Ξεκινώντας την τοποθέτησή του, ο ίδιος απάντησε στις πρόσφατες αιχές του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη για «επαγγελματίες ανησυχούντες».
«Αναρωτιέμαι, όταν μιλάει ο πρωθυπουργός για “επαγγελματίες ανησυχούντες”, τι να εννοεί; Ότι κάποιοι ανησυχούν για οικονομικά οφέλη; Ποιους εννοεί; Τα κυβερνητικά μίντια παραπέμπουν σε εμένα και στον Κώστα Καραμανλή. Δεν θα ήθελα να πιστέψω ότι - ειδικά ο κ. Μητσοτάκης - κατηγορεί τους δυο πρώην πρωθυπουργούς της Ελλάδας και προέδρους της παράταξης, ότι έχουμε ως “επάγγελμα” την έκφραση εθνικών ανησυχιών. Εάν όμως έχουν δίκιο τα “παπαγαλάκια” του, τότε το πράγμα αλλάζει. Γιατί τότε ο κ. Μητσοτάκης θα πρέπει να ανησυχεί. Και μένω εδώ», είπε χαρακτηριστικά.
Υπενθυμίζεται ότι ο πρώην πρωθυπουργός έχει ασκήσει δριμεία κριτική κατά της κυβέρνησης, κάνοντας λόγο για «δυνητική εκχώρηση κυριαρχικών δικαιωμάτων».
Στο θέμα επανήλθε και στο κλείσιμο της ομιλίας του στέλνοντας ένα σαφές μήνυμα προς τον πρωθυπουργό. «Και μετά μου λέτε να μην ανησυχώ... Η ανησυχία μου δεν είναι επιλογή. Είναι πράξη συνείδησης. Και να ξέρετε. Δεν υπάρχουν «επαγγελματίες ανησυχούντες», κύριοι συνάδελφοι. Ερασιτέχνες εφησυχασμένοι υπάρχουν!».
Ιδανική ευκαιρία η γεωπολιτική συγκυρία στην Κύπρο
Από την παρέμβασή του δεν έλειψε και η αναφορά στις εξελίξεις στην Κύπρο. «Κι έρχομαι στην Κύπρο. Η γεωπολιτική συγκυρία είναι ιδανική ευκαιρία που δεν πρέπει να πάει χαμένη. Η Κύπρος είναι ευρωπαϊκό έδαφος, το σύνορο της Ευρώπης. Γι αυτό και η μόνιμη συστάθμευση στο νησί ελληνικών και ευρωπαϊκών δυνάμεων είναι επιβεβλημένη! Διότι γίνεται αντιληπτό από όλους ότι η παλαιά αμυντική αρχιτεκτονική στην περιοχή μας δεν δουλεύει, κι επομένως η συστάθμευση δεν θα αποτελέσει πρόβλημα, αλλά λύση αποδεκτή και από την Αμερική. Για εμάς, όμως, θα είναι μια πολύ σημαντική εξέλιξη, γιατί θα αποδυνάμωνε στην πράξη τη “γαλάζια πατρίδα” του Ερντογάν», σημείωσε.
«Η αποστολή φρεγατών κι αεροσκαφών στην Κύπρο, οι Patriot στην Κάρπαθο, αλλά και η συμφωνία με τη Βουλγαρία, είναι αυτονόητες και θετικές κινήσεις. Σωστά η κυβέρνηση αντέδρασε γρήγορα. Προσέξτε όμως: δεν αντέδρασε στην Κάσο, που - για να μη ξεχνιόμαστε - κείται εγγύτερα από την Κύπρο. Ενώ η τουρκική Νavtex που χωρίζει το Αιγαίο στη μέση, εξακολουθεί να ισχύει. Οι κινήσεις επομένως που κάνουμε, δεν πρέπει να εξελιχθούν σε χειρονομίες εντυπωσιασμού. Γιατί πρέπει να έχουμε πολιτική έναντι της Τουρκίας κι όταν θα έχει λήξει ο συναγερμός με το Ιράν. Ενώ για την ώρα απέναντι στην Τουρκία, εκπέμπουμε θολά και κατευναστικά μόνο μηνύματα», πρόσθεσε.
Χρειαζόμαστε αποτροπή έναντι της Τουρκίας
Ο κ. Σαμαράς αναφέρθηκε στο δόγμα της αποτροπής το οποίο πρεσβεύει εδώ και χρόνια. «Αποτροπή χρειαζόμαστε έναντι της Τουρκίας που μας απειλεί συνεχώς. Κι οχι έναντι του μακρινού Ιράν που μας απείλησε για 15μέρες...Κι αυτό στην Πολιτική δεν ονομάζεται “ανησυχία”. Διορατικότητα ονομάζεται. Να βλέπεις τις ευκαιρίες που υπάρχουν. Και τους κινδύνους.Να φτιάχνεις συμμαχίες κατά κοινού εχθρού, όχι τη στιγμή της κρίσης, αλλά πολύ νωρίτερα. Κι όταν κανείς δεν τις φαντάζεται. Να καταγγέλλεις τις υποκλίσεις, την υποχωρητικότητα και τον κατευνασμό, το γκριζάρισμα στο Αιγαίο, το διεθνές ξέπλυμα της Τουρκίας με το σύμφωνο Φιλίας. Μιας Τουρκίας η οποία δεν είναι τόσο ισχυρή όσο κάποιοι νομίζουν.
Και σας ρωτάω: η Τουρκία που στέλνει νέο στρατό τώρα στην κατεχόμενη Κύπρο, εξακολουθεί να είναι...φίλη μας;
Διορατικότητα λέγεται όταν το 2004 εγώ τάχθηκα, δίπλα στον τότε πρωθυπουργό Κώστα Καραμανλή, κατά του σχεδίου Αναν στην Κύπρο, σε αντίθεση με άλλους γνωστούς, «δήθεν ρεαλιστές». «Χαμένη ευκαιρία» μας έλεγαν. Και μας κατηγορούσαν ως «αδρανείς» και «υπερπατριώτες». Φανταστείτε λοιπόν να ίσχυε σήμερα το σχέδιο Αναν στην Κύπρο. Το οποίο προέβλεπε εκ περιτροπής Πρόεδρο Δημοκρατίας. Και σήμερα, φανταστείτε να ήταν Τουρκοκύπριος ο Πρόεδρος. Θα μπορούσε η Ελλάδα να στείλει έστω και μισή φρεγάτα εκεί; Καταλαβαίνετε το λάθος του κατευνασμού;
Κι αφού μιλάμε για διορατικότητα, σας αποκαλύπτω σήμερα, ότι το 2013 και το 2014, όταν προχωρούσαμε στα «τρίγωνο» Ελλάδα- Κύπρος-Ισραήλ και Ελλάδα-Κύπρος-Αίγυπτος, πολλές φωνές και μέσα στην παράταξη και στην Αντιπολίτευση και στο υπουργείο Εξωτερικών ακόμα, επέμεναν να μη προχωρήσουμε. Ασφαλώς δεν τους άκουσα...
Διορατικότητα λέγεται ακόμα όταν από το 2012, ως πρωθυπουργός, δημοπρατούσα τα οικόπεδα και μίλαγα για εξορύξεις και ενεργειακή αυτάρκεια. Σε αντίθεση με τον πρωθυπουργό, που στον ΟΗΕ το 2021, δήλωνε ότι είναι “χαμένη υπόθεση ο ορυκτός πλούτος” και ήταν φανατικά υπέρ της πράσινης ενέργειας. Και σήμερα εσείς, η μεταλλαγμένη Νέα Δημοκρατία, μού κάνετε εμένα και μάθημα για τις εξορύξεις; Ημαρτον!»
Ο υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας Σταύρος Παπασταύρου υπογράμμισε σε χθεσινές δηλώσεις του ότι «δεν υπάρχει τίποτα γκρίζο, δεν υπάρχει τίποτα μυστικό, δεν υπάρχει τίποτα επιλήψιμο ή επιζήμιο», τονίζοντας ότι η ίδια η σύμβαση διασφαλίζει πως ο τελικός λόγος ανήκει στο ελληνικό Δημόσιο, το οποίο διατηρεί πλήρη διακριτική ευχέρεια σε ζητήματα που άπτονται των κυριαρχικών δικαιωμάτων σημείωσε.
Γιατί αντιδρά στη συμφωνία με τη Chevron
Ο κ. Σαμαράς στη συνέχεια τάχθηκε υπέρ των εξορύξεων και έσπευσε να εξηγήσει για ποιους λόγους διαφωνεί με κάποια από τα σημεία της συμφωνία που υπέγραψε η Αθήνα με τη Chevron. Συγκεκριμένα αμφισβήτησε την ανάγκη της πρόβλεψης που υπάρχει αναφορικά με το Άρθρο 30. Όπως υποστήριξε με αυτό το άρθρο ανοίγει ο δρόμος για τη δυνητική απομείωση των κυριαρχικών δικαιωμάτων μας και χαρακτήρισε την κατάσταση αδιανόητη.
«Και να αυτό που σας είπα νωρίτερα, για τα θολά, κατευναστικά, μηνύματα. Η παράγραφος 3 του άρθρου 30 είναι απαράδεκτη. Προφανώς η σύμβαση της Σέβρον δεν αλλάζει το διεθνές δίκαιο της θάλασσας. Ομως εδώ κάτι ψηφίζουμε και κάτι νομοθετούμε με την υπογραφή της Ελληνικής Δημοκρατίας. Όπως βεβαίως είχαμε νομοθετήσει όλοι μαζί και το 2019 με την Τοτάλ, πάλι για τα οικόπεδα της Κρήτης. Τότε όμως δεν υπήρχε τέτοια παράγραφος! Τι άλλαξε και φέρατε για πρωτη φορα αυτή τη διατύπωση; Το μόνο καινούργιο έκτοτε είναι το Τουρκολιβυκό μνημόνιο, το παράνομο», είπε χαρακτηριστικά.
«Λέτε λοιπόν ότι θωρακίζετε το Δημόσιο από τις τυχόν απαιτήσεις της ιδιωτικής εταιρείας. Σε ποια περίπτωση; Στην περίπτωση μας λέτε, συμφωνίας της Ελλάδας και “ενός ή περισσοτέρων γειτονικών κρατών” για οριοθέτηση ΑΟΖ. Ποιά είναι τα «περισσότερα γειτονικά κράτη» περα από τη Λιβύη; Γιατι με την Αίγυπτο δεν υπάρχει εκεί εκκρεμότητα. Με αυτόν τον όρο, ανοίγει η «Κερκόπορτα» για το Τουρκολυβικό. Τόσο απλά, τόσο καθαρά, αυτό υπονοεί η διάταξη... Δεν καταλαβαίνετε ότι εμείς οι ίδιοι φαίνεται να δεχόμαστε ότι θα μειωθεί η περιοχή που μισθώνουμε;» πρόσθεσε.
«Η Ελληνική Δημοκρατία, λοιπόν, με δική της πρωτοβουλία αναγγέλλει, στην ουσία, τη δυνητική απομείωση των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων. Και εσείς μας αναλύετε τη νομική κατανομή της ευθύνης για την περίπτωση αυτή! Και με καινοφανείς όρους όπως τα «πλευρικά όρια»... Αυτά όλα είναι αδιανόητα! Αδιανόητα... Κι όλα αυτά πότε; Οταν μας λέγατε ότι η σύμβαση αυτή δήθεν κουρέλιαζε κι τάχα ακύρωνε το Τουρκολιβυκό μνημόνιο. Τέτοιο ψέμμα!» συνέχισε.
Έλλειψη διορατικότητας από τον πρωθυπουργό
Ο κ. Σαμαράς κατηγόρησε ακόμη τον πρωθυπουργό για έλλειψη διορατικότητας και ότι οι κινήσεις του εντάσσονται στο δόγμα «όπου φυσάει ο άνεμος».
«Οι διεθνείς εξελίξεις αναδεικνύουν τη σημασία της γεωπολιτικής και της διορατικότητας. Σπεύδω να πω ότι, δυστυχώς, ο πρωθυπουργός και η εξωτερική πολιτική δεν χαρακτηρίζονται από διορατικότητα, αλλά από επικοινωνιακά show-offs.Είναι το Δόγμα του "όπου φυσαει ο άνεμος". Δηλαδή το δόγμα του ρηχού και το βραχυπρόθεσμου, τόνισε χαρακτηριστικά.
O ίδιος στη συνέχεια έκανε τι δική του ανάγνωση για το που μπορεί να οδηγηθούν οι διεθνείς εξελίξεις και ποιος μπορεί να επωφεληθεί από αυτές.
«Να δούμε λοιπόν τι συμβαίνει στον κόσμο, και το τι πιθανώς θα συμβεί. Υπάρχουν δύο βασικές αναγνώσεις, όχι κατ’ ανάγκη αντικρουόμενες, πέρα από τα χαοτικά σενάρια.
Στην πρώτη, η Αλάσκα του Τραμπ και Πούτιν έχει ήδη ξαναμοιράσει τον κόσμο. Η Αμερική επιχειρεί να αλλάξει την παγκόσμια γεωπολιτική δομή. Φαίνεται να επιδιώκει τη χάραξη ενός νέου εμπορικού δρόμου, του IΜEC, από την Ινδία μέχρι και την Ευρώπη, δια των Αραβικών κρατών, και δυνητικά και του Ιράν.
Και ταυτόχρονα επιδιώκει επαναφορά των ορυκτών καυσίμων, με στόχο τη φτηνή ενέργεια ως απαραίτητη προϋπόθεση για το Δυτικό κόσμο. Για να επανακτήσει τη χαμένη ανταγωνιστικότητά του, ειδικά έναντι της Κίνας.
Διότι, ο IMEC είναι η εναλλακτική οδός από αυτό που οικοδομεί η Κίνα, τον one belt-one road. Και μέσα σε όλα αυτά, διαφαίνεται κι ένας πολυσήμαντος πιθανός συμβιβασμός Αμερικής-Ρωσίας.
Στη δεύτερη ανάγνωση, οι ΗΠΑ έχουν στόχο τη δημιουργία ρωγμών στον εσωτερικό χώρο της «Ευρασίας», ώστε να σταματήσει η συσπείρωση όλων αυτών των κρατών εναντίον της Δύσης. Έτσι προέκυψε και το «Συμβούλιο Ειρήνης» του Τραμπ, στο οποίο συμμετέχουν και χώρες των BRICS», υπογράμμισε.
Οι ισορροπίες στη Μέση Ανατολή
Τώρα, ειδικά για τη Μέση Ανατολή, προσέξτε το εξής: πρίν 35 χρόνια όλα τα αραβικά κράτη ήταν αντίθετα με το Ισραήλ, που μόνο σύμμαχό του είχε τότε την Τουρκία. Σήμερα συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο: Ολοι οι Άραβες είναι με το Ισραήλ, που έχει πια απέναντί του μόνο το Ιράν και την Τουρκία.
Μια Τουρκία που ενώ επί δεκαετίες εμφανιζόταν ως προπύργιο της Δύσης έναντι της Ρωσίας και του Ιράν, αισθανεται τώρα να χάνει το ρόλο της στην περιοχή: και βλέπει να απειλείται και από τους Κούρδους και απο το Ισραήλ. Ο φόβος της γίνεται πια υπαρξιακός... Από όλα αυτά που σας ανέφερα, λείπει βεβαίως ένας παίκτης: η Ευρώπη!
Αμήχανη σήμερα, παρακολουθεί τις εξελίξεις και οι ηγέτες της αλλάζουν κάθε δυό λεπτά άποψη για τα πάντα. Δεν ξέρουν τι να κάνουν με την Αμερική, με τη Ρωσία, αλλά και με την Ουκρανία πλέον και με την Κίνα, το Ισραήλ, το Ιράν, την Παλαιστίνη, ακόμα και με την ίδια τους την επικράτεια, δηλαδή την Κύπρο μας!