
ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗ ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΓΙΑ ΤΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΑΡΘΡΟ 19 Καθένας έχει το δικαίωμα της ελευθερίας της γνώμης και της έκφρασης




Εμπνευσμένος από τις προσφορές της «κυριακάτικης δημοκρατίας» με τα λάβαρα που ευλογήθηκαν και εμψύχωσαν τους αγωνιστές του έθνους, ο Εμποροβιομηχανικός Σύλλογος της Ιεράς Πόλης του Μεσολογγίου ανάρτησε τις σημαίες της Επανάστασης κατά μήκος της οδού Λόρδου Βύρωνος.
Όπως εξηγεί στη «δημοκρατία» ο πρόεδρος του συλλόγου Βασίλης Σπυρόπουλος, η επιλογή της εφημερίδας να παρουσιάσει επί σειρά εβδομάδων τη συλλογή με τις σημαίες της Επανάστασης αποτέλεσε μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για τους εμπόρους της περιοχής ώστε να αποτίσουν φόρο τιμής στους αγωνιστές του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα, με αφορμή τις εκδηλώσεις εορτασμού για την Έξοδο του Μεσολογγίου που θα πραγματοποιηθούν σήμερα και αύριο.
«Οι σημαίες έχουν τοποθετηθεί εδώ και τέσσερις μέρες, στο πλαίσιο του στολισμού για τις γιορτές της Εξόδου που θα γίνουν τις επόμενες μέρες. Για εμάς τους Μεσολογγίτες το μεγάλο γεγονός θα είναι η συμπλήρωση των 200 χρόνων από την Έξοδο του Μεσολογγίου, το 2026. Οι σημαίες αυτές, λοιπόν, τα επόμενα πέντε χρόνια θα τοποθετούνται στον συγκεκριμένο δρόμο επί τουλάχιστον δέκα μέρες κάθε έτους, όσο δηλαδή διαρκούν οι εκδηλώσεις για τον εορτασμό της Εξόδου», διευκρινίζει ο κ. Σπυρόπουλος.
Στη συλλογή των σημαιών περιλαμβάνονται λάβαρα με ιδιαίτερη σημειολογική και ιστορική αξία, όπως αυτό του Κολοκοτρώνη, των Σπετσών, της Μάνης, της Ύδρας, των Ψαρών, του Υψηλάντη, της Φιλικής Εταιρείας.Αξίζει να σημειωθεί ότι η Έξοδος του Μεσολογγίου αποτέλεσε σημείο καμπής του επαναστατικού αγώνα, καθώς ευαισθητοποίησε έτι περαιτέρω τη χριστιανική Δύση απέναντι στις φρικαλεότητες των Οθωμανών, οι οποίοι μάταια επιχείρησαν να σβήσουν τη φλόγα της ελευθερίας με τη βία.

Η αναγνώριση της γενοκτονίας των Αρμενίων από τις ΗΠΑ, που κυριαρχεί στην επικαιρότητα τις τελευταίες ημέρες και ερμηνεύεται με πολιτικούς όρους και συσχετισμούς για ευνόητους λόγους, είναι συγχρόνως και ένα μείζον πολιτισμικό ζήτημα άρρηκτα συνδεδεμένο με την εξέλιξη του Ευρωπαϊκού πολιτισμού.
Διαβάστε επίσης: Ο πρώτος που τόλμησε: Ο Μπάιντεν αναγνώρισε τη Γενοκτονία των Αρμενίων
Ο ευρωπαϊκός πολιτισμός στην μακραίωνη ιστορία του έχει στιγματισθεί από πολέμους και βιαιότητες, όπως ο εκατονταετής πόλεμος (1337-1453), ο τριακονταετής πόλεμος (1618-1648), αλλά και δύο παγκόσμιους πολέμους στον προηγούμενο αιώνα που προκάλεσαν ανείπωτες καταστροφές και αιματοχυσίες.
Ακραίοι εθνικισμοί και θρησκευτικοί παροξυσμοί μεταξύ αυτοκρατοριών, βασιλείων και εθνών σε συνδυασμό με οικονομικές και πολιτικές σκοπιμότητες, κατακρεούργησαν δεκάδες εκατομμύρια ανθρώπινων ζωών στιγματίζοντας εσαεί την ιστορία του ευρωπαϊκού πολιτισμού.
Δεν είναι άλλωστε απορίας άξιον το γεγονός ότι μόλις το 1951 τέθηκε σε ισχύ η Σύμβαση του ΟΗΕ για την πρόληψη και καταστολή του εγκλήματος της γενοκτονίας, στο προοίμιο της οποίας μάλιστα αναφέρεται χαρακτηριστικά ότι τα συμβαλλόμενα μέρη αναγνωρίζουν ότι σε όλες τις εποχές της ιστορίας, η ανθρωπότητα υπέστη σημαντικές απώλειες εκ της γενοκτονίας και ως εκ τούτου πρέπει να απαλλαγεί από τη μισητή αυτή μάστιγα.
Παρ’ ότι λοιπόν από τα μέσα του προηγούμενου αιώνα η διεθνής κοινότητα έχει υιοθετήσει ένα ευρέως αποδεκτό νομικό πλαίσιο σχετικά με το αποτρόπαιο έγκλημα της γενοκτονίας, η Τουρκία η οποία αποδεδειγμένα από επιστημονικά τεκμηριωμένες ιστορικές μελέτες βαρύνεται με τρεις γενοκτονίες (Ελλήνων, Αρμενίων και Ασσυρίων), που διαπράχθηκαν κατά το χρονικό διάστημα 1914-1923 από το Οθωμανικό Χαλιφάτο, αρνείται κατηγορηματικά να προβεί στην αναγνώριση τους.
Αντιθέτως, λαμπρά παραδείγματα νομικού πολιτισμού στον ευρωπαϊκό χώρο αποτελούν η Ολλανδία, η Σουηδία και η Αυστρία οι οποίες προέβησαν στην ενιαία αναγνώριση και των τριών γενοκτονιών, ενώ ειδικά η γενοκτονία των Αρμενίων έχει μέχρι σήμερα αναγνωριστεί από τριάντα και πλέον χώρες σε ολόκληρο τον κόσμο.
Η γενοκτονία, πέραν των νομικών και πολιτικών προεκτάσεων της, δεν παύει να αποτελεί και ένα βαθύτατο και διαχρονικό πολιτισμικό τραύμα για το λαό που την υπέστη.
Πρόκειται για ένα τραύμα το οποίο μεταφέρεται από γενιά σε γενιά και επουλώνεται μόνον με την έμπρακτη αναγνώριση της γενοκτονίας, δικαιώνοντας έτσι την ιστορική μνήμη των θυμάτων και θεμελιώνοντας θετικές μελλοντικές προοπτικές για την ειρήνη, την πρόοδο και την συνύπαρξη των λαών, με σεβασμό στη διαφορετικότητα τους.
Η αναγνώριση μιας γενοκτονίας δεν υπονοεί σε καμία απολύτως περίπτωση την διαιώνιση των αιτιών της που συνίστανται στο μίσος, στον εθνικιστικό φανατισμό, στην πολιτική και θρησκευτική μισαλλοδοξία, αλλά στην αποκατάσταση της ιστορικής αλήθειας και μέσω αυτής στην αποφυγή των ίδιων λαθών, ώστε να μην επαναληφθούν οι ίδιες αποτρόπαιες καταστροφές στις ανθρώπινες κοινωνίες, γεγονός που δυστυχώς έχει επανειλημμένα επιβεβαιωθεί στο ρου της παγκόσμιας ιστορίας.
Αντιθέτως, η άρνηση της αναγνώρισης της, η συγκάλυψη ή η εκκωφαντική σιωπή για τα αποτρόπαια και ειδεχθή εγκλήματα ενός λαού σε βάρος ενός άλλου, προσβάλλουν κατάφωρα το αίσθημα της δικαιοσύνης και της διεθνούς έννομης τάξης, ενώ συγχρόνως προϊδεάζουν αρνητικά για το μέλλον της ανθρωπότητας.
Διότι το συστατικό στοιχείο της διεθνούς έννομης τάξης είναι η δικαιοσύνη την οποία όταν ο άνθρωπος δεν αναγνωρίζει και δεν υπηρετεί, όπως αναφέρει ο Αριστοτέλης στα Πολιτικά, μεταμορφώνεται στο πιο ανόσιο, άγριο και καταστρεπτικό ον.-
*Ο κ. Ευάγγελος Στεργιούλης είναι Διδάκτωρ Κοινωνιολογίας του Παντείου Πανεπιστημίου και ε.α. Υποστράτηγος της Ελληνικής Αστυνομίας.
Μαρία Δεδούση - CNN Greece
Ανανεώθηκε:


1874. Γεννιέται ο Ιταλός φυσικός Γουλιέλμο Μαρκόνι, εφευρέτης του ραδιοφώνου.

1942, Λονδίνο. Η πριγκίπισσα Ελισάβετ, με στολή Οδηγού, προσέρχεται μαζί με περίπου 200.000 άλλα 20χρονα κορίτσια προκειμένου να βοηθήσει την πολιτική άμυνα της Βρετανίας.

1945, Γερμανία. Αμερικανοί στρατιώτες της Πρώτης Στρατιάς, στα αριστερά, δίνουν τα χέρια σε Σοβιετικούς στραιώτες που φτάνουν στη γέφυρα του Τονγκάου στον ποταμό Έλβα.

1945, Μπούχενβαλντ. Οι περισσότεροι από τους κρατούμενους στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Μπούχενβαλντ στη Γερμανία είναι Πολωνοί και Ρώσοι Εβραίοι, σε τέτοια άθλια κατάσταση που δεν μπορούν ούτε να σηκωθούν όρθιοι όταν τα συμμαχικά στρατεύματα μπαίνουν το κολαστήριο.

1965, Μπέργκεν Μπέλσεν. Περίπου 5.000 πρώην κρατούσμενοι συγεκντρώνονται στο πρώην στρατόπεδο συγκέντρωσης του Μπέργκεν Μπέλσεν, σε ανάμνηση της ημέρας που τα συμμαχικά στρατεύματα τους απελευθέρωσαν.

1967, Λονδίνο. Ο Ρίτσαρντ Μπάρτον και η Ελίζαμπεθ Τέιλορ με τα βραβεία που κέρδισαν ως καλύτερος Βρετανός άντρας και γυναίκα ηθοποιός αντίστοιχα, στα 20α ετήσια Βρετανικά Βραβεία Κινηματογράφου.

1982, Χερσόνησος του Σινά. Τα συντρίμια ήταν κάποτε η πόλη Γιαμίτ, η οποία κατεδαφίστηκε από τους Ισραηλονούς λίγο πριν την αποχώρησή τους.

1992, Καμπούλ. Μια ομάδα βαριά οπλισμένων μουζαχεντίν σε ένα μπλόκο στην Καμπούλ. Πίσω τους βρίσκεται μια αφίσα του Αγιατολάχ Χομεϊνί.

1993, Τούζλα. Ένας Γάλλος πιλότος κρατάει ένα αγόρι που έχει μόλις φέρει στην Τούζλα από την πολιορκημένη πόλη της Σρεμπρένιτσα. Η Βρετανία ανακοίνωσε ότι τα αεροσκάφη της θα χτυπήσουν τους Σέρβους εάν εκείνοι επιτεθούν στις δυνάμεις του ΟΗΕ.

1994. Πεθαίνει ο Γεώργιος Γεννηματάς, βουλευτής και υπουργός, από τα ιδρυτικά στελέχη του ΠΑΣΟΚ.
ΚΌΣΜΟΣ / Τετάρτη 14 Ιανουαρίου 2026, 22:29:52 / Τελευταία Ενημέρωση: 22:56 / Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ δήλωσε σ...