Μια βραδιά στην αγορά Το σημερινό newsletter γράφει ο Θανάσης Καραμπάτσος Δευτέρα, 13 Ιουλίου 2026

 

Το σημερινό newsletter γράφει ο Θανάσης Καραμπάτσος Δευτέρα, 13 Ιουλίου 2026

Μια βραδιά στην αγορά

Τι σκέφτεται η (μικρο)«μεσαία» τάξη Φίλες και φίλοι, καλημέρα Όλα πλέον ζυγίζονται με τον ορίζοντα της κάλπης. Στην επαρχία έχουν αγριέψει. Η πόλωση είναι μεγάλη και τοξική. Όλοι γνωρίζονται. Οι διαφοροποιήσεις μεγάλες και η κατάσταση πολύ ρευστή.  Ο ΟΠΕΚΕΠΕ τούς έχει πληγώσει. Ακόμη και νεοδημοκράτες ψηφοφόροι αντιδρούν. Φτάνει διαθλασμένο το μήνυμα: «Ξέρεις πόσα έχουν φάει και εμείς τίποτα;» ή «Οι μεγάλοι τρώνε και σε μας δεν περισσεύει τίποτα». Έπιασαν κουβέντα για έναν μεγαλοσχήμονα τοπικό παράγοντα που έχει χτίσει δύο βιλάρες σε μια καταπληκτική, ανεπανάληπτη θέα ειδικά το ηλιοβασίλεμα. Μου λένε ότι αγόραζε χωράφια για λογαριασμό μεγαλοξενοδόχου για ένα κομμάτι ψωμί τα περισσότερα. Φυσικά έχει πλάτες, συνεχίζουν. «Άνοιξε δρόμο εκεί που δεν υπήρχε, καθώς έχτισε σε ρουμάνια, δεν πρέπει να υπήρχε ιδιοκτησία» εξηγούν αλλά δεν είναι και σίγουροι για τα ιδιοκτησιακά. «Σίγουρα έβαλε και του πέρασαν υδροδότηση από διπλανό χωριό, μερικά χιλιόμετρα μακριά, διότι έχει χτίσει ψηλά σε πλαγιά και το νερό από την πόλη στα πόδια του δεν φτάνει εκεί» συνεχίζουν. «Στο δικό μας το χωριό, στην ορεινή Θεσσαλία, πήγαμε όλοι οι κάτοικοι με τα όπλα και διώξαμε τους μεγαλοεργολάβους που ήρθαν να μας αρπάξουν το νερό με νομικίστικα κόλπα και να φτιάξουν μικροϋδροηλεκτρικό» συνεχίζει την κουβέντα ένας άλλος. Στην απορία πώς προσπάθησαν να το πάρουν, εξηγούν ότι βρήκαν ένα πρόσωπο με κάποια ανύπαρκτη ουσιαστικά αλλά εκλεγμένος σε τοπική εξουσία και τον έπεισαν. Τον τρόπο πειθούς τον έβαλαν σε πολύ σκοτεινά πλαίσια. Ένας μαγαζάτορας άρχισε τον πόνο του. «Έρχονται εδώ, στα χωριά των 50-150 κατοίκων που έχουν απομείνει, και κάνουν ελέγχους από την εφορία. Φυσικά όλο και κάτι βρίσκουν. Πώς να τα έχεις όλα στην εντέλεια εξυπηρετώντας μια χούφτα ανθρώπους που αδυνατούν να μετακινηθούν στην πόλη και μένουν στον τόπο τους; Μια ώρα, μισή μέρα να καθυστερήσεις να είσαι τυπικός, σε έβαλαν μέσα. Τι να κρύψω με τόσο λίγο τζίρο; Ήρθαν σε ένα κεφαλοχώρι πιο μακριά κι έγραψαν έναν. Τον έκλεισαν. Κυριολεκτικά, δεν θα ξανανοίξει. Κι εγώ σκέφτομαι να το κλείσω. Μόνο το καλοκαίρι υπάρχει κίνηση για να κρατηθούμε τον χειμώνα. Τώρα που έχουν γίνει δύσκολα, πάω και δουλεύω φύλακας για ένα δίμηνο, έχω και τα χωράφια του πατέρα, αλλά δεν δίνουν και τίποτα σε εισόδημα. Τι να κάνω; Να τα κλείσω και να φύγω;» Συμπληρώνει ένας νεαρός που έχει μπιτσόμπαρο: «Φέτος ξήλωσα τις ξαπλώστρες από την παραλία. Τις είχα φθηνά, 3 ευρώ, ενώ εδώ πιο δίπλα που αντιγράφουν τη Μύκονο τις χρεώνουν 30 ευρώ. Γιατί να ανεβάσω την τιμή; Θα σταματήσουν να έρχονται οι έλληνες, αν και δουλεύω πάρα πολύ με τουρίστες. Το πρόβλημά μου ήταν ότι είχα ελάχιστες για την έκταση της παραλίας και στην ουσία μου ζητούσαν να διαθέτω 22 άτομα προσωπικό για να τις δουλέψω. Εδώ δεν έβγαινα με τα δέκα που είχα πέρσι. Τις ξήλωσα κι ησύχασα. Πλέον προσφέρω μόνο τη σάλα για όποιον περάσει για καφέ και δουλεύω μόνο με φαγητό και κοκτέιλ. Μείωσα και το προσωπικό στα έξι, από τα οποία τα τέσσερα είναι οικογένειά μου. Δεν έχασε η τοπική κοινωνία εργατικά χέρια;» Τα μέτρα που παίρνουν είναι κομμένα και ραμμένα για τις μεγάλες επιχειρήσεις, πετάγεται ένας ιδιοκτήτης ταβέρνας. «Αν θέλεις να μπεις σε ένα πρόγραμμα και να πάρεις ανέργους, σε κόβουν. Μου το έχουν κάνει δυο-τρεις φορές». «Ίσως δεν το κάνεις σωστά» λέει ένας συνδαιτυμόνας που γνωρίζει. Όλα ψηφιακά γίνονται πλέον και η επαρχία δεν είναι εξοικειωμένη και στρέφονται επί πληρωμή σε γραφεία – ενώ δεν βγαίνουν οικονομικά.  «Ήμουν χρόνια στο δημόσιο και όσοι έχουν μείνει δεν θέλουν να το έχουν σαν εργαλείο για να βελτιώσει τη ζωή μας αλλά σαν λάφυρο» εμφανίζεται ένας συνταξιούχος δημόσιος υπάλληλος. «Ξέρεις πού έχουν πάει τα εκατομμύρια από τη ΔΥΠΑ; Για ψάξ’ το» επεμβαίνει ένας συνταξιούχος ελεγκτής του οργανισμού σε έξαλλη κατάσταση. «Δεν δίνουν και τα επιδόματα που δικαιούται ο κόσμος. Εσκεμμένα δεν διευκολύνουν» παρενέβη ένας τρίτος. Παραδίπλα μια βρετανική οικογένεια απολαμβάνει την ελληνική επαρχία. «Να σας πω πού μένουν;» μας λέει ένας ντόπιος και συνέχισε: «Αν έχεις 400 χιλιάρικα παίρνεις τη βίλα, με πισίνα μάλιστα. Την πουλάνε». Τρεις οι βίλες σε ένα μικρό χωριό, χωρίς θάλασσα στον ορίζοντα, μόνο καλλιέργειες. Τι βρίσκουν εδώ; «Αυτοί έχουν τις πισίνες κι εμείς τον Αύγουστο δεν έχουμε νερό. Πέρσι στο διπλανό χωριό, στα 3 χιλιόμετρα, δεν είχαν σταγόνα τέλη Ιουλίου μέχρι τέλη Αυγούστου» μας λένε. Η οικονομία των ακινήτων. Αγοραπωλησία και ανακαίνιση. Δίνει δουλειές μέχρι ενός σημείου. Μετά το ακίνητο περνά από χέρι σε χέρι. Κι αυτό ονομάζεται ανάπτυξη από την κυβέρνηση Μητσοτάκη. Ένας ελληνοαμερικανός μπαίνει στη συζήτησή μας. Μιλάμε για ακρίβεια και τουρισμό. Η κατάσταση είναι ίδια στις ΗΠΑ όπως και στην Ελλάδα – σε γενικές γραμμές και σε σχετικές αναλογίες. «Αυτό που λένε μεσαία τάξη δεν υπάρχει. Τα ενοίκια είναι στον θεό. Εν μέσω πανδημίας μεγάλες εταιρείες αγόραζαν ακίνητα και κράτησαν πολύ ψηλά τις τιμές του ενοικιοστασίου. Έχουν μείνει τα χρέπια στην αγορά που χρειάζονται κάμποσα λεφτά για ανακαίνιση. Τώρα που δεν υπάρχουν πια χρήματα, σε ένα σπίτι 70 τ.μ. πάνε να μείνουν όχι ένα αλλά δύο ζευγάρια. Κι αυτό για να μοιράσουν το κόστος» μας εξηγεί.  Όλοι αυτοί πηγαίνουν διακοπές; Ο ελληνοαμερικανός μάς εξήγησε ότι «κοιτάνε το πορτοφόλι τους, όπως καταλαβαίνετε με αυτές τις συνθήκες στις ΗΠΑ. Τα ελληνικά πρακτορεία συντεταγμένα τους κατευθύνουν σε φθηνότερους προορισμούς, κυρίως στην ηπειρωτική Ελλάδα, στα βόρεια ή στο Ιόνιο αν επιθυμούν νησιά. Μια παρέα φίλων πήγε σε γνωστό νησί των Κυκλάδων (σ.σ. όχι στα κοσμικότερα, μας ανέφερε ποιο είναι) και στην παραλία τούς ζήτησαν 80 ευρώ για ξαπλώστρα». Κούνησαν το κεφάλι τους οι άλλοι που μας είπαν ότι και στην περιοχή τους διατίθενται ξαπλώστρες σχεδόν στη μισή τιμή σε μια θάλασσα που πριν από 40 χρόνια δεν πήγαινες αν δεν ήσουν ντόπιος, ήταν δίπλα σε λιμνοθάλασσα, γεμάτη κουνούπια. «Υπάρχει και συνέχεια» διέκοψε ο ελληνοαμερικανός: «Πήγαν στην Αττική, σε πολύ γνωστό αρχαιολογικό χώρο και ένα ξενοδοχείο εκεί τούς χρέωσε 30 ευρώ την ξαπλώστρα». Προφανώς και πήγαν αφού ήταν φθηνότερα, είπε κάποιος, για να απαντήσει ο ελληνοαμερικανός: «Προφανώς και όχι. Σας είπα, κοιτάζουν το πορτοφόλι τους. Πάνε και Ισπανία, Πορτογαλία…». Μύρισε εκλογές Όλα δείχνουν εκλογές. Οι υποσχέσεις πέφτουν σωρό. Φιλοδωρήματα, όπως γράψαμε και την περασμένη Δευτέρα, που μπορούν να αφαιρεθούν σε μια «έκτακτη ανάγκη» χρεοκοπίας. Τέτοια είναι και η κατάργηση της προσωπικής διαφοράς στις συντάξεις και ένα κατοστάρικο πάνω στο επίδομα που δίνουν για δήθεν 13ο μισθό. Τον 13ο και 14ο μισθό όμως δεν θα τους δούμε ποτέ. Αυτό θα ήταν σημαντικό βήμα. Μέσα σε κλίμα άγριας ακρίβειας, η κυβέρνηση μιλάει για λεφτόδεντρα και κλείνει με τα διυλιστήρια συμφωνία μείωσης της τιμής των καυσίμων κατά 10 λεπτά. Τρομερό επίτευγμα, με τις τιμές να έχουν ανεβεί μετά τη νέα κλιμάκωση στον Περσικό. Με 10 λεπτά δεν σωζόμαστε, ειδικά αν μετά το τέλος του καλοκαιριού που θα λήξει η συμφωνία, οι τιμές θα εκτοξευτούν πάλι.  Αντίθετα, λεφτόδεντρα υπάρχουν για τους εργολάβους. Το δημόσιο όλως τυχαίως, ενώ έχει τη δυνατότητα να ελέγχει τα πάντα μέσω ψηφιοποιημένων εφαρμογών όπως μας πιπιλίζει το μυαλό η κυβέρνηση, καθυστερεί σε αδειοδοτήσεις ή απαλλοτριώσεις ή σε υποδομές από οργανισμούς κοινής ωφέλειας. Έρχονται οι μεγαλοεργολάβοι και πηγαίνουν στα δικαστήρια για να αποζημιωθούν επειδή δεν θα μπορούν να παραδώσουν έγκαιρα το έργο. Έτσι παίρνουν ζεστά εκατομμύρια καθώς το δημόσιο φαίνεται να αδρανεί. Αυτό συνέβη προ ημερών στην υπό κατασκευή Πυλία οδό (80 εκατ. ευρώ), πριν από μερικούς μήνες στον ΒΟΑΚ (124,5 εκατ. ευρώ) και στο μετρό Θεσσαλονίκης παλαιότερα (600 εκατ. ευρώ) ενώ τώρα στην επέκταση για την Καλαμαριά υπάρχει κίνδυνος να δοθούν άλλα 100 εκατ. αποζημιώσεις. Προσθέστε στα λεφτόδεντρα τα δισεκατομμύρια που κάνουν πάρτι στα εξοπλιστικά. Πρωτοπορούμε στους κόλπους του ΝΑΤΟ. Άβε, Τραμπ, οι χρεοκοπημένοι σε χαιρετούν. Βία  Όργιο τρομολαγνείας με την τραγική υπόθεση Marfin, στη δίκη για την τραγωδία καταδικάστηκαν οι υπεύθυνοι της τράπεζας για ελλιπή μέτρα. Σαν αυτά που είχαν πάρει στη Βιολάντα ή στον Ασπρόπυργο… Ξαναζέσταναν την υπόθεση με τα γνωστά αμφισβητήσιμα στοιχεία από ένα στικάκι που τώρα διοχετεύτηκαν με ανώνυμο mail. Εισφέρονται στοιχεία με τεχνητή νοημοσύνη. Τα μοντέλα που βλέπουμε προσφέρουν απαντήσεις τις επιθυμίες όποιου τη χρησιμοποιεί. Ελπίζουμε να είναι τα τελευταία μοντέλα. Στα γκαζάκια στη Θεσσαλονίκη συνέλαβαν τρία άτομα. Εγείρονται αμφιβολίες, αλλά ας περιμένουμε το διαβιβαστικό της αστυνομίας και την ανάκριση. Έχουμε γκώσει από εκδικητικές ταυτοποιήσεις τύπου Ρωμανού και αποτύπωμα σακούλας χρόνια μετά… Κι ο πρωθυπουργός να μιλάει για δικαίωση. Έρχονται οι εκλογές μέσα σε κλίμα βολικό για την κυβερνώσα παράταξη. Κάποιοι έγραψαν συνθήματα έξω από το σπίτι της υφυπουργού Βολουδάκη. Η αναπληρώτρια καθηγήτρια Εγκληματολογίας στο Πανεπιστήμιο Paris Sud Νατάσας Τσουκαλά ανήρτησε μεταξύ άλλων: «1. Κανένα αναρχικό χέρι δεν θα έβαζε τελεία ανάμεσα στα αρχικά του ακρωνύμιου της Νέας Δημοκρατίας. ΝΔ θα έγραφε, όχι “Ν.Δ” ή “Ν.Δ.”. Κανένα αναρχικό χέρι δεν θα έγραφε σε τοίχο επεξηγηματικά σεντόνια του τύπου “για την υπόθεση με τα γκαζάκια στην Θεσσαλονίκη”. Λευτεριά στα αναρχικά συντρόφια της Θεσσαλονίκης ή κάτι τέτοιο θα έγραφε. Κανένα αναρχικό χέρι δεν θα έβαζε τελικό ν σε άρθρο όταν η επόμενη λέξη αρχίζει από Θ ή από Ν. Στη Θεσσαλονίκη θα έγραφε, όχι “στην Θεσσαλονίκη”. Στη ΝΔ θα έγραφε, όχι “στην Ν.Δ.”». Κι αυτά απασχολούσαν την επικαιρότητα όταν μάθαμε ότι 21 σφαίρες έπεσαν από τους αστυνομικούς εναντίον του 20χρονου στο Άργος. Τις ακούσαμε στο βίντεο. Βρέθηκαν 13 κάλυκες και η μοιραία σφαίρα καρφώθηκε στην πίσω πλευρά του κεφαλιού του. Ο νεαρός κατέληξε. Έζησε μια στριμωγμένη ζωή όντας στο φάσμα του αυτισμού. Οι αστυνομικοί τον πέτυχαν πισώπλατα. Δείχνει δόλο. Άδειασαν τα πιστόλια τους σε έναν άοπλο. Αυτό δεν δείχνει δόλο; Κι όμως εφευρέθηκε (δεν έχουμε στοιχεία αν συνέβη αλλά όλα τα συστημικά μέσα «ενημέρωσης» μιλούν για εμβολισμό από πλευράς του νεαρού οδηγού) επιθετική ενέργεια του νεαρού… Τον αποκάλεσαν «Τουρκάλα» (Ρομά) και δεν είναι νομίζετε ότι είναι στοιχείο (ρατσιστικού) δόλου; Ο λαλίστατος σε βίαιες επιθέσεις πρωθυπουργός έμεινε σιωπηλός με τα «επιτεύγματα» των πραιτωριανών του. Προφανώς δεν καταδικάζεται από αυτόν η βία από οπουδήποτε κι αν προέρχεται, όπως ζητάει συνεχώς από την Αριστερά.  Εκλογές… Θα γίνουν 27 Σεπτεμβρίου όπως ψιθυρίζεται; Μετά δεν έρχεται η «γαλάζια πατρίδα» στην Τουρκία; Ο πρωθυπουργικός ανιψιός όμως δεν θα πάει να καταθέσει στη Βουλή για την περίοδο που ήταν στη γραμματεία του πρωθυπουργού και γίνονταν όργια με τις υποκλοπές. Αυτόν απέπεμψε ο θείος του, αυτός όμως θα τηρήσει το δικαίωμα της σιωπής, σαν άλλο ένα μέλος της φαμίλιας Μητσοτάκη. Προέχει το οικογενειακό συμφέρον. Εκλογές έρχονται και ο πρώην υπουργός Γαβρόγλου και ανώτατο στέλεχος της ΕΛΑΣ του Τσίπρα και του ινστιτούτου του έδωσε μετεκλογικό σύνθημα. Έτσι όπως πάει θα ψηφίσει αντάμα με τους μητσοτακικούς την αναθεώρηση του άρθρου 16. Έριξε λευκή πετσέτα και αποδέχτηκε τα ιδιωτικά πανεπιστήμια, ούτε καν τον φερετζέ των μη κερδοσκοπικών. Τα θεωρεί πραγματικότητα ο υπουργός που άνοιξε την κερκόπορτα με τα επαγγελματικά δικαιώματα στα κολέγια για να θεσμοθετηθεί ο αντισυνταγματικός νόμος. Αν υπάρχει αυτή η λογική στην παιδεία, δεν βλέπω να αλλάζει ο μητσοτακισμός παρά μόνο ο Μητσοτάκης ως στόχος. Κρίμα. Στην ΑΟΖ του Νετανιάχου Εκλογές στις 27 Σεπτεμβρίου θα έχει κατά πάσα πιθανότητα το Ισραήλ. Ο Νετανιάχου κυνηγά έναν εχθρό στο πρόσωπο του Ερντογάν για να ανανεώσει το δόγμα της δήθεν ευαλωτότητας του ισραηλινού κράτους. Από την εδώ και 30 χρόνια απειλή των πυρηνικών του Ιράν περνά σε άλλο επίπεδο. Σε αυτό το πλάνο δυστυχώς είμαστε μέσα. Οι παλινωδίες με τα F-35 μάς έφεραν μόνους με το Ισραήλ να αντιδρούμε. Χαμένοι από χέρι ήμασταν με την ενδοτική πολιτική του δεκανέα Μητσοτάκη στον αμερικανικό παράγοντα, είτε με Μπάιντεν είτε με Τραμπ. Μια λεπτομέρεια: Κανένας αμερικανός ανώτατος αξιωματούχος δεν θεώρησε ως σημείο ισορροπίας να περάσει από την Αθήνα πριν ή μετά την επίσκεψη Τραμπ στην Άγκυρα για τη σύνοδο του NATO. Τυχαίο; Όλα αυτά τώρα που στις ΗΠΑ ο Νετανιάχου φθείρεται διαρκώς. Σύμφωνα με το Associated Press – Norc Center for Public Affairs Research ο δήμαρχος της Νέας Υόρκης Ζοχράν Μαμντάνι είναι πιο δημοφιλής (44%) μεταξύ των αμερικανών εβραίων από τον Νετανιάχου (32%). Το 59% των αμερικανών εβραίων έχουν αρνητική εικόνα για τον ισραηλινό πρωθυπουργό μετά τη σύγκρουση στη Μέση Ανατολή. Τωρα η Μέση Ανατολή ξαναπαίρνει φωτιά. Τα στενά του Ορμούζ ξανάκλεισαν και το κεφάλαιο παγκόσμια οικονομία δεν έχει εναλλακτικές διεξόδους… Περιμένουμε τις απόψεις σας και τις παρατηρήσεις σας στο φιλόξενο hellodocumento@gmail.com.  Να έχετε μια καλή εβδομάδα Θανάσης