42 χρόνια πόλεμος και το δράμα συνεχίζεται: Η απελπισία που πνίγει τους πολίτες του Αφγανιστάν για τις μαύρες μέρες που ήρθαν πολύ γρηγορότερα απ’ όσο αναμενόταν συνοψίζεται στις εικόνες από το αεροδρόμιο της Καμπούλ, όπου οι άνθρωποι προσπαθούσαν να γαντζωθούν στα στρατιωτικά αεροπλάνα που απογειώνονταν, μήπως και πετάξουν προς μια ελεύθερη γη... ● Λαϊκή οργή κατά του προέδρου Ασράφ Γάνι που διέφυγε με «ελαφρά πηδηματάκια» αλλά... βαρύτατο πορτοφόλι.
Η χτεσινή μέρα στην Καμπούλ ήταν ένα 24ωρο χάους και πανικού- ιδίως στο αεροδρόμιο της πόλης, όπου δεκάδες χιλιάδες απελπισμένοι άνθρωποι προσπαθούσαν με κάθε τρόπο να επιβιβαστούν στα λιγοστά στρατιωτικά αεροπλάνα που εγκατέλειπαν τη χώρα, καθώς όλες οι εμπορικές πτήσεις ματαιώθηκαν.
Σχεδόν 6.000 Αμερικανοί στρατιωτικοί έχουν στήσει «περίμετρο ασφαλείας» γύρω από το αεροδρόμιο, σε συνεννόηση -όπως αποδείχτηκε- με τους Ταλιμπάν, ώστε να μπορέσουν οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους να απομακρύνουν τους διπλωμάτες και τους πολίτες τους. Αμερικανοί στρατιώτες, που έχουν αναπτυχθεί στο αεροδρόμιο, πυροβόλησαν μάλιστα στον αέρα για να απωθήσουν τους ανθρώπους που έτρεχαν αλλόφρονες πάνω στον διάδρομο αποπροσγειώσεων και προσπαθούσαν να γαντζωθούν στους τροχούς των μεταγωγικών αεροπλάνων! Πολλοί άνθρωποι έχουν ήδη χάσει τη ζωή τους, είτε από πυρά είτε ποδοπατημένοι από τον όχλο. «Εχω τρομοκρατηθεί. Πυροβόλησαν στον αέρα. Είδα ένα νεαρό κορίτσι να συνθλίβεται και να πεθαίνει» είπε έντρομος ένας αυτόπτης μάρτυρας.
Πέραν του αεροδρομίου, οι περισσότεροι δρόμοι της Καμπούλ παρέμειναν έρημοι, με τους κατακτητές να περιπολούν, ενώ και τα περισσότερα αφγανικά μέσα ενημέρωσης έχουν σιγήσει ή μεταδίδουν μόνο επαναλήψεις και φυσικά αποφεύγουν οποιαδήποτε εκπομπή με γυναίκες παρουσιάστριες ή μουσική, που θα μπορούσαν να εξοργίσουν τους υπερσυντηρητικούς Ταλιμπάν.
Αρκετοί κάτοικοι της πόλης καίνε κλαίγοντας τα βιβλία τους και τα μουσικά τους όργανα, θεωρώντας ως δεδομένο ότι θα απαγορευτούν από τους ισλαμιστές. Και την ίδια στιγμή στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης η οργή των χρηστών περισσεύει κατά του Ασραφ Γάνι, του προέδρου που διέφυγε από την Καμπούλ χθες, αφού πρώτα, σύμφωνα με πληροφορίες της ρωσικής πρεσβείας, «ξάφρισε» δεκάδες εκατομμύρια δολάρια σε μετρητά από τα κυβερνητικά ταμεία. Η πρεσβεία ανακοίνωσε πως ο ρίψασπις Αφγανός πρόεδρος διέφυγε από τη χώρα με τέσσερα αυτοκίνητα και ένα ελικόπτερο γεμάτο μετρητά, ενώ αναγκάστηκε επίσης να αφήσει μερικά χρήματα στην πίστα του αεροδρομίου γιατί... δεν χωρούσαν όλα!
Ενώ εκτυλίσσονται αυτές οι σκηνές, οι μεγάλοι νικητές του πολέμου κατέλαβαν το εγκαταλειμμένο προεδρικό μέγαρο στην Καμπούλ και δήλώνουν περιχαρείς πως ο πόλεμος τελείωσε, αφού «δεν υπάρχουν πληροφορίες για συγκρούσεις» στη χώρα. «Σήμερα είναι μια σπουδαία ημέρα για τον αφγανικό λαό και τους μουτζαχεντίν. Είδαν τις προσπάθειές τους και τις θυσίες τους επί 20 χρόνια να καρποφορούν» δήλωσε στο Al Jazeera TV ο εκπρόσωπος του πολιτικού γραφείου των Ταλιμπάν, Μοχάμαντ Ναΐμ. Ο Ναΐμ δήλωσε πως η μορφή του νέου καθεστώτος στο Αφγανιστάν θα αποσαφηνιστεί σύντομα, ενώ πρόσθεσε πως οι Ταλιμπάν «δεν θέλουν να ζήσουν σε απομόνωση» και απηύθυνε έκκληση για ειρηνικές διεθνείς σχέσεις.
Ενας άλλος ηγέτης των Ταλιμπάν είπε ανωνύμως στο Reuters πως οι αντάρτες θα περιμένουν μέχρι οι ξένες δυνάμεις να αποχωρήσουν πριν δημιουργήσουν μια νέα δομή διακυβέρνησης. Και πως ώς τότε οι μαχητές Ταλιμπάν έχουν διαταχθεί να «επιτρέψουν στους Αφγανούς να επαναλάβουν τις καθημερινές δραστηριότητες και να μην κάνουν οτιδήποτε θα μπορούσε να τρομάξει τους αμάχους»…
Σε άλλο βίντεο που αναρτήθηκε στο διαδίκτυο εμφανίστηκε ο μουλάς Αμπντούλ Γάνι Μπαραντάρ, συνιδρυτής των Ταλιμπάν, ο οποίος εξήρε τη νίκη του κινήματος και πρόσθεσε πως «είναι ώρα να δείξουμε ότι μπορούμε να υπηρετήσουμε το έθνος μας και να εγγυηθούμε την ασφάλεια και την άνεση στη ζωή» των Αφγανών. Και αξίζει να σημειωθεί πως ο εν λόγω μουλάς είχε αποφυλακιστεί προ τριετίας με πρωτοβουλία των ΗΠΑ, ώστε να συμμετάσχει στον περίφημο «διάλογο της Ντόχα» εκπροσωπώντας τους Ταλιμπάν...
«Ο πόλεμος τελείωσε»
Πολλοί συγκρίνουν ήδη την ξαφνική πτώση της Καμπούλ με εκείνη της Σαϊγκόν: όμως οι Ταλιμπάν δεν είναι Βιετκόνγκ ούτε σε αριθμούς, ούτε σε οργάνωση και πειθαρχία. Πολύ μεγαλύτερες είναι οι ομοιότητές τους με τον ISIS, τους ολιγάριθμους φανατικούς ισλαμιστές του Ιράκ που μέσα σε λίγες μέρες κατέκτησαν σχεδόν αμαχητί τεράστιες εκτάσεις το 2014. Ο ιρακινός στρατός, ο οποίος επί 11 χρόνια εκπαιδευόταν και εξοπλιζόταν από τις ΗΠΑ, εξανεμίστηκε τότε μέσα σε τρεις μέρες μπροστά στην επέλαση του «Ισλαμικού κράτους».
Στο Αφγανιστάν οι ίδιοι Αμερικανοί εκπαιδευτές ξόδεψαν είκοσι χρόνια και πάνω από 88 δισ. δολάρια για να στήσουν τον αφγανικό κυβερνητικό στρατό, που υποτίθεται πως αριθμούσε 300.000 άτομα αλλά κατέρρευσε μέσα σε μία εβδομάδα ενώπιον των Ταλιμπάν.
Η ευκολία και η ταχύτητα με την οποία οι Ταλιμπάν κατέλαβαν τη μία επαρχιακή πρωτεύουσα μετά την άλλη δεν οφείλεται βέβαια στη συντριπτική υπεροπλία τους, αλλά στην παντελή απουσία κάθε αντίστασης. Στις περισσότερες περιπτώσεις προηγήθηκαν παρασκηνιακές συμφωνίες, που επέτρεπαν την ασφαλή αποχώρηση των υπερασπιστών με αντάλλαγμα την παράδοση του σύγχρονου, αμερικανικής κατασκευής, εξοπλισμού τους - σκηνικό που επαναλήφθηκε ακόμη και σε παραδοσιακά εχθρικές για τους Ταλιμπάν πόλεις όπως η Χεράτ και το Μαζάρ-ι-Σαρίφ.
Το φιάσκο είναι φυσικά τεράστιο όχι μόνο για τον αμερικανικό στρατό και το ΝΑΤΟ, αλλά πρωτίστως για τις υπηρεσίες πληροφοριών των ΗΠΑ που διαβεβαίωναν πως οι Ταλιμπάν ήθελαν ακόμη μερικούς μήνες για να πάρουν την Καμπούλ. Κι έτσι χιλιάδες ντόπιοι συνεργάτες των νατοϊκών δυνάμεων και της διεφθαρμένης ώς το κόκαλο κυβέρνησης Γάνι εγκαταλείπονται ουσιαστικά στην τύχη τους.
Ομως όσο γρήγορη κι αν ήταν η προέλαση των Ταλιμπάν, κανείς δυτικός αξιωματούχος δεν δικαιούται να παριστάνει τον έκπληκτο, αφού η ήττα των ανύπαρκτων -όπως αποδείχτηκε- κυβερνητικών δυνάμεων ήταν προδιαγεγραμμένη και η επικράτηση των ισλαμιστών απολύτως βέβαιη. Πίσω από τα κροκοδείλια δάκρυα και τις κορόνες των ξένων πολιτικών κρύβεται ο αιφνιδιασμός τους, αφού πίστευαν ότι είχαν ακόμη μερικές εβδομάδες μπροστά τους για την εκκένωση πριν από την τελική πτώση. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο Βρετανός πρωθυπουργός Μπόρις Τζόνσον και ο υπουργός των Εξωτερικών, Ντόμινικ Ράαμπ, που έφυγαν αμφότεροι το Σάββατο για διακοπές και αναγκάστηκαν χτες να επιστρέψουν άρον άρον στο Λονδίνο! Οσο για τον ΟΗΕ, που έχει ακόμη περισσότερους από 300 ξένους και 3.000 ντόπιους συνεργάτες στη χώρα, κάλεσε σε έκτακτη συνεδρίαση του Συμβουλίου Ασφαλείας τα ξημερώματα της Τρίτης, σχεδόν 48 ώρες μετά την κατάρρευση της κυβέρνησης Γάνι.
Οπως και να 'χει, ο πόλεμος τελείωσε. Κι αν το δει κανείς συνολικά, η χώρα δεν βρίσκεται σε πόλεμο εδώ και είκοσι, αλλά εδώ και 42 ολόκληρα χρόνια - από τη μέρα που εισέβαλαν οι Σοβιετικοί το 1979! Στον πόλεμο αυτόν, στον οποίο ηττήθηκαν κατά κράτος και αποχώρησαν ταπεινωμένες από το πεδίο δύο κραταιές αυτοκρατορίες, αυτοί που αναδείχτηκαν τελικά νικητές και κυρίαρχοι είναι ένας άτακτος στρατός μερικών δεκάδων χιλιάδων φανατικών με τουρμπάνια, γένια και σανδάλια, βγαλμένοι κατευθείαν από τον Μεσαίωνα…
