Γιατί ο μεταπολεμικός στρατός της Ρωσίας θα είναι πολύ πιο επικίνδυνος
Οστρατός της Ρωσίας αυξήθηκε από περίπου 900.000 στρατιώτες πριν από το 2022, σε περίπου 1,3 εκατομμύρια το 2026, παρά τα περίπου 1,4 εκατομμύρια συνολικά θύματα.
Η Ρωσία παράγει πλέον περισσότερα από 200 άρματα μάχης T-90, 400 οχήματα BMP-3 και 500 οχήματα BTR-82 ετησίως, ανακατασκευάζοντας πλήρως την τεθωρακισμένη δύναμη της.
Η χώρα θα βγει από τον πόλεμό της εναντίον της Ουκρανίας ως μια πιο επικίνδυνη στρατιωτική δύναμη από ό,τι ήταν πριν από την έναρξη της εισβολής, παρά τις απώλειες εξοπλισμού και στρατευμάτων σε κλίμακα που κανένας μεγάλος στρατός δεν έχει υποστεί σε έναν συμβατικό πόλεμο από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, σύμφωνα με ανάλυση του Jakub Janovsky που δημοσιεύτηκε στο Fronts.co.
Αυτές οι προβλέψεις, αντίθετα με το ένστικτο να υποθέσουμε χρόνια βάναυσης φθοράς, έχουν παραλύσει μόνιμα τη μαχητική δύναμη της Ρωσίας και καταλήγουν σε μια στιγμή που οι σχεδιαστές του ΝΑΤΟ προσπαθούν ενεργά να καταλάβουν ακριβώς τι είδους στρατός θα αναδυθεί από τα συντρίμμια μόλις σταματήσουν τελικά οι μάχες
Η ανάλυση του Janovsky διαπίστωσε ότι η Ρωσία όχι μόνο έχει σταθεροποιήσει τις απώλειές της σε άρματα μάχης και τεθωρακισμένα οχήματα, αλλά έχει ανακατασκευάσει πλήρως τον στόλο της, αξιοποιώντας έναν συνδυασμό αυξημένης εγχώριας παραγωγής και μεγάλων μειώσεων από τις αποθήκες της σοβιετικής εποχής που κάποτε φιλοξενούσαν μερικά από τα μεγαλύτερα αποθέματα στρατιωτικού εξοπλισμού στον κόσμο.
Η Ρωσία παράγει πλέον περισσότερα από 200 άρματα μάχης T-90, περισσότερα από 400 οχήματα μάχης πεζικού BMP-3 και περισσότερα από 500 τεθωρακισμένα οχήματα μεταφοράς προσωπικού BTR-82 ετησίως, στοιχεία που περιγράφουν μια αμυντική βιομηχανική βάση που λειτουργεί με πραγματική πολεμική δυναμικότητα αντί να χωλαίνει σύμφωνα με μερικούς ειδικούς.
Το Defence Blog ανέφερε πέρυσι ένα ιδιαίτερα ορατό σημάδι του πόσο βαθιά έχουν φτάσει αυτές οι ελλείψεις σε αποθηκευτικούς χώρους, καταγράφοντας την αναβίωση από τη Ρωσία εκατοντάδων αρμάτων μάχης T-62, ενός σχεδίου που εισήλθε για πρώτη φορά σε σοβιετική υπηρεσία το 1961, που αποσύρθηκε από δεκαετίες αποθήκευσης ειδικά για να αντικαταστήσει τις απώλειες, που η ομάδα παρακολούθησης ανοιχτού κώδικα Oryx είχε ήδη επιβεβαιώσει ότι ξεπέρασαν τα 4.100 ρωσικά άρματα μάχης όλων των τύπων που καταστράφηκαν, καταλήφθηκαν ή εγκαταλείφθηκαν από την έναρξη της εισβολής
Η Ρωσία έχει πλέον εξαντλήσει σε μεγάλο βαθμό το κληρονομημένο σοβιετικό απόθεμα που της επέτρεπε να απορροφήσει τις απώλειες τόσο γρήγορα εξαρχής, πράγμα που σημαίνει ότι οποιαδήποτε μελλοντική σύγκρουση θα αναγκάσει τη Μόσχα να βασιστεί σχεδόν εξ ολοκλήρου σε νέα παραγωγή αντί για δωρεάν αντικαταστάσεις που θα αποσυρθούν από την αποθήκευση, μια σημαντικά πιο αργή και πιο δαπανηρή πρόταση
Οι χερσαίες δυνάμεις παραμένουν επίσης περιορισμένες από μια πραγματικότητα του πεδίου της μάχης που έχει καθορίσει ολόκληρο τον πόλεμο, μέχρι η Ρωσία να αναπτύξει έναν αποτελεσματικό, προσιτό τρόπο για να αντιμετωπίσει τον συντριπτικό όγκο των drones που τώρα κατακλύζουν την πρώτη γραμμή, δεν μπορεί να επιστρέψει στο είδος του ταχέως εξελισσόμενου μηχανοκίνητου πολέμου για τον οποίο κατασκευάστηκε αρχικά ο στόλος τεθωρακισμένων οχημάτων της
Τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη αντιπροσωπεύουν τον μοναδικό τομέα όπου η δυτική ανάλυση διαπίστωσε ότι η Ρωσία κατέχει ένα γνήσιο, διαρκές πλεονέκτημα.
Εκτός της ίδιας της Ουκρανίας, η Ρωσία έχει δημιουργήσει αυτό που η ανάλυση περιγράφει ως την πιο ανεπτυγμένη και έμπειρη σε μάχη δύναμη μη επανδρωμένων αεροσκαφών στον κόσμο, που περιλαμβάνει τόσο αναγνώριση πεδίου μάχης όσο και μη επανδρωμένα αεροσκάφη κρούσης, καθώς και όπλα μεγαλύτερης εμβέλειας ικανά να χτυπήσουν στόχους βαθιά πίσω από την πρώτη γραμμή.
Το Κρεμλίνο έχει δηλώσει δημόσια τη φιλοδοξία του να αναπτύξει τις Δυνάμεις Μη Επανδρωμένων Συστημάτων σε έναν κλάδο μεγαλύτερο από ολόκληρο το Σώμα Πεζοναυτών των Ηνωμένων Πολιτειών, έναν στόχο που θα το καθιστούσε μεγαλύτερο από τους περισσότερους μεσαίου μεγέθους εθνικούς στρατούς από μόνο του, αν και η ανάλυση του Janovsky σημειώνει πραγματική αβεβαιότητα σχετικά με το εάν η Ρωσία θα ενσωματώσει πραγματικά αυτή τη δύναμη μη επανδρωμένων αεροσκαφών με τον υπόλοιπο στρατό της, ή θα τη διατηρήσει σε μεγάλο βαθμό ανεξάρτητα σε λειτουργία.
Τα γερασμένα αεροσκάφη της σοβιετικής εποχής δεν μπορούν απλώς να βγουν από την αποθήκη και να πετάξουν με τον τρόπο που ένα παλιό άρμα μάχης μπορεί να επισκευαστεί και να ωθηθεί πίσω σε μια επίγεια μονάδα, καθώς η πτήση φθαρμένων αεροσκαφών πέραν της ασφαλούς διάρκειας ζωής τους κινδυνεύει από συντριβές που σκοτώνουν έμπειρους πιλότους που χρειάζονται χρόνια για να αντικατασταθούν
Η τρέχουσα παραγωγή της Ρωσίας, η οποία ανέρχεται σε 40 έως 60 μαχητικά αεροσκάφη ετησίως, συμπεριλαμβανομένων μερικών ημι-αόρατων Su-57, υπολείπεται κατά πολύ της απαιτούμενης για την αντιστάθμιση τόσο των απωλειών μάχης όσο και της φυσικής απόσυρσης των παλαιών αεροσκαφών, και η ανάλυση του Janovsky διαπίστωσε ότι η κατάσταση είναι πολύ πιο σοβαρή για την αεροπορία μεγάλου βεληνεκούς της Ρωσίας, σημειώνοντας ότι η χώρα παράγει πλέον μόνο ένα στρατηγικό βομβαρδιστικό Tu-160 κάθε ένα έως δύο χρόνια, ενώ το πρόγραμμα αεροσκαφών έγκαιρης προειδοποίησης A-100 φαίνεται να έχει σταματήσει εντελώς χωρίς να παραδώσει ούτε μία επιχειρησιακή μονάδα
Αυτή η μείωση έρχεται ακριβώς τη στιγμή που οι αεροπορικές δυνάμεις του ΝΑΤΟ διατηρούν το υπάρχον μέγεθός τους, ενώ προσθέτουν μαχητικά πέμπτης γενιάς stealth όπως το F-35, διευρύνοντας ένα τεχνολογικό κενό.
Η ανάλυση του Janovsky καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η Ρωσία δεν έχει ρεαλιστική βραχυπρόθεσμη πορεία. Η αεράμυνα παρουσιάζει τη δική της εκδοχή του ίδιου προβλήματος.
Η ρωσική παραγωγή συστημάτων πυραύλων εδάφους-αέρος έχει συμβαδίσει περίπου με τις επιβεβαιωμένες απώλειες, αλλά ο πόλεμος έχει υποβαθμίσει την κάλυψη ραντάρ της Ρωσίας, έχει εξαντλήσει το απόθεμα αντιαεροπορικών πυραύλων της και έχει αποδείξει επανειλημμένα ότι η εμπειρία.
Η αεράμυνα παρουσιάζει τη δική της εκδοχή του ίδιου προβλήματος. Η ρωσική παραγωγή συστημάτων πυραύλων εδάφους-αέρος έχει συμβαδίσει σε γενικές γραμμές με τις επιβεβαιωμένες απώλειες, αλλά ο πόλεμος έχει υποβαθμίσει την κάλυψη των ραντάρ της Ρωσίας, έχει εξαντλήσει το απόθεμα αντιαεροπορικών πυραύλων της και έχει αποδείξει επανειλημμένα ότι οι ακριβοί πύραυλοι αναχαίτισης απλώς δεν μπορούν οικονομικά να αντισταθμίσουν τον όγκο των φθηνών drones και πυραύλων που μπορούν να ρίξουν οι σύγχρονες εκστρατείες επιθέσεων μεγάλου βεληνεκούς σε έναν στόχο. Το Defense Blog έχει καταγράψει αυτή τη δυναμική που εκτυλίσσεται άμεσα εναντίον της ίδιας της Ρωσίας, αναφέροντας εκτενώς την εκστρατεία drones μεγάλου βεληνεκούς της Ουκρανίας εναντίον στρατιωτικών αεροδρομίων και στρατηγικών βομβαρδιστικών, επιθέσεις που έχουν αναγκάσει τη Ρωσία να δαπανήσει πολλά χρήματα για νέα καταφύγια βομβαρδιστικών και δολώματα, ενώ συνεχίζει να χάνει αεροσκάφη που δεν μπορεί να αντικαταστήσει με τον ρυθμό που καταναλώνουν.
Το ανθρώπινο δυναμικό μπορεί τελικά να αποδειχθεί το πιο δύσκολο πρόβλημα από όλα προς επίλυση. Η ανάλυση του Janovsky διαπίστωσε ότι ο ρωσικός στρατός έχει αυξηθεί από περίπου 900.000 στρατιώτες πριν από την εισβολή σε περίπου 1,3 εκατομμύρια το 2026, παρά το γεγονός ότι οι συνολικές απώλειες κατά τη διάρκεια του πολέμου εκτιμώνται σε σχεδόν 1,4 εκατομμύρια, συμπεριλαμβανομένων περίπου 500.000 νεκρών, κάτι που επιτεύχθηκε με τη συνεχή μείωση των προτύπων στρατολόγησης, την προσέλκυση εγκληματιών ντροπής και την διεξαγωγή της πρώτης ρωσικής κινητοποίησης από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.
Υπάρχουν ασυνεπείς ισχυρισμοί του Κρεμλίνου σχετικά με τον αριθμό των νεοσύλλεκτων που προσθέτει κάθε μήνα, με τους Ρώσους αξιωματούχους Βλαντιμίρ Πούτιν και Ντμίτρι Μεντβέντεφ να αναφέρουν αντιφατικά στοιχεία χωρίς καμία δημόσια διόρθωση από το Υπουργείο Άμυνας, μια ασυνέπεια που η ευρύτερη ανάλυση του Janovsky τοποθετεί μέσα σε ένα βαθύτερο διαρθρωτικό πρόβλημα.
Η οικονομία της Ρωσίας λειτουργεί πλέον κοντά στο όριο της πλήρους απασχόλησης, πράγμα που σημαίνει ότι η ομάδα ανθρώπων που είναι πρόθυμοι να πολεμήσουν έχει ήδη μειωθεί σημαντικά και η περαιτέρω στρατολόγηση θα προσφέρει σημαντικά καλύτερες αμοιβές και συνθήκες από ό,τι χρειαζόταν να προσφέρει ο στρατός μέχρι στιγμής.
Το υποκείμενο συμπέρασμα έχει πραγματικό βάρος για τους Ευρωπαίους σχεδιαστές που παρακολουθούν την εξέλιξη αυτή από έξω, αφού ένας στρατός που καταφέρνει να ανοικοδομήσει τις χερσαίες δυνάμεις του, να επεκτείνει τον κλάδο των μη επανδρωμένων αεροσκαφών του σε κάτι μεγαλύτερο από το Σώμα Πεζοναυτών των ΗΠΑ, και να διατηρήσει πάνω από ένα εκατομμύριο στρατιώτες, ακόμη και μια κακώς εκπαιδευμένη και αποθαρρυμένη δύναμη που έχει συγκροτηθεί υπό βάναυση πειθαρχία σε καιρό πολέμου, εξακολουθεί να αποτελεί μια μαχητική δύναμη σημαντικά μεγαλύτερη και πιο δοκιμασμένη σε μάχη από αυτήν που έστειλε η Ρωσία πέρα από τα σύνορα της Ουκρανίας τον Φεβρουάριο του 2022, και το χρονοδιάγραμμα επανεξοπλισμού της Ευρώπης δεν έχει ακόμα αποφασιστεί.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου