Πλοία στον Περσικό Κόλπο
US Mass Communication Specialist 3rd Class Riley Gasdia/U.S. Navy/ APΤο κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ ενέκρινε το ιρανικό κοινοβούλιο, σύμφωνα με το Reuters. Το ειδησεογραφικό πρακτορείο επικαλούμενο την κρατική τηλεόραση του Ιράν συμπληρώνει πως την απόφαση θα πρέπει να οριστικοποιήσει το ανώτατο όργανο ασφαλείας του Ιράν.
Μέχρι τώρα είχαμε έναν παγκόσμιο πόλεμο που τυπικά ξεκίνησε επειδή ένας Γιουγκοσλάβος πατριώτης σκότωσε τον διάδοχο του θρόνου της Αυστροουγγαρίας και έναν παγκόσμιο πόλεμο που ξεκίνησε όταν η ναζιστική Γερμανία εισέβαλλε στην Πολωνία υποτίθεται σε απάντηση σε επιθέσεις «Πολωνών σαμποτέρ» που στην πραγματικότητα ήταν άντρες των SS. Το ερώτημα είναι τώρα εάν θα έχουμε έναν παγκόσμιο πόλεμο που θα ξεκινήσει με ένα ποστ του Ντόναλντ Τραμπ στα social media.
Προφανώς οι ιστορικές αναλογίες δεν είναι ο καλύτερος τρόπος να αντιμετωπίζει κανείς συνθήκες ιστορικά πρωτότυπες. Ακόμη και όταν οι ημερομηνίες σπρώχνουν προς τα εκεί: 22 Ιουνίου 1941 ήταν η ημερομηνία που η ναζιστική Γερμανία ξεκίνησε την επιχείρηση Μπαρμπαρόσα οδηγώντας στην είσοδο της ΕΣΣΔ στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο που έμελλε να αποδειχτεί καθοριστική.
Και δεν βοηθούν οι αναλογίες όχι γιατί ο σημερινός κόσμος δεν είναι βαθιά διαιρεμένος, πρωτίστως ανάμεσα στη Δύση (ή τον Παγκόσμιο Βορρά) και όλο τον υπόλοιπο πλανήτη, αλλά γιατί σε πείσμα μιας σχετικής ρητορικής δεν έχουμε τη διαίρεση ανάμεσα σε ανταγωνιστικούς πολιτικοστρατιωτικούς συνασπισμούς που τροφοδότησε και τους δύο προηγούμενους παγκόσμιους πολέμους και που, με άλλους όρους, στη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου οδήγησε στην αναπαραγωγή της έντασης αλλά ταυτόχρονα στην αποτροπή της μεγάλης σύγκρουσης, ίσως εξαιτίας της επίγνωσης ότι ο επόμενος πόλεμος θα ήταν, με πρακτικούς όρους, και ο τελευταίος, αφήνοντας την ανθρωπότητα αντιμέτωπη με τον πυρηνικό χειμώνα.
Ο Ντόναλντ Τραμπ ξέρει – και αυτό είναι ταυτόχρονα και η πιο επικίνδυνη πλευρά του τρόπου με τον οποίο κινείται – ότι η απόφασή του να βομβαρδίσει τις πυρηνικές εγκαταστάσεις του Ιράν, με χρήση πολύ μεγάλων διατρητικών βομβών, η πρώτη τέτοιου είδους άμεση επίθεση στο Ιράν, δεν θα πυροδοτήσει άμεσα έναν παγκόσμιο πόλεμο.
Μπορεί η Ρωσία και η Κίνα να διατηρούν καλές σχέσεις με το Ιράν και να έχουν συνεργασία σε διάφορα επίπεδα, αλλά δεν κανένα βαθμό δεν έχουν π.χ. τη δέσμευση που είχε αναλάβει η Βρετανία και η Γαλλία για την ακεραιότητα της Πολωνίας. Προφανώς και θα εκφράσουν την αντίδρασή τους και θα λάβουν υπόψη τις εξελίξεις στο πλαίσιο των δικών τους σχεδιασμών αλλά δεν θα απαντήσουν.
Η ίδια η απόφαση του Τραμπ, που φαίνεται να είναι μια υπαναχώρηση από τη δήλωσή του των προηγούμενων ημερών ότι θα αποφασίσει μέσα στις επόμενες δύο εβδομάδες, μοιάζει σαν μια προσπάθεια να ισορροπήσει ανάμεσα στις δύο βασικές γραμμές που διαμορφώθηκαν στην Ουάσιγκτον.
Η μία ήταν που παραδοσιακά συνδέεται με τα πιο «επεμβατικά» τμήματα του αμερικανικού πολιτικού και διπλωματικού κατεστημένου, και η οποία θεωρούσε ότι ο πόλεμος κατά του Ιράν που ξεκίνησε το Ισραήλ, ήταν μια ευκαιρία ώστε οι ΗΠΑ να εμπλακούν, να καταστρέψουν σημαντικές υποδομές του Ιράν και να διαμορφώσουν μια συνθήκη που να οδηγήσει σε «αλλαγή καθεστώτος» στην Τεχεράνη, αν και με αρκετή ασάφεια ως προς το πώς κάτι τέτοιο είναι εφικτό.
Η άλλη ήταν αυτή που συνδεόταν με τον ίδιο τον κύκλο του Τραμπ και αντιστοιχούσε μια «απομονωτική» αποστροφή προς τις μεγάλες στρατιωτικές επεμβάσεις και θεωρούσε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες θα έπρεπε να αποφύγουν του forever wars στους οποίους ενεπλάκησαν Ρεπουμπλικάνοι και Δημοκρατικοί τις προηγούμενες δεκαετίες.
Αυτό μπορεί να εξηγήσει γιατί η επίθεση επικέντρωσε, όπως άλλωστε είχε πρακτικές προαναγγελθεί στις πυρηνικές εγκαταστάσεις του Ιράν και δεν παρουσιάστηκε ως η εκκίνηση μιας πιο παρατεταμένης εμπλοκής με τις δηλώσεις να επικεντρώνουν στο πυρηνικό πρόγραμμα και όχι σε συνολικότερη ανατροπή και «αλλαγή καθεστώτος»
Με έναν τρόπο ο Τραμπ έσπευσε να ανακοινώσει και αυτός το δικό του Mission Accomplished κατά τα πρότυπα του Τζορτζ Μπους, δηλώνοντας ότι καταστράφηκαν οι πυρηνικές εγκαταστάσεις.
Ωστόσο, τα πράγματα σπανίως πάνε σύμφωνα με τον όποιον αρχικό σχεδιασμό. Καταρχάς δεν είναι δεδομένο ποια είναι η έκταση της πραγματικής καταστροφής των πυρηνικών εγκαταστάσεων, ακριβώς επειδή έχουν σταματήσει οι σχετικοί έλεγχοι. Αυτό από μόνο του φέρνει το ερώτημα εάν θα υπάρξουν και νέες επιθέσεις. Έπειτα με δεδομένη την απουσία ελέγχων (ακριβώς επειδή έχουν καταρρεύσει οι σχετικές διαπραγματεύσεις) δεν γνωρίζουμε ποια και πόσο μεγάλη θα είναι η καθυστέρηση στο ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα, αν και στον βαθμό που αυτό συνεχίζεται. Τέλος, αυτή τη στιγμή δεν γνωρίζουμε το είδος της ιρανικής απάντησης και πού θα επικεντρωθεί, εάν δηλαδή θα προσπαθήσει να στοχοποιήσει κάποιες από τις αμερικανικές δυνάμεις που βρίσκονται στην περιοχή ή εάν θα προσπαθήσει να κάνει πράξη τις απειλές για διακοπή ή σοβαρή παρακώλυση της ναυσιπλοΐας στα Στενά του Ορμούζ.
Ούτε γνωρίζουμε αυτή τη στιγμή εάν η σχετική καθυστέρηση με την οποία έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε το Ιράν να απαντάει τα τελευταία χρόνια πρώτον θα επαναληφθεί και δεύτερον εάν θα ερμηνευτεί από όσους κατεξοχήν πίεζαν – πρώτα και κύρια την κυβέρνηση του Ισραήλ που πέτυχε το μεγάλο στόχο της που ήταν η αμερικανική επίθεση – για μεγαλύτερη αμερικανική ένοπλη εμπλοκή ως ένα παράθυρο ευκαιρίας για νέες επιθέσεις στην κατεύθυνση όχι απλώς της διακοπής του πυρηνικού προγράμματος του Ιράν αλλά της «αλλαγής καθεστώτος».
Σε κάθε περίπτωση είναι σαφές ότι έχουμε μπει σε έναν κύκλο βίας από τον οποίο δεν θα υπάρξει μια εύκολη έξοδος. Το ίδιο το γεγονός ότι πλέον «κανονικοποιείται» σε επίπεδο δυτικής πολιτικής η πλήρης περιφρόνηση όχι μόνο του διεθνούς δικαίους (τόσο ο πόλεμος του Ισραήλ σε βάρος του Ιράν όσο και οι αμερικανικοί βομβαρδισμοί στερούνται οποιασδήποτε νομιμοποίησης τυπικής και ουσιαστικής) όσο και η άμεση καταφυγή σε πολεμικές επιχειρήσεις (ας προσθέσουμε εδώ και την ουσιαστική νομιμοποίηση από τη Δύση των γενοκτονικών πρακτικών στη Γάζα που πλέον έχουν πάρει τη μορφή των ασκήσεων σκοποβολής σε βάρος αμάχων που προσπαθούν να φτάσουν στην ανθρωπιστική βοήθεια) στην πραγματικότητα διαμορφώνουν ένα πεδίο όπου η ανάφλεξη μπορεί να πάρει απρόβλεπτες διαστάσεις.
Ο συνδυασμός ανάμεσα στη συνειδητή επιλογή του Ισραήλ να επενδύσει στην ευρύτερη ανάφλεξη στην περιοχή, ως έναν τρόπο να μετατοπιστεί η προσοχή από όσα συμβαίνουν στη Γάζα αλλά και για να απαλλαγεί από έναν ισχυρό ανταγωνιστή στην ευρύτερη Μέση Ανατολή, το γεγονός ότι παρά τα στοιχεία «απομονωτικής» ρητορικής μερίδας του τραμπικού σύμπαντος, οι ΗΠΑ δεν έχουν μετατοπιστεί από μια στρατηγική προβολής ισχύος τόσο απέναντι σε ισχυρές τοπικές δυνάμεις όσο και απέναντι σε δυνητικές ευρασιατικής συγκλίσεις που θα ισχυροποιούσαν τόσο τη Ρωσία όσο και την Κίνα, την εμφανή ανικανότητα της Ευρώπης – μετά την αποτυχία της τόσο στην Ουκρανία όσο και στη Γάζα – να αποτελέσει έναν πόλο που θα υπερασπίζεται τη λογική της διαπραγμάτευσης και της διπλωματικής επίλυσης των αντιθέσεων – αντιθέτως πλέον προκρίνει τον επανεξοπλισμό της –, όλα αυτά δείχνουν ότι ούτως ή άλλως έχουμε μπει σε μια νέα ιστορική φάση, με πολύ μεγαλύτερους κινδύνους και πολύ βαθύτερα ρήγματα
Οι Φρουροί της Επανάστασης απείλησαν σήμερα τις ΗΠΑ με «αντίποινα που θα τους κάνουν να μετανιώσουν» μετά τις αμερικανικές επιδρομές εναντίον τριών μεγάλων ιρανικών πυρηνικών εγκαταστάσεων.
Το Ιράν «θα χρησιμοποιήσει επιλογές πέρα από τη σφαίρα της κατανόησης (...) του στρατοπέδου του επιτιθέμενου και οι επιτιθέμενοι κατά αυτής της γης πρέπει να περιμένουν αντίποινα που θα τους κάνουν να μετανιώσουν», τόνισαν οι Φρουροί σε ανακοίνωσή τους που μεταδόθηκε στην κρατική τηλεόραση.
Δεσμεύτηκαν επίσης να συνεχίσουν να εξαπολύουν επιθέσεις εναντίον του Ισραήλ.
ΦΩΤΟ ΑΡΧΕΙΟΥ
Ηανοιχτή πλέον εμπλοκή των ΗΠΑ στον νέο πόλεμο στη Μέση Ανατολή, που σηματοδοτεί και το πέρασμα σε μια επικίνδυνη κατάσταση για όλο τον πλανήτη, καταδικάστηκε έντονα από το Πεκίνο και τη Μόσχα.
Προς το παρόν, οι δύο χώρες καταδικάζουν την αμερικανική επίθεση σε πυρηνικές εγκαταστάσεις του Ιράν σε επίπεδο Διεθνούς Δικαίου - με βάση αυτό το «χτύπημα» των ΗΠΑ θεωρείται παράνομη πράξη, χωρίς να μιλάνε -μέχρι στιγμής- για αντίποινα ή δική τους εμπλοκή στον πόλεμο.
Πάντως, αύριο Δευτέρα ο Ιρανός υπουργός Εξωτερικών αναμένεται να έχει σοβαρές διαβουλεύσεις με τον Ρώσο πρόεδρο, Πούτιν, αφού οι δυο τους θα συναντηθούν στη Μόσχα.
Η Κίνα καταδίκασε έντονα την αμερικανική επίθεση εναντίον του Ιράν και κατά πυρηνικών εγκαταστάσεων που εποπτεύονται από τον Διεθνή Οργανισμό Ατομικής Ενέργειας, ανακοίνωσε σήμερα το κινεζικό υπουργείο Εξωτερικών.
Η κίνηση αυτή παραβιάζει σοβαρά τον Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών και επιδεινώνει τις εντάσεις στη Μέση Ανατολή, τόνισε το κινεζικό ΥΠΕΞ.
Η Κίνα προτρέπει τα εμπλεκόμενα μέρη της σύγκρουσης, ιδίως το Ισραήλ, να σταματήσουν τις επιθέσεις το συντομότερο δυνατό και να ξεκινήσουν διάλογο και διαπραγματεύσεις, συμπληρώνει η ανακοίνωση.
Σε δική της ανακοίνωση, η Ρωσία κατήγγειλε τον «ανεύθυνο» βομβαρδισμό του κύριου συμμάχου της στη Μέση Ανατολή.
«Η ανεύθυνη απόφαση για την πραγματοποίηση πυραυλικών και βομβαρδιστικών επιθέσεων στο έδαφος ενός κυρίαρχου κράτους, ανεξάρτητα από τα επιχειρήματα που διατυπώθηκαν, παραβιάζει κατάφωρα το διεθνές δίκαιο», τόνισε το ρωσικό υπουργείο Εξωτερικών σε ανακοίνωσή του.
«Ζητούμε τον τερματισμό της επιθετικότητας και την αύξηση των προσπαθειών για τη δημιουργία συνθηκών για την επιστροφή της κατάστασης σε μια πολιτική και διπλωματική οδό», υπογράμμισε η ρωσική διπλωματία.
«Η επίθεση των ΗΠΑ κατά των πυρηνικών εγκαταστάσεων του Ιράν έχει αυξήσει στον μέγιστο βαθμό τον κίνδυνο εξάπλωσης της σύγκρουσης και της αποσταθεροποίησης που ξεκίνησε από το Ισραήλ», υποστηρίζει μεταξύ άλλων το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών
Το Ιράν διαθέτει ένα τεράστιο οπλοστάσιο βαλλιστικών πυραύλων, αποτέλεσμα πολυετούς ανάπτυξης και προσεκτικής απόκρυψης.
Στη διάθεσή του βρίσκεται ένας κατάλογος περίπου 20 αμερικανικών βάσεων σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή που θεωρούνται εν δυνάμει στόχοι.
Μια συντονισμένη πυραυλική επίθεση ή ακόμα και “σμήνος επιθέσεων” (swarm attacks) με drones και ταχύπλοα σκάφη κατά αμερικανικών ναυτικών μονάδων στον Περσικό Κόλπο θα μπορούσε να στείλει το μήνυμα αποφασιστικότητας που επιδιώκει η Τεχεράνη. Όμως, ένα τέτοιο σενάριο ενέχει υψηλό ρίσκο γενικευμένου πολέμου και περαιτέρω καταστροφικών πληγμάτων
Το Ιράν θα υπερασπιστεί τον εαυτό του «με όλα τα απαραίτητα μέσα», δήλωσε ο Ιρανός υπουργός Εξωτερικών Αμπάς Αραγτσί μετά τις αμερικανικές επιδρομές εναντίον νευραλγικής σημασίας εγκαταστάσεων του πυρηνικού προγράμματος του Ιράν.Ερωτηθείς αν υπάρχει ακόμα περιθώριο για διπλωματία μετά την αμερικανική επίθεση, ο Αραγτσί απάντησε «όχι τώρα».
«Η πόρτα της διπλωματίας θα πρέπει να παραμένει πάντα ανοιχτή, αλλά αυτό δεν ισχύει αυτή τη στιγμή», τόνισε. «Η χώρα μου έχει δεχθεί επίθεση, έχει δεχθεί επιθετικότητα και πρέπει να απαντήσουμε με βάση το νόμιμο δικαίωμά μας στην αυτοάμυνα».
«Η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν θα συνεχίσει να υπερασπίζεται το έδαφος, την κυριαρχία, την ασφάλεια και τον λαό της με όλα τα απαραίτητα μέσα», είπε ο Αραγτσί στο περιθώριο της συνόδου του Οργανισμού Ισλαμικής Συνεργασίας (OIC) στην Κωνσταντινούπολη.Η επίθεση των ΗΠΑ στις πυρηνικές εγκαταστάσεις του Ιράν, συμπλήρωσε, «είναι μια ασυγχώρητη παραβίαση του διεθνούς δικαίου»
Παράλληλα, υψηλόβαθμος Ιρανός αξιωματούχος δήλωσε στο ειδησεογραφικό πρακτορείο Reuters ότι η οποιαδήποτε κίνηση στοχοποίησης του ανώτατου ηγέτη του Ιράν αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ θα “έκλεινε την πόρτα” στην οποιαδήποτε συμφωνία ή διαπραγμάτευση και θα μπορούσε να προκαλέσει μία “αντίδραση χωρίς όρια”.
«Για το Ιράν μία τέτοια πράξη θα μπορούσε να εκληφθεί σαν παραβίαση όλων των κόκκινων γραμμών- που θα καθιστούσε δικαιολογημένη μία αντίδραση χωρίς όρια και περιορισμούς», δήλωσε ο Ιρανός αξιωματούχος.
Οι κατηγορίες σχετίζονται αποκλειστικά με τη συμμετοχή του σε διαδήλωση Με τις διαδηλώσεις να συνεχίζονται, τις εκτελέσεις να παραμένουν π...
