοκους στην όψη που τις βολεύει. Το φαινόμενο μένει στο απυρόβλητο, γιατί "θα έρθει η ώρα να ξαναχρησιμοποιηθει". Και οι εκπρόσωποι των δημοσιογράφων, μεγαλοσυνδικαλιστες ως επί το πλείστον, μένουν στις γενικές μεγαλοστομιες, γιατί έχουν εμπλακεί στο παιχνιδι κατά καιρούς
