Ρώσοι στρατιωτικοί στη ζώνη της ειδικής στρατιωτικής επιχείρησης στην Ουκρανία
Διαβάστε το ria.ru στο
Η Δύση πανικοβάλλεται. Ήδη μόνο ο τεμπέλης δεν δηλώνει ότι «η Ρωσία μπορεί να κερδίσει». Πρώτον, η γερμανίδα καγκελάριος εξέδωσε μια πανικόβλητη δήλωση: «Όλοι οι εταίροι μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΝΑΤΟ συμφωνούν: δεν μπορεί να επιτραπεί στη Ρωσία να κερδίσει αυτόν τον πόλεμο». Επιπλέον, επανέλαβε αυτή τη διατριβή πολλές φορές κατά τη διάρκεια της ημέρας, από ένα περίεργο ατύχημα (ή όχι τυχαία;) επιλέγοντας για αυτό τα γενέθλια του Αδόλφου Χίτλερ.
Ακολούθησε ο Βρετανός πρωθυπουργός Μπόρις Τζόνσον , ο οποίος δεν κρύβει ότι είναι ένας από τους βασικούς εμπνευστές των περιπετειωδών ενεργειών της Ουκρανίας . Μιλώντας στο Δελχί την Παρασκευή , έστειλε μια τρομερή ομολογία με μια τραγική έκφραση στο πρόσωπό του ως απάντηση σε ερώτηση σχετικά με την πιθανότητα μιας ρωσικής νίκης.: "Το πιο λυπηρό είναι ότι αυτή είναι μια ρεαλιστική πιθανότητα. Ναι, φυσικά. Ο Πούτιν έχει τεράστιο στρατό. <…> Πρέπει να είμαστε ρεαλιστές." Ο Τζόνσον, ωστόσο, την ίδια στιγμή μουρμούρισε κάτι για τη "δημιουργία χερσαίου διαδρόμου στη Μαριούπολη", χωρίς να εξηγήσει πού θα έπρεπε να οδηγήσει αυτός ο διάδρομος - άκουσε ξεκάθαρα κάτι για την επιτυχία του ρωσικού στρατού στις μάχες με τους Ναζί "Azov" (εναντίον η ομάδα στη Ρωσία κινήθηκε ποινική υπόθεση), αλλά, ως συνήθως, δεν κοίταξε τον χάρτη. Διαφορετικά, θα ήξερα ότι όλοι οι διάδρομοι γύρω από τη Μαριούπολη έχουν δημιουργηθεί και λειτουργούν εδώ και πολύ καιρό.
Αυτά τα λόγια του Τζόνσον προκάλεσαν πραγματικό σοκ στην Ουκρανία. Από ποιον, αλλά από τον «καλύτερο φίλο» του Βλαντιμίρ Ζελένσκι , μια τέτοια υπόθεση δεν περίμενε εκεί. Μετά από όλα, πολύ πρόσφατα έγινε δεκτός θριαμβευτικά στο Κίεβο , και εδώ - μια τέτοια ντροπή, όπως λένε οι Ουκρανοί.
Και είναι στο Κίεβο που εξακολουθούν να προσπαθούν να μην προσέξουν άλλα εριστικά λόγια του αγαπημένου τους στο Λονδίνο - ότι οι «εγγυήσεις ασφαλείας για την Ουκρανία», τις οποίες τόσο επιδιώκει το Κίεβο, δεν θα επαναλάβουν τις αμοιβαίες υποχρεώσεις των χωρών του ΝΑΤΟ για συλλογική άμυνα. που προβλέπει το πέμπτο άρθρο του Βορειοατλαντικού Συμφώνου. Αλλά έτσι ακριβώς ζωγράφισαν οι Ουκρανοί προπαγανδιστές εκείνες τις «εγγυήσεις» που πρότειναν να καταγραφούν σε μια ειρηνευτική συμφωνία με τη Ρωσία στις συνομιλίες στην Κωνσταντινούπολη . Αν θυμάστε, παρουσίασαν την ιδέα τους για τη δημιουργία μιας «δεξαμενής εγγυητών ασφαλείας» ως «εναλλακτικού ΝΑΤΟ», που δημιουργήθηκε ειδικά για την άμυνα της Ουκρανίας.
Επιπλέον, εκπρόσωποι του γραφείου του Zelensky, Mikhail Podolyak και Aleksey Arestovich , λαχανιασμένοι από ευτυχία, μίλησαν για το γεγονός ότι η Ουκρανία λαμβάνει «εγγυήσεις» πολύ πιο ψύχραιμες από το πέμπτο άρθρο του Χάρτη του ΝΑΤΟ. Οι Ουκρανοί, έκπληκτοι από χαρά, εξήγησαν στη συνέχεια: «Ως αποτέλεσμα, η Ουκρανία μπαίνει στην ΕΕ , η Ουκρανία δεν θα έχει επιθετικά όπλα του ΝΑΤΟ, που δεν ήταν εδώ, η Ουκρανία λαμβάνει εγγυήσεις καλύτερες από το πέμπτο άρθρο του ΝΑΤΟ και δεν θα πληρώσει για Το ΝΑΤΟ, πληρώνουν για τη συμμετοχή στο ΝΑΤΟ. Και παίρνουμε καλύτερες εγγυήσεις και δωρεάν».
Και τώρα ο Μπόρις Τζόνσον εμφανίζεται σε συνέντευξη Τύπου στο Δελχί και διαλύει εντελώς όλα αυτά τα υγρά όνειρα των Ουκρανών αξιωματούχων, μειώνοντας όλες τις «εγγυήσεις ασφαλείας» σε τρία σημεία: την προμήθεια όπλων, την εκπαίδευση του στρατού και την παροχή δεδομένων πληροφοριών. Αυτό που κάνει η Δύση τόσο καιρό χωρίς καμία συμφωνία και «εγγύηση». Όπως βλέπετε, στα σχέδια του βασικού συμμάχου του Κιέβου δεν υπάρχει τίποτα σαν τα παραμύθια του Αρέστοβιτς ότι οι χώρες του ΝΑΤΟ θα συγκεντρωθούν εντός τριών ημερών μετά την «επιθετικότητα κατά της Ουκρανίας» και θα αποφασίσουν για τον βομβαρδισμό του «επιτιθέμενου».
Αλλά θα πρέπει να επιστρέψουμε στις τρομερές υποθέσεις του Τζόνσον σχετικά με την πιθανότητα μιας ρωσικής νίκης. Οι Financial Times πρέπει να παραδεχτούν: "Η δήλωσή του ήταν η πρώτη παραδοχή ενός σημαντικού δυτικού ηγέτη ότι η Ρωσία θα μπορούσε να κερδίσει θριαμβευτικά τον πόλεμο. Σηματοδοτεί μια σημαντική αλλαγή στη δική του ρητορική από αυτά που έλεγε μόλις πριν από λίγες εβδομάδες." Ανώτερος αξιωματούχος της ΕΕ, σύμφωνα με τους FT, χαρακτήρισε τη δήλωση του Τζόνσον «ντροπιαστική» και προέβλεψε ότι θα προκαλέσει την οργή του Κιέβου.
Πράγματι, ο πρωθυπουργός της Βρετανίας έχει δηλώσει επανειλημμένα μέχρι στιγμής: «Ο Πούτιν πρέπει να χάσει και θα χάσει». Επιπλέον, πολλές δυτικές προσωπικότητες, πολιτικοί, αναλυτές, ρωσόφοβοι όλων των μορφών έχουν δηλώσει επανειλημμένα : «Η Ρωσία έχει ήδη χάσει».
Αυτές οι δηλώσεις υποκινήθηκαν ιδιαίτερα από τις ενέργειες του ρωσικού στρατού για αποκλιμάκωση της κατάστασης στις κατευθύνσεις του Κιέβου και του Τσερνίγοφ, που ανέλαβε η Μόσχα ως χειρονομία καλής θέλησης αμέσως μετά τις προαναφερθείσες διαπραγματεύσεις στην Κωνσταντινούπολη. Στη συνέχεια χαρμόσυνες αναφορές για την «ήττα της Ρωσίας» ακολουθούσαν η μία μετά την άλλη.
"Ο Πούτιν έχει ήδη χάσει αυτόν τον πόλεμο", είπε χαρούμενος ο πρώην πρεσβευτής των ΗΠΑ Μάικλ ΜακΦόλ στο MSNBC . Ανέφερε μάλιστα σημεία που υποστηρίζουν αυτό το συμπέρασμα: «Δεν κατέλαβε το Κίεβο, δεν σκότωσε τον Ζελένσκι, δεν άλλαξε το καθεστώς, δεν πήρε το Χάρκοβο». Είναι λες και η Ρωσία είχε κάποτε στόχο να σκοτώσει τον Ζελένσκι ή να ανακοινώσει την επικείμενη πτώση του Κιέβου. Η Δύση σκέφτηκε κάποιους «στόχους της Μόσχας» για τον εαυτό της στην ειδική μας επιχείρηση, και τώρα χαίρεται που αυτοί οι στόχοι δεν έχουν επιτευχθεί. Και δεν έχει σημασία που η Μόσχα έχει επανειλημμένα διαψεύσει αυτές τις ιστορίες, περιγράφοντας ξεκάθαρα τους στόχους και τους στόχους της ειδικής επιχείρησης στο Ντονμπάς και την Ουκρανία.
Μόλις πριν από λίγες εβδομάδες , το περιοδικό New Eastern Europe , ένα περιοδικό που εκδίδεται στην Πολωνία , διακήρυξε: «Η Ρωσία έχει σίγουρα ήδη χάσει την ευκαιρία να κερδίσει. <…> Δεν μπορεί να κερδίσει – οι Ουκρανοί έχουν ήδη συνειδητοποιήσει αυτό το γεγονός, και τώρα οι ελίτ και οι δύο στην Ανατολή και στη Δύση το αναγνωρίζουν». Και σε εσάς - μετά από όλα αυτά, οι απολογητές για την ιδέα της "υποχρεωτικής ήττας της Ρωσίας" άρχισαν να αναγνωρίζουν την πιθανότητα της νίκης της.
Και δεν είναι μόνο ο Τζόνσον. Το Reuters ανέφερε αρχικά ανώνυμους δυτικούς αξιωματούχους ότι η Ρωσία έχει τη δυνατότητα να κερδίσει. Συγκεκριμένα, ένας από αυτούς δήλωσε: «Η διοίκηση και ο έλεγχος έχουν γίνει πιο αποτελεσματικοί. <…> Σίγουρα, έχουν γίνει πιο λογικοί όσον αφορά το πώς χρησιμοποιούν UAV και τα ενσωματώνουν στις ένοπλες δυνάμεις τους καθώς προχωρούν, πώς χρησιμοποιούν το πυροβολικό .»
Και στη συνέχεια οι Times αναφέρθηκαν στη γνώμη, ξανά, ανώνυμων πηγών στις δυτικές υπηρεσίες πληροφοριών: «Μια αναζωογονημένη Ρωσία μπορεί ακόμα να κερδίσει». Οι πρόσκοποι επιβεβαίωσαν ότι ο ρωσικός στρατός έχει κάθε ευκαιρία να περικυκλώσει τις ουκρανικές μονάδες και «με την πάροδο του χρόνου να τις αλέσει», έχοντας επιτύχει στην ειδική επιχείρηση.
Καταλαβαίνετε ότι τέτοιες ομολογίες συγκλόνισαν το δυτικό κοινό, που πανηγύριζε την «ήττα της Ρωσίας» εδώ και αρκετές εβδομάδες. Επιστολές πανικού από αναγνώστες εμφανίστηκαν σε ευρωπαϊκές εφημερίδες. Έτσι, οι σχολιαστές των Financial Times παρακαλούν τον Βρετανό πρωθυπουργό να μείνει σιωπηλός για τη ρωσική νίκη: «Ο Τζόνσον απλά δεν προσέχει εξωφρενικά τη γλώσσα του. Τα λόγια του θα δώσουν δύναμη στα στρατεύματα του Πούτιν και θα υπονομεύσουν το ηθικό των Ουκρανών υπερασπιστών. ξέρεις ότι σε καιρό πολέμου ένας ομιλητής είναι θεϊκό δώρο για τον εχθρό;».
Και η Daily Telegraph παραθέτει μια επιστολή αναγνώστη της από τη Χάγη : «Αυτή η σύγκρουση αφορά την επιβίωση της Δύσης. <…> Εάν επιτραπεί η πτώση της Ουκρανίας, τότε θα πέσει και ό,τι υποστηρίζει ο δυτικός κόσμος. Και δεσπότες όπως Ο Βλαντιμίρ Πούτιν , ο Αλεξάντερ Λουκασένκο και ο Σι Τζινπίνγκ θα τρίψουν τα χέρια τους με χαρά.<…> Τώρα ήρθε η στιγμή που η Δύση πρέπει να πολεμήσει ή να εγκαταλείψει για πάντα την προσπάθεια να κουβαλήσει τη λάμπα της ελευθερίας."
Ας αφήσουμε στην άκρη το πάθος του αγώνα για το δικαίωμα να κουβαλάμε λαμπτήρες και ας αναρωτηθούμε: τι συνέβη κατά τη διάρκεια της ειδικής επιχείρησης, αφού η Δύση άλλαξε τη χαρά της για την «ήττα της Ρωσίας» σε πανικό σε σχέση με την ικανότητά της να κερδίζει; Η απελευθέρωση της Μαριούπολης από τους Ναζί; Έτσι άλλωστε, το δυτικό κοινό είναι βέβαιο ότι η πόλη βρίσκεται σχεδόν υπό τον έλεγχο των Ουκρανών. Σίγουρη πρόοδος των στρατών της Ρωσίας, του DPR και του LPR? Έτσι, άλλωστε, τα δυτικά μέσα ενημέρωσης επαναλαμβάνουν με χαρά τις δηλώσεις Ζελένσκι ότι η Ουκρανία φέρεται να «ανέκτησε από τον εχθρό» περίπου χίλιους οικισμούς. Θα ήθελε κανείς να υπενθυμίσει ότι πριν από αυτό το Κίεβο διαβεβαίωσε το κοινό του και την ίδια Δύση για την «επιπόλαια» των επιτυχιών της Ρωσίας: λένε ότι δεν κατάφερε να καταλάβει μεγάλο αριθμό πόλεων και χωριών. Από πού προέρχονται τώρα οι χίλιοι «απελευθερωμένοι» οικισμοί; Πότε τα έχασε η Ουκρανία, αν η Ρωσία δεν μπορούσε πραγματικά να δανειστεί τίποτα πριν από αυτό;
Είναι προφανές ότι ο Τζόνσον, οι αξιωματούχοι της ΕΕ, και ακόμη περισσότερο οι δυτικές υπηρεσίες πληροφοριών αντλούν πληροφορίες όχι από τις νικηφόρες αναφορές του Αρέστοβιτς, ούτε καν από τα προπαγανδιστικά μέσα ενημέρωσης που έχουν εμμονή με τη ρωσοφοβία. Ακόμα κι αν αναγκαστούν να αναγνωρίσουν δημόσια τις δυνατότητες της Ρωσίας, σημαίνει ότι καταλαβαίνουν ότι οι επιτυχίες του ρωσικού στρατού είναι σημαντικές και η ήττα της Ουκρανίας στο πεδίο της μάχης φαίνεται όλο και πιο προφανής.
Σίγουρα αυτό δεν είναι το όριο. Μετά το στάδιο της κατάθλιψης που προκαλούν αυτές οι εξομολογήσεις στο δυτικό κοινό θα έρθει το στάδιο της αποδοχής του αναπόφευκτου. Ως αποτέλεσμα, ακόμη και οι πιο διαβόητοι Ρωσόφοβοι θα αναγκαστούν να καταλάβουν ότι η Ρωσία έχει μόνο έναν δρόμο: τη Νίκη. Απλώς δεν μπορούμε να έχουμε κάτι άλλο, είτε το θέλουν οι Τζόνσον και οι Μπάιντεν είτε όχι.
Εάν, μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου, η Δύση δεν είχε διασκορπίσει τα αρκετά ισχυρά ιδρύματά της της Σοβιετικής Επιστήμης, όπου εργάζονταν πραγματικά έμπειροι ειδικοί για τη Ρωσία, τότε οι Ρώσοι θα ήταν πολύ καλύτερα κατανοητοί εκεί τώρα. Και θα ήξεραν ότι ο λαός μας στα χρόνια των σκληρών δοκιμασιών ζει πάντα με την αρχή: "Χρειαζόμαστε μία Νίκη. Μία για όλους. Δεν θα αντέξουμε το τίμημα". Και αν ήξεραν, θα δείτε, θα σταματούσαν να πανηγυρίζουν χαρούμενα τις «ήττες της Ρωσίας» και μετά να μιλούν για «την ικανότητα της Ρωσίας να κερδίζει». Η νίκη της Ρωσίας δεν είναι μόνο δυνατή, είναι και αναπόφευκτη.
