Σάββατο 15 Αυγούστου 2026

Παναγιά της Τήνου: Το μεγάλο προσκύνημα του Δεκαπενταύγουστου

 


   H Τήνος υποδέχεται χιλιάδες κόσμου που φτάνουν στο νησί από κάθε γωνιά της Ελλάδας και από το εξωτερικό. Άνθρωποι που έρχονται για να προσκυνήσουν την Παναγία, να ανάψουν ένα κερί, να εκπληρώσουν ένα τάμα ή να βρεθούν σε έναν τόπο που εδώ και δύο αιώνες έχει συνδεθεί όσο λίγοι με την πίστη, την ελπίδα και την ανθρώπινη δοκιμασία.

   Για τους Τηνιακούς, ο Δεκαπενταύγουστος δεν είναι απλώς η κορυφαία θρησκευτική γιορτή του νησιού. Είναι, όπως λέει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο δήμαρχος Τήνου Παναγιώτης Κροντηράς, το «Πάσχα του καλοκαιριού», μια ημέρα που αποτελεί «τιμή και ευλογία» για τον τόπο και απαιτεί κάθε χρόνο μεγάλη κινητοποίηση των υπηρεσιών και της τοπικής κοινωνίας.

   Η εικόνα της Τήνου τις μέρες αυτές αλλάζει ριζικά. Η αυξημένη τουριστική κίνηση του Αυγούστου συναντά το μεγάλο «κύμα» των προσκυνητών και οι αντοχές του νησιού δοκιμάζονται.

   «Ήδη βρισκόμαστε στα όριά μας», σημειώνει ο κ. Κροντηράς, εξηγώντας ότι τον Αύγουστο και ιδιαίτερα τις ημέρες γύρω από τη γιορτή της Μεγαλόχαρης «ο πληθυσμός του νησιού τετραπλασιάζεται».

    

   Η Αγία Πελαγία και η εύρεση της εικόνας

   Η ιστορία του μεγάλου προσκυνήματος οδηγεί στις αρχές της Ελληνικής Επανάστασης. Σύμφωνα με τα όσα καταγράφει το Πανελλήνιο Ιερό Ίδρυμα Ευαγγελιστρίας Τήνου, η μοναχή Πελαγία, στο Μοναστήρι του Κεχροβουνίου, είδε επανειλημμένα σε όραμά της την Παναγία, η οποία της υπέδειξε το σημείο όπου βρισκόταν θαμμένη η εικόνα της και ζήτησε να γίνουν ανασκαφές.

   Οι πρώτες προσπάθειες άρχισαν το 1822 και οι έρευνες εντάθηκαν στις αρχές του επόμενου έτους. Στις 30 Ιανουαρίου του 1823 βρέθηκε η εικόνα του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, μία ημερομηνία που έκτοτε τιμάται ιδιαίτερα στην Τήνο.

   Η είδηση της εύρεσης διαδόθηκε γρήγορα στον επαναστατημένο ελληνικό χώρο. Σε μια εποχή κατά την οποία η έκβαση της Επανάστασης παρέμενε αβέβαιη, η ανακάλυψη της εικόνας ερμηνεύτηκε από πολλούς ως θεϊκό σημάδι για την ευόδωση του Αγώνα της Ανεξαρτησίας.

   Στο νησί έφθασαν για να προσκυνήσουν σημαντικές μορφές της Επανάστασης, μεταξύ των οποίων, ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, ο Ανδρέας Μιαούλης, ο Νικηταράς και ο Μακρυγιάννης.

   Έτσι, από πολύ νωρίς, η Παναγία της Τήνου συνδέθηκε στη συλλογική συνείδηση όχι μόνο με τη θρησκευτική παράδοση αλλά και με τη νεότερη ιστορία του Ελληνισμού.

   

   Ένας ναός χτισμένος και από τις προσφορές των πιστών

   Στο σημείο όπου βρέθηκε η εικόνα ανεγέρθηκε ο επιβλητικός ναός της Ευαγγελίστριας. Για την κατασκευή του χρειάστηκαν σημαντικοί πόροι, υλικά και εργασία, με την προσφορά των πιστών να έχει καθοριστικό ρόλο.

   Ο ναός και το Πανελλήνιο Ιερό Ίδρυμα Ευαγγελιστρίας έγιναν σταδιακά σημείο αναφοράς όχι μόνο για τη θρησκευτική ζωή, αλλά και για την κοινωνική και πολιτιστική ιστορία του τόπου. Το Ίδρυμα ανέπτυξε με το πέρασμα των χρόνων φιλανθρωπική και εκπαιδευτική δραστηριότητα, στηρίζοντας σχολεία, υποτροφίες και πολιτιστικές δράσεις.

   Μα πάνω από όλα, αυτό που καθιέρωσε την Τήνο στη συνείδηση εκατομμυρίων ανθρώπων ήταν η ιδιαίτερη σχέση των πιστών με τη Μεγαλόχαρη.

   

   Ο δρόμος προς την Παναγία και τα τάματα

   Από τις πιο χαρακτηριστικές εικόνες της Τήνου είναι εκείνη των ανθρώπων που ανεβαίνουν γονατιστοί το δρόμο από το λιμάνι προς το ναό.

   Για όσους επιλέγουν αυτή την επίπονη διαδρομή, η πράξη έχει έναν απολύτως προσωπικό χαρακτήρα. Κάποιοι έχουν ζητήσει βοήθεια σε μια δύσκολη στιγμή της ζωής τους, άλλοι επιστρέφουν για να ευχαριστήσουν την Παναγία και άλλοι συνεχίζουν ένα τάμα που περνά μέσα στην οικογένεια, από γενιά σε γενιά.

   Δίπλα τους, άνθρωποι κάθε ηλικίας, κρατούν λαμπάδες και τάματα. Μικρά μεταλλικά αφιερώματα, κοσμήματα, εικόνες ή προσωπικά αντικείμενα γίνονται η υλική έκφραση μιας προσευχής, μιας αγωνίας ή ενός «ευχαριστώ». Είναι εικόνες που επαναλαμβάνονται εδώ και δεκαετίες, αλλά για εκείνους που τις βιώνουν δεν έχουν τίποτε το τυπικό. Κάθε τάμα κρύβει πίσω του τη δική του ιστορία.

   

   Οι εκδηλώσεις από τις 13 Αυγούστου

   Όπως εξηγεί στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο δήμαρχος Τήνου, ο κύκλος των εκδηλώσεων που οδηγεί στη μεγάλη γιορτή αρχίσει κάθε χρόνο από τις 13 Αυγούστου.

   Τότε πραγματοποιείται η ανοιχτή Παράκληση στον προαύλιο χώρο της Παναγίας, με την εικόνα να βγαίνει εκτός του ναού, ώστε οι πιστοί να συμμετάσχουν στην ακολουθία. Πρόκειται, όπως σημειώνει ο Παναγιώτης Κροντηράς, για ένα έθιμο που διατηρείται εδώ και χρόνια.

   Την παραμονή του Δεκαπενταύγουστου πραγματοποιείται η κατάθεση στεφάνων στο μνημείο της «Έλλης» και αποδίδονται οι προβλεπόμενες τιμές, ενώ ακολουθεί ο Αρχιερατικός Εσπερινός.

   Το πρωί της 15ης Αυγούστου, επίκεντρο γίνεται η Αρχιερατική Θεία Λειτουργία και στη συνέχεια η λιτάνευση της εικόνας της Μεγαλόχαρης στους δρόμους της Χώρας.

   Η εικόνα βγαίνει από το ναό και το πλήθος κατακλύζει τον κεντρικό δρόμο. Καμπάνες, εκκλησιαστικοί ύμνοι και χιλιάδες προσκυνητές συνθέτουν μία από τις πιο αναγνωρίσιμες εικόνες του ελληνικού Δεκαπενταύγουστου.

   Η «Έλλη» και η μνήμη της 15ης Αυγούστου 1940

   Στην Τήνο, όμως, η 15η Αυγούστου έχει ένα δεύτερο, βαρύ ιστορικό φορτίο. Στις 15 Αυγούστου 1940, ενώ το καταδρομικό «Έλλη» βρισκόταν αγκυροβολημένο έξω από το λιμάνι για τις εκδηλώσεις,προς τιμήν της Παναγίας, τορπιλίστηκε από ιταλικό υποβρύχιο και βυθίστηκε. Η επίθεση, λίγους μήνες πριν από την είσοδο της Ελλάδας στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, σημάδεψε την ιστορία του νησιού και συνδέθηκε έκτοτε με τη μεγάλη γιορτή της Παναγίας.

   «Έρχεται στη μνήμη μας το καταδρομικό, το τι έγινε στο λιμάνι της Τήνου», αναφέρει ο δήμαρχος, τονίζοντας ότι το γεγονός προσδίδει στη συγκεκριμένη ημέρα έναν ιδιαίτερο συμβολισμό που αφορά την ενότητα και την εθνική συνείδηση και παραμένει άρρηκτα δεμένος με το νησί.

   Μετά τις θρησκευτικές τελετές της 15ης Αυγούστου, ο εκπρόσωπος της κυβέρνησης μαζί με τις αρχές του νησιού επιβαίνουν σε σκάφος του Πολεμικού Ναυτικού ή του Λιμενικού και αποδίδουν τιμές στο θαλάσσιο χώρο, όπου βρίσκεται ο υγρός τάφος της «Έλλης».

   Έτσι, μέσα σε λίγες ώρες, η Τήνος βιώνει δύο διαφορετικές αλλά βαθιά ριζωμένες τελετουργίες. Την περιφορά της εικόνας της Παναγίας και την απόδοση τιμών, σε ένα γεγονός που αποτελεί μέρος της νεότερης ελληνικής ιστορίας.

   

   «Παραδόσεις που δεν χάθηκαν»

   Σε μια εποχή κατά την οποία η φυσιογνωμία των νησιωτικών κοινωνιών αλλάζει γρήγορα, ο Παναγιώτης Κροντηράς δεν θεωρεί ότι οι βασικές παραδόσεις του Δεκαπενταύγουστου στην Τήνο έχουν υποχωρήσει.

   Η ανοιχτή Παράκληση, ο Εσπερινός, η Θεία Λειτουργία, η λιτάνευση της εικόνας και οι τελετές για την «Έλλη» εξακολουθούν να ακολουθούνται και να μεταδίδονται από γενιά σε γενιά.

   Η σχέση της Τήνου με την Παναγία, άλλωστε, δεν περιορίζεται στις ημέρες του Αυγούστου.

   Το νησί τιμά ιδιαίτερα την επέτειο της εύρεσης της εικόνας στις 30 Ιανουαρίου, τον Ευαγγελισμό στις 25 Μαρτίου και την επέτειο του οράματος της Αγίας Πελαγίας στις 23 Ιουλίου.

   Ο Δεκαπενταύγουστος, ωστόσο, παραμένει η μεγάλη στιγμή. Το νησί γεμίζει από ανθρώπους, οι δρόμοι της Χώρας ασφυκτιούν και το θρησκευτικό προσκύνημα συναντά την κορύφωση της τουριστικής περιόδου.

   Πίσω από το μεγάλο πλήθος υπάρχουν χιλιάδες μικρές, προσωπικές ιστορίες. Μια προσευχή για έναν άνθρωπο που δοκιμάζεται. Ένα τάμα που εκπληρώθηκε. Μια οικογένεια που επιστρέφει κάθε χρόνο. Ένας ηλικιωμένος που ακολουθεί την ίδια διαδρομή που ακολουθούσε όταν ήταν παιδί.

   Και μέσα σε όλα αυτά, η εικόνα της Μεγαλόχαρης εξακολουθεί περισσότερο από δύο αιώνες, μετά την εύρεσή της, να βρίσκεται στο κέντρο μιας σχέσης που για τους ανθρώπους που φτάνουν στην Τήνο δεν χρειάζεται πολλές εξηγήσεις.

   Στις 15 Αυγούστου, όταν η εικόνα βγει ξανά στους δρόμους και λίγο αργότερα, όταν οι τιμές στραφούν προς τη θάλασσα και τον υγρό τάφο της «Έλλης», το νησί θα ζήσει για μία ακόμη χρονιά αυτό που ο δήμαρχός του αποκαλεί «Πάσχα του καλοκαιριού»: μια ημέρα όπου η προσωπική πίστη συναντά τη συλλογική ιστορική μνήμη.

 

του ανταποκριτή μας Μαστή Μιχάλη

ΦΩΤΟ ΑΡΧΕΙΟΥ

Προβλήματα σε ακτοπλοϊκά δρομολόγια από τα λιμάνια της Αττικής

 


Με προβλήματα και τροποποιήσεις πραγματοποιούνται σήμερα 15η Αυγούστου τα ακτοπλοϊκά δρομολόγια από τα λιμάνια του Πειραιά, της Ραφήνας και του Λαυρίου, καθώς ισχυροί άνεμοι εξακολουθούν να επηρεάζουν τις θαλάσσιες μεταφορές.

Σύμφωνα με την Εθνική Μετεωρολογική Υπηρεσία (ΕΜΥ), οι άνεμοι στο Αιγαίο φθάνουν κατά τόπους τα 8 μποφόρ και πρόσκαιρα τα 9, με αποτέλεσμα να έχουν επιβληθεί περιορισμοί σε αναχωρήσεις πλοίων.

Στη Ραφήνα και στο Λαύριο ισχύει απαγορευτικό απόπλου τουλάχιστον έως τις 13.00.

Από το λιμάνι της Ραφήνας πραγματοποιούνται μόνο αναχωρήσεις προς Μαρμάρι.

Διαφορετική είναι η εικόνα στον Πειραιά, όπου καταγράφονται τροποποιήσεις στα δρομολόγια, αλλά όχι γενικευμένη διακοπή των αναχωρήσεων.

Οι επιβάτες καλούνται να επικοινωνούν με τις ακτοπλοϊκές εταιρείες ή τα κατά τόπους λιμεναρχεία πριν μεταβούν στα λιμάνια, προκειμένου να ενημερώνονται για τυχόν αλλαγές στις ώρες αναχώρησης και στην εκτέλεση του ταξιδιού τους.

Κανονικά πραγματοποιούνται από τον Πειραιά τα δρομολόγια προς τα νησιά του Αργοσαρωνικού.

Σταδιακή εξασθένηση των ανέμων αναμένεται μετά το μεσημέρι, σύμφωνα με την ΕΜΥ.

Π.Τσιριγώτης

ΦΩΤΟ ΑΡΧΕΙΟΥ

Η Θεοτόκος «μετέστη προς την ζωήν» - Χρόνια Πολλά

 


«Ο θάνατός σου, Αγνή, έγινε διαβατήριο για μια ζωή αιώνια και καλύτερη μεταθέτοντάς σε, Άχραντε, από την επίγεια ζωή προς την όντως θεία και αναλλοίωτη, για να βλέπεις και να χαίρεσαι τον Υιό σου και Κύριο».

Η Παναγία εκοιμήθη και μετέστη στους ουρανούς.

Ναι! Και η Παναγία εκοιμήθη, όπως όλοι όσοι φέρουν την ανθρώπινη φύση. Παρότι έχει ήδη ξεπεράσει σε δόξα και τιμή όλες τις ασώματες δυνάμεις. «Τιμιωτέρα των Χερουβείμ και ενδοξοτέρα ασυγκρίτως των Σεραφείμ» και «ανωτέρα πάντων των ποιημάτων» και ως «έχουσα τα δευτερεία της Τριάδος», σύμφωνα με την Υμνολογία της Εκκλησίας.

Ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός, ο μεγάλος θεολόγος και υμνογράφος της Εκκλησίας, στον σχετικό λόγο για την Παναγία, μας παρουσιάζει τη Θεοτόκο όχι μόνο να αποδέχεται το θάνατο, αλλά και να επείγεται να συναντήσει τον Μονογενή Της, γι' αυτό και Τον παρακαλεί να δεχθεί στα θεϊκά Του χέρια την «φίλην» σε Αυτόν ψυχή Της.

Γράφει ο ιερός Δαμασκηνός: «Στα χέρια Σου το πνεύμα μου, τέκνο μου, παραδίδω. Δέξου μου τη δική σου φίλη ψυχή, που άμεμπτη κράτησες. Σε Σένα και όχι στη γη το σώμα μου αφήνω. Φύλαξέ το σώο εκείνο το οποίο έκανες κατοικία, το οποίο διατήρησες παρθενικό και όταν γεννήθηκες. Πλησίον Σου πάρε με, για να κατοικήσω με Σένα και εγώ, με Σένα που είσαι των σπλάγχνων μου η φύτρα. Προς Σένα βιάζομαι να έλθω. Προς Σένα, ο Οποίος ήλθες και με επισκέφθηκες, χωρίς να χωρισθείς από τον Πατέρα Σου».

Αλλά, με πολύ στοργικό και τρυφερό τρόπο περιγράφει και την υποδοχή της ψυχής Της Παναγίας εκ μέρους του Υιού Της:

«Έλα, ευλογημένη μου Μητέρα, να ξεκουρασθείς. Σήκω, έλα κοντά Μου, η ενάρετη μεταξύ των γυναικών, διότι ο χειμώνας, αφού παρήλθε, ήλθε η ώρα για να κόψουμε κλαδιά. Η ωραία κοντά Μου, και μώμος δεν υπάρχει σε Σένα. Η ευωδία των μύρων Σου ξεπερνά όλα τα αρώματα».

Ακολούθως, γεμάτος θαυμασμό για τη μετάστασή Της απορεί και γράφει:

«Ω, πώς ο ουρανός υποδέχθηκε Αυτή που υπήρξε πλατύτερη από τους ουρανούς! Πώς δέχθηκε ο τάφος Αυτήν η οποία δέχθηκε τον Θεό! Ναι, Τη δέχθηκε, και Τη χώρεσε, διότι δεν έγινε πλατύτερη από τον ουρανό με τον σωματικό Της όγκο. Διότι πώς ένα σώμα τριών πήχεων, που όλο και φυραίνει, θα μπορούσε να ξεπεράσει το πλάτος και το μάκρος του ουρανού; Με τη θεία χάρη όμως ξεπέρασε κάθε ύψος και πλάτος, διότι το θεϊκό είναι πέραν από κάθε σύγκριση. Ω, το ιερό και θαυμαστό και σεβάσμιο και αξιοπροσκύνητο μνήμα».

Ικέτιδες προστρέχουν ο Ελληνισμός και η Χριστιανοσύνη απανταχού της γης για να ζητήσουν να τεθούν υπό τη σκέπη Της και να γιορτάσουν την κοίμηση και τη μετάστασή Της στους ουρανούς.

Στην Ελλάδα, ειδικότερα, οι Ορθόδοξοι Έλληνες αποτινάσσουν ό,τι ζοφώδες, «ενδύονται» το φως, την αγάπη, την αισιοδοξία και γιορτάζουν τον Δεκαπενταύγουστο την Κοίμηση της Υπεραγίας Θεοτόκου, που εύστοχα πήρε την ονομασία «το Πάσχα του καλοκαιριού», με ιδιαίτερα εμφατικό τρόπο. Κατά μυριάδες προσκυνούν με βαθύτατη ευλάβεια τις άγιες εικόνες της, ζητούν τις πρεσβείες της, εναποθέτουν σε Αυτήν τις ελπίδες τους, προσεύχονται, υμνούν και χαίρουν. Διότι η Κοίμησή Της δεν είναι πένθιμο γεγονός, επειδή η Παναγία «μετέστη προς την ζωήν».

Γιορτάζουν το τέλος της επίγειας ζωής, που μεταστρέφεται αμέσως σε χαρμόσυνη συνάντηση. Η ζωή θριαμβεύει... «Ο θάνατος δεν είναι πλέον θάνατος. Ο θάνατος ακτινοβολεί αιωνιότητα και αθανασία. Ο θάνατος δεν είναι πλέον ρήξη, αλλά ένωση. Δεν είναι λύπη, αλλά χαρά. Δεν είναι ήττα, αλλά νίκη. Αυτά είναι όσα εορτάζουμε την ημέρα της Κοιμήσεως της Παναγίας Παρθένου, καθώς τα προεικονίζουμε, τα προγευόμαστε και τα απολαμβάνουμε από τώρα, στην αυγή της μυστικής και αιώνιας Ημέρας», κατά τον πρωτοπρεσβύτερο Αλέξανδρο Σμέμαν, που συγκαταλέγεται στις μεγάλες μορφές της Θεολογίας του 20ού αιώνα.

Για την Κοίμηση της Θεοτόκου δεν υπάρχουν πληροφορίες από την Καινή Διαθήκη. Γι’ αυτήν μαθαίνουμε από τις διηγήσεις σημαντικών εκκλησιαστικών ανδρών, όπως των Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου, Διονυσίου του Αρεοπαγίτη, Μόδεστου Ιεροσολύμων, Ανδρέα Κρήτης, Γερμανού Κωνσταντινουπόλεως, Ιωάννη Δαμασκηνού κ.ά., καθώς και από τα σχετικά τροπάρια της εκκλησιαστικής υμνολογίας.

Κατά την εκκλησιαστική παράδοση, εκοιμήθη στο σπίτι του Ευαγγελιστή Ιωάννη, όπου διέμενε η μητέρα του Θεανθρώπου. Αφού της έκλεισαν τα μάτια, οι Απόστολοι μετέφεραν το νεκροκρέβατό της στον κήπο της Γεθσημανής, όπου και την έθαψαν.

Η αγάπη και η μνημόνευση της Εκκλησίας επικεντρώνονται στην ουσία και στο νόημα του θανάτου Της, μνημονεύοντας τον θάνατο Αυτής που ο Υιός της, σύμφωνα με τη χριστιανική πίστη, κατέβαλε τον θάνατο, ανέστη εκ νεκρών, και υποσχέθηκε την τελική ανάσταση και τη νίκη της αθάνατης ζωής.

Στην Κοίμηση, αποκαλύπτεται όλο το χαρμόσυνο μυστήριο αυτού του θανάτου και γίνεται χαρά, επειδή η Παρθένος Μαρία είναι μία από μας. Ο ίδιος ο θάνατος γίνεται ζωή θριαμβεύουσα. Έτσι στη γιορτή δεν υπάρχει ούτε λύπη, ούτε νεκρώσιμα μοιρολόγια, ούτε στενοχώρια, αλλά μόνο φως και ζωή.

 

Ο εορτασμός και η νηστεία

Η εκκλησιαστική υμνογραφία είναι πολύ πλούσια στον χαρακτηρισμό της Παναγίας, αλλά και γεμάτη από επαίνους και ύμνους προς το πρόσωπό Της.

Το μεγαλύτερο όμως εγκώμιο της Υπεραγίας Θεοτόκου είναι ο Ακάθιστος Ύμνος, η απογείωση της υμνολογίας στο πρόσωπο της Θεοτόκου, καθώς ιστορεί με ποιητικό και λυρικό τρόπο όλο αυτό το σχέδιο της σωτηρίας.

Οι προσωνυμίες της Παναγίας πλείστες όσες: η Μαριάμ έφερε στον κόσμο τον Σωτήρα των ανθρώπων, εξ ου η προσωνυμία της ως Παναγία αλλά και ως Θεοτόκος.

Όμως, υπάρχει και μια πληθώρα προσωνυμιών ανάλογα με τις ιδιότητες ή τα χαρίσματά της, από τον τόπο ή τρόπο που βρέθηκε εικόνα της ή βρίσκεται ο ναός Της, από την τεχνοτροπία του ναού Της, από τον εικονογραφικό τύπο παραστάσεώς Της, από την παλαιότητα της εικόνας Της, από την ομορφιά και το κάλλος Της, από τα εγκώμιά της, από τον χρόνο που γιορτάζει η εκκλησία Της κ.λπ.

Εορτάζεται κάθε χρόνο, σύμφωνα με το Νέο Ημερολόγιο σήμερα, 15 Αυγούστου, και στις 28 Αυγούστου σύμφωνα με το Παλαιό (Παλαιoημερολογίτες).

Στις λοιπές ορθόδοξες και καθολικές χώρες του κόσμου, η Κοίμησή Της τιμάται με λιγότερο εμφατικό τρόπο, στις περισσότερες από τις οποίες ο Δεκαπενταύγουστος είναι επίσημη αργία, όπως και στην Ελλάδα.

Μάλιστα, οι προτεσταντικές ομολογίες θεωρούν την Κοίμηση της Θεοτόκου δευτερεύουσα εορτή, επειδή δεν βασίζεται σε βιβλικές αναφορές.

Η διαφορά αυτή φαίνεται ανάγλυφα στη Γερμανία, όπου ο Δεκαπενταύγουστος είναι επίσημη αργία μόνο στα καθολικά κρατίδια του Ζάαρλαντ και της Βαυαρίας.

Κατά την Ορθόδοξη παράδοση, είθισται περίοδος νηστείας για τη συγκεκριμένη εορτή, που καθιερώθηκε τον 7ο αιώνα. Αρχικά ήταν χωρισμένη σε δύο περιόδους, εκείνη πριν από τη γιορτή της Μεταμόρφωσης του Σωτήρα και εκείνη προ της γιορτής της Κοίμησης της Θεοτόκου. Το 10ο αιώνα, συνενώθηκαν σε μια νηστεία που περιλαμβάνει 14 ημέρες και ξεκινά την 1η Αυγούστου.

Κατά τη διάρκεια της συγκεκριμένης νηστείας, νηστεύεται το λάδι εκτός του Σαββάτου και της Κυριακής, ενώ στη γιορτή της Μεταμόρφωσης του Σωτήρα καταλύεται το ψάρι. Κατά τη γιορτή της Κοίμησης της Θεοτόκου καταλύονται τα πάντα, εκτός κι αν η γιορτή πέσει σε ημέρα Τετάρτη ή Παρασκευή, οπότε καταλύεται μόνο το ψάρι.

 

Οι περιλάλητοι εορτασμοί

Στην Τήνο, όπου γίνεται το μεγαλύτερο προσκύνημα, ο εορτασμός της Παναγίας καθιερώθηκε με Βασιλικό Διάταγμα του 1836 να είναι οκταήμερος και να διαρκεί έως τα «εννιάμερα της Θεοτόκου», στις 23 Αυγούστου, όταν σε ατμόσφαιρα συγκίνησης ψάλλονται ύμνοι και εγκώμια, μπροστά στον επιτάφιο και την εικόνα.

Παράλληλα, στο νησί οι Έλληνες τιμούν κι αυτούς που χάθηκαν, όταν οι Ιταλοί τορπίλισαν και βούλιαξαν την «Έλλη» στο λιμάνι ανήμερα της Παναγιάς.

Στην Παναγία Σουμελά, σύμβολο της ποντιακής πίστης, πανελλήνιο προσκύνημα αποτελούν η εικόνα της Παναγιάς, έργο του Ευαγγελιστή Λουκά, ο σταυρός του αυτοκράτορα Εμμανουήλ Κομνηνού και το ιερό ευαγγέλιο του πατρός Χριστοφόρου, επίσης δώρο του αυτοκράτορα Δαυίδ του Κομνηνού.

Εκεί, στις πλαγιές του Βερμίου, χιλιάδες προσκυνητές, καθώς και εκπρόσωποι Ομοσπονδιών και Ποντιακών Σωματείων από την Ελλάδα και το εξωτερικό θα συμμετάσχουν και φέτος στις ιερές ακολουθίες και στις πολιτιστικές εκδηλώσεις.

Στην Πάρο, γιορτάζει η Παναγία της Εκατονταπυλιανής. Ο ναός της, για τον οποίο υπάρχουν δύο ονομασίες, «Καταπολιανή» και «Εκατονταπυλιανή», βρίσκεται στην πρωτεύουσα του νησιού, Παροικιά.

Σύμφωνα με την παράδοση, η Κατοπολιανή έχει ενενήντα εννέα φανερές πόρτες, ενώ η εκατοστή είναι κλειστή και δεν φαίνεται. Η πόρτα αυτή «θα φανεί και θα ανοίξει όταν οι Έλληνες πάρουν την Πόλη».

Άλλοι θρύλοι αναφέρονται στην Αγία Ελένη που, στον δρόμο για τους Άγιους Τόπους προκειμένου να βρει τον Τίμιο Σταυρό, έφτασε στην Πάρο και προσευχήθηκε σε έναν μικρό ναό που βρισκόταν στη θέση της Εκατονταπυλιανής.

Κατά την προσευχή της έκανε τάμα ότι αν βρει τον Τίμιο Σταυρό θα χτίσει στη θέση αυτή έναν μεγάλο ναό. Η προσευχή της εισακούστηκε. Βρήκε τον Τίμιο Σταυρό και, πραγματοποιώντας το τάμα της, ανήγειρε τον μεγαλόπρεπο ναό της Εκατονταπυλιανής, ο οποίος, όμως, στο μεγαλύτερο μέρος του καταστράφηκε, πιθανότατα από πυρκαγιά, και ανακατασκευάστηκε επί Ιουστινιανού, στα μέσα του 6ου αι.

Φημολογείται, επίσης, ότι το τάμα της Αγίας Ελένης ολοκλήρωσε ο γιος της Άγιος Κωνσταντίνος, αυτοκράτορας του Βυζαντίου, καθώς η ίδια δεν πρόλαβε.

Στην Κοζάνη, ξεχωριστός είναι ο εορτασμός του Δεκαπενταύγουστου στο ιστορικό μοναστήρι της Παναγίας στο Μικρόκαστρο, του δήμου Βοΐου, όπου κάθε χρόνο χιλιάδες πιστοί προσκυνούν την εικόνα της Παναγίας, που χρονολογείται από το 1603, ενώ πρόσφατη έρευνα την χρονολογεί στον 13ο αι. Πιστοί από όλα τα μέρη της Ελλάδας επισκέπτονται το μοναστήρι, για να προσκυνήσουν την εικόνας Της.

Άξιο λόγου, το έθιμο των «καβαλάρηδων της Σιάτιστας» που προσελκύει χιλιάδες επισκέπτες, καθώς ιππείς από τη Σιάτιστα και τη γύρω περιοχή επισκέπτονται το μοναστήρι πάνω στα καταστόλιστα άλογά τους. Το πανηγύρι έχει τις ρίζες του στην περίοδο της Τουρκοκρατίας, όταν αποτελούσε ευκαιρία για τους σκλαβωμένους να δείξουν τη λεβεντιά και τον πόθο τους για λευτεριά και έχει χαρακτηριστεί ως πανηγύρι λεβεντιάς και τόλμης.

Στο νησί του Παπαδιαμάντη, τη Σκιάθο, από το βράδυ της παραμονής γίνεται η έξοδος του επιταφίου της Παναγίας υπό τη συγκινητική μελωδία των Εγκωμίων της Θεοτόκου που ψάλλουν όλοι μαζί οι Σκιαθίτες.

Στο νησί της Ορθοδοξίας, την Πάτμο, όπου βρίσκεται το ιστορικό Μοναστήρι της Αποκάλυψης, ο επιτάφιος περιφέρεται από τους μοναχούς στα σοκάκια του νησιού, ενώ οι καμπάνες ηχούν ασταμάτητα.

Στα Ζαγοροχώρια, φημισμένα σε όλη την Ελλάδα για τα πανηγύρια του Δεκαπενταύγουστου, οι εκδηλώσεις στη μνήμη της Κοίμησης της Θεοτόκου είναι τριήμερες και δίνουν την ευκαιρία για τρικούβερτο γλέντι με παραδοσιακούς ηπειρώτικους σκοπούς.

Στη Θάσο, στο χωριό Παναγιά, μετά τη λιτάνευση της εικόνας, που συνοδεύεται από πολυμελή μπάντα, οι πιστοί μαζεύονται στο προαύλιο της εκκλησίας όπου παρακάθονται στο γιορτινό τραπέζι που περιλαμβάνει πατάτες, ρύζι και μοσχάρι στιφάδο.

Στη Λέσβο, η Παναγιά η Αγιασώτισσα προσφέρει ένα από τα ωραιότερα πανηγύρια του Ανατολικού Αιγαίου. Πολλοί προσκυνητές με αφετηρία την πόλη της Μυτιλήνης περπατούν 25 ολόκληρα χιλιόμετρα για να φτάσουν στον αυλόγυρο της εκκλησίας, όπου και διανυκτερεύουν. Στη γραφική κωμόπολη της Αγιάσου βιώνει κανείς όλη την ατμόσφαιρα ενός γνήσιου νησιώτικου πανηγυριού.

Στην Κάρπαθο, το νησί της Δωδεκανήσου, η Παναγιά στην Όλυμπο γιορτάζεται με τον πιο κατανυκτικό τρόπο. Εδώ, οι λειτουργίες είναι βαθιά συνδεδεμένες με το πένθος για την Παναγία που «έφυγε». Αποκορύφωμα του εορτασμού είναι ο παραδοσιακός Κάτω Χορός που ξεκινά από τους άντρες σε σταθερό, αργόσυρτο βήμα και κατανυκτική διάθεση. Ακολουθούν οι γυναίκες ντυμένες με τις εκπληκτικής ομορφιάς παραδοσιακές γιορτινές στολές τους.

Στην Κεφαλονιά, κοντά στο χωριό Μαρκόπουλο, τα φιδάκια της Παναγιάς προσελκύουν κάθε χρόνο χιλιάδες προσκυνητές, που βεβαιώνουν με τα μάτια τους ένα μοναδικό φαινόμενο. Κάθε 15 Αυγούστου μικρά άκακα φιδάκια εμφανίζονται στον τρούλο της εκκλησίας.

Σύμφωνα με τον μύθο, πρόκειται για τις καλόγριες ενός παλιού μοναστηριού που υπήρχε στη περιοχή, οι οποίες προκειμένου να μην πέσουν στα χέρια των πειρατών παρακάλεσαν την Παναγιά να τις μεταμορφώσει σε φίδια.

«Υπεραγία Θεοτόκε, σώσον ημάς».

 

Έλενα Μαχαίρα

ΦΩΤΟ ΑΡΧΕΙΟΥ

Σεισμός 7,7 Ρίχτερ χτύπησε την Ινδονησία – Δεκάδες νεκροί, τραυματίες και εγκλωβισμένοι [βίντεο]

 ΑΣΙΑ/ΕΙΡΗΝΙΚΟΣ


Σεισμός 7,7 Ρίχτερ χτύπησε την Ινδονησία – Δεκάδες νεκροί, τραυματίες και εγκλωβισμένοι [βίντεο]
(BASARNAS via AP)
efsyn.grΑνακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Ο τρόμος ξύπνησε ξανά στην Ινδονησία έπειτα από την ισχυρή σεισμική δόνηση των 7,7 βαθμών Ρίχτερ που σημειώθηκε τις πρώτες πρωινές ώρες στα ανατολικά της χώρας

Όπως έχει γίνει γνωστό ήδη ο αριθμός των νεκρών έχει ξεπεράσει τους 20, ενώ υπάρχουν αρκετοί τραυματίες και εγκλωβισμένοι κάτω από ερείπια.

Ο κυβερνήτης της επαρχίας Ανατολικής Νούσα Τενγκάρα, Εμάνουελ Μελκιάδες Λάκα Λένα, έκανε γνωστό σε συνέντευξη Τύπου ότι τα περισσότερα θύματα σκοτώθηκαν στον ύπνο τους από συντρίμμια.

Ήδη υπάρχουν αναφορές για σημαντικές ζημιές, ενώ σωστικά συνεργεία εργάζονται για τον απεγκλωβισμό ατόμων που έχουν παγιδευτεί στα χαλάσματα.

Παράλληλα οι αρχές προχώρησαν στην άρση της προειδοποίησης για τσουνάμι, που είχε οδηγήσει στη σύσταση οι πολίτες παραθαλάσσιων περιοχών που κινδύνευαν να απομακρυνθούν εσπευσμένα προς τομείς με υψηλότερο υψόμετρο.

Σύμφωνα με τα στοιχεία το επίκεντρο της σεισμικής δόνησης που καταγράφηκε στις 05:58 (τοπική ώρα· 00:58 ώρα Ελλάδας) ήταν σε μικρό βάθος, στον θαλάσσιο χώρο ανοικτά της νήσου Φλόρες, βρισκόταν 68 χιλιόμετρα από την πόλη Έντε, στην επαρχία Ανατολική Νούσα Τενγκάρα, κατά τα δεδομένα του USGS.

Στο πελώριο ινδονησιακό αρχιπέλαγος η σεισμική και ηφαιστειακή δραστηριότητα είναι ιδιαίτερα ισχυρή και συχνή εξαιτίας της θέσης της χώρας, στον λεγόμενο δακτύλιο της φωτιάς του Ειρηνικού ωκεανού.

Στις αρχές Ιουλίου είχε καταγραφτεί σεισμός 6,2 βαθμών, που δεν προκάλεσε θύματα ούτε σοβαρές ζημιές.

Το 2018, 2.200 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους στην Παλού, πόλη περίπου 400.000 κατοίκων, πρωτεύουσα της επαρχίας της κεντρικής Κελέβης, εξαιτίας σεισμού 7,5 βαθμών και του τσουνάμι που προκάλεσε.

Σεισμός 7,7 Ρίχτερ χτύπησε την Ινδονησία – Δεκάδες νεκροί, τραυματίες και εγκλωβισμένοι [βίντεο]
In this photo released by the Indonesian National Search and Rescue Agency (BASARNAS), rescuers search for victims at a damaged building following an earthquake in Maumere, East Nusa Tenggara Province, Indonesia, Saturday, Aug. 15, 2026. (BASARNAS via AP)
Σεισμός 7,7 Ρίχτερ χτύπησε την Ινδονησία – Δεκάδες νεκροί, τραυματίες και εγκλωβισμένοι [βίντεο]
In this photo released by the Indonesian National Search and Rescue Agency (BASARNAS), rescuers inspect a damaged building following an earthquake in Maumere, East Nusa Tenggara Province, Indonesia, Saturday, Aug. 15, 2026. (BASARNAS via AP)
Σεισμός 7,7 Ρίχτερ χτύπησε την Ινδονησία – Δεκάδες νεκροί, τραυματίες και εγκλωβισμένοι [βίντεο]
A building is seen damaged following an earthquake in East Manggarai, East Nusa Tenggara province, Indonesia, Saturday, Aug. 15, 2026. (AP Photo/Kurniawan)
Σεισμός 7,7 Ρίχτερ χτύπησε την Ινδονησία – Δεκάδες νεκροί, τραυματίες και εγκλωβισμένοι [βίντεο]
People examine the damage to a house following an earthquake in East Manggarai, East Nusa Tenggara province, Indonesia, Saturday, Aug. 15, 2026. (AP Photo/Kurniawan)

Παρασκευή 14 Αυγούστου 2026

Δασική πυρκαγιά στη Σούδα Ρεθύμνου: Σήμανε 112 για εκκένωση

 


Δασική πυρκαγιά στη Σούδα Ρεθύμνου: Σήμανε 112 για εκκένωση

Συναγερμός σήμανε για πυρκαγιά στη Σούδα Ρεθύμνου για την οποία εστάλη μήνυμα εκκενωσης από το 112

Τραμπ Vs Τεχνολογία: Tα αμερικανικά αεροπλανοφόρα επιστρέφουν στον «γ@@@ ατμό» -Πόσο θα κοστίσει η απόφαση αυτή

 



Η απόφαση αποτελεί υλοποίηση μιας δέσμευσης που ο Τραμπ είχε διατυπώσει ήδη από την πρώτη του προεδρική θητεία 

Στην τεχνολογία ατμού και συγκεκριμένα στους ατμοκίνητους καταπέλτες, επιστρέφουν τα αεροπλανοφόρα κλάσης Gerald R. Ford μετά από εντολή του που έδωσε ο ίδιος ο Ντόναλντ Τραμπ στο αμερικανικό Πολεμικό Ναυτικό να εγκαταλείψει το προηγμένο σύστημα ηλεκτρομαγνητικών καταπελτών που χρησιμοποιούν, απόφαση που αναμένεται να κοστίσει δισεκατομμύρια δολάρια

Ειδικότερα, όπως αναφέρει σήμερα η WSJ, επικαλούμενη Αμερικανούς αξιωματούχους, ο Αμερικανός πρόεδρος υπέγραψε την Πέμπτη υπόμνημα εθνικής ασφάλειας που προβλέπει την εν λόγω αλλαγή. Η απόφαση αφορά τα πλοία που θα κατασκευαστούν από το τέταρτο αεροπλανοφόρο της κλάσης και μετά, ενώ τα τρία πρώτα -USS Gerald R. Ford, USS John F. Kennedy και USS Enterprise- θα διατηρήσουν το ηλεκτρομαγνητικό σύστημα Doris Miller, αναμένεται να ενσωματώσει εκ νέου ατμοκίνητους καταπέλτες, παρά το γεγονός ότι ο σχεδιασμός της κλάσης Ford βασίστηκε εξαρχής στην ηλεκτρομαγνητική τεχνολογία.

Υπόσχεση που κρατά σχεδόν μία δεκαετία

Η απόφαση αποτελεί υλοποίηση μιας δέσμευσης που ο Τραμπ είχε διατυπώσει ήδη από την πρώτη του προεδρική θητεία. Το 2017, μετά από επίσκεψή του σε αμερικανικό πολεμικό πλοίο, είχε εκφράσει την προτίμησή του για το παλαιότερο σύστημα, λέγοντας ότι είχε δώσει εντολή στο Ναυτικό να επιστρέψει στον «@@@ ατμό», όπως είχε χαρακτηριστικά αναφέρει.

Τον περασμένο μήνα επανέλαβε την κριτική του για τους ηλεκτρομαγνητικούς καταπέλτες, υποστηρίζοντας ότι είναι «πολύ πιο περίπλοκοι» και όχι τόσο καλοί όσο το σύστημα που αντικατέστησαν.

Το Πολεμικό Ναυτικό και στελέχη της αμυντικής βιομηχανίας είχαν αντιταχθεί επί χρόνια στην αλλαγή, κυρίως λόγω του τεράστιου κόστους και της τεχνικής πολυπλοκότητας που συνεπάγεται η αφαίρεση ενός συστήματος το οποίο αποτελεί βασικό στοιχείο του σχεδιασμού των αεροπλανοφόρων Ford.

Γιατί το Ναυτικό προτιμά την ηλεκτρομαγνητική τεχνολογία

Το USS Gerald R. Ford, το πρώτο πλοίο της κλάσης, κόστισε περισσότερα από 13 δισ. δολάρια και αντιμετώπισε σειρά προβλημάτων κατά την ανάπτυξη και την κατασκευή του, μεταξύ άλλων στους καταπέλτες, στα συστήματα ανάσχεσης αεροσκαφών και στους ανελκυστήρες μεταφοράς πυρομαχικών προς το κατάστρωμα.

Ωστόσο, το Πολεμικό Ναυτικό υποστήριξε τον Φεβρουάριο ότι οι ηλεκτρομαγνητικοί καταπέλτες και το προηγμένο σύστημα ανάσχεσης είχαν πλέον αποδείξει την αξία τους. Σύμφωνα με τα στοιχεία του Ναυτικού, τα συστήματα επέτρεπαν την απογείωση και προσγείωση αεροσκαφών με υψηλότερο ρυθμό από τα αεροπλανοφόρα παλαιότερης κλάσης Nimitz. 

Μέχρι τον Μάρτιο, οι τέσσερις ηλεκτρομαγνητικοί καταπέλτες του Ford είχαν χρησιμοποιηθεί για σχεδόν 37.000 εκτοξεύσεις αεροσκαφών.

Ο ναυτικός αναλυτής Μπράιαν Κλαρκ του Hudson Institute υποστηρίζει ότι η επιστροφή στον ατμό θα είναι ιδιαίτερα δύσκολη, καθώς τα αεροπλανοφόρα Ford έχουν σχεδιαστεί πολύ διαφορετικά από τα παλαιότερα Nimitz.

Στα πλοία Nimitz, το σύστημα ατμού δεν χρησιμοποιείται μόνο για τους καταπέλτες, αλλά και για θέρμανση, παραγωγή γλυκού νερού και λειτουργίες του μαγειρείου. Εκτεταμένα δίκτυα σωληνώσεων διατρέχουν το πλοίο, αυξάνοντας τα σημεία πιθανής βλάβης.

«Το ηλεκτρικό σύστημα είναι πιο αξιόπιστο», εκτίμησε ο Κλαρκ, σημειώνοντας ότι η χρήση ηλεκτρικών συστημάτων μειώνει τα μηχανικά εξαρτήματα και το κόστος συντήρησης.

Το Ford διαθέτει επίσης περίπου 500 λιγότερους ναύτες από ένα πλοίο κλάσης Nimitz, εν μέρει επειδή απαιτεί λιγότερο προσωπικό για τη συντήρηση του υφιστάμενου εξοπλισμού ατμού. Σύμφωνα με πρώιμα στοιχεία του Ναυτικού, το ετήσιο κόστος λειτουργίας του Ford είναι περίπου 100 εκατ. δολάρια χαμηλότερο από εκείνο ενός Nimitz.

Αντιδράσεις από τη βιομηχανία

Η General Atomics, η εταιρεία που κατασκευάζει τα ηλεκτρομαγνητικά συστήματα εκτόξευσης και ανάσχεσης για την κλάση Ford, προειδοποίησε ότι η απόφαση χρειάζεται επανεξέταση.

Η εταιρεία έχει ήδη λάβει από το 2023 συμβόλαιο για την κατασκευή των συστημάτων του Doris Miller και αναφέρει ότι το έργο έχει ολοκληρωθεί σχεδόν κατά 50%. Η αλλαγή σχεδιασμού σε αυτό το στάδιο, υποστηρίζει, θα δημιουργούσε σημαντικούς κινδύνους για το κόστος, το χρονοδιάγραμμα και την ενσωμάτωση των συστημάτων.

Η Huntington Ingalls Industries, η εταιρεία που κατασκευάζει τα αεροπλανοφόρα Ford, δήλωσε ότι θα συνεργαστεί με το Πολεμικό Ναυτικό για την εφαρμογή οποιωνδήποτε αλλαγών στα πλοία που βρίσκονται υπό κατασκευή.

Η επιλογή επιστροφής στον ατμό αποκτά ακόμη μεγαλύτερη στρατηγική διάσταση καθώς η Κίνα χρησιμοποιεί ήδη ηλεκτρομαγνητικούς καταπέλτες στα νεότερα αεροπλανοφόρα της, ενώ και η Γαλλία σχεδιάζει να χρησιμοποιήσει την ίδια τεχνολογία στο νέο της αεροπλανοφόρο.

Νέα κατεύθυνση για την αμερικανική ναυπηγική βιομηχανία

Το υπόμνημα του Τραμπ δεν περιορίζεται στους καταπέλτες. Προβλέπει επίσης μέτρα για την επιτάχυνση των επισκευών υποβρυχίων και την ενίσχυση της αμερικανικής ναυπηγικής βιομηχανίας.

Μεταξύ άλλων, το Πεντάγωνο καλείται να προωθήσει άμεσες επενδύσεις στα αμερικανικά ναυπηγεία. Προβλέπεται ακόμη η δυνατότητα ξένων ναυπηγικών εταιρειών να κατασκευάζουν έως δύο πλοία στο εξωτερικό, παράλληλα με την εκπαίδευση Αμερικανών εργαζομένων και επενδύσεις σε ναυπηγεία των ΗΠΑ.

Παράλληλα, το σχέδιο προβλέπει τη δημιουργία ενός νέου δημόσιου ναυπηγείου για την επισκευή υποβρυχίων. Σύμφωνα με τον Λευκό Οίκο, θα πρόκειται για το πρώτο νέο ναυπηγείο του αμερικανικού Πολεμικού Ναυτικού εδώ και 83 χρόνια.

Προβλέπεται επίσης η δημιουργία ενός «Component Repair Center», ουσιαστικά μιας μεγάλης υποδομής ανταλλακτικών για υποβρύχια, ώστε να επιταχύνονται οι επισκευές και η αντικατάσταση εξαρτημάτων.

Το Πολεμικό Ναυτικό προσπαθεί εδώ και χρόνια να αυξήσει την παραγωγή υποβρυχίων, με στόχο την κατασκευή δύο υποβρυχίων κλάσης Virginia και ενός κλάσης Columbia κάθε χρόνο. Πρόσφατα ανέθεσε στη General Dynamics Electric Boat και τη HII Newport News Shipbuilding συμβόλαιο ύψους 76,6 δισ. δολαρίων για την κατασκευή εννέα υποβρυχίων Virginia και πέντε Columbia, με παραδόσεις έως το 2038.

Η απόφαση για τους καταπέλτες αποτελεί την τελευταία παρέμβαση του Τραμπ στον σχεδιασμό μεγάλων αμερικανικών εξοπλιστικών προγραμμάτων, καθώς ο πρόεδρος έχει επίσης παρέμβει στα προγράμματα του Air Force One και του F-35, ενώ έχει προωθήσει αλλαγές στις φρεγάτες κλάσης Constellation και την ιδέα για νέα θωρηκτά κλάσης Trump.

Πηγή: skai.gr

ΡΕΠΟΡΤΑΖ. ΤΩΡΑ.GR

Παναγιά της Τήνου: Το μεγάλο προσκύνημα του Δεκαπενταύγουστου

  ΕΛΛΆΔΑ / Σάββατο 15 Αυγούστου 2026, 08:34:52 / / Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ    H Τήνος υποδέχεται χιλιάδες κόσμου που φτάνουν στο νησί από κάθε γωνιά...