ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑ
ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗ ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΓΙΑ ΤΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ
ΑΡΘΡΟ 19 Καθένας έχει το δικαίωμα της ελευθερίας της γνώμης και της έκφρασης
Η ΕΛΑΣ επιβεβαιώνει το Documento για την αποκάλυψη βασανισμού γυναίκας ΑμΕΑ στο Α.Τ. Ομόνοιας!
Άρον-άρον έσπευσε το Αρχηγείο της ΕΛΑΣ να εκδώσει ανακοίνωση με την οποία επιβεβαιώνει την αποκάλυψη βίντεο που θα κάνει αύριο το Documento σχετικά με το βασανισμό και εξευτελισμό γυναίκας ΑμΕΑ από αστυνομικούς του "αμαρτωλού" Α.Τ. Ομονοίας.
Η ΕΛΑΣ συνέλαβε -όπως σημειώνεται στο δελτίο Τύπου- τους εμπλεκόμενους αστυνομικούς στις 20/10/2019 και μία εβδομάδα αργότερα το Αρχηγείο διέταξε ΕΔΕ η οποία ολοκληρώνεται και αναμένονται τα αποτελέσματά της. Όλα αυτά βέβαια έγιναν γνωστά μετά την δημοσιοποίηση του αποκαλυπτικού θέματος από το Documento.
Ιδού τι ανακοίνωσε η ΕΛΑΣ:
«Σχετικά με δημοσιεύματα στον Τύπο, που αφορούν σε περιστατικό στο Αστυνομικό Τμήμα Ομονοίας, την 20η Οκτωβρίου 2019, από το Αρχηγείο της Ελληνικής Αστυνομίας ανακοινώνονται τα ακόλουθα:
Το περιστατικό έλαβε χώρα πριν δύο μήνες, την 20η Οκτωβρίου. Από την ίδια ημέρα, το Αρχηγείο, μόλις έλαβε γνώση, κίνησε τις διαδικασίες διερεύνησης και ελέγχου. Οι εμπλεκόμενοι αστυνομικοί συνελήφθησαν. Η Υπηρεσία Εσωτερικών Υποθέσεων ολοκληρώνει τη διερεύνηση. Παράλληλα από το Αρχηγείο διετάχθη την 27η Οκτωβρίου και Ένορκη Διοικητική Εξέταση (Ε.Δ.Ε.), η οποία και αυτή ολοκληρώνεται και τα αποτελέσματά της θα ανακοινωθούν.»https://www.documentonews.gr/
Έντονη αμερικανική ανησυχία για τους Ρώσους ενόπλους της Wagner στην Λιβύη
Εντείνεται η ανησυχία για γενική κλιμάκωση στη Λιβύη. Οι ΗΠΑ πριν από λίγη ώρα ανακοίνωσαν ότι είναι ιδιαίτερα προβληματισμένες και ανήσυχες από τις εξελίξεις στη βορειοαφρικανική αυτή χώρα, αναφέροντας τους Ρώσους μισθοφόρους οι οποίοι υποστηρίζουν τον στρατηγό Χαλίφα Χάφταρ, ως τη μεγαλύτερη πηγή ανησυχίας.
Ο GNA έχει «κλείσει» τον εναέριο της Λιβύης από τα ανατολικά από εχθές δείγμα που όπως αναφέρεται είναι ότι επίκειται άφιξη τουρκικών δυνάμεων με μεταφορικά αεροσκάφη, την ώρα που το τελεσίγραφο του «Εθνικού Στρατού της Λιβύης» προς στις φιλοτουρκικές παραστρατιωτικές δυνάμεις της Μισράτα για να εγκαταλείψουν την Τρίπολη και τη Σύρτη λήγει αύριο τα μεσάνυχτα.
#Libya#LNA gave Misrata militia 72 hours to withdraw from #Tripoli and Sirte, confirming that the bombing of sites in Misrata would continue intensively, day and night.
"Είμαστε ιδιαίτερα προβληματισμένοι γύρω από την στρατιωτική κλιμάκωση. Βλέπουμε τους Ρώσους οι οποίοι εφαρμόζουν τεχνικές υβριδικού πολέμου να χρησιμοποιούν drones και αεροσκάφη. Αυτό δεν είναι καθόλου καλό", ανέφερε Αμερικανός αξιωματούχος που θέλησε να κρατήσει την ανωνυμία του για να συμπληρώσει:
«Με ένα διαρκώς αυξανόμενο αριθμό Ρώσων ενόπλων της εταιρείας Wagner στο έδαφος θεωρούμε ότι κάτι τέτοιο αλλάζει τα δεδομένα στην περιοχή και εντείνει την κλιμάκωση»,
Η τουρκική στρατιωτική επέμβαση στη Λιβύη πλησιάζει, καθώς σύμφωνα με πληροφορίες η Τρίπολη, ανακοίνωσε το «κλείσιμο» του εναέριου χώρου της για όλα τα αεροσκάφη που έρχονται από τα ανατολικά, δείγμα ότι ενδέχεται να ξεκινήσει η μεταφορά τουρκικών στρατευμάτων στη χώρα.
Άλλωστε σήμερα το τουρκικό κοινοβούλιο ενέκρινε τη συμφωνία Λιβύης και Τουρκίας στην οποία περιλαμβάνεται και η αποστολή τουρκικών δυνάμεων στη χώρα, κατόπιν αιτήματος της Τρίπολης.
Οι μάχες συνεχίζονται νοτιοδυτικά από το αεροδρόμιο της Τρίπολης με τις δυνάμεις του Χάφταρ να πλησιάζουν όλο και πιο πολύ στο κέντρο της λιβυκής πρωτεύουσας
Άγκυρα: Θα κάνουμε ότι είναι απαραίτητο αν μας το ζητήσει η Τρίπολη
Η Τουρκία είναι έτοιμη να λάβει τα απαραίτητα μέτρα, αν η αναγνωρισμένη από τον ΟΗΕ κυβέρνηση της Λιβύης το ζητήσει, δήλωσε σήμερα ο Τούρκος αντιπρόεδρος Φουάτ Οκτάι, αναφερόμενος στην ανάπτυξη Τούρκων στρατιωτών στη Λιβύη.
«Αν οι Λίβυοι αδελφοί μας υποβάλλουν ένα τέτοιο αίτημα, η Τουρκία είναι έτοιμη να πράξει ό,τι είναι αναγκαίο», είπε ο Οκτάι, σύμφωνα με το πρακτορείο Anadolu, σε ένα συνέδριο για το εμπόριο και τη συνεργασία στην Κωνσταντινούπολη.
Μετά την υπογραφή της συμφωνίας στρατιωτικής συνεργασίας μεταξύ Λιβύης και Τουρκίας, ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν δήλωσε ότι η Άγκυρα μπορεί να στείλει στρατό στην Τρίπολη, αν το ζητήσει η κυβέρνηση του Φάγιεζ αλ Σάρατζ.
Ο Οκτάι είπε ότι η χώρα του αντιμετωπίζει «πιέσεις και απόπειρες εκφοβισμού» από πολλά μέτωπα, συμπεριλαμβανομένης και της ΕΕ, λόγω των δραστηριοτήτων έρευνας υδρογονανθράκων στην Ανατολική Μεσόγειο.
Η Άγκυρα θα εξακολουθήσει να προστατεύει τα συμφέροντα της Τουρκίας και των Τουρκοκυπρίων στην Ανατολική Μεσόγειο, επανέλαβε, λέγοντας ότι «όλος ο κόσμος πρέπει να ξέρει ότι καμία δύναμη δεν μπορεί να μας εκφοβίσει από την επιδίωξη του δίκαιου σκοπού μας».
Ερντογάν: «Θα συνεχίσουμε τον αγώνα μας»
«Προσπαθούμε να υπερασπιστούμε τα συμφέροντά της χώρας μας, με κόστος να αντιμετωπίζουμε μεγάλο μέρος του κόσμου. Με τη Λιβύη υπογράψαμε μια συμφωνία.
Ένα κείμενο μνημονίου.
Μια συμφωνία για στρατιωτική συμφωνία ασφάλειας. Από την άλλη υπογράψαμε μια συμφωνία για τα δικαιώματά μας στις θάλασσες σχετικά με τις ακτές.
Στον αγώνα που δίνουμε, από άλλες χώρες δεν λαμβάνουμε σχεδόν καμία στήριξη. Όμως ο λαός μας αρκεί. Εμείς θα συνεχίσουμε τον αγώνα μας μαζί τους», δήλωσε το απόγευμα του Σαββάτου ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. PRO NEWS
Σε ετοιμότητα βρίσκονται οι ΕΔ για παν ενδεχόμενο. Οι
επόμενες ημέρες είναι ιδιαίτερα κρίσιμες, καθώς η Άγκυρα έχει απειλήσει
ότι θα στείλει ερευνητικό νοτίως της Κρήτης. Φυσικά αυτό θα συνοδεύεται
και από φρεγάτες και το ερώτημα είναι ποια θα είναι η στάση της Αθήνας.
Πάντως όπως αποκάλυψε ο Α/ΓΕΝ του LNA,
ο Χαφτάρ συνεργάζεται με την ελληνική πλευρά και υπάρχει εντολή εάν
κατευθυνθούν πολεμικά πλοία μεταξύ Κρήτης-Λιβύης να χτυπηθούν. «Κάθε πλοίο που θα έχει κατεύθυνση προς Μισράτα, ή Τρίπολη θα
εμποδιστεί. Δεν μας είναι δύσκολο ξέρετε να τα βυθίσουμε, αλλά υπάρχουν
και άλλοι τρόποι να τα σταματήσουμε. Εμείς όμως έχουμε στείλει το μήνυμα
στην Άγκυρα, ελπίζουμε να μην κάνουν το λάθος.»
Ταυτόχρονα η Αθήνα συντονίζει τις διπλωματικές της ενέργειες
και πριν λίγο υπήρχε επικοινωνία Νετανιάχου-Μητσοτάκη, όπου συζήτησαν
για την ευρύτερη κατάσταση ασφάλειας στην Ανατολική Μεσόγειο υπό το φως
των πρόσφατων εξελίξεων.
ΣΕ ΕΤΟΙΜΟΤΗΤΑ ΟΙ ΕΔ
Καμία αμφιβολία δεν έχουν οι Έλληνες Επιτελείς ότι η τουρκική
προκλητικότητα θα συνεχιστεί κατά τη διάρκεια των εορτών τόσο στον αέρα
όσο και στη θάλασσα. Και ήδη τόσο στις πολεμικές μοίρες και στα
αεροδρόμια επιφυλακής αλλά και στα πολεμικά πλοία που περιπολούν στο
Αιγαίο έχουν δοθεί ξεκάθαρες εντολές. «Δεν χαλαρώνουμε ούτε
δευτερόλεπτο» είναι το μήνυμα το οποίο έχει φτάσει από τον Έβρο έως και
το Καστελόριζο, αναφέρει το newpost.gr. Σε αυξημένη εγρήγορση και ο Ελληνικός Στόλος. Το Τουρκικό
πολεμικό ναυτικό άλλωστε δεν έχει σταματήσει ούτε μέρα να εκδίδει
παράτυπες Navtex για ασκήσεις ακόμα και με πραγματικά πυρά.
Η θαλάσσια περιοχή μεταξύ Ρόδου και Καστελόριζου βρίσκεται σταθερά
στο στόχαστρο ενώ ναυτικές οδηγίες εκδίδονται από τους γείτονες για
δέσμευση περιοχών ακόμα και στην ‘’καρδιά’’ του Αιγαίου. Η Κύπρος φυσικά παραμένει στις προτεραιότητες της Τουρκίας
αφού μέσα στην Κυπριακή ΑΟΖ βρίσκεται πλέον σχεδόν μόνιμα σημαντικός
αριθμός πλοίων του Τουρκικού πολεμικού ναυτικού. Είτε για να
‘’προστατεύουν’’ το πλωτό γεωτρύπανο ΥΑVUZ είτε για να συνοδεύουν το
ερευνητικό ΒARBAROS.
H Άγκυρα μάλιστα εξέδωσε και νέα Navtex με την οποία ενημερώνει ότι
το BARBAROS θα συνεχίσει τις έρευνες στην περιοχή. Δεσμεύουν μια
τεράστια θαλάσσια περιοχή Νοτιοανατολικά της Μεγαλονήσου από τις 22
Δεκεμβρίου έως και τις 31 Μαίου του 2020 η οποία περιλαμβάνει και
αδειοδοτημένα οικόπεδα από την Κυπριακή Δημοκρατία.
Πάντως με δεδομένη την ρητορική της Τουρκίας και τις δηλώσεις
αξιωματούχων ότι θα προχωρήσουν το επόμενο διάστημα σε ‘’εφαρμογή’’ της
συμφωνίας η Αθήνα βρίσκεται σε εγρήγορση και παρακολουθεί κάθε κίνηση
στην περιοχή. Τις τελευταίες ημέρες το Τουρκικό ναυτικό έχει προχωρήσει σε
μια σειρά από ασκήσεις νότια του Καστελόριζου και μάλιστα φρόντισε να
έχει και ισχυρή αεροπορική υποστήριξη τόσο από μαχητικά όσο και από
ιπτάμενα ραντάρ. Το Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό ούτως ή άλλως στο ακριτικό
σύμπλεγμα έχει πάντα παρουσία είτε εμφανή είτε όχι κάτι που γνωρίζουν
οι Τούρκοι.ΠΕΝΤΑΠΟΣΤΑΓΜΑ
Συναγερμός έχει σημάνει και στο Παρίσι λόγω των ενεργειών της
Τουρκίας, καθώς έντονη είναι η ανησυχία της γαλλικής ηγεσίας για ένα
θερμό επεισόδιο στο Αιγαίο και τη νοτιοανατολική Μεσόγειο εξαιτίας της
τουρκικής προκλητικότητας.
Αυτό το ενδεχόμενο ενισχύεται και από τις σημερινές εξελίξεις, καθώς το τουρκικό κοινοβούλιο επικύρωσε τη συμφωνία Τουρκίας – Λιβύης, το μεσημέρι.
Τι σημαίνει όμως η σημερινή ψηφοφορία; Με λίγα λόγια ανοίγει ο δρόμος
για την αποστολή τουρκικών στρατευμάτων στην Τρίπολη προς υποστήριξη
των δυνάμεων Sarraj.
Όπως μεταδίδει το Anadolu, το Μνημόνιο Κατανόησης επιδιώκει
«την παροχή βάσης για την ανάπτυξη των σχέσεων και της συνεργασίας
ανάμεσα στην Τουρκία και της διεθνώς αναγνωρισμένης κυβέρνησης εθνικής
ενότητας της Λιβύης». Προβλέπει δε, ενισχυμένη συνεργασία στην ανταλλαγή
προσωπικού, υλικών, εξοπλισμού, συμβουλευτικών υπηρεσιών και εμπειρίας
μεταξύ των δύο πλευρών.
Μεταξύ άλλων, η συμφωνία εξειδικεύει στην τουρκική υποστήριξη για την
εγκαθίδρυση μιας μονάδας άμεσης επέμβασης στην αστυνομία και το στρατό
στη Λιβύη, καθώς και ενισχυμένη συνεργασία στις πληροφορίες μυστικών
υπηρεσιών και στην αμυντική βιομηχανία.
Όλα αυτά ανησυχούν πλέον και τον Μακρόν που βλέπει να έρχεται θερμό επεισόδιο.
«Είναι ένα υπαρκτό ενδεχόμενο», όπως υποστηρίζουν ανώτατοι
αξιωματούχοι του γαλλικού υπουργείου Άμυνας, οι οποίοι τουλάχιστον ένα
εξάμηνο έχουν λάβει εντολή από το προεδρικό μέγαρο να παρακολουθούν
λεπτό προς λεπτό όλες τις εξελίξεις στην ευρύτερη περιοχή του Αιγαίου,
όπως γράφει η ανταποκρίτρια της Realnews στο Παρίσι, Μαρία Δεναξά. Παράλληλα έχει ζητηθεί να καταστρωθεί σχέδιο αντιμετώπισης
μίας ενδεχόμενης κρίσης εκ των οποίων το καταλληλότερο θα εφαρμοστεί
στην περίπτωση κατά την οποία υπάρξει επιδείνωση. Η Γαλλία, που κατά παράδοση είναι φίλα προσκείμενη στην
Ελλάδα, για την ώρα διατηρεί μία διπλωματική στάση. Ωστόσο αυτό
ενδέχεται να αλλάξει το προσεχές διάστημα, καθώς τα ζητήματα που έχουν
ανακύψει με τη συμφωνία Τουρκίας – Λιβύης και η κλιμάκωση των τουρκικών
προκλήσεων, τόσο στο Αιγαίο όσο και στην κυπριακή ΑΟΖ αγγίζουν ζωτικής
σημασίας γαλλικά συμφέροντα και αφορούν στην παραχώρηση μεταξύ άλλων
στην Total δικαιωμάτων έρευνας και εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων νότια
και νοτιοδυτικά της Κρήτης. pentapostagma.gr
Ο στόλος των Mirage 2000,
θα διαδραματίσει καθοριστικό ρόλο στην έκβαση ελληνικών αεροπορικών
επιχειρήσεων στην Κύπρο. Ο αριθμός των διαθέσιμων αεροπλάνων του τύπου
βέβαια (είτε είναι της έκδοσης –EG, είτε -5Mk.2) είναι πολύ μικρός για
ευρείας κλίμακας επιχειρήσεις, αλλά αυτό είναι ένα θέμα που έχουμε ήδη εξαντλήσει.
Αν υποθέσουμε ότι θα έχουμε διαθεσιμότητα 100% (πράγμα αδύνατο) και για
τις δύο εκδόσεις του Mirage 2000, το πρώτο που πρέπει να επισημάνουμε
είναι ότι τα -5Mk.2 θα κληθούν να προκαλέσουν «κορεσμό» της εχθρικής
αεράμυνας.
«Κορεσμός» εχθρικής αεράμυνας σημαίνει πολύ απλά ότι 15 μαχητικά
-5Mk.2 που εξαπολύουν ισάριθμους SCALP-EG, είναι 30 στόχοι προς
αναχαίτιση και ανάσχεση… Και μάλιστα οι δεύτεροι (SCALP) είναι πολύ
δύσκολο να στοχοποιηθούν και να προσβληθούν λόγω του μικρού μεγέθους
τους αρχικά και κατ’ επέκταση λόγω του εξαιρετικά μικρού
ηλεκτρομαγνητικού τους ίχνους (RCS-Radar Cross Section).
Δευτερευόντως ο SCALP-EG είναι δύσκολο να ανασχεθεί
και λόγω του ιδιαίτερου προφίλ πτήσης του. Terrain Masking σε ύψος
μικρότερο των 300 ποδών, χωρίς δυνατότητα παρεμβολής λόγω του εντελώς
αυτόνομου συστήματος καθοδήγησής του… Που είναι συνδυασμός αδρανειακού
συστήματος ναυτιλίας δακτυλίων λείζερ (IRS), δορυφορικού (GPS) και
ψηφιακής βάσης δεδομένων εδαφικής διαμόρφωσης (TERPROM-TERrain PROfile
Matching).
H αυτονομία του όπλου και η αδυναμία παρεμβολής του τέλος, ισχύουν
και για την κρίσιμη τελική φάση της ασφαλούς ταυτοποίησης και τελικής
καθοδήγησης. Μέσω του αισθητήρα IR που χρησιμοποιεί, παράλληλα με τη
φωτογραφική ταυτοποίηση του στόχου…
Στη συγκεκριμένη περίπτωση στόχοι των SCALP-EG θα είναι ασφαλώς οι σταθμοί ραντάρ του τουρκικού ΣΑΕ (συστήματος αεράμυνας) και τα δύο μεγάλα αεροδρόμια που βρίσκονται απέναντι από την Κύπρο.
Του Ικονίου και των Αδάνων (Ιντσιρλίκ). Αυτή η ενέργεια φυσικά θα γίνει
λίγο πριν το πρώτο κύμα των ελληνικών F-16 κρούσης φτάσει στις ακτές
της Κύπρου… Και βέβαια χωρίς καν να χρειαστεί να πλησιάσουν τους στόχους
τους. Στα -5Mk.2 αναφερόμαστε…
Επιπρόσθετα, μπορούν παράλληλα να λειτουργήσουν ως πλατφόρμες Η/Π, μέσω παρεμβολών από το σύστημα ICMS 2000Mk.3,
αλλά και ως μαχητικά εναέριας κάλυψης μέσων-μεγάλων αποστάσεων (BVR),
εκμεταλλευόμενα τις δυνατότητες των MICA που θα μεταφέρουν και φυσικά
την πολύ μεγάλη ακτίνα αποκάλυψης και εγκλωβισμού ιπτάμενων στόχων του
ραντάρ RDY-2.
Όλοι αυτοί οι λόγοι απαντούν στο ΓΙΑΤΙ το σύνολο των Mirage 2000EG
έπρεπε να αναβαθμιστεί σε -5Mk.2. Στο ΓΙΑΤΙ ενώ υπήρχε η δυνατότητα να
αγοραστούν άλλα 10-15 τουλάχιστον καινούρια αεροπλάνα της έκδοσης αυτής
και να συγκροτηθούν τρεις πλήρεις Μοίρες πολλαπλών ρόλων και στρατηγικού χαρακτήρα,
εμείς κάναμε το μεγάλο λάθος να μην ασκήσουμε καν το δικαίωμα
προαίρεσης (option) για τις τρεις πρόσθετες μονάδες που περιλαμβάνονταν
στη σύμβαση του Αυγούστου του 2000… Απαντούν τέλος στο ΓΙΑΤΙ ενώ τα μαχητικά αυτά εντάχθηκαν σε
υπηρεσία το Νοέμβριο του 2007, ήταν εγκληματική παράλειψη η μη υπογραφή
σύμβασης FOS (Follow On Support) για ανταλλακτικά και υποστήριξη…
Ξανά στο επιχειρησιακό κομμάτι… Το καύσιμο που φέρουν εσωτερικά τα
-5Mk.2 σε σχέση με τα παλαιότερα –EG είναι ακριβώς το ίδιο. 3.976 λίτρα.
Εξωτερικά όμως, τα αεροπλάνα της νεότερης έκδοσης μπορούν να μεταφέρουν
περισσότερο. Το ίδιο ισχύει και για τα διθέσια. Η εσωτερική
χωρητικότητα των οποίων είναι ελαφρά μικρότερη (3.904 λίτρα).
Τα Mirage 2000EG/BG μπορούν να φέρουν εξωτερικά μία κεντρική
(centerline) δεξαμενή τύπου RPL-522 χωρητικότητας 1300 λίτρων (343 US
GAL) και κάτω από την πτέρυγα δύο δεξαμενές τύπου RPL-501/502,
χωρητικότητας 1700 λίτρων (449 US GAL) έκαστη. Και οι δύο αυτοί τύποι
εξωτερικών δεξαμενών καυσίμου, είναι πιστοποιημένοι για πλεύση με
υπερηχητικές ταχύτητες.
Στα μονοθέσια και διθέσια -5Mk.2, έχουν πιστοποιηθεί οι χωρητικότητας
2000 λίτρων (529 US GAL) εξωτερικές δεξαμενές τύπου RPL 541/542,
γεγονός που αυξάνει ακόμα περισσότερο την αυτονομία του αεροπλάνου σε
σχέση με την παλαιότερη έκδοση, αλλά και με το F-16 αλλά… To Mirage 2000
σε οποιαδήποτε έκδοσή του, δεν «φορά» CFT…. Και κάτι τελευταίο… Tα παλαιότερα –EG που θα κληθούν να
πλήξουν μονάδες του τουρκικού στόλου με τους αερομεταφερόμενους ΑΜ-39
Exocet γύρω από την Κύπρο, δεν θα φορούν πτερυγικές εξωτερικές δεξαμενές
καυσίμου. Θα έχουν φορτωμένους AM-39 στη θέση τους (αυτούς που θα
βυθίσουν το Γιαβούζ).
Επομένως τόσο τα -5Mk.2, όσο και τα –EG θα χρειαστεί να ανεφοδιαστούν
στον αέρα προκειμένου να εξασφαλιστεί επαρκής χρόνος παραμονής τους
(Loiter time) πάνω από την περιοχή των επιχειρήσεων. Άρα είναι αναγκαία η
αξιοποίηση ιπτάμενων τάνκερ. Δηλαδή η προμήθεια ατρακτιδίων με hose για τη μετατροπή πέντε τουλάχιστον C-130H, σε ιπτάμενα τάνκερ.
H Πολεμική Αεροπορία που πρόσφατα γιόρτασε, συμμετέχοντας παράλληλα με επιτυχία στην ισραηλινή πολυεθνική άσκηση αεροπορικών δυνάμεων Blue Flag,
έχει στη διάθεσή της το κατάλληλο έμψυχο και άψυχο υλικό για να
προστατέψει αποτελεσματικά τον Ελληνισμό όχι μόνο στην Κύπρο αλλά και
στα Βαλκάνια…
Δεν περιγράφουμε σενάρια επιστημονικής φαντασίας. Αυτό που χρειάζεται είναι συνέχεια και συνέπεια. Εδώ και δέκα χρόνια η ελληνική Πολιτεία έχει αφήσει την Πολεμική Αεροπορία στην τύχη της. Χωρίς κανένα σχεδιασμό για το παρόν και το μέλλον, χωρίς υποστήριξη και χωρίς καμία επένδυση. Αυτά που χρειάζεται να γίνουν
είναι πραγματικά πολύ λίγα –σε κόστος κυρίως- σε σχέση με αυτά που
έγιναν κατά τη δεκαετία 1998-2008. Το να αποδώσουμε την ικανότητα σε μικρό αριθμό C-130H να λειτουργούν και ως ιπτάμενα τάνκερ (μέσω της προμήθειας μικρού αριθμού ατρακτιδίων!), το να αποκτήσουμε μία πρόσθετη Μοίρα μεταχειρισμένων Mirage 2000 και να τους αποδώσουμε επίσης την ικανότητα να φέρουν Exocet και το να εκσυγχρονίσουμε τα 70 F-16C/D Block 30 και Block 50,
είναι τα βασικά και είναι πραγματικά «σταγόνα στον ωκεανό» μπροστά στα
κονδύλια που δαπανήθηκαν και την προσπάθεια που καταβλήθηκε τα τελευταία
20 χρόνια. Με όσα «παρατράγουδα» είχε η όλη διαδικασία…
Πολύ τον αγαπήσαμε
ξαφνικά εδώ στην Ελλαδάρα τον νέο χαλίφη... συγγνώμη, Χαλίφα Χάφταρ
ήθελα να πω, της ξαφνικά τόσο κοντινής και λατρεμένης μας Λιβύης. Οχτώ
χρόνια καίγεται ο τόπος, όπως άλλωστε και η Συρία -κι εμείς δεν βγάζαμε
κιχ, μην μας κάνουνε ντα τα αφεντικά μας. Αλλωστε, οι μεγαλοκαρχαρίες
μας, ως συνήθως, κονομάνε από τη διαρκή τραγωδία, όπως κάνουν πάντα
-σπάζοντας ποικιλοτρόπως το ούτως ή άλλως διάτρητο εμπάργκο του ΟΗΕ και
παρέχοντας διάφορες λαθραίες «υπηρεσίες» και στους δύο αντιμαχόμενους
του νέου, Δεύτερου Λιβυκού Εμφυλίου. Αλλά χρειάστηκε να πέσει η τζίφρα
τής «διεθνώς αναγνωρισμένης», πλην πολιτικοστρατιωτικά ανύπαρκτης
κυβέρνησης της Τρίπολης στα δύο «μνημόνια» με την Τουρκία, για να
ξυπνήσει η πατροπαράδοτη ελληνική αλληλεγγύη και να αγκαλιάσουμε όλοι
μαζί τον εθνικό μας πολέμαρχο από τη Βεγγάζη.
Τι
κι αν τα χέρια του είναι καταματωμένα, τι κι αν όλα τα στοιχεία
δείχνουν ότι ο «στρατάρχης» -πέρα από πράκτορας ξένων δυνάμεων, που
αποδεδειγμένα δεν δίνουν δεκάρα για τον λιβυκό λαό- είναι ένας
συστηματικός εγκληματίας πολέμου, και μάλιστα χειρότερος από τον
δικτάτορα που ετοιμάζεται να αντικαταστήσει, τον άγρια δολοφονημένο
Μουαμάρ Καντάφι; Εμείς αυτόν τον τύραννο στηρίζουμε, στο όνομα της...
δημοκρατίας και του αναφαίρετου δικαιώματος των άμοιρων Λιβύων να
προσφέρουν το πετρέλαιό τους στις δικές μας ενεργειακές εταιρείες, κι
όχι σε αυτές των... ανελεύθερων ανταγωνιστών! Αλλωστε, δεν είναι ο μόνος
δικτάτωρ που αγαπήσαμε –δείτε πόσο γλυκό είναι το φλερτ μας με τον
Αιγύπτιο πραξικοπηματία - χασάπη - «πρόεδρο» αλ-Σισι, με τον Νετανιάχου,
με τους Σαουδάραβες και τους Εμιρατιανούς. Τι συνδέει τους παραπάνω;
Μα, φυσικά, είναι όλοι τους ένθερμοι υποστηρικτές του Χάφταρ!
Μια ματιά
στο όντως μυθιστορηματικό βιογραφικό τού εν λόγω... «συμμάχου μας»
αρκεί, πιστεύω, για να καταδείξει τα πραγματικά αίτια της λιβυκής
τραγωδίας, που δεν είναι άλλα από τη συνεχή προσπάθεια των ξένων
αποικιοκρατικών δυνάμεων –με πρώτες φυσικά τις ΗΠΑ και «κολαούζους» τη
Βρετανία, τη Γαλλία και την Ιταλία, που σαν ξεπεσμένοι αριστοκράτες
ακόμα ονειρεύονται τα παλιά αυτοκρατορικά τους μεγαλεία– να υφαρπάξουν
και να ελέγξουν την πετρελαϊκή παραγωγή της χώρας. Ο Χάφταρ, βλέπετε,
όπως και ο ίδιος ο Καντάφι άλλωστε, υπήρξε ένας στρατιωτικός καριέρας,
που επηρεάστηκε από το παράδειγμα της Αιγύπτου και του Νάσερ (άλλωστε
είναι μισός Αιγύπτιος, αφού η μητέρα του είναι από το Μισίρι) και
συμμετείχε ενεργά στο κίνημα που έριξε τον ελεγχόμενο από τους Εγγλέζους
βασιλιά Ιντρίς, το 1969, ενώ υπήρξε μέλος του «Επαναστατικού
Συμβουλίου» -της αρχικής χούντας.
Χάρη στις αδιαμφισβήτητες
στρατιωτικές του ικανότητες, εξελίχθηκε γρήγορα σε «δεξί χέρι» του νέου
δικτάτορα, που μάλιστα τον έστειλε να πολεμήσει ως επικεφαλής του
λιβυκού αποσπάσματος στο πλευρό των Αιγυπτίων στο Σινά, στον πόλεμο του
Γιομ Κιπούρ, το 1973. Και στη συνέχεια, καθώς η κόντρα με τους Δυτικούς
πρώην δερβέναγες –που φυσικά δεν είδαν με καλό μάτι την εθνικοποίηση των
λιβυκών πετρελαίων και την έξωση των εταιρειών τους από τον Καντάφι–
κλιμακωνόταν, τον έστειλε για τρία ολόκληρα χρόνια στη στρατιωτική
ακαδημία τής τότε ΕΣΣΔ, για ανώτερες σπουδές πολέμου.
Η
δεκαετία του '80 τον βρίσκει πανίσχυρο επιτελάρχη του Καντάφι και
αρχιστράτηγο στον «βρόμικο πόλεμο» με το Τσαντ, όπου μεταξύ άλλων
βομβάρδισε χωριά από αέρος με απαγορευμένα χημικά αέρια και εμπρηστικές
βόμβες φωσφόρου: όμως τα συγκεκριμένα εγκλήματα, όπως και οι... υψηλές
σοβιετικές περγαμηνές του δεν τον έσωσαν, αφού το 1987 έπεσε σε ενέδρα
και πιάστηκε αιχμάλωτος μαζί με 700 άνδρες του –εκθέτοντας ανεπανόρθωτα
τον Καντάφι, που είχε ήδη υπογράψει συμφωνία για τον δήθεν... τερματισμό
του πολέμου. Οι σχέσεις των δύο πρώην συντρόφων είχαν διαρραγεί
οριστικά, με τον Χάφταρ να αλλάζει στρατόπεδο και να ανεβαίνει στο
«άρμα» των ΗΠΑ, με σκοπό από τότε να γίνει αυτό που είναι σήμερα –ο
επόμενος Καντάφι...
Η «προδοσία»
του Χάφταρ επισημοποιήθηκε λίγους μήνες αργότερα, όταν μαζί με 300
περίπου άντρες του επέλεξε να μην επιστρέψει στην πατρίδα του για να
δικαστεί και αντ’ αυτού μετεγκαταστάθηκαν κατόπιν ενεργειών της CIA
πρώτα στο Ζαΐρ και κατόπιν στην Κένυα, όπου ίδρυσε το «Εθνικό Μέτωπο για
τη Σωτηρία της Λιβύης» (NFSL), ένα καθαρά αμερικανοκίνητο όχημα για τη
βίαιη ανατροπή του Καντάφι. Και, όταν η Κένυα τους έδιωξε το 1990, υπό
τη διπλωματική και εμπορική πίεση της Τρίπολης, μετακόμισαν ομαδικά στη
μαμά Αμερική, με τον Χάφταρ να εγκαθίσταται στο... Λάνγκλεϊ της
Βιρτζίνια, δηλαδή στην έδρα των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών, και να
παίρνει την αμερικανική υπηκοότητα. Εζησε εκεί, ουσιαστικά, σαν
«δικτάτωρ εν αναμονή», μέχρι το 2007, με μοναδικό «διάλειμμα» στην
αποστρατεία του μια αποτυχημένη εξέγερση στα βουνά της ανατολικής
Λιβύης, το 1996, στην οποία συμμετείχε προσωπικά και λίγο έλειψε να
συλληφθεί. Το 1996, είχε καταδικαστεί ερήμην σε θάνατο από στρατοδικείο
της Τρίπολης για εσχάτη προδοσία.
Το 2011,
όμως, η υπομονή του δικαιώθηκε, αφού η αρχικά αυθόρμητη εξέγερση στη
Λιβύη, στο πλαίσιο της «Αραβικής Ανοιξης», γρήγορα εξελίχθηκε σε πεδίο
μάχης των μεγάλων δυνάμεων. Ηδη τον Μάρτη του 2011, ο Χάφταρ
«διορίζεται» από τους χειριστές του αρχιστράτηγος του λιβυκού στρατού,
παρά την αντίθεση του Εθνικού Μεταβατικού Συμβουλίου: ο βασικός του
«αντίζηλος» για την ηγεσία, ο Αμπντούλ Φάταχ Γιούνις, δολοφονήθηκε πολύ
βολικά, εκείνο το τρομερό καλοκαίρι. Και όταν, το 2014, το εκλεγμένο
Εθνικό Κογκρέσο, που κυριαρχούσε σε μεγάλο μέρος της χώρας με τη στήριξη
ισλαμικών πολιτοφυλακών, αρνήθηκε να παραιτηθεί, ο Χάφταρ ανακοίνωσε με
το έτσι θέλω τη διάλυσή του, εξαπέλυσε εναντίον του τον δικό του
στρατό, εκθρονίζοντας στην πορεία εκλεγμένα τοπικά και δημοτικά
συμβούλια και προχωρώντας σε μαζικές εκτελέσεις αιχμαλώτων, με χειρότερη
περίπτωση τη «σφαγή της Ντέρνα» και τις εκκαθαρίσεις εκατοντάδων
ισλαμιστών στη Βεγγάζη. Ο τότε πρωθυπουργός Αλι Ζιντάν, που όπως και ο
σημερινός διάδοχός του Σαράζ, ήταν ετερόφωτος και δεν διέθετε πραγματική
εξουσία, τον κατηγόρησε ευθέως για πραξικόπημα.
Οι νέες εκλογές
που υποσχέθηκε για την αντικατάσταση του Κογκρέσου, φυσικά, δεν έγιναν
ποτέ. Αντί γι’ αυτό, χρησιμοποίησε τον ιδιωτικό, ουσιαστικά, στρατό του
και τον βαρύ οπλισμό που ήδη είχαν αρχίσει να του δίνουν οι Αιγύπτιοι,
οι Εμιρατιανοί και άλλοι «σπόνσορες», για να εξοντώσει τους αντιπάλους
του, τους οποίους χαρακτηρίζει συλλήβδην «ισλαμιστές τρομοκράτες»,
προκειμένου να εμφανίζεται ως «κοσμικός ηγέτης» και αντι-εξτρεμιστής και
να διατηρεί την εύνοια των Δυτικών –κι ας συνεργάζεται κι ο ίδιος μια
χαρά με τους φανατικούς σαλαφιστές αντάρτες της ανατολικής Λιβύης, που
αποτελούν σημαντικό κομμάτι του στρατού του. Από την αρχή του έτους, τα
αεροσκάφη του (που στην πραγματικότητα είναι από την Αίγυπτο και τα
Εμιράτα) βομβαρδίζουν την Τρίπολη, σκοτώνοντας κυρίως αμάχους, αλλά και
εκατοντάδες Αφρικανούς πρόσφυγες, που ουσιαστικά κρατούνται αιχμάλωτοι
στα διάφορα στρατόπεδα συγκέντρωσης που έχουν στηθεί μέσα και γύρω από
τη λιβυκή πρωτεύουσα, ενώ ετοιμάζει την τελική του προέλαση στην
πολιορκημένη πόλη και τα περίχωρά της, που φυσικά θα οδηγήσει σε νέο
λουτρό αίματος. Κι όμως, όλοι οι... ευαίσθητοι Αμερικανοί και Ευρωπαίοι
πολιτικοί και αναλυτές, και οι Ελληνες παρατρεχάμενοι τους, κάνουν
«τουμπεκί ψιλοκομμένο»!
