ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑ
ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗ ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΓΙΑ ΤΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ
ΑΡΘΡΟ 19 Καθένας έχει το δικαίωμα της ελευθερίας της γνώμης και της έκφρασης
Όλα συνέβησαν το βράδυ της Κυριακής, περίπου στις 20.00, όταν η δίχρονη φέρεται να ξέφυγε της προσοχής του πατέρα της και να έπεσε μέσα στο σιντριβάνι.
Το παιδί εντόπισαν περαστικοί, οι οποίοι το έβγαλαν και ειδοποίησαν την αστυνομίαΣτο σημείο έφτασαν μοτοσικλέτες της ομάδας ΔΙΑΣ προσφέροντας τις πρώτες βοήθειες στο ανήλικο. Παράλληλα ειδοποιήθηκε το ΕΚΑΒ, όμως μέχρι να φτάσει ασθενοφόρο, έφτασε περιπολικό της αστυνομίας που μετέφερε το παιδί στο νοσοκομείο Παίδων «Αγλαΐα Κυριακού».
Σύμφωνα με πληροφορίες οι γιατροί, αφού έγινε ανάνηψη επί 40 λεπτά, κατάφεραν να επαναφέρουν το παιδί ωστόσο νοσηλεύεται σε κρίσιμη κατάσταση στην μονάδα εντατικής θεραπείας.
Οι γονείς του παιδιού, 26 και 23 ετών αντίστοιχα, έχουν προσαχθεί και συλληφθεί και κρατούνται στο τμήμα Δίωξης Εξιχνίασης Εγκλημάτων στην Καλλιθέα, με την κατηγορία παραμέλησης ανηλίκου.
Και οι δυο τους αναμένεται να οδηγηθούν σήμερα στον εισαγγελέα.
Ομοβροντία ρωσικών βαλλιστικών πυραύλων Iskander-Μ έπληξε την ουκρανική αεροπορική βάση Vasylkiv, δυτικά του Κιέβου στο μεγαλύτερο κτύπημα του είδους όχι απλώς στον ουκρανικό πόλεμο, αλλά και σε όλους τους πολέμους των τελευταίων 50 ετών.Συγκεκριμένα, έξι (!) βαλλιστικοί πύραυλοι Iskander-Μ κτύπησαν την ουκρανική αεροπορική βάση χωρίς οι συστοιχίες Patriot PAC-3 που την προστατεύουν να καταφέρουν να καταρρίψουν έστω ένα βλήμα1
Οι νέοι Iskander-Μ, από τα τέλη του έτους έχουν αποκτήσει λογισμικό τεχνητής νοημοσύνης που τους επιτρέπει να αξιοποιούν τα στοιχεία που τους δίνουν ειδικοί αισθητήρες ανίχνευσης α/α πυραύλων που είναι εγκατεστημένοι περιμετρικά και να αποφεύγουν με ελιγμούς τα βλήματα!
Υπάρχουν αναφορές για μεγάλη πυρκαγιά στο σημείο.
Η βάση έχει καταστραφεί ολοσχερώς και πυρκαγιές μαίνονται μέχρι αυτή την στιγμή!pronews.gr
Αλλαγές στα φάρμακααναμένεται να υπάρξουν από τον Μάρτιο, αφού ο υπουργόςΥγείας προτίθεται να εφαρμόσει νέα μέτρα προκειμένου να περιορίσει τη συνολική φαρμακευτική δαπάνη.
Πρόκειται για τέσσερις ρυθμίσεις που θα επηρεάσουν τη ζωή των ασθενών, αφού στις περισσότερες περιπτώσεις έχουν περιοριστικό χαρακτήρα.
Τα μέτρα λαμβάνονται ώστε να μειωθεί η δαπάνη, αφού η μειωμένη χρηματοδότηση του τομέα των φαρμάκων, δεν επαρκεί για να καλύψει όλες τις θεραπευτικές ανάγκες των ασθενών.
Ηλεκτρονική συνταγογράφηση στα νοσοκομεία
Από τις αρχές του επόμενου μήνα αναμένεται να τεθεί σε λειτουργία το σύστημα της ηλεκτρονικής συνταγογράφησης και στα δημόσιανοσοκομεία.
Σύμφωνα με τον ΆδωνιΓεωργιάδη, έτσι θα μπορεί να ελέγχεται και η δαπάνη στα νοσοκομεία με απόλυτο τρόπο και όχι απολογιστικά όπως γίνεται σήμερα.
Μέχρι σήμερα ακολουθείται ένα απλό σύστημα μέσα στα δημόσιανοσηλευτικάιδρύματα,
αφού τα φαρμακεία που υπάρχουν μέσα στις δημόσιες δομές, εκτιμούν τις
ανάγκες τους για την περίθαλψη των νοσηλευομένων ασθενών και
παραγγέλνουν τα αντίστοιχα φάρμακα από την Εθνική Κεντρική Αρχή Προμηθειών Υγείας (ΕΚΑΠΥ), για ένα διάστημα 1,5 μήνα.
Με την ηλεκτρονική συνταγογράφηση
η διαδικασία θα γίνεται ψηφιακά και σε real time, καθώς θα χορηγείται
και θα συνταγογραφείται την ίδια στιγμή το φάρμακο που απαιτείται για
κάθε ασθενή.
«Κούρεμα» με… SPC
Επίσης από τον επόμενο μήνα αναμένεται να ξεκινήσει η εφαρμογή νέων φίλτρων στην ηλεκτρονική συνταγογράφηση,
τα οποία θα κόβουν αυτομάτως τους γιατρούς όταν θα προσπαθούν να
συνταγογραφήσουν σκεύασμα το οποίο έρχεται σε αντίθεση με άλλο που
μπορεί να λαμβάνει ήδη ο ασθενής.
Θα ενεργοποιηθεί δηλαδή ένα νέο φίλτρο που θα συνδέει τα χαρακτηριστικά των φαρμάκων (SPC) με τους διεθνείς κωδικούς ασθενειών (ICD-10).
Να σημειωθεί ότι το «SPC» στα φάρμακαείναι
το έγγραφο που συνοδεύει τα σκευάσματα και το οποίο περιγράφει με
λεπτομέρειες τη δράση τους, τις ενδείξεις και τις ανεπιθύμητες
ενέργειες, τις δοσολογίες, κ.λ.π.
Τέλος στα φάρμακα εκτός ένδειξης
Παράλληλα, προτίθεται να μειώσει ακόμα και στο μισό τα φάρμακα εκτός ένδειξης
(off-label) που σήμερα δεν κυκλοφορούν στη χώρα μας και εισάγονται μέσω
του Ινστιτούτου Φαρμακευτικής Έρευνας και Τεχνολογίας (ΙΦΕΤ)
προκειμένου να έχουν πρόσβαση οι ασθενείς.
Πρόκειται για
εγκεκριμένα φάρμακα που χορηγούνται για παθήσεις που όμως δεν έχουν
ακόμη εγκριθεί από τις ρυθμιστικές αρχές, μία τακτική που είναι
συνηθισμένη στην ιατρική πράξη.
Με βάση τα σχέδια του υπουργείου Υγείας, θα εξαιρούνται εκείνα τα φάρμακα που είναι εκτός ένδειξης αλλά κυκλοφορούν και διατίθενται τουλάχιστον σε δύο χώρες της Ευρώπης,
και μόνο εφόσον κρίνονται απολύτως απαραίτητα για τους ασθενείς.
Εκτιμήσεις από υψηλόβαθμα στελέχη αναφέρουν ότι από το νέο αυτό
«κούρεμα» αναμένεται να εξοικονομηθούν κοντά στα 80 εκατομμύρια ευρώ.
Έλεγχος στα Φάρμακα Υψηλού Κόστους μέσα στα νοσοκομεία
Από την άλλη θα επιδιωχθεί να μπει φρένο στη χορήγησηφαρμάκωνυψηλού κόστους σε ασθενείς που νοσηλεύονται σε βαριά κατάσταση μέσα στα νοσοκομεία και βρίσκονται σε τελικό στάδιο.
Ο υπουργός Υγείας ξεκάθαρα δήλωσε πρόσφατα ότι προτίθεται να περιορίσει τη χορήγηση ακριβών φαρμάκων σε όσους ασθενείς χάνουν τη μάχη για τη ζωή
«Στα φάρμακα
που είναι ακριβά, θα ελέγχουμε τον γιατρό αν έγραψε φάρμακα χιλιάδων
ευρώ σε ασθενή που πέθανε την επόμενη μέρα. Και γιατί το έκανε αυτό;»
είχε σημειώσει χαρακτηριστικά ο υπουργός Υγείας.
Ο περιορισμός της χορήγησης φαρμάκων σε ασθενείς
που βρίσκονται σε πολύ βαριά κατάσταση, είχε τεθεί και στο παρελθόν από
διάφορα πολιτικά στελέχη και είχε κατακριθεί δεόντως, αφού θεωρείται
ότι διαγράφεται κάθε ελπίδα για πιθανή ανάκαμψη ενός ασθενούς όταν κρίνεται ετοιμοθάνατος ή είναι τελικού σταδίου.
«Η στρατιωτική ανάπτυξη αμερικανικών δυνάμεων στην
περιοχή δεν μας τρομάζει», πρόσθεσε στην συνέχεια ο Ιρανός υπουργός
Εξωτερικών
Ιρανικό
πρωτοσέλιδο με τον Ιρανό υπουργό Εξωτερικών Αμπάς Ααραγτσί (αριστερά)
και τον ειδικό απεσταλμένο των ΗΠΑ, Στιβ Γουίτκοφ (δεξιά) / Majid
Asgaripour / WANA (West Asia News Agency) via REUTERS
Ένα από τα κύρια θέματα στην ατζέντα των διαπραγματεύσεων που πραγματοποιήσαν αντιπροσωπείες των ΗΠΑ και του Ιράν
στο σουλτανάτο του Ομάν πριν από λίγες ημέρες, ήταν το πυρηνικό
πρόγραμμα της Τεχεράνης, με σημείο αναφοράς τον εμπλουτισμό ουρανίου.
Οι ΗΠΑ έχουν ξεκαθαρίσει στο Ιράν ότι η συνέχιση της διαδικασίας
εμπλουτισμού ουρανίου είναι «κόκκινη γραμμή» και πρέπει να βρεθί λύση
για το ζήτημα αυτό, αν ευελπιστούν να καταλήξουν σε συμφωνία για το
πυρηνικό πρόγραμμα της Ισλαμικής Δημοκρατίας.
«Το Ιράν έχει πληρώσει πολύ βαρύτίμημα για το ειρηνικό πυρηνικό του πρόγραμμα και για τον εμπλουτισμό ουρανίου»,
δήλωσε ο Αμπάς Αραγτσί σε φόρουμ στην Τεχεράνη, τονίζοντας πως η
αμερικανική στρατιωτική ανάπτυξη στον Κόλπο «δεν τους τρομάζει».
«Για ποιο λόγο επιμένουμε έτσι στον εμπλουτισμό (ουρανίου)
και αρνούμαστε να τον εγκαταλείψουμε ακόμα κι αν μας επιβληθεί πόλεμος;
Διότι κανείς δεν έχει το δικαίωμα να υπαγορεύει τις πράξεις μας», δήλωσε ο διπλωμάτης, που την Παρασκευή (06.02.2026) είχε επαφές στο Ομάν με τον Αμερικανό απεσταλμένο Στιβ Γουίτκοφ.
«Η στρατιωτική τους ανάπτυξη στην περιοχή δεν μας τρομάζει»,
είπε ο Ιρανός υπουργός Εξωτερικών, την επομένη της επίσκεψης του
απεσταλμένου του Ντόναλντ Τραμπ για τη Μέση Ανατολή στο αμερικανικό
αεροπλανοφόρο Abraham Lincoln στην περιοχή του Κόλπου.
«Είμαστε ένας λαός διπλωματίας, είμαστε επίσης και ένας λαός πολέμου αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι επιδιώκουμε τον πόλεμο», δήλωσε ο Αραγτσί σε φόρουμ στην Τεχεράνη.https://www.newsit.gr/
ΠΟΛΙΤΙΚΉ /Κυριακή 8 Φεβρουαρίου 2026, 10:57:41 /Τελευταία Ενημέρωση: 10:59/ Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ
Ο πρωθυπουργός Κυρ. Μητσοτάκης στην κυριακάτικη ανάρτησή του με την εβδομαδιαία ανασκόπηση του κυβερνητικού έργου ξεκινά από το ζήτημα της συνταγματικής αναθεώρησης. Τονίζει ότι άνοιξε τον διάλογο με στόχο θεσμούς πιο σύγχρονους, διαφανείς και ανθεκτικούς στις προκλήσεις του 21ου αιώνα.
Ο κ. Μητσοτάκης αναφέρει τις κεντρικές προτάσεις: δημοσιονομική σταθερότητα στο Σύνταγμα, αλλαγή στον νόμο περί ευθύνης υπουργών, μη κρατικά πανεπιστήμια, συμμετοχή δικαστικού σώματος στην επιλογή ηγεσίας της Δικαιοσύνης και αξιολόγηση στο Δημόσιο.
Προσθέτει ότι η τελική εισήγηση θα παρουσιαστεί εντός Μαρτίου, με προσδοκία ευρύτερης πολιτικής συνεννόησης.
Στην ανάρτηση του ο πρωθυπουργός λέει επίσης ότι ανοίγει εντός Φεβρουαρίου ο διάλογος για το Εθνικό Απολυτήριο, με στόχο ένα Λύκειο με ουσιαστική εκπαιδευτική αυτοτέλεια.
Επ' αυτού μεταξύ άλλων τονίζει ότι οι αλλαγές δεν αφορούν τους σημερινούς μαθητές Λυκείου και Γ' Γυμνασίου και ότι οι Πανελλαδικές δεν καταργούνται.
Επίσης λέει ότι υπογράφηκε η σύμβαση 18,6 εκατ. ευρώ για την ανακαίνιση της Φοιτητικής Εστίας Αθηνών, με πλήρη ενεργειακή και λειτουργική αναβάθμιση.
Παράλληλα συμπληρώνει πως δημιουργείται στην Τρίπολη η πρώτη δημόσια Ακαδημία Επαγγελματικής Κατάρτισης στον τομέα του φαρμάκου, με δωρεάν φοίτηση και υψηλή απορρόφηση αποφοίτων.
Υπογραμμίζει επίσης ότι δίνεται η δυνατότητα σε ασθενείς με σοβαρά χρόνια νοσήματα να προμηθεύονται φάρμακα υψηλού κόστους από το φαρμακείο της επιλογής τους, σε όλη τη χώρα.
Ο πρωθυπουργός κάνει αναφορά και στα θετικά στοιχεία στην αγορά εργασίας: μείωση ανεργίας νέων, αύξηση γυναικείας απασχόλησης και συνολική ανεργία κάτω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο.
Επιπρόσθετα λέει ότι επεκτείνεται το πρόγραμμα μετεγκατάστασης στην περιφέρεια με ενίσχυση 10.000 ευρώ και διεύρυνση των δικαιούχων.
Στην ανάρτησή του ο κ. Μητσοτάκης μιλάει ακόμα για την ενίσχυση των υποδομών και της ασφάλειας των συνόρων, με αυστηρότερη αντιμετώπιση των κυκλωμάτων διακινητών και στήριξη του Λιμενικού.
Λέει ακόμα ότι η Ελλάδα επενδύει στην καινοτομία και τον πολιτισμό: «πράσινες» δράσεις στη Χάλκη, ψηφιακή πύλη Hellenic Heritage και έμφαση στην προσβασιμότητα, με αφορμή και την Παγκόσμια Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας.
Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της ανάρτησης του πρωθυπουργού:
«Καλημέρα! Η εβδομάδα που πέρασε χρωματίστηκε πολιτικά από την έναρξη του διαλόγου για τη Συνταγματική Αναθεώρηση. Μια ακόμα θεσμική δέσμευσή μας που γίνεται πράξη.
Διανύοντας την τρίτη δεκαετία του 21ου αιώνα, έθεσα στον εαυτό μου -και καλώ και εσάς να κάνετε το ίδιο- ένα ερώτημα: τι από όσα έχουμε θεσπίσει μας εξυπηρετεί πραγματικά σήμερα και τι χρειάζεται να προσαρμοστεί για να συνεχίσει να λειτουργεί. Δεν είναι μια συζήτηση εύκολη, ούτε αφορά μόνο το παρόν. Αφορά το πώς θέλουμε να λειτουργούν οι θεσμοί μας σε βάθος χρόνου, με περισσότερη διαφάνεια και λογοδοσία, ώστε να ενισχύεται η εμπιστοσύνη των πολιτών και το πολίτευμα να μπορεί να ανταποκρίνεται στις μεγάλες προκλήσεις της εποχής μας, από την τεχνητή νοημοσύνη μέχρι την κλιματική κρίση.
Προσδιόρισα με σαφήνεια τις προτάσεις μας: τη συνταγματική περιφρούρηση της δημοσιονομικής σταθερότητας, την αλλαγή στον νόμο περί ευθύνης υπουργών, τη δυνατότητα ίδρυσης μη κρατικών πανεπιστημίων, τη συμμετοχή του δικαστικού σώματος στην επιλογή της ηγεσίας του, καθώς και την αξιολόγηση στο Δημόσιο, με ενδεχόμενη άρση της μονιμότητας. Όλα αυτά είναι ζητήματα που αφορούν τη δημόσια ζωή, αλλά τελικά αγγίζουν τον κάθε πολίτη ξεχωριστά. Η τελική μας εισήγηση, με ενσωματωμένες τις θέσεις των βουλευτών μας, θα παρουσιαστεί μέσα στον Μάρτιο. Με την προσδοκία ότι και οι υπόλοιπες πολιτικές δυνάμεις θα προσέλθουν στον διάλογο με διάθεση συνεννόησης, χωρίς δογματισμούς, προσχήματα και κομματικούς υπολογισμούς. Γιατί αυτό το εγχείρημα μας υπερβαίνει όλους και μας χρειάζεται όλους. Το Σύνταγμα της χώρας είναι το κοινωνικό συμβόλαιο που ορίζει τις συντεταγμένες της κοινής μας ζωής και θέτει τον πήχη τόσο των φιλοδοξιών μας όσο και των απαιτήσεών μας από τη Δημοκρατία και τους θεσμούς της. Προσωπικό μου όραμα είναι η χώρα να γιορτάσει το 2030 τα 200 χρόνια από τη σύσταση του νεοελληνικού κράτους έχοντας αντιμετωπίσει, και μέσα από την αναθεώρηση του Καταστατικού Χάρτη, παθογένειες δεκαετιών.
Ένα ακόμη ζήτημα που θεωρώ ότι πρέπει να βρίσκεται εκτός ιδεολογικών στεγανών και εκλογικών κύκλων είναι η Παιδεία. Γι' αυτό και μέσα στον Φεβρουάριο ανοίγουμε και τον διάλογο για το Εθνικό Απολυτήριο. Αυτό που θέλουμε να πετύχουμε είναι το Λύκειο σταδιακά να αποκτήσει μεγαλύτερη εκπαιδευτική αξία και αυτοτέλεια. Να μην λειτουργεί μόνο ως ένας μηχανισμός προετοιμασίας για τις εξετάσεις, αλλά ως ένας χώρος ουσιαστικής μάθησης, που εξοπλίζει τα παιδιά με γνώσεις και δεξιότητες χρήσιμες για το επόμενο βήμα τους, όποιο κι αν είναι αυτό. Φυσικά, ο διάλογος δεν ξεκινά από το μηδέν. Θα αποτιμηθούν οι μεταρρυθμίσεις που έχουν ήδη γίνει από το 2019, όμως η συζήτηση θα είναι στραμμένη στο μέλλον του Λυκείου: σε ένα σχολείο που δεν περιορίζεται στην εισαγωγή στο πανεπιστήμιο, αλλά δίνει στα παιδιά εφόδια για τη ζωή και την εργασία στη νέα εποχή. Θέλω να είμαι απολύτως ξεκάθαρος. Οι αλλαγές που συζητούνται δεν αφορούν τους μαθητές που φοιτούν σήμερα στο Λύκειο, ούτε τους μαθητές της Γ' Γυμνασίου, ενώ οι Πανελλαδικές Εξετάσεις δεν καταργούνται. Ενδεχόμενος ορίζοντας εφαρμογής είναι η Α' Λυκείου, το σχολικό έτος 2027-2028. Το «Νέο Δημόσιο Σχολείο» δεν είναι ένα σύνθημα. Είναι ένας εθνικός στόχος και ένα στοίχημα που αξίζει να το κερδίσουμε μαζί.
Πριν φύγω από τον τομέα της Παιδείας, αξίζει να σημειώσω ότι μέσα στην εβδομάδα υπογράφηκε η σύμβαση για την ανακαίνιση της Φοιτητικής Εστίας Αθηνών, ύψους 18,6 εκ. ευρώ. Πρόκειται για ένα έργο που συζητούνταν επί χρόνια και επιτέλους μπαίνει σε τροχιά υλοποίησης. Η ανακαίνιση θα ανακουφίσει οικονομικά εκατοντάδες οικογένειες χαμηλών εισοδημάτων, που αναζητούν προσιτή αλλά ποιοτική στέγη για τα παιδιά τους κατά τη διάρκεια των σπουδών τους. Στη Φοιτητική Εστία προβλέπεται πλήρης ενεργειακή αναβάθμιση, στατική ενίσχυση και ουσιαστική βελτίωση των υποδομών, με ιδιαίτερη έμφαση στην προσβασιμότητα και την ασφάλεια των φοιτητών. Το έργο εκτιμάται ότι θα ολοκληρωθεί σε περίπου ενάμιση χρόνο από σήμερα. Όμως, να σταθώ και στους χρόνους με τους οποίους προχώρησε το έργο: ανακοινώθηκε στις αρχές του 2025, τον περασμένο Ιούλιο υπογράφηκε η προγραμματική σύμβαση με το ΤΑΙΠΕΔ και ο διαγωνισμός προκηρύχθηκε στις 3 Σεπτεμβρίου. Χρόνοι που, για τα ελληνικά δεδομένα, μπορούν να χαρακτηριστούν ρεκόρ.
Γέφυρα μεταξύ του προηγούμενου και του επόμενου θέματος, αποτελεί το επόμενο θέμα που αφορά τη λειτουργία της πρώτης στην Ελλάδα δημόσιας Ακαδημίας Επαγγελματικής Κατάρτισης στον τομέα του φαρμάκου, στην Τρίπολη Αρκαδίας. Θα λειτουργεί ως παράρτημα της υπάρχουσας εκεί δημόσιας Σχολής Ανώτερης Επαγγελματικής Κατάρτισης, η φοίτηση θα είναι δωρεάν και το 40% των αποφοίτων θα απορροφάται σε εταιρείες-μέλη της Πανελλήνιας Ένωσης Φαρμακοβιομηχανίας.
Πολύ σημαντικό το επόμενο θέμα. Υλοποιούμε άλλη μια δέσμευση προς τους πάσχοντες από χρόνιες και πολύ σοβαρές νόσους συμπολίτες μας, να μπορούν να παραλαμβάνουν συγκεκριμένα φάρμακα υψηλού κόστους και από το φαρμακείο της επιλογής τους. Είναι μια πρόσθετη επιλογή που τους δίνεται μετά την κατ' οίκον παράδοση φαρμάκων για τη διευκόλυνσή τους. Και όταν λέμε φαρμακείο της γειτονιάς, εννοούμε και το φαρμακείο στο Καστελόριζο ή τη Σύμη ή ένα φαρμακείο σε έναν ορεινό οικισμό της Ελλάδας. Χωρίς μετακινήσεις, έξοδα για τον ασθενή, ταλαιπωρία και άγχος. Η σχετική σύμβαση υπεγράφη την Πέμπτη από τον ΕΟΠΥΥ και τον Πανελλήνιο Φαρμακευτικό Σύλλογο και τις επόμενες ημέρες θα τεθεί σε λειτουργία η πλατφόρμα του ΕΟΠΥΥ για να μπορούν οι ασθενείς να κάνουν τα αιτήματά τους. Σε πρώτη φάση, θα αφορά ασθενείς που πάσχουν από καρκίνο και σκλήρυνση κατά πλάκας. Αυτό ισοδυναμεί περίπου σε 23.000 συνταγές τον μήνα με στόχο μέσα στο πρώτο τρίμηνο του 2026 να φτάσουμε τις 66.000 συνταγές τον μήνα.
Να έρθω τώρα στα ιδιαιτέρως θετικά στοιχεία από την αγορά εργασίας. Μίλησα γι' αυτό και στην προηγούμενη ανασκόπηση, αλλά καθώς είχαμε και νέα στοιχεία, αξίζει να τα αναφέρω. Στους νέους κάτω των 25 ετών, η ανεργία στη χώρα μας βρίσκεται στο 13%, χαμηλότερα από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο του 14,7%, με δεκαέξι χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης να καταγράφουν υψηλότερα ποσοστά. Επίσης, μειώθηκε το χάσμα μισθωτής απασχόλησης ανδρών - γυναικών. Σήμερα εργάζονται με σχέση μισθωτής εργασίας 1.185.757 γυναίκες, δηλαδή 259.480 περισσότερες από ό,τι το 2019. Όμως και ως προς την ανεργία ανδρών, με ποσοστό 5,5%, η χώρα μας βρίσκεται και πάλι κάτω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο (5,8%), με δώδεκα χώρες να εμφανίζουν χειρότερες επιδόσεις. Συνολικά, με ανεργία στο 7,5%, η Ελλάδα καταγράφει πλέον χαμηλότερα ποσοστά από χώρες όπως η Φινλανδία, η Σουηδία, η Ισπανία και η Γαλλία. Με πολλή δουλειά ακόμη μπροστά μας, τα στοιχεία δείχνουν ότι κινούμαστε προς μια πιο ισορροπημένη και ανθεκτική αγορά εργασίας.
Θέλουμε να κρατήσουμε ζωντανή την ελληνική περιφέρεια και το επιχειρούμε με έναν συνδυασμό πολιτικών: από τα περιφερειακά σχέδια ανάπτυξης έως τις παρεμβάσεις του Εθνικού Σχεδίου Δράσης για το Δημογραφικό. Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται και το πρόγραμμα μετεγκατάστασης που ξεκίνησε πιλοτικά από τον Έβρο και θα εφαρμοστεί πλέον σε άλλες 8 Περιφερειακές Ενότητες. Στις αρχικές 6 -Καστοριάς, Κιλκίς, Σερρών, Φλώρινας, Πέλλας, Δράμας- προσθέτουμε τώρα τους νομούς Κοζάνης και Γρεβενών, καθώς η Δυτική Μακεδονία αποτελεί δημογραφικά την πιο ευάλωτη περιοχή της χώρας. Για να καταστήσουμε ακόμη πιο ελκυστικό το πρόγραμμα, διευρύνουμε τον κύκλο των δικαιούχων της οικονομικής ενίσχυσης των 10.000 ευρώ. Θα μπορούν πλέον να ενταχθούν Έλληνες του εξωτερικού που επιθυμούν να επιστρέψουν στη χώρα, φοιτητές που σπούδασαν στις περιοχές αυτές και θέλουν να παραμείνουν, ένστολοι, οι λεγόμενοι «ψηφιακοί νομάδες», αλλά και συνταξιούχοι που επιλέγουν να επιστρέψουν στον τόπο καταγωγής τους. Το 50% του συνολικού ποσού, δηλαδή 5.000 ευρώ, θα καταβάλλεται πριν από τη μετεγκατάσταση, που μπορεί να γίνει και σε μικρούς οικισμούς, αφού δεν θα ισχύουν πληθυσμιακοί περιορισμοί. Δεν ισχυριζόμαστε ότι το πρόγραμμα αποτελεί πανάκεια για την αντιμετώπιση του σύνθετου και πολυπαραγοντικού δημογραφικού προβλήματος. Είναι, όμως, ένα ουσιαστικό και στοχευμένο εργαλείο που συμπληρώνει μια ευρύτερη εθνική προσπάθεια.
Μιας και ανεβήκαμε προς τα βόρεια, να πω πως προχωρά και η αναβάθμιση κρίσιμων υποδομών στα χερσαία σύνορά μας. Μετά τους Κήπους στον Έβρο, έγινε προ ημερών η προκήρυξη για το έργο αναβάθμισης του Σταθμού των Ευζώνων. Οι παρεμβάσεις συμβάλλουν στην εθνική ασφάλεια και στον καλύτερο έλεγχο των συνόρων, βελτιώνοντας την εικόνα της χώρας στους επισκέπτες μας, αλλά και διευκολύνοντας την διασυνοριακή οικονομική και εμπορική δραστηριότητα.
Όμως, τα χερσαία και τα θαλάσσια σύνορά μας δεν είναι μόνο πύλες επισκεπτών, οικονομικής και εμπορικής δραστηριότητας. Είναι και δίοδοι που εκμεταλλεύονται τα αδίστακτα δίκτυα των διακινητών παράνομων μεταναστών, αδιαφορώντας για τη ζωή τους, όπως δυστυχώς φάνηκε άλλη μια φορά με το πολύνεκρο ναυάγιο στη Χίο. Κανείς δεν μένει ασυγκίνητος μπροστά σε τόσες ανθρώπινες απώλειες. Η έρευνα για τις ακριβείς συνθήκες που έγινε το τραγικό δυστύχημα ξεκίνησε και θα διεξαχθεί με απόλυτη διαφάνεια. Οφείλουμε, όμως, και πρώτος εγώ, να αναγνωρίσουμε την αυταπάρνηση με την οποία τα στελέχη του Λιμενικού Σώματος επιτελούν το πατριωτικό τους καθήκον, φυλάσσοντας τα θαλάσσια σύνορα και σώζοντας ανθρώπινες ζωές. Η Πολιτεία επιδεικνύει και θα επιδείξει μηδενική ανοχή απέναντι στα κυκλώματα των διακινητών. Με το νομοσχέδιο του Υπουργείου Μετανάστευσης και Ασύλου που ψηφίστηκε από τη Βουλή, αυστηροποιούνται οι ποινές για αυτούς, βάζοντας ταυτόχρονα κανόνες στην οργανωμένη διαχείριση της νόμιμης μετανάστευσης. Δεν ποινικοποιείται η δράση των ΜΚΟ, αλλά η εγκληματική συμπεριφορά φυσικών προσώπων που ενδεχομένως είναι μέλη τέτοιων οργανώσεων και προφανώς δεν μπορούν να διατηρούν προνομιακή σχέση με το κράτος και τις δομές. Η πολιτική μας στο μεταναστευτικό στηρίζεται σε σαφείς κανόνες, συνέπεια και σεβασμό στην ανθρώπινη ζωή. Ένα πλαίσιο που συνδυάζει τη φύλαξη των συνόρων, τη διπλωματία και την αποφασιστική αντιμετώπιση των διακινητών, με απόλυτη στήριξη στο έργο του Λιμενικού Σώματος.
Υπάρχουν και ειδήσεις που δείχνουν πώς η καινοτομία μπορεί να κάνει τη διαφορά, ακόμη και στα πιο μικρά μέρη της πατρίδας μας. Μία από αυτές έρχεται από τη Χάλκη, η οποία δεν είναι μόνο το πρώτο νησί μας που εξασφάλισε στους κατοίκους του φθηνή «πράσινη» ενέργεια μέσω της στρατηγικής των GR-eco Islands. Αποτελεί πλέον και εξαιρετικό παράδειγμα αξιοποίησης της τεχνητής νοημοσύνης για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής. Έγινε ο πρώτος δήμος της Ελλάδας που κατέγραψε το ανθρακικό αποτύπωμά του και ολοκλήρωσε το σχέδιο μείωσης των εκπομπών αερίων, με το 80% της δουλειάς να γίνεται με τη βοήθεια της τεχνολογίας, σε χρόνο πολλαπλάσια μικρότερο από τον συμβατικό. Γι' αυτήν την «πράσινη» επιτυχία, η Χάλκη κέρδισε το βραβείο στον διαγωνισμό Bravo Sustainability Dialogue & Awards 2025. Πρόσφατα, ο δήμος μετέτρεψε έναν σκουπιδότοπο σε ένα διαδραστικό πάρκο νέων τεχνολογιών, όπου υπάρχουν drones, αισθητήρες που μετρούν τον αέρα, τη ρύπανση και τη στάθμη της θάλασσας. Επιπλέον, «τρέχει» πιλοτικά ένα σύστημα που όταν υπάρχει διακοπή ρεύματος, τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα του δήμου τροφοδοτούνται από εκεί. Πιστεύω πως η Χάλκη αποδεικνύει ότι η καινοτομία δεν εξαρτάται από το μέγεθος ενός δήμου, αλλά κυρίως από το όραμα και τη συνεργασία. Και με τέτοια έργα, γίνεται ένας τόπος ακόμα πιο ελκυστικός!
Μιας και μιλάμε για τεχνολογία, περνώ σε κάτι ακόμη μεγαλύτερο που καθίσταται εφικτό ακριβώς χάρη στην αξιοποίησή της. Η Ελλάδα εισέρχεται σε μια νέα εποχή στη διαχείριση και την ανάδειξη της πολιτιστικής της κληρονομιάς εφαρμόζοντας ψηφιακές υπηρεσίες και καινοτόμα συστήματα σε αρχαιολογικούς χώρους, μουσεία, μνημεία και ιστορικούς τόπους. Καρδιά αυτού του ολοκληρωμένου συστήματος των ψηφιακών υπηρεσιών για την αναβάθμιση της εμπειρίας των επισκεπτών σε αυτούς τους χώρους και την καλύτερη προβολή του πολύτιμου πολιτιστικού μας αποθέματος είναι η ψηφιακή πύλη hh.gr (Hellenic Heritage). Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στην καθολική προσβασιμότητα με νέες εφαρμογές που εξασφαλίζουν ισότιμη εμπειρία για άτομα με αναπηρία. Το εμβληματικό αυτό έργο αναμένεται να τεθεί σε πλήρη λειτουργία αρχικά σε 108 αρχαιολογικούς χώρους και μουσεία φέτος την άνοιξη. Ήδη, σε πολλά σημεία υπάρχει το ηλεκτρονικό εισιτήριο, οι πολυγλωσσικές ακουστικές ξεναγήσεις και «επισκέψεις» επαυξημένης και εικονικής πραγματικότητας.
Κλείνω θυμίζοντας ότι αύριο -και στο εξής κάθε χρόνο, στις 9 Φεβρουαρίου- είναι η Παγκόσμια Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας. Μια οφειλόμενη αναγνώριση, με ομόφωνη απόφαση της UNESCO, στη μοναδική και ανεκτίμητη συμβολή της γλώσσας μας στην παγκόσμια πολιτιστική κληρονομιά της ανθρωπότητας. Την ιστορία και την αξία της ελληνικής γλώσσας ίσως να μην τις αποδίδει τίποτα καλύτερα από τον υπέροχο στίχο του Ελύτη, «Μονάχη έγνοια η γλώσσα μου στις αμμουδιές του Ομήρου». Ένα ζωντανό θαύμα 40 αιώνων. Θεμέλιο της εθνικής μας ταυτότητας, αλλά και ευθύνη, ειδικά σήμερα, σε μια ρευστή ψηφιακή εποχή. Καλή Κυριακή!».
Με στόχο τη διατήρηση των περίφημων «διαύλων επικοινωνίας» και την εδραίωση μίας σχέσης που να λειτουργεί ανάμεσα στην Ελλάδα και την Τουρκία, μεταβαίνει ο Κυριάκος Μητσοτάκης στην Άγκυρα για τις συνομιλίες με τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν την Τετάρτη.
Δεκαεπτά μήνες μετά την τελευταία τους συνάντηση, όταν είχαν βρεθεί στο περιθώριο της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη, ο Κυριάκος Μητσοτάκης και ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν θα έχουν την ευκαιρία να τα πουν ξανά, αυτή τη φορά στο πλαίσιο της συνεδρίασης του 6ου Ανώτατου Συμβουλίου Συνεργασίας Ελλάδας – Τουρκίας.
Με τις δύο πρωτεύουσες να μη βρίσκουν πεδίο σύγκλισης στη μοναδική (για την Ελλάδα) διαφορά που αναγνωρίζει η Αθήνα, δηλαδή την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας και της ΑΟΖ, ο πρωθυπουργός ταξιδεύει στην Άγκυρα με κύριο στόχο να μην «φυσήξει» στο Αιγαίο
Στη συνάντηση που θα έχει με τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν αναφέρθηκε, μεταξύ άλλων, ο Κυριάκος Μητσοτάκης σε συζήτηση που είχε με τον αρχισυντάκτη του περιοδικού «Foreign Policy», Ravi Agrawal.
Ο πρωθυπουργός τόνισε ότι στόχος είναι «να έχουμε μία εποικοδομητική συζήτηση και μία ειλικρινή σχέση. Προσωπικά θα πάω στην Άγκυρα με ξεκάθαρα σημεία». Επανέλαβε ότι «με την Τουρκία έχουμε μία και μόνο διαφορά, τον καθορισμό ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδας».
Σχολίασε ότι δεν βλέπει κάποιο λόγο κλιμάκωσης με την τουρκική πλευρά. «Έχουμε δυναμώσει τη δική μας άμυνα και το προσωπικό μας. Πρέπει να έχουμε αποτροπή και το έχουμε επιτύχει. Δεν βλέπω κίνδυνο κλιμάκωσης», τόνισε
Προσέθεσε ότι «η Ελλάδα είναι σε πολύ πιο ισχυρή θέση απ’ ότι ήταν πριν από πέντε χρόνια, αφού έχει ενισχύσει τις Ένοπλες Δυνάμεις της». Συνεχίζοντας, ξεκαθάρισε, ωστόσο, ότι «η γεωγραφία δεν αλλάζει».
Η διεθνής συγκυρία αβεβαιότητας και αστάθειας
Η επίσκεψη του πρωθυπουργού στην Άγκυρα και η συνεδρίαση του Ανωτάτου Συμβουλίου Συνεργασίας Ελλάδας – Τουρκίας γίνεται σε μία διεθνή συγκυρία αβεβαιότητας και αστάθειας, μετά τις παρεμβάσεις του Προέδρου των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ στο Ιράν, στη Γάζα, αλλά και στην Ευρώπη με την προσέγγιση του αρχηγού του Λευκού Οίκου προς τις θέσεις του επικεφαλής του Κρεμλίνου, Βλαντίμιρ Πούτιν σε σχέση με τις διεκδικήσεις της Ρωσίας στην Ανατολική Ουκρανία.
Για τον διάλογο με την Τουρκία και τις «κορώνες» αναθεωρητισμού της γειτονικής χώρας, η Αθήνα τονίζει ότι διάλογος σημαίνει διεκδίκηση και σε καμία περίπτωση υποχώρηση ή οποιαδήποτε συζήτηση ζητημάτων κυριαρχίας ή κόκκινων γραμμών και κρατά από την ανακοίνωση της τουρκικής πλευράς τη φράση που αναφέρεται στο διεθνές δίκαιο και στον σεβασμό του. «Δεν μπορεί να μιλάει κάποιος για διεθνές δίκαιο και ταυτόχρονα να μιλάει για το δόγμα της ”γαλάζιας πατρίδας”, το εκτός οποιασδήποτε λογικής αφήγημα των ”γκρίζων ζωνών”, του γκριζαρίσματος ή οποιαδήποτε άλλης τέτοιας αιτίασης», σημειώνουν κυβερνητικές πηγές.
Παρ’ όλο που δεν υπάρχει αυτή τη στιγμή σύγκλιση για την εκκίνηση της συζήτηση για τη διευθέτηση της μοναδικής διαφοράς που μπορεί να αχθεί ενώπιον διεθνούς δικαιοδοσίας, δηλαδή της οριοθέτησης υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο, η Αθήνα προσβλέπει σε μία εποικοδομητική συζήτηση και στη διατήρηση του κλίματος ηρεμίας στις διμερείς σχέσεις
Ωστόσο, στο παρά πέντε της συνάντησης κορυφής, η Άγκυρα έσπευσε να επαναφέρει στο προσκήνιο τις αναθεωρητικές «κορώνες» της για το Αιγαίο. Αφορμή, όπως αναφέρει ο εκπρόσωπος του τουρκικού υπουργείου Άμυνας, το δικαίωμα για επέκταση στα δώδεκα μίλια:
«Οι μονομερείς ενέργειες, οι ισχυρισμοί και οι δηλώσεις της Ελλάδας, οι οποίες αγνοούν τις υφιστάμενες διαφορές και παραβιάζουν τα δικαιώματα της τουρκικής πλευράς, είναι αντίθετες με το διεθνές δίκαιο και απαράδεκτες […] Σύμφωνα με την έννοια της ”γαλάζιας πατρίδας”, οι Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις συνεχίζουν αποφασιστικά το καθήκον τους να προστατεύουν όλα τα δικαιώματα και τα συμφέροντα της χώρας μας στις περιοχές θαλάσσιας δικαιοδοσίας τους».
Άμεση ήταν η απάντηση της Αθήνας και συγκεκριμένα του κυβερνητικού εκπροσώπου, Παύλου Μαρινάκη:
«Δεν μπορεί να μιλάει κάποιος για διεθνές δίκαιο και ταυτόχρονα να μιλάει για το δόγμα της ”γαλάζιας πατρίδας”, το εκτός οποιασδήποτε λογικής αφήγημα των ”γκρίζων ζωνών”, του γκριζαρίσματος ή οποιαδήποτε άλλης τέτοιας αιτίασης».
Προς το παρόν, στις 7 το απόγευμα της Δευτέρας (09.02.2026) ο πρωθυπουργός είναι προγραμματιστεί να μιλήσει σε εκδήλωση του Υπουργείου Εξωτερικών για τον εορτασμό της Παγκόσμιας Ημέρας Ελληνικής Γλώσσας, στο Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος.pronews.gr
Ερχονται μείωση γεωργικών επιδοτήσεων και μεγαλύτερη έκθεση στον διεθνή ανταγωνισμό ● Ελάχιστα ανθεκτικός ο ελληνικός γεωργικός τομέας στην πίεση των αρνητικών παραγόντων. Ποια χαρακτηριστικά του τον καθιστούν ευάλωτο ● Υπάρχει γεωργική παραγωγή χωρίς επιδοτήσεις;
Πολλούς εντυπωσίασαν η διάρκεια, η μαχητικότητα και η αντοχή της πρόσφατης αγροτικής κινητοποίησης. Πρέπει όμως να μας απασχολήσει η ερμηνεία αυτών των χαρακτηριστικών: ποιοι υλικοί όροι τροφοδότησαν αυτά τα χαρακτηριστικά; Οι πολιτικοί όροι σίγουρα δεν ήταν ευνοϊκοί, επομένως τα βαθύτερα αίτια πρέπει να αναζητηθούν αλλού. Για να γενικεύσουμε το ερώτημα και να προσανατολίσουμε την έρευνα για το πώς πρέπει να απαντηθεί, θα το υπαγάγουμε σε ένα συνολικότερο: Μήπως η πρόσφατη αγροτική κινητοποίηση ήταν ο προδρομικός κοινωνικός σπασμός που μας εισάγει σε μια εποχή αργόσυρτης κρίσης στον αγροτικό τομέα; Μήπως, ενστικτωδώς έστω, δηλαδή βλέποντας να προσεγγίζουν το όριο της επιβίωσης -όχι όλοι, αλλά πολλοί ώστε να διαμορφώνουν το «κλίμα» και τις διαθέσεις-, αντιλήφθηκαν ότι βρίσκονται μπροστά σε μια νέα κρίση στον αγροτικό τομέα;
Δεν είναι απλώς υπόθεση εργασίας, καθώς στηρίζεται σε πραγματικά δεδομένα. Αυτά με τη σειρά τους συνδυάζονται μεταξύ τους για να σκιαγραφήσουν την «εικόνα των πραγμάτων που θα έρθουν» στον αγροτικό τομέα όχι στο μακρινό μέλλον, αλλά στα επόμενα κιόλας χρόνια - κι αυτή η εικόνα όχι μόνο δεν είναι ευοίωνη, αλλά είναι εξαιρετικά «σκοτεινή».
Οι 4 παράμετροι
Η συνολική εικόνα διαμορφώνεται από τον συνδυασμό 4 βασικών παραγόντων:
■ Επερχόμενη δραστική μείωση των αγροτικών επιδοτήσεων:
Το σχέδιο-πρόταση της Κομισιόν για τον νέο πολυετή ευρωπαϊκό προϋπολογισμό 2028-2034 προβλέπει θηριώδη περικοπή των γεωργικών επιδοτήσεων κατά 28%! Αυτό ισοδυναμεί με προαναγγελία εξολόθρευσης σημαντικού τμήματος της γεωργικής παραγωγής και σημαντικού τμήματος του αγροτικού κόσμου. Το γεγονός ότι αυτό συνδυάζεται και με περικοπές πάνω από 20% στις πολιτικές συνοχής -στο πλαίσιο της μετάβασης από τη «σύγκλιση και συνοχή» στην «άμυνα και ασφάλεια»- σημαίνει ότι θα μειωθούν δραστικά και οι ευρωπαϊκοί πόροι για τη στήριξη περιοχών της υπαίθρου που θα βιώσουν το σοκ της κρίσης.
■ Συνέπειες της ακόμη μεγαλύτερης έκθεσης των ελληνικών αγροτικών προϊόντων στον διεθνή ανταγωνισμό (συμφωνία Mercosur κ.λπ.):
Ως γνήσιοι νεοφιλελεύθεροι, ο πρωθυπουργός και τα στελέχη της κυβέρνησής του δεν χάνουν ευκαιρία να δηλώσουν πως όχι μόνο είναι υπέρ της περαιτέρω έκθεσης της ελληνικής γεωργίας στον διεθνή ανταγωνισμό, αλλά και υπέρ της Ευρώπης των δύο «ταχυτήτων» και της έκθεσης στον διεθνή ανταγωνισμό «χωρίς αναισθητικό», επομένως και υπέρ της Mercosur. Για τις τραγικές συνέπειες αυτού, θα μιλήσουμε παρακάτω, αλλά πρέπει να θεωρηθούν δεδομένες.
■ Διαρκώς επιδεινούμενες συνέπειες της κλιματικής κρίσης στην ελληνική γεωργία:
Στο ζήτημα αυτό αρκεί να υπενθυμίσουμε τις συνέπειες του «Ντάνιελ» και τη γνωστή δήλωση του πανεπιστημιακού Χρήστου Ζερεφού ότι μέχρι το 2050 όλη η Ανατολική Ελλάδα θα ημιερημοποιηθεί. Δεν πρόκειται για συνέπειες που θα επέλθουν στο μακρινό μέλλον, αλλά για συνέπειες που υπάρχουν ήδη και θα εντείνονται διαρκώς.
■ Ελάχιστα ανθεκτικά στον διεθνή ανταγωνισμό διαρθρωτικά χαρακτηριστικά του ελληνικού αγροτικού τομέα:
Τα διαρθρωτικά χαρακτηριστικά του ελληνικού αγροτικού τομέα, ο μικρός κλήρος και το υψηλό κόστος παραγωγής τον καθιστούν πολύ ευάλωτο και ελάχιστα ανθεκτικό στη συνδυασμένη επίδραση και πίεση των τριών προαναφερθέντων παραγόντων.
Χωρίς να επεκταθούμε στο ζήτημα της θεαματικής περικοπής των αγροτικών επιδοτήσεων στο πλαίσιο του νέου πολυετούς ευρωπαϊκού προϋπολογισμού, αλλά θεωρώντας τες δεδομένες (έστω και αν το τελικό τους ύψος θα καθοριστεί από πολύπλοκες και αργόσυρτες διαπραγματεύσεις στα ευρωπαϊκά όργανα), ας δούμε όλα τα υπόλοιπα με τη σειρά.
Mercosur vs ΚΑΠ συνέπειες και αντιφάσεις
Η σύγκρουση μεταξύ της ΚΑΠ (ευρωπαϊκή Κοινή Αγροτική Πολιτική) και της εμπορικής συμφωνίας Mercosur είναι ίσως το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα «πολιτικής σχιζοφρένειας» εντός της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Από τη μία πλευρά, η Ε.Ε. επιβάλλει στους αγρότες της τα πιο αυστηρά περιβαλλοντικά πρότυπα στον κόσμο και από την άλλη, ανοίγει την πόρτα σε προϊόντα που παράγονται με εντελώς αντίθετους όρους.
Ακολουθούν οι βασικές διαφορές και οι δομικές αντιφάσεις:
1. Οι δομικές διαφορές
Στον παρατιθέμενο πίνακα καταγράφονται οι δομικές διαφορές μεταξύ Mercosur και ΚΑΠ.
2. Οι κεντρικές αντιφάσεις
α. Η αντίφαση του «πράσινου» προστατευτισμού
Η Ε.Ε. μέσω της ΚΑΠ ζητά από τον Ελληνα ή τον Γάλλο αγρότη να μειώσει την παραγωγή του για να σώσει το κλίμα (π.χ. αγρανάπαυση). Την ίδια στιγμή, η Mercosur εισάγει προϊόντα που παράγονται καταστρέφοντας τον Αμαζόνιο - τον μεγαλύτερο «πνεύμονα» του πλανήτη.
Η αντίφαση: Η Ε.Ε. εξάγει τη ρύπανση και την περιβαλλοντική καταστροφή εκτός των συνόρων της, ενώ «πρασινίζει» τεχνητά τη δική της επικράτεια.
β. Η αντίφαση της ανταγωνιστικότητας
Η ΚΑΠ αυξάνει το κόστος παραγωγής στην Ευρώπη (ακριβά φάρμακα, γραφειοκρατία, ψηφιακά συστήματα). Η Mercosur καταργεί τους δασμούς σε προϊόντα που είναι ήδη φτηνότερα επειδή δεν τηρούν αυτούς τους κανόνες.
Η αντίφαση: Το ευρωπαϊκό κράτος επιδοτεί τον αγρότη για να επιβιώσει (ΚΑΠ) και ταυτόχρονα υπογράφει συμφωνίες (Mercosur) που καθιστούν το προϊόν του μη ανταγωνιστικό στην ίδια του τη χώρα.
γ. Η αντίφαση της δημόσιας υγείας
Η Ε.Ε. επιβάλλει αυστηρούς ελέγχους στα ευρωπαϊκά προϊόντα για την ασφάλεια του καταναλωτή. Ωστόσο, οι έλεγχοι στα λιμάνια για τα εισαγόμενα προϊόντα της Mercosur είναι δειγματοληπτικοί και δεν μπορούν να εγγυηθούν την απουσία ορμονών ή απαγορευμένων φυτοφαρμάκων στο 100% των φορτίων.
Η αντίφαση: Δύο μέτρα και δύο σταθμά για το ίδιο πιάτο φαγητού.
δ. Η αντίφαση των συμφερόντων (βιομηχανία vs γεωργία)
Η Mercosur δεν είναι μια συμφωνία «αγροτική», αλλά μια συμφωνία ανταλλαγής. Η Ε.Ε. θυσιάζει τον αγροτικό της τομέα για να κερδίσει η βαριά βιομηχανία (αυτοκίνητα, χημικά, μηχανήματα) πρόσβαση στις αγορές της Λατινικής Αμερικής.
Η αντίφαση: Η Ε.Ε. διακηρύσσει τη «στρατηγική αυτονομία» και τη «διατροφική ασφάλεια», αλλά στην πράξη μετατρέπει τα τρόφιμα σε «νόμισμα» για την πώληση βιομηχανικών αγαθών.
3. Το αποτέλεσμα για την Ελλάδα
Για μια χώρα όπως η Ελλάδα, με μικρό κλήρο και υψηλό κόστος, η Mercosur λειτουργεί σαν λαιμητόμος.
Ο Ελληνας κτηνοτρόφος δεν πρόκειται ποτέ να ανταγωνιστεί τις τιμές της Βραζιλίας. Η ΚΑΠ τον αναγκάζει να γίνει «περιβαλλοντολόγος», αλλά η Mercosur τον αναγκάζει να ανταγωνιστεί έναν «βιομήχανο κρέατος» που δεν δίνει λογαριασμό για το περιβάλλον.
Πηγή προβληματισμού: Οι αγροτικές κινητοποιήσεις του 2024-2026 σε όλη την Ευρώπη έχουν κεντρικό σύνθημα το «No Mercosur», απαιτώντας «ρήτρες καθρέφτη» (mirror clauses), δηλαδή να επιτρέπεται η εισαγωγή μόνο προϊόντων που τηρούν ακριβώς τους ίδιους κανόνες με τους ευρωπαϊκούς.
ΜΟΤΙΟΝΤΕΑΜ/ΒΕΡΒΕΡΙΔΗΣ ΒΑΣΙΛΗΣ
Οι επιδοτήσεις «κλείνουν την ψαλίδα» για να επιβιώσει ο παραγωγός
Υπάρχει η λαθεμένη εντύπωση ότι στην Ελλάδα οι αγρότες ζουν με επιδοτήσεις ενώ άλλες τάξεις και στρώματα αναγκάζονται και ανταγωνίζονται στην αγορά. Παρουσιάζονται δηλαδή οι αγρότες σαν προνομιούχο στρώμα που παραδοσιακά ενισχύεται, εις βάρος άλλων κατηγοριών, για αδιευκρίνιστους λόγους. Η αλήθεια όμως είναι διαφορετική και στην Ευρώπη αλλά και σε όλο τον πλανήτη, πλην ελάχιστων εξαιρέσεων. Οι λόγοι για τους οποίους υπάρχουν οι επιδοτήσεις είναι πολλοί, μεταξύ των οποίων οι σημαντικότεροι είναι:
1. Μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, η Ευρώπη αντιμετώπιζε ελλείψεις τροφίμων
Να εξασφαλιστεί ότι θα υπάρχει αρκετή παραγωγή τροφίμων, σε σταθερές τιμές, χωρίς εξάρτηση από εισαγωγές. Οι επιδοτήσεις ενίσχυαν την παραγωγή ώστε «να μην ξαναπεινάσει η Ευρώπη». Αυτός είναι ο ιστορικός πυρήνας της ΚΑΠ (από το 1962).
2. Σταθεροποίηση αγροτικού εισοδήματος
Η γεωργία έχει υψηλό ρίσκο: καιρικά φαινόμενα, ασθένειες, μεγάλες διακυμάνσεις τιμών, διεθνής ανταγωνισμός. Χωρίς στήριξη, πολλοί αγρότες θα χρεοκοπούσαν.
Οι επιδοτήσεις λειτουργούν σαν «δίχτυ ασφαλείας εισοδήματος» ώστε ο αγρότης να επιβιώνει ακόμη και σε κακή χρονιά ή χρονιές.
3. Στήριξη της υπαίθρου και αποφυγή ερήμωσης
Η αγροτική δραστηριότητα κρατά ζωντανά χωριά, στηρίζει τοπικές οικονομίες, περιορίζει την αστυφιλία. Χωρίς επιδοτήσεις θα υπάρξει μαζική εγκατάλειψη της υπαίθρου.
Αρα οι επιδοτήσεις είναι και κοινωνική πολιτική, όχι μόνο αγροτική.
4. Αντιστάθμιση χαμηλών τιμών παραγωγού
Στην Ε.Ε. (και στην Ελλάδα), οι αγρότες πουλάνε φτηνά τα προϊόντα τους και αγοράζουν ακριβά (καύσιμα, λιπάσματα, μηχανήματα). Μεγάλο μέρος της αξίας καρπώνονται ηγεμονικά έμποροι, μεταποιητές, σουπερμάρκετ.
Οι επιδοτήσεις «κλείνουν την ψαλίδα». Δίνουν εισόδημα που η αγορά δεν προσφέρει, χωρίς το οποίο δεν θα επιβίωνε ο πρώτος κρίκος της αλυσίδας.
5. Διατήρηση ευρωπαϊκής ανταγωνιστικότητας
Σε παγκόσμιο επίπεδο, ΗΠΑ, Κίνα, Βραζιλία κ.ά. επιδοτούν επίσης τους αγρότες τους. Αν η Ε.Ε. δεν επιδοτούσε, οι Ευρωπαίοι παραγωγοί θα έχαναν στον διεθνή ανταγωνισμό.
Αρα οι επιδοτήσεις είναι και εργαλείο εμπορικού ανταγωνισμού.
6. Περιβαλλοντικοί στόχοι (κυρίως μετά το 2000)
Από τη δεκαετία του 2000 και μετά, οι επιδοτήσεις συνδέθηκαν με προστασία εδάφους, βιοποικιλότητα, μείωση φυτοφαρμάκων, κλιματική προσαρμογή.
Μετά το 2023, μεγάλο μέρος πάει σε «οικολογικά σχήματα». Δηλαδή, επιδοτείται ο αγρότης για «δημόσια αγαθά», όχι μόνο για προϊόντα.
Σε ελάχιστα μέρη στον κόσμο οι αγρότες ζουν μόνο από την αγορά, δηλαδή χωρίς κρατικές επιδοτήσεις!
Η γεωργία στον αναπτυγμένο κόσμο είναι ο πιο προστατευμένος και επιδοτούμενος κλάδος της οικονομίας.
Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση των ΗΠΑ, για τις οποίες είναι ευρέως διαδεδομένος ο μύθος ότι ο αγροτικός της τομέας ζει από την αγορά και δεν επιδοτείται. Στην πραγματικότητα, η αγροτική παραγωγή των ΗΠΑ είναι βαριά επιδοτούμενη, ίσως με τρόπο ακόμα πιο στρατηγικό και επιθετικό σε σχέση με αυτόν της Ευρώπης. Η βασική διαφορά είναι ότι οι ΗΠΑ δεν επιδοτούν την «ύπαρξη» του αγρότη, αλλά την κυριαρχία του στην παγκόσμια αγορά.
Η επιδότηση γίνεται με το «Farm Bill», το «ιερό δισκοπότηρο των επιδοτήσεων». Περίπου κάθε πέντε χρόνια, το Κογκρέσο ψηφίζει το «Farm Bill», έναν προϋπολογισμό εκατοντάδων δισεκατομμυρίων δολαρίων, που αφορά:
● Ασφάλιση Καλλιεργειών (Crop Insurance): Αντί για άμεσες ενισχύσεις ανά στρέμμα (όπως η ΚΑΠ), το κράτος επιδοτεί τα ασφάλιστρα των αγροτών. Αν πέσει η τιμή διεθνώς ή αν γίνει μια καταστροφή, ο αγρότης αποζημιώνεται για το χαμένο εισόδημα, όχι απλώς για τη ζημιά. Αυτό του επιτρέπει να ρισκάρει και να παράγει τεράστιες ποσότητες.
● Επιδοτήσεις Εμπορευμάτων (Commodity Subsidies): Προϊόντα όπως το καλαμπόκι, η σόγια, το σιτάρι και το βαμβάκι λαμβάνουν τεράστια στήριξη. Αυτό επιτρέπει στους Αμερικανούς να πουλάνε στη διεθνή αγορά σε τιμές κάτω του κόστους παραγωγής (dumping), εξοστρακίζοντας τους παραγωγούς από άλλες χώρες.
ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΟΝΤΑΡΙΝΗΣ/EUROKINISSI
Διατροφική επάρκεια
Μέχρι το 2019, η Ελλάδα λειτουργούσε σε ένα καθεστώς «προβλέψιμου ελλείμματος». Παρά τις δυνατότητες της υπαίθρου, η χώρα εισήγαγε το 75-80% του βόειου κρέατος και το 60% του χοιρινού, ενώ ήταν ελλειμματική σε όσπρια και μαλακό σιτάρι (για ψωμί).
● Δείκτης αυτάρκειας: Σύμφωνα με στοιχεία της ΠΑΣΕΓΕΣ και του ΚΕΠΕ, η συνολική διατροφική επάρκεια κυμαινόταν γύρω στο 94-98%, όμως αυτό το νούμερο ήταν παραπλανητικό. Η υψηλή επάρκεια στα φρούτα (180%) και στο λάδι (160%) «κάλυπτε» το τεράστιο κενό σε κρέας και γαλακτοκομικά.
● Εισαγωγές: Η χώρα δαπανούσε περίπου 5-6 δισεκατομμύρια ευρώ ετησίως για εισαγωγές τροφίμων, κυρίως από τη Γαλλία, την Ολλανδία και τη Γερμανία.
● Κοινωνική διάσταση: Με βάση την έρευνα SILC της ΕΛΣΤΑΤ (2019), το 8% του πληθυσμού αντιμετώπιζε μέτρια ή σοβαρή ανεπάρκεια τροφής, κυρίως λόγω οικονομικής αδυναμίας και όχι έλλειψης προϊόντων στα ράφια.
● η κρίση ως επιταχυντής:
Από το 2019 έως το 2025, τρεις παράγοντες άλλαξαν τον χάρτη: η πανδημία, η ενεργειακή κρίση και οι καταστροφές (Daniel).
1. Η καταστροφή της Θεσσαλίας (2023)
Η κακοκαιρία Daniel αποτέλεσε το μεγαλύτερο πλήγμα στη διατροφική επάρκεια της σύγχρονης Ελλάδας.
Η Θεσσαλία παρήγε το 33% του σκληρού σιταριού, το 19% του εγχώριου γάλακτος και το 18,5% του βόειου κρέατος. Η καταστροφή χιλιάδων στρεμμάτων και ο πνιγμός εκατοντάδων χιλιάδων ζώων μείωσαν την εγχώρια προσφορά, οδηγώντας σε εκτόξευση των εισαγωγών για την κάλυψη του κενού.
2. Το παράδοξο των εξαγωγών και της ακρίβειας
Μετά το 2019, οι ελληνικές εξαγωγές τροφίμων απογειώθηκαν.
Σύμφωνα με το Greece in Figures (2024), η αξία των εξαγωγών αυξήθηκε κατά 73% (φτάνοντας τα 8,26 δισ. ευρώ). Ωστόσο, αυτό δεν μεταφράστηκε σε καλύτερη επάρκεια για τον Ελληνα καταναλωτή. Αντίθετα, ο πληθωρισμός τροφίμων (που άγγιξε το 15-20% το 2023) ανάγκασε τα νοικοκυριά να στραφούν σε φτηνότερα, εισαγόμενα και επεξεργασμένα προϊόντα.
3. Η εξάρτηση από τις ζωοτροφές
Η διατροφική επάρκεια στην Ελλάδα «σπάει» στην αλυσίδα των ζωοτροφών. Το ΚΕΠΕ (Greek Economic Outlook 2025) επισημαίνει ότι η Ελλάδα εισάγει ετησίως προϊόντα αξίας 4,5 δισεκατομμυρίων ευρώ (κρέας, γαλακτοκομικά, ζωοτροφές) που θα μπορούσε να παράγει η ίδια. Η εγκατάλειψη της καλλιέργειας κτηνοτροφικών φυτών στην ελληνική ύπαιθρο καθιστά την εγχώρια κτηνοτροφία πλήρως εξαρτημένη από τις διεθνείς τιμές σόγιας και καλαμποκιού.
4. Γενικά για τη διατροφική επάρκεια
Η διατροφική επάρκεια αποτελεί βασικό πυλώνα της κοινωνικής και οικονομικής ασφάλειας μιας χώρας. Αναφέρεται στην ικανότητα ενός κράτους να εξασφαλίζει επαρκή, ποιοτικά και οικονομικά προσιτά τρόφιμα για τον πληθυσμό του, είτε μέσω εγχώριας παραγωγής είτε μέσω σταθερών και αξιόπιστων εισαγωγών. Στην περίπτωση της Ελλάδας, το ζήτημα της διατροφικής επάρκειας έχει αποκτήσει ιδιαίτερη σημασία τα τελευταία χρόνια, λόγω των διεθνών κρίσεων, της κλιματικής αλλαγής και των δομικών προβλημάτων του αγροτικού τομέα.
Παραδοσιακά, η Ελλάδα διαθέτει ισχυρή παραγωγική βάση σε ορισμένα αγροτικά προϊόντα, όπως το ελαιόλαδο, τα φρούτα, τα λαχανικά, τα αμπελουργικά προϊόντα και ορισμένα δημητριακά. Σε αυτούς τους τομείς, η χώρα καλύπτει σε μεγάλο βαθμό τις εσωτερικές της ανάγκες και εμφανίζει συχνά εξαγωγική δυναμική. Ωστόσο, σε βασικές κατηγορίες τροφίμων, όπως το κρέας, τα γαλακτοκομικά, οι ζωοτροφές και ορισμένα δημητριακά, η Ελλάδα παραμένει σε σημαντικό βαθμό εξαρτημένη από εισαγωγές. Αυτό σημαίνει ότι η διατροφική της επάρκεια δεν βασίζεται αποκλειστικά στην εγχώρια παραγωγή, αλλά σε ένα ευάλωτο διεθνές εμπορικό σύστημα.
Ενας από τους σημαντικότερους κινδύνους για τη διατροφική επάρκεια είναι η εξάρτηση από το εξωτερικό. Η εισαγωγή μεγάλων ποσοτήτων σιτηρών, κρέατος και ζωοτροφών καθιστά τη χώρα ευάλωτη σε διεθνείς κρίσεις, όπως πολεμικές συγκρούσεις, εμπορικούς περιορισμούς ή αυξήσεις τιμών. Η κρίση στην Ουκρανία και η ενεργειακή κρίση μετά το 2022 ανέδειξαν με σαφήνεια αυτόν τον κίνδυνο, καθώς οι τιμές βασικών τροφίμων αυξήθηκαν απότομα και η ασφάλεια εφοδιασμού τέθηκε υπό αμφισβήτηση.
Ιδιαίτερα σημαντικός παράγοντας είναι και η κλιματική αλλαγή. Η Ελλάδα ανήκει στις περιοχές της Μεσογείου που πλήττονται έντονα από ξηρασίες, καύσωνες, πλημμύρες και ακραία καιρικά φαινόμενα. Οι καταστροφές καλλιεργειών, η μείωση των υδατικών πόρων και η αύξηση των ασθενειών των φυτών επηρεάζουν άμεσα τη γεωργική παραγωγή. Η συχνή εμφάνιση πυρκαγιών και πλημμυρών τα τελευταία χρόνια επιβαρύνει περαιτέρω την αγροτική οικονομία και μειώνει τη σταθερότητα της παραγωγής.
Παράλληλα, σοβαρό πρόβλημα αποτελεί η δημογραφική και κοινωνική αποδυνάμωση της υπαίθρου. Ο αγροτικός πληθυσμός γηράσκει, ενώ οι νέοι απομακρύνονται από τη γεωργία λόγω χαμηλών εισοδημάτων και αβεβαιότητας. Η μείωση του αριθμού των ενεργών παραγωγών οδηγεί σε εγκατάλειψη καλλιεργήσιμων εκτάσεων και απώλεια παραγωγικής δυναμικότητας. Μακροπρόθεσμα, αυτό υπονομεύει την ικανότητα της χώρας να στηρίξει τη διατροφική της αυτάρκεια.
Ακόμη ένας κίνδυνος σχετίζεται με το υψηλό κόστος παραγωγής. Τα καύσιμα, τα λιπάσματα, η ενέργεια και οι ζωοτροφές επιβαρύνουν σημαντικά τους Ελληνες αγρότες. Οταν το κόστος ξεπερνά το εισόδημα, πολλοί εγκαταλείπουν την παραγωγή ή περιορίζουν τις καλλιέργειές τους. Αυτό οδηγεί σε συρρίκνωση της εγχώριας προσφοράς τροφίμων και αυξημένη εξάρτηση από εισαγωγές.
Επιπλέον, η συγκέντρωση της εμπορίας τροφίμων σε μεγάλες αλυσίδες και μεσάζοντες περιορίζει το εισόδημα των παραγωγών και αυξάνει τις τιμές για τους καταναλωτές. Το φαινόμενο αυτό αποδυναμώνει την τοπική παραγωγή και μειώνει τη διατροφική ανθεκτικότητα της χώρας, δηλαδή την ικανότητά της να ανταποκρίνεται σε κρίσεις.
Τέλος, οι αλλαγές στην Κοινή Αγροτική Πολιτική και η έμφαση στην περιβαλλοντική προσαρμογή, αν και αναγκαίες, δημιουργούν μεταβατικές δυσκολίες. Οταν δεν συνοδεύονται από επαρκή χρηματοδότηση και τεχνική υποστήριξη, μπορεί να περιορίσουν την παραγωγή και να εντείνουν την ανασφάλεια των αγροτών.
Συμπερασματικά, η Ελλάδα διαθέτει σημαντικές δυνατότητες στον τομέα της αγροτικής παραγωγής, αλλά η διατροφική της επάρκεια παραμένει εύθραυστη. Η εξάρτηση από εισαγωγές, η κλιματική κρίση, η γήρανση του αγροτικού πληθυσμού και το αυξημένο κόστος παραγωγής συνιστούν βασικούς κινδύνους. Η ενίσχυση της εγχώριας παραγωγής, η στήριξη των νέων αγροτών, η επένδυση σε ανθεκτικές καλλιέργειες και η αναβάθμιση των τοπικών διατροφικών αλυσίδων αποτελούν κρίσιμες προϋποθέσεις για τη διασφάλιση της διατροφικής ασφάλειας της χώρας στο μέλλον.
Στις ΗΠΑ κατ' εξοχήν -λιγότερο σε χώρες της Ε.Ε. με προηγμένη και εκβιομηχανισμένη γεωργία- η «αγροτιά» όπως την ξέρουμε στην Ελλάδα (ο παππούς με το τρακτέρ στο χωριό) έχει σχεδόν εξαφανιστεί.
▪ Συγκέντρωση: Το 2% των εκμεταλλεύσεων παράγει το 50% της αξίας των προϊόντων.
▪ Καθετοποίηση: Συχνά ο αγρότης είναι «εργολάβος» μεγάλων εταιρειών (όπως η Tyson Foods ή η Cargill). Η εταιρεία τού δίνει τους σπόρους, τα φάρμακα και τις οδηγίες και εκείνος απλώς εκτελεί, έχοντας εγγυημένη απορρόφηση αλλά πολύ μικρό περιθώριο κέρδους.
▪ Η σύνδεση με την «Εσωτερική βοήθεια» (SNAP): Ενα τεράστιο μέρος του «Farm Bill» (περίπου το 80%) πηγαίνει στο πρόγραμμα SNAP (κουπόνια τροφίμων για τους απόρους).
Γιατί αφορά την αγροτιά; Γιατί τα κουπόνια αυτά εξαργυρώνονται σε αμερικανικά προϊόντα. Ετσι, το κράτος δημιουργεί μια τεχνητή ζήτηση για την εγχώρια παραγωγή, στηρίζοντας ταυτόχρονα την κοινωνική ειρήνη στις πόλεις και τις τιμές στο χωράφι.
Τρεις περιπτώσεις που ζουν «μόνο» από την αγορά
Υπάρχουν τρεις κατηγορίες παραγωγής που πλησιάζουν περισσότερο στο μοντέλο «ζω από την αγορά»:
1. Το «Μοντέλο της Νέας Ζηλανδίας» (η εξαίρεση)
Η Νέα Ζηλανδία είναι η μοναδική αναπτυγμένη χώρα που το 1984 κατήργησε σχεδόν όλες τις αγροτικές επιδοτήσεις μέσα σε μια νύχτα λόγω οικονομικής κρίσης.
• Το αποτέλεσμα: Επειτα από ένα αρχικό σοκ, οι αγρότες έγιναν εξαιρετικά ανταγωνιστικοί. Σήμερα, η Νέα Ζηλανδία είναι παγκόσμιος ηγέτης στα γαλακτοκομικά και το αρνί, παράγοντας προϊόντα που επιβιώνουν στις διεθνείς αγορές χωρίς κρατική στήριξη.
• Το τίμημα: Οι μικρές οικογενειακές φάρμες εξαφανίστηκαν και η παραγωγή πέρασε σε τεράστιες, βιομηχανοποιημένες μονάδες (agribusiness).
2. Οι «βιομηχανίες» κηπευτικών (Ολλανδία-Ισπανία)
Στην Ευρώπη, η Ολλανδία και η νότια Ισπανία (Αλμερία) λειτουργούν με όρους καθαρής αγοράς σε μεγάλο βαθμό.
• Ολλανδία: Η παραγωγή σε θερμοκήπια υψηλής τεχνολογίας βασίζεται στην αποδοτικότητα. Οι αγρότες εκεί λειτουργούν περισσότερο σαν «διευθυντές εργοστασίων». Αν η αγορά ζητάει ντοματίνια, παράγουν ντοματίνια - αν δεν συμφέρει, αλλάζουν την παραγωγή σε 24 ώρες.
• Γιατί «ζουν» από την αγορά; Γιατί ο όγκος παραγωγής και η τεχνολογία μειώνουν το κόστος τόσο πολύ, που η επιδότηση της ΚΑΠ αποτελεί μόνο ένα μικρό κλάσμα των εσόδων τους (συχνά κάτω από 5-10%).
3. Τα Προϊόντα «Luxury» και ΠΟΠ Υψηλής Αξίας
Υπάρχουν θύλακοι παραγωγής, ακόμα και στην Ελλάδα ή την Ιταλία, που ζουν από το brand τους και όχι από το «τσεκ».
Παραδείγματα: Το κρασί (ιδιαίτερα τα Grand Cru ή τα σαντορινιά ασύρτικα), η τρούφα, ορισμένα βιολογικά προϊόντα υψηλής ποιότητας.
Γιατί; Οταν ένα μπουκάλι κρασί πωλείται 50 ή 100 ευρώ στη Νέα Υόρκη, η επιδότηση των 20 ευρώ ανά στρέμμα που παίρνει ο αμπελουργός είναι αμελητέα. Αυτοί οι παραγωγοί ζουν 100% από την ποιότητα και το marketing.
