Ενας απίστευτος μηχανισμός προπαγάνδας στήνεται γύρω από τις μαζικές, επεισοδιακές κινητοποιήσεις του γαλλικού λαού με σκοπό να επωφεληθεί η Ακροδεξιά
Στα άκρα οδηγείται η πολιτική αντιπαράθεση στην εξεγερμένη Γαλλία, μετά την απόφαση της κυβέρνησης Μακρόν-Λεκορνί για απαγόρευση κυκλοφορίας σε τουλάχιστον τέσσερις πόλεις του γαλλικού Βορρά –στις Λιλ, Ντουέ, Βατινί και Ντενάν–, ενώ στη Μασσαλία τέθηκε σε ισχύ ξεχωριστή έκτακτη απαγόρευση συγκεντρώσεων σε δημόσιους χώρους: ένα σαφές πρώτο βήμα προς τη «στρατιωτικοποίηση» της καταστολής και την κήρυξη πανεθνικής κατάστασης έκτακτης ανάγκης, με παράλληλη ανάπτυξη των ενόπλων δυνάμεων σε αστυνομικό/κατασταλτικό ρόλο, την οποία ήδη ζητούν οι πιο δεξιές και ακροδεξιές πολιτικές δυνάμεις.
Η απαγόρευση κυκλοφορίας από τις οχτώ το βράδυ ώς τις έξι το πρωί ισχύει για τη νύχτα της Δευτέρας και της Τρίτης και είναι πιθανόν να επεκταθεί και σε άλλες πόλεις, καθώς η κυβέρνηση επιλέγει να… πετάξει το μπαλάκι στους «πρόθυμους» δημάρχους και νομάρχες, ώστε να αποσείσει τις τεράστιες ευθύνες της. Σύμφωνα άλλωστε με τις δηλώσεις του πρωθυπουργού Λεκορνί, μετά τη διευρυμένη υπουργική σύσκεψη που συγκάλεσε εκτάκτως, από σήμερα οι νομαρχίες και οι δήμοι της Γαλλίας θα έχουν το δικαίωμα να προχωρούν σε μερική απαγόρευση κυκλοφορίας όταν εκείνες θεωρούν ότι υπάρχει κίνδυνος για τη δημόσια τάξη και για τις επιχειρήσεις. Ο ετοιμόρροπος πρωθυπουργός, που όπως και οι προκάτοχοί του «κυβερνά» στα χαρτιά, χωρίς κοινοβουλευτική πλειοψηφία, συμπλήρωσε πως οι απαγορεύσεις κυκλοφορίας «με τοπικό και στοχευμένο χαρακτήρα», που θα αποσκοπούν «στην προστασία πολιτών και επιχειρήσεων», είναι ένα μέτρο «πιο κατάλληλο» από την κήρυξη κατάστασης έκτακτης ανάγκης, την οποία, ωστόσο, δεν έχει αποκλείσει εντελώς.
Το αφήγημα της γαλλικής Κεντροδεξιάς είναι ξεκάθαρο: για την εξέγερση της νεολαίας και τον συνολικό λαϊκό ξεσηκωμό που αυτή πυροδότησε δεν φταίνε οι αντιλαϊκές πολιτικές δεκαετιών και η συσσωρευμένη κοινωνική αδικία, αλλά η «Ακρα Αριστερά», που επιδιώκει να προκαλέσει βαθιά αποσταθεροποίηση της χώρας μέχρι τις προεδρικές εκλογές: «Εχει αποδειχθεί ότι έχουμε ένα ακροαριστερό κίνημα που θέλει να δημιουργήσει βαθύ χάος στη χώρα ενόψει των προεδρικών εκλογών», είπε, διαβεβαιώνοντας ότι, μαζί με την αστυνομία και τις υπηρεσίες πληροφοριών, η κυβέρνηση «θα προστατεύσει το δημοκρατικό πλαίσιο των προεδρικών εκλογών της ερχόμενης άνοιξης»! «Δεν θα επιτραπεί σε βίαιες μειονότητες να επιβάλουν μια ατζέντα βίας και να μας εμποδίσουν να διεξαγάγουμε τις εκλογές», τόνισε ο ανύπαρκτος πολιτικά Λεκορνί, που απλά παπαγαλίζει τις θέσεις του προχτεσινού τηλεοπτικού διαγγέλματος του προέδρου Μακρόν: ο οποίος βέβαια επίσης προσπάθησε να εμφανιστεί ως θεματοφύλακας της δημοκρατίας και να ρίξει όλη την ευθύνη στον Μελανσόν, την ώρα που έχει σπάσει όλα τα ιστορικά ρεκόρ χαμηλότερης δημοτικότητας…
Ο ηγέτης της Ανυπότακτης Γαλλίας φυσικά δεν άφησε την προσβολή αναπάντητη: «Ο Σεμπαστιάν Λεκορνί ανακοίνωσε ότι ένα κίνημα της Ακρας Αριστεράς επιδιώκει να αμφισβητήσει τις προεδρικές εκλογές. Ως υποψήφιος πρόεδρος, εκφράζω την κατάπληξή μου, καθώς δεν έχω ακούσει κανέναν να αναφέρεται σε αυτό – ούτε κατ’ ιδίαν ούτε δημόσια, ούτε καν σε κάποιο σύνθημα διαμαρτυρίας οπουδήποτε. Συνεπώς, αν ο πρωθυπουργός δεν είναι ψεύτης, ούτε κάποιος που επιδιώκει να προκαλέσει αναταραχή, οφείλει να κατονομάσει τους υπεύθυνους και να τεκμηριώσει την κατηγορία του. Διαφορετικά, ας ζητήσει συγγνώμη, ας σωπάσει και ας σταματήσει να υποδαυλίζει την αναταραχή!» σημειώνει σε ανάρτησή του.
Η άμεση αντεπίθεση του 75χρονου Μελανσόν δεν είναι καθόλου τυχαία, όπως δεν είναι τυχαία και η προσπάθεια του Μακρόν να του «φορτώσει» την πολιτική ευθύνη της εξέγερσης. Οι τελευταίες δημοσκοπήσεις δείχνουν πως ο υποψήφιος της Αριστεράς προηγείται, έστω και οριακά, στη μάχη για τη δεύτερη θέση στις επόμενες προεδρικές εκλογές του Απριλίου 2027 έναντι του σοσιαλδημοκράτη Ραφαέλ Γκλικσμάν και του «εκλεκτού» του Εμανουέλ Μακρόν, Γκαμπριέλ Ατάλ – και, αν περάσει στον δεύτερο γύρο και βρεθεί μόνο εμπόδιο απέναντι στην ακροδεξιά Μαρίν Λεπέν, κανείς δεν ξέρει τι αντανακλαστικά θα πυροδοτηθούν και τι θα βγει από τις… γκαστρωμένες από τη λαϊκή δυσαρέσκεια κάλπες. Η Λεπέν έχει τεράστιο προβάδισμα (τα γκάλοπ τής δίνουν 37% στον πρώτο γύρο και έως και… 69% στον δεύτερο!) και πολύ δύσκολα θα χάσει την προεδρία. Αλλά ο Μελανσόν μοιάζει αυτή τη στιγμή να είναι ο μόνος υποψήφιος που μπορεί αντικειμενικά να «εξαργυρώσει» εκλογικά το τσουνάμι της ταξικής αγανάκτησης, αφού αγκάλιασε από την πρώτη στιγμή τα αιτήματα των νέων, κρατώντας αποστάσεις ασφαλείας από τα «μπάχαλα».
Ο Γκλικσμάν, αντίθετα, παίζει όλο και περισσότερο το χαρτί «νόμου και τάξης», προσπαθώντας να κερδίσει το τρομαγμένο από τις βίαιες συγκρούσεις Κέντρο και τους «νοικοκυραίους» που εγκαταλείπουν μαζικά τη μακρονική παράταξη.
Ευτυχώς, οι δήμαρχοι των δύο μεγαλύτερων πόλεων, του Παρισιού και της Μασσαλίας, δεν συμμετέχουν για την ώρα σε αυτό το βρόμικο παιχνίδι εντυπώσεων. Ειδικά ο δήμαρχος της Μασσαλίας, Μπενουά Παγιάν, επέκρινε δημόσια το «επιχειρησιακό δόγμα» της αστυνομίας, χαρακτηρίζοντάς το «αναποτελεσματικό», διάψευσε την προπαγάνδα περί «30.000 λεηλατημένων» καταστημάτων και κτιρίων και κατήγγειλε ανοιχτά την πολιτική εκμετάλλευση των γεγονότων από «την Ακροδεξιά και τους συντηρητικούς»
