ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑ
ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗ ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΓΙΑ ΤΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ
ΑΡΘΡΟ 19 Καθένας έχει το δικαίωμα της ελευθερίας της γνώμης και της έκφρασης
Σε υψηλούς τόνους έρχεται η απάντηση της Αθήνας μετά την έγκριση του τουρκολιβυκού μνημονίου από το κοινοβούλιο της Λιβύης.
Το υπουργείο Εξωτερικών, σε ανακοίνωσή του, κάνει λόγο για «παράνομο, άκυρο και ανυπόστατο» μνημόνιο και υπογραμμίζει ότι η κοινοβουλευτική απόφαση της Λιβύης δεν μεταβάλλει τον χαρακτήρα του.
«Η γεωγραφία και το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας δεν αλλάζουν με μονομερείς, νομικά αβάσιμες κοινοβουλευτικές αποφάσεις» επισημαίνει η ελληνική πλευρά.
Αναλυτικά η ανακοίνωση του ΥΠΕΞ
Η Ελλάδα απορρίπτει την απόφαση της Βουλής των Αντιπροσώπων της Λιβύης περί έγκρισης του ψευδεπίγραφου τουρκολιβυκού μνημονίου του 2019 για την οριοθέτηση θαλασσίων ζωνών.
Η απόφαση αυτή δεν μεταβάλλει τον παράνομο, άκυρο και ανυπόστατο χαρακτήρα του μνημονίου, το οποίο αντίκειται στο Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας και θίγει τα κυριαρχικά δικαιώματα των κρατών της περιοχής.
Η γεωγραφία και το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας δεν αλλάζουν με μονομερείς, νομικά αβάσιμες κοινοβουλευτικές αποφάσεις. Η Τουρκία και η Λιβύη δεν διαθέτουν αντικείμενες ή παρακείμενες ακτές που να παρέχουν νόμιμη βάση για την επιχειρούμενη οριοθέτηση θαλασσίων ζωνών. Το μνημόνιο παραγνωρίζει, εξάλλου, τα ελληνικά νησιά και τα δικαιώματά τους σε θαλάσσιες ζώνες με βάση την UNCLOS και το διεθνές εθιμικό δίκαιο.
Έχοντας ήδη συνάψει συμφωνίες οριοθέτησης θαλασσίων ζωνών με την Αίγυπτο και την Ιταλία, σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας, η Ελλάδα έχει αποδείξει τον σεβασμό της στο διεθνές δίκαιο και στα κυριαρχικά δικαιώματα γειτονικών κρατών. Καλούμε τη λιβυκή πλευρά να απόσχει από κάθε ενέργεια που αντίκειται στο διεθνές δίκαιο και υπονομεύει τη σταθερότητα στην Ανατολική Μεσόγειο.
Η Ελλάδα έχει ήδη ενημερώσει τους εταίρους και συμμάχους της και θα προβεί σε κάθε ενδεδειγμένη ενέργεια για τη διασφάλιση των κυριαρχικών της δικαιωμάτων.
Νέα ένταση δημιουργήθηκε νωρίς το απόγευμα έξω από το υπουργείο Παιδείας, όταν οι διαδηλωτές έφτασαν εκεί μετά το πρωθυπουργικό Γραφείο, όπου είχαν στο πλευρό τους ως ασπίδα πανεπιστημιακούς και εκπαιδευτικούς.
Η έντονη παρουσία της αστυνομίας έξω από το υπουργείο πυροδότησε αντιδράσεις και ξεκίνησε πετροπόλεμος και ρήψεις δακρυγόνων και νερού για να διαλυθούν οι συγκεντρωμένοι.
Πριν από λίγο οι φοιτητές επέστρεψαν με πυροτεχνήματα εναντίον των αστυνομικών, οι οποίοι για ακόμη μια φορά αντέδρασαν με δακρυγόνα και ρήψεις νερού .Οι διαδηλωτές έφυγαν και κατευθύνονται πάλι προς την κεντρική πλατεία και το πρωθυπουργικό Γραφείο.
Οι φοιτητές, που βρίσκονται για 8η ημέρα σε κινητοποιήσεις και διεκδικούν επίλυση των οικονομικών δυσκολιών τους, των προβλημάτων με τις πανεπιστημιακές υποδομές, του ζητήματος τη στέγασης, αλλά παράλληλα διαμαρτύρονται και για το αβέβαιο μέλλον τους λόγω της διαφθοράς, εμφανίζονται αποφασισμένοι να συνεχίσουν και να κλιμακώσουν τις διαμαρτυρίες.
Στο πλευρό τους από το πρωί το Συνδικάτο εκπαιδευτικών. Ο επικεφαλής του Συνδικάτου, λέκτορας Sandër Kovaçi, κατά την ομιλία του στους συγκεντρωμένους ,δήλωσε ότι υποστηρίζει τα αιτήματα των φοιτητών και ότι θα βρίσκεται στην πλατεία κάθε μέρα στις 10:00.
«Υποστηρίζουμε τους φοιτητές μας. Συγκεντρωνόμαστε εδώ κάθε μέρα στις 10:00, ώστε να μπορούμε να εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας προς τους φοιτητές κάθε μέρα. Αυτό θα συμβαίνει όσο είναι απαραίτητο. Κάθε μέρα στις 10:00 θα βρισκόμαστε μπροστά από το Πολυτεχνείο των Τιράνων», είπε μεταξύ άλλων.
Ο πρωθυπουργός Έντυ Ράμα, φαίνεται να σκληραίνει την στάση του και να διαμηνύει πως γονείς και μαθητές,ότι θα λογοδοτήσουν για τις καταστροφές και την βία, ενώ προειδοποίησε για μέτρα κατά των διαδηλωτών, εξετάζοντας το ενδεχόμενο μείωσης του ορίου ποινικής ευθύνης σε νέους κάτω των 16 ετών.
Ο Ράμα δήλωσε ότι η κυβέρνηση εργάζεται για την προετοιμασία μιας δέσμης μέτρων όχι μόνο ποινικού, αλλά και διοικητικού χαρακτήρα, καθώ σύμφωνα με τον ίδι όποιος βλάπτει δημόσια και ιδιωτική περιουσία θα πρέπει να πληρώσει.
Ο πρώην πρόεδρος της Αλβανίας και πολιτικός αντίπαλος του Ράμα, Ιλίρ Μέτα, από την φυλακή όπου κρατείται κατηγορούμενος για διαφθορά, με ανάρτηση του στηρίζει τους φοιτητές και τους εκπαιδευτικούς για την δυνατή φωνή τους.
«Η διαμαρτυρία των εκπαιδευτικών αποτελεί μια εξαιρετική επίδειξη κοινωνικής συνείδησης στο υψηλότερο επίπεδο! Ευχαριστούμε θερμά για το θάρρος, την αξιοπρέπεια και τη δυνατή φωνή των εκπαιδευτικών στην υπεράσπιση της Παιδείας, ενάντια στην άδειασμα των αμφιθεάτρων και τη δραματική μείωση του πληθυσμού της Αλβανίας από νέους. Ας στηρίξουμε εκπαιδευτικούς, μαθητές λυκείου, νέους και όλα τα παιδιά της Αλβανίας για μια ποιοτική και αξιοπρεπή εκπαίδευση, για μια προοδευτική πατρίδα μορφωμένων ανθρώπων. ΧΩΡΙΣ ΝΕΟΛΑΙΑ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΛΒΑΝΙΑ!»
Λόγω των ταραχών στην αλβανική πρωτεύουσα αναβάλλεται ο Μαραθώνιος των Τιράνων, ο οποίος είχε προγραμματιστεί το Σαββατοκύριακο 24 και 25 Οκτωβρίου. Οι διοργανωτές ανακοίνωσαν την αναβολή της αθλητικής εκδήλωσης για τις 14 και 15 Νοεμβρίου.
Νέα απαγόρευση της κυκλοφορίας επιβλήθηκε στο Παρίσι, περιμετρικά της Πλατείας Δημοκρατίας και της περιοχής Λεζ Αλ, από σήμερα στις 11.00 το βράδυ έως αύριο, Τετάρτη, στις 6 το πρωί, μετά τα μαζικά βίαια επεισόδια και τις λεηλασίες που σημειώθηκαν το Σαββατοκύριακο, σύμφωνα με εντολή της αστυνομικής διεύθυνσης του Παρισιού.
Το μέτρο αυτό μπορεί να συνεχίσει να ισχύει για όσο διάστημα κριθεί απαραίτητο, έγραψε η αστυνομία του Παρισιού στην πλατφόρμα Χ.
Μια άλλη εντολή απαγορεύει "οποιαδήποτε συγκέντρωση που δεν έχει λάβει άδεια να πραγματοποιηθεί" από σήμερα στις 8 το βράδυ έως αύριο, Τετάρτη, στις 6 το πρωί, συγκεκριμένα περιμετρικά του Μεγάρου των Ηλυσίων, της Εθνοσυνέλευσης, της Γερουσίας, της διάσημης λεωφόρου των Ηλυσίων Πεδίων και σιδηροδρομικών σταθμών.
Η Γαλλίαβρίσκεται αντιμέτωπη με μια κρίση που ξεπερνά κατά πολύ τις βίαιες ταραχές των τελευταίων ημερών. Η κοινωνική δυσαρέσκεια, η πολιτική παράλυση και η επιδείνωση των δημόσιων οικονομικών συνθέτουν ένα εκρηκτικό περιβάλλον για τον Εμανουέλ Μακρόν, λίγους μήνες πριν από τις προεδρικές εκλογές του 2027.
Με νέες διαδηλώσεις να προγραμματίζονται για το επόμενο Σαββατοκύριακο και τα συνδικάτα να προετοιμάζουν απεργιακές κινητοποιήσεις τον Νοέμβριο, η Γαλλία εισέρχεται σε μια περίοδο παρατεταμένης αβεβαιότητας.
Πυροσβέστες σβήνουν μια πυρκαγιά μετά από διαδήλωση κατά της αύξησης του κόστους διαβίωσης, στην οποία συμμετείχαν και φοιτητές, στο Παρίσι, το Σάββατο 17 Οκτωβρίου 2026.
(AP Photo/Emma Da Silva)
Από τις μαθητικές κινητοποιήσεις στη γενικευμένη κοινωνική ένταση
Η αναταραχή ξεκίνησε στις αρχές του φθινοπώρου, όταν μαθητές άρχισαν να διαμαρτύρονται για την κατάσταση των σχολικών υποδομών, τις ελλείψεις εκπαιδευτικών και τις περιορισμένες επαγγελματικές προοπτικές.
Οι διαδηλώσεις επεκτάθηκαν σταδιακά, με περισσότερες από 6.000 συλλήψεις και ζημιές σε πάνω από 100 σχολεία κατά τη διάρκεια των κινητοποιήσεων. Η ένταση κορυφώθηκε το περασμένο Σαββατοκύριακο, όταν σημειώθηκαν εκτεταμένες λεηλασίες στο Παρίσι, στη Μασσαλία, στο Μπορντό και σε άλλες πόλεις.
Ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσε η πυρκαγιά στο ιστορικό δημαρχείο της Λιμόζ, το οποίο είχε επιβιώσει από δύο παγκόσμιους πολέμους, αλλά υπέστη σοβαρές καταστροφές, με αποτέλεσμα να καταρρεύσει ο πυργίσκος του ρολογιού του.
Η αδυναμία της αστυνομίας να περιορίσει τα επεισόδια οδήγησε τον υπουργό Εσωτερικών Λοράν Νουνιέζ να υποβάλει την παραίτησή του, προσθέτοντας ένα ακόμη πρόβλημα στην ήδη δύσκολη θέση της κυβέρνησης.
Πέρα όμως από τις καταστροφές, οι κινητοποιήσεις ανέδειξαν τη δυσαρέσκεια για την κατάσταση των δημόσιων υπηρεσιών, το κόστος ζωής και τις προοπτικές της νέας γενιάς. Η συσσώρευση αυτών των προβλημάτων έχει ενισχύσει την αίσθηση ότι το κράτος αδυνατεί να ανταποκριθεί στις προσδοκίες των πολιτών.
Η πολιτική πόλωση και η αποδυνάμωση του κέντρου
Η κρίση εκτυλίσσεται σε ένα πολιτικό περιβάλλον που χαρακτηρίζεται από κατακερματισμό και αδυναμία εξεύρεσης σταθερών κοινοβουλευτικών πλειοψηφιών.
Οι πρόωρες βουλευτικές εκλογές που προκήρυξε ο Μακρόν το 2024 δεν εξασφάλισαν την πολιτική σταθερότητα που επιδίωκε. Αντίθετα, άφησαν πίσω τους ένα κατακερματισμένο Κοινοβούλιο, στο οποίο οι διαδοχικές κυβερνήσεις δυσκολεύονται ακόμη και να περάσουν τον κρατικό προϋπολογισμό.
Η υποχώρηση του πολιτικού κέντρου έχει ενισχύσει τις δυνάμεις στα δύο άκρα του πολιτικού φάσματος. Η Μαρίν Λεπέν, που προηγείται στις δημοσκοπήσεις για τις προεδρικές εκλογές, επιχειρεί να συνδέσει την αναταραχή με τη μεταναστευτική πολιτική και την ασφάλεια, ενώ ο Ζαν-Λικ Μελανσόν κατηγορεί την κυβέρνηση ότι οι αστυνομικές πρακτικές της εντείνουν τις συγκρούσεις.
Η αντιπαράθεση των δύο πλευρών έγινε ιδιαίτερα έντονη μετά τα επεισόδια. Ο Λεκορνί απάντησε στον Μελανσόν ότι δεν μπορεί να ζητά τον τερματισμό της βίας και ταυτόχρονα να δικαιολογεί όσους την ασκούν.
Από την πλευρά της, η Λεπέν υποστήριξε ότι η χώρα βρίσκεται παγιδευμένη ανάμεσα στη βία και την κρατική αδυναμία, ενώ ο πρόεδρος του Εθνικού Συναγερμού, Ζορντάν Μπαρντελά, ζήτησε να χαρακτηριστούν τρομοκρατικές οργανώσεις ομάδες της άκρας αριστεράς και του λεγόμενου Black Bloc.
Σύμφωνα με την ανάλυση του CNNi, ο πολιτικός κατακερματισμός αποτελεί κεντρικό παράγοντα της γαλλικής κρίσης και ενδέχεται να συνεχιστεί και μετά τις εκλογές του 2027, περιορίζοντας τη δυνατότητα της επόμενης κυβέρνησης να διαμορφώσει συνεκτική πολιτική.
Ο καθηγητής Σύγχρονης Γαλλικής Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο του Χιούστον, Ρόμπερτ Ζαρέτσκι, επισημαίνει σε άρθρο του στο The Atlantic ότι η πολυδιάσπαση των υποψηφιοτήτων στον κεντρώο χώρο ενδέχεται να διευκολύνει την επικράτηση των πολιτικών άκρων στον δεύτερο γύρο.
Η στάση του Μακρόν
Στο τηλεοπτικό του διάγγελμα την Κυριακή (18/10), ο Εμανουέλ Μακρόν καταδίκασε τα βίαια επεισόδια και προειδοποίησε για την προσπάθεια πολιτικής εκμετάλλευσης της αναταραχής.
Ωστόσο, δεν ανακοίνωσε συγκεκριμένες πρωτοβουλίες για την αντιμετώπιση των αιτίων της κρίσης, ενώ στη συνέχεια αναχώρησε για τριήμερη επίσκεψη στις χώρες του Κόλπου.
Η απουσία μιας σαφούς κυβερνητικής απάντησης συμπίπτει με την έντονη υποχώρηση της δημοτικότητάς του. Σύμφωνα με διαφορετικές δημοσκοπήσεις, η αποδοχή του Γάλλου προέδρου κινείται πλέον μεταξύ 15% και 17%.
Η απαισιοδοξία αποτυπώνεται και στις αντιλήψεις των πολιτών για τη συνολική πορεία της χώρας. Σε πρόσφατη δημοσκόπηση της Ipsos-BVA, το 85% των ερωτηθέντων εκτίμησε ότι η Γαλλία βρίσκεται σε παρακμή, ενώ το 98% εξέφρασε δυσαρέσκεια για την υφιστάμενη κατάσταση.
Τα ευρήματα αυτά αποτυπώνουν μια κρίση εμπιστοσύνης που δεν περιορίζεται στον σημερινό πρόεδρο, αλλά αφορά ευρύτερα την ικανότητα του πολιτικού συστήματος να αντιμετωπίσει τα προβλήματα της χώρας.
PHOTO 1 / 3
Η οικονομική στασιμότητα και το βάρος του δημόσιου χρέους
Η πολιτική κρίση επιδεινώνεται από τη δυσμενή εικόνα της γαλλικής οικονομίας, η οποία παρουσιάζει σημάδια στασιμότητας, ενώ το υψηλό δημόσιο χρέος περιορίζει τις δυνατότητες κυβερνητικών παρεμβάσεων.
Ο αγροτικός τομέας επηρεάστηκε από το ιδιαίτερα θερμό και ξηρό καλοκαίρι, ενώ η άνοδος των διεθνών τιμών ενέργειας ενίσχυσε τις πληθωριστικές πιέσεις. Την ίδια στιγμή, οι γαλλικές επιχειρήσεις εμφανίζονται επιφυλακτικές απέναντι στην πολιτική αβεβαιότητα, με τις επενδύσεις να έχουν υποχωρήσει κατά περίπου 1% το πρώτο εξάμηνο του 2026.
Το σοβαρότερο πρόβλημα, ωστόσο, παραμένει το δημόσιο χρέος, το οποίο έφτασε στο 119% του ΑΕΠ το δεύτερο τρίμηνο του 2026. Παράλληλα, η Γαλλία σχεδιάζει να εκδώσει μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα ομόλογα ύψους 340 δισ. ευρώ το 2027, ποσό που αποτελεί ιστορικό υψηλό.
Η αυξανόμενη ανησυχία των επενδυτών αποτυπώθηκε και στην αγορά ομολόγων, με την απόδοση του γαλλικού δεκαετούς τίτλου να φτάνει το 4,9% τη Δευτέρα (19/10), αυξάνοντας το κόστος δανεισμού της χώρας.
Σύμφωνα με αναλυτές της Oxford Economics, τους οποίους επικαλείται το CNNi, ο συνδυασμός υψηλού χρέους και πολιτικού αδιεξόδου δημιουργεί τις προϋποθέσεις για περαιτέρω επιδείνωση των δημόσιων οικονομικών.
Οι αναλυτές εκτιμούν ότι ο πολιτικός κατακερματισμός μπορεί να διατηρηθεί και μετά τις εκλογές του 2027, καθυστερώντας τη λήψη αποφάσεων για τη δημοσιονομική εξυγίανση και παρατείνοντας την αβεβαιότητα που επηρεάζει την κατανάλωση και τις επενδύσεις.
Η επόμενη κυβέρνηση θα κληθεί επομένως να διαχειριστεί μια δύσκολη ισορροπία, να περιορίσει το δημόσιο χρέος, την ώρα που η κοινωνία διεκδικεί περισσότερους πόρους για την εκπαίδευση, τις δημόσιες υπηρεσίες και την αντιμετώπιση της ακρίβειας.
PHOTO 1 / 3
Από το όραμα του Μακρόν στην επιστροφή της γαλλικής απαισιοδοξίας
Η σημερινή κατάσταση αποκτά ιδιαίτερο συμβολισμό εάν εξεταστεί υπό το πρίσμα των φιλοδοξιών με τις οποίες ο Μακρόν ανήλθε στην εξουσία το 2017.
Τότε, ο Γάλλος πρόεδρος εμφανιζόταν ως εκπρόσωπος μιας νέας πολιτικής προσέγγισης, ικανής να υπερβεί τις παραδοσιακές διαχωριστικές γραμμές και να αναστρέψει το αίσθημα παρακμής που είχε εδραιωθεί σε τμήμα της γαλλικής κοινωνίας.
Η έννοια του déclinisme, που περιγράφει την πεποίθηση ότι η Γαλλία βρίσκεται σε διαρκή υποχώρηση, είχε ήδη αποκτήσει τόσο μεγάλη απήχηση ώστε να συμπεριληφθεί στο γαλλικό λεξικό Larousse το 2016.
Σχεδόν μία δεκαετία αργότερα, η έννοια αυτή επανέρχεται στο επίκεντρο του δημόσιου διαλόγου. Η οικονομική στασιμότητα, η πολιτική αστάθεια και οι επαναλαμβανόμενες κοινωνικές εντάσεις έχουν αποδυναμώσει το αισιόδοξο αφήγημα με το οποίο συνδέθηκε αρχικά η προεδρία Μακρόν.
Η Γαλλία εισέρχεται έτσι στην προεκλογική περίοδο του 2027 με περιορισμένα δημοσιονομικά περιθώρια, βαθιά πολιτική πόλωση και ενισχυμένη κοινωνική δυσπιστία.
Το μεγαλύτερο πρόβλημα δεν είναι μόνο η αποκατάσταση της τάξης στους δρόμους, αλλά η δυνατότητα του πολιτικού συστήματος να δώσει πειστικές απαντήσεις σε μια κοινωνία που ζητά ολοένα περισσότερα από ένα κράτος με ολοένα μικρότερα περιθώρια ελιγμών.
Στα άκρα οδηγείται η πολιτική αντιπαράθεση στην εξεγερμένη Γαλλία, μετά την απόφαση της κυβέρνησης Μακρόν-Λεκορνί για απαγόρευση κυκλοφορίας σε τουλάχιστον τέσσερις πόλεις του γαλλικού Βορρά –στις Λιλ, Ντουέ, Βατινί και Ντενάν–, ενώ στη Μασσαλία τέθηκε σε ισχύ ξεχωριστή έκτακτη απαγόρευση συγκεντρώσεων σε δημόσιους χώρους: ένα σαφές πρώτο βήμα προς τη «στρατιωτικοποίηση» της καταστολής και την κήρυξη πανεθνικής κατάστασης έκτακτης ανάγκης, με παράλληλη ανάπτυξη των ενόπλων δυνάμεων σε αστυνομικό/κατασταλτικό ρόλο, την οποία ήδη ζητούν οι πιο δεξιές και ακροδεξιές πολιτικές δυνάμεις.
Η απαγόρευση κυκλοφορίας από τις οχτώ το βράδυ ώς τις έξι το πρωί ισχύει για τη νύχτα της Δευτέρας και της Τρίτης και είναι πιθανόν να επεκταθεί και σε άλλες πόλεις, καθώς η κυβέρνηση επιλέγει να… πετάξει το μπαλάκι στους «πρόθυμους» δημάρχους και νομάρχες, ώστε να αποσείσει τις τεράστιες ευθύνες της. Σύμφωνα άλλωστε με τις δηλώσεις του πρωθυπουργού Λεκορνί, μετά τη διευρυμένη υπουργική σύσκεψη που συγκάλεσε εκτάκτως, από σήμερα οι νομαρχίες και οι δήμοι της Γαλλίας θα έχουν το δικαίωμα να προχωρούν σε μερική απαγόρευση κυκλοφορίας όταν εκείνες θεωρούν ότι υπάρχει κίνδυνος για τη δημόσια τάξη και για τις επιχειρήσεις. Ο ετοιμόρροπος πρωθυπουργός, που όπως και οι προκάτοχοί του «κυβερνά» στα χαρτιά, χωρίς κοινοβουλευτική πλειοψηφία, συμπλήρωσε πως οι απαγορεύσεις κυκλοφορίας «με τοπικό και στοχευμένο χαρακτήρα», που θα αποσκοπούν «στην προστασία πολιτών και επιχειρήσεων», είναι ένα μέτρο «πιο κατάλληλο» από την κήρυξη κατάστασης έκτακτης ανάγκης, την οποία, ωστόσο, δεν έχει αποκλείσει εντελώς.
Το αφήγημα της γαλλικής Κεντροδεξιάς είναι ξεκάθαρο: για την εξέγερση της νεολαίας και τον συνολικό λαϊκό ξεσηκωμό που αυτή πυροδότησε δεν φταίνε οι αντιλαϊκές πολιτικές δεκαετιών και η συσσωρευμένη κοινωνική αδικία, αλλά η «Ακρα Αριστερά», που επιδιώκει να προκαλέσει βαθιά αποσταθεροποίηση της χώρας μέχρι τις προεδρικές εκλογές: «Εχει αποδειχθεί ότι έχουμε ένα ακροαριστερό κίνημα που θέλει να δημιουργήσει βαθύ χάος στη χώρα ενόψει των προεδρικών εκλογών», είπε, διαβεβαιώνοντας ότι, μαζί με την αστυνομία και τις υπηρεσίες πληροφοριών, η κυβέρνηση «θα προστατεύσει το δημοκρατικό πλαίσιο των προεδρικών εκλογών της ερχόμενης άνοιξης»! «Δεν θα επιτραπεί σε βίαιες μειονότητες να επιβάλουν μια ατζέντα βίας και να μας εμποδίσουν να διεξαγάγουμε τις εκλογές», τόνισε ο ανύπαρκτος πολιτικά Λεκορνί, που απλά παπαγαλίζει τις θέσεις του προχτεσινού τηλεοπτικού διαγγέλματος του προέδρου Μακρόν: ο οποίος βέβαια επίσης προσπάθησε να εμφανιστεί ως θεματοφύλακας της δημοκρατίας και να ρίξει όλη την ευθύνη στον Μελανσόν, την ώρα που έχει σπάσει όλα τα ιστορικά ρεκόρ χαμηλότερης δημοτικότητας…
Ο ηγέτης της Ανυπότακτης Γαλλίας φυσικά δεν άφησε την προσβολή αναπάντητη: «Ο Σεμπαστιάν Λεκορνί ανακοίνωσε ότι ένα κίνημα της Ακρας Αριστεράς επιδιώκει να αμφισβητήσει τις προεδρικές εκλογές. Ως υποψήφιος πρόεδρος, εκφράζω την κατάπληξή μου, καθώς δεν έχω ακούσει κανέναν να αναφέρεται σε αυτό – ούτε κατ’ ιδίαν ούτε δημόσια, ούτε καν σε κάποιο σύνθημα διαμαρτυρίας οπουδήποτε. Συνεπώς, αν ο πρωθυπουργός δεν είναι ψεύτης, ούτε κάποιος που επιδιώκει να προκαλέσει αναταραχή, οφείλει να κατονομάσει τους υπεύθυνους και να τεκμηριώσει την κατηγορία του. Διαφορετικά, ας ζητήσει συγγνώμη, ας σωπάσει και ας σταματήσει να υποδαυλίζει την αναταραχή!» σημειώνει σε ανάρτησή του.
Η άμεση αντεπίθεση του 75χρονου Μελανσόν δεν είναι καθόλου τυχαία, όπως δεν είναι τυχαία και η προσπάθεια του Μακρόν να του «φορτώσει» την πολιτική ευθύνη της εξέγερσης. Οι τελευταίες δημοσκοπήσεις δείχνουν πως ο υποψήφιος της Αριστεράς προηγείται, έστω και οριακά, στη μάχη για τη δεύτερη θέση στις επόμενες προεδρικές εκλογές του Απριλίου 2027 έναντι του σοσιαλδημοκράτη Ραφαέλ Γκλικσμάν και του «εκλεκτού» του Εμανουέλ Μακρόν, Γκαμπριέλ Ατάλ – και, αν περάσει στον δεύτερο γύρο και βρεθεί μόνο εμπόδιο απέναντι στην ακροδεξιά Μαρίν Λεπέν, κανείς δεν ξέρει τι αντανακλαστικά θα πυροδοτηθούν και τι θα βγει από τις… γκαστρωμένες από τη λαϊκή δυσαρέσκεια κάλπες. Η Λεπέν έχει τεράστιο προβάδισμα (τα γκάλοπ τής δίνουν 37% στον πρώτο γύρο και έως και… 69% στον δεύτερο!) και πολύ δύσκολα θα χάσει την προεδρία. Αλλά ο Μελανσόν μοιάζει αυτή τη στιγμή να είναι ο μόνος υποψήφιος που μπορεί αντικειμενικά να «εξαργυρώσει» εκλογικά το τσουνάμι της ταξικής αγανάκτησης, αφού αγκάλιασε από την πρώτη στιγμή τα αιτήματα των νέων, κρατώντας αποστάσεις ασφαλείας από τα «μπάχαλα».
Ο Γκλικσμάν, αντίθετα, παίζει όλο και περισσότερο το χαρτί «νόμου και τάξης», προσπαθώντας να κερδίσει το τρομαγμένο από τις βίαιες συγκρούσεις Κέντρο και τους «νοικοκυραίους» που εγκαταλείπουν μαζικά τη μακρονική παράταξη.
Ευτυχώς, οι δήμαρχοι των δύο μεγαλύτερων πόλεων, του Παρισιού και της Μασσαλίας, δεν συμμετέχουν για την ώρα σε αυτό το βρόμικο παιχνίδι εντυπώσεων. Ειδικά ο δήμαρχος της Μασσαλίας, Μπενουά Παγιάν, επέκρινε δημόσια το «επιχειρησιακό δόγμα» της αστυνομίας, χαρακτηρίζοντάς το «αναποτελεσματικό», διάψευσε την προπαγάνδα περί «30.000 λεηλατημένων» καταστημάτων και κτιρίων και κατήγγειλε ανοιχτά την πολιτική εκμετάλλευση των γεγονότων από «την Ακροδεξιά και τους συντηρητικούς»
