Ηαναμονή, η αναβλητικότητα αν θέλετε, του πολιτικού εγχειρήματος του Αλέξη Τσίπρα ανήκει οριστικά στο παρελθόν. Καθημερινή δουλειά σε διάφορα επίπεδα (πρόγραμμα, διακήρυξη, οργανωτικό) βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη σαν να επρόκειτο να γίνουν εκλογές αύριο. «Πρέπει όλα να είναι έτοιμα» είναι η οδηγία που έχει δώσει ο πρώην πρωθυπουργός στους συνεργάτες του, και μάλιστα άμεσα.
Η αλήθεια είναι, πάντως, ότι το ανέβασμα στροφών έχει και έναν… νονό: αυτός δεν είναι άλλος από τον… Κυριάκο Μητσοτάκη. Υπενθυμίζεται ότι στην πρόσφατη συνέντευξή του (στον AΝΤ1) ο Αλ. Τσίπρας είχε εκτιμήσει ότι ο Σεπτέμβριος είναι ο πιο πιθανός χρόνος ίδρυσης του πολιτικού φορέα του οποίου θα ηγηθεί. Είχε, όμως, στην ίδια φράση προσθέσει και δυο λέξεις ακόμη: «Εκτός αν...». «Οι πολιτικές εξελίξεις, όπως βλέπετε, μας προλαβαίνουν», είχε πει στον Νίκο Χατζηνικολάου και, είναι αλήθεια, από την περασμένη εβδομάδα έχει πέσει πολύ νερό στον μύλο των έκτακτων πολιτικών γεγονότων.
Οπως χαρακτηριστικά έλεγε στην «Εφ.Συν.» τακτικός συνομιλητής του πρώην πρωθυπουργού, «δεν είναι στο χέρι του Κ. Μητσοτάκη οι εξελίξεις πια». Σύμφωνα με τη λεωφόρο Αμαλίας, το βασικό σενάριο διεξαγωγής πρόωρων εκλογών παραμένει το φθινόπωρο μετά τη Διεθνή Εκθεση Θεσσαλονίκης, χωρίς να αποκλείεται και η εξάντληση της τετραετίας (ο ορισμός της νέας ηγεσίας της Δικαιοσύνης στα τέλη Ιουνίου και το τελευταίο μίλι των 177 προαπαιτούμενων του Ταμείου Ανάκαμψης είναι δύο καλοί λόγοι να μη γίνουν εκλογές τώρα).
Τα πρόσωπα
Αλλά: «Η Κοινοβουλευτική Ομάδα της Ν.Δ. είναι καζάνι που βράζει και η κυβέρνηση βρίσκεται στον πυρήνα των σκανδάλων». Με ειδοποιό διαφορά τη φορά αυτή, συμπλήρωνε η πηγή μας, ότι «το σκάνδαλο των υποκλοπών θέτει στο επίκεντρο όχι απλώς την κυβέρνηση γενικώς και αορίστως, αλλά αυτόν τον πρωθυπουργό».
Η φράση του Ισραηλινού απόστρατου Ταλ Ντίλιαν ότι πουλάει τεχνογνωσία τηλεφωνικών παρακολουθήσεων σε κυβερνήσεις είναι το αποδεικτικό στοιχείο, υποστηρίζει ο συνομιλητής μας.
Τούτων δοθέντων, «και τώρα τρέχουμε» θα μπορούσε να πει κανείς για το στρατηγείο της λεωφόρου Αμαλίας, με ένα 20μελές, περίπου, επιτελείο να συνεδριάζει σε καθημερινή βάση.
Εκτός του πρώην πρωθυπουργού, εκεί συναντά κανείς πρόσωπα όπως ο Μιχάλης Καλογήρου, ο Γιώργος Βασιλειάδης, ο Κώστας Γαβρόγλου, ο Νίκος Μαραντζίδης, ο Γρηγόρης Θεοδωράκης, η Θεώνη Κουφονικολάκου (προσθήκη των τελευταίων ημερών ως υπεύθυνη δημοσίων σχέσεων του Ινστιτούτου Τσίπρα), ο διπλωματικός σύμβουλος του πρώην πρωθυπουργού Δημήτρης Παπαγεωργίου.
Η σύνταξη του τελικού προγράμματος και η προτεραιοποίηση των πολιτικών αιχμών είναι τα δύο βασικά projects.
Ανάληψη ευθύνης
Η πολιτική φυσιογνωμία του εγχειρήματος δεν επιδέχεται αμφισβήτηση: θα είναι ένας αριστερός πολιτικός φορέας. Ενας πολιτικός φορέας που στόχο θα έχει την «επανασύνθεση στον χώρο της κυβερνώσας Αριστεράς». Οχι όμως «Αριστερά του… μοναχισμού, ούτε Αριστερά του θεατή των πολιτικών εξελίξεων, ούτε κόμμα εκτόνωσης της πολιτικής διαμαρτυρίας», διευκρινίζει η ίδια πηγή. Θα είναι, με δυο λόγια, ένας πολιτικός φορέας που «θα θέλει να αλλάξει τη χώρα».
Ο αριστερός χαρακτήρας θα είναι κάτι που θα αποτυπώνεται, άλλωστε, και στη διακήρυξη για τη σύγκλιση Σοσιαλδημοκρατίας, Πολιτικής Οικολογίας και Ριζοσπαστικής Δημοκρατικής Αριστεράς, που προετοιμάζει η 13μελής ομάδα, με συντονιστή τον Γιώργο Σιακαντάρη (η διακήρυξη θα είναι μάλλον και το πρώτο... προαπαιτούμενο που θα είναι έτοιμο).
Σύμφωνα με τα λόγια του Γ. Σιακαντάρη (στο φύλλο της «Εφ.Συν.» της περασμένης Τετάρτης), «η σύγκλιση θα γίνει στα αριστερά» και τίτλος του κειμένου θα μπορούσε να είναι «H Αριστερά της εποχής μας». Αυτό δεν σημαίνει ότι η Αριστερά θα... καταπιεί τα άλλα δύο ρεύματα, αντιθέτως αναζητείται η χρυσή τομή, η «σύγκλιση σε κάτι νέο», με στόχο όχι την άθροιση, αλλά τον πολλαπλασιασμό δυνάμεων.
Οργώνουν την περιφέρεια
Μεγάλος όγκος δουλειάς έχει πέσει εκ των πραγμάτων στο Ινστιτούτο και δη στο Επιστημονικό Συμβούλιο (εδώ τον συντονιστικό ρόλο έχουν η Ευγενία Φωτονιάτα και η Δώρα Κοτσακά). Ο κύριος όγκος βαίνει προς το τέλος, όμως το Ινστιτούτο ετοιμάζεται να κάνει ακόμη ένα βήμα μπροστά: θα διοργανώσει, έτσι, εκδηλώσεις ανά την επικράτεια (χωρίς την παρουσία του Αλ. Τσίπρα). Το δυναμικό του Επιστημονικού Συμβουλίου θα συνδιαλέγεται με την τοπική κοινωνία πάνω σε ένα ζήτημα που την απασχολεί (και για το οποίο θα υπάρχει ήδη σχετική επεξεργασία από το Ε.Σ.). Το κέρδος, δε, θα είναι διπλό: Το Ινστιτούτο θα εμπλουτίζει τις ιδέες του αφενός, ενώ ταυτόχρονα θα διευρύνει τον κύκλο των συνεργατών του.
Μερικά από τα θέματα που το Επιστημονικό Συμβούλιο θα ανοίξει στον διάλογό του με την κοινωνία είναι η παιδεία και η υγεία, η έρευνα και οι νέες τεχνολογίες, η στεγαστική πολιτική, η φορολογία του μεγάλου πλούτου. (Για το τελευταίο θέμα ειδικότερα, το βιβλίο του Γκαμπριέλ Ζουκμάν, «Οι δισεκατομμυριούχοι δεν πληρώνουν φόρο εισοδήματος, εμείς όμως μπορούμε να τους σταματήσουμε» [Εκδόσεις Πόλις], σε μετάφραση του Αντώνη Παπαγιαννίδη, μπορεί να αποτελέσει μια σπουδαία αφετηρία, καθώς ο συγγραφέας προτείνει κατώτατο φορολογικό συντελεστή 2% στους «υπερπλούσιους»).
Κόμμα ή…;
Υπάρχουν, ωστόσο, και άλλα πιο δυσεπίλυτα ζητήματα, όπως είναι η δομή του εγχειρήματος. Ο… νονός Μητσοτάκης έχει πάλι ρόλο εδώ, καθώς ο χρόνος των εκλογών μπορεί να καθορίσει και το είδος του πολιτικού φορέα υπό τον Αλ. Τσίπρα.
Αν μιλάμε για ένα κλασικό κόμμα, θα πρέπει να έχει δομές και καταστατικό, στην περίπτωση αυτή, ωστόσο, δυσκολεύει το κεφάλαιο των σχέσεων με όμορα κόμματα και χώρους. Αν πάλι μιλάμε για εκλογική λίστα, εδώ ο μαγικός αριθμός ακούει στο «420»: τόσοι υποψήφιοι χρειάζονται ανά τη χώρα.
Σε κάθε περίπτωση, βολιδοσκοπούνται ήδη για συμμετοχή στα ψηφοδέλτια γνωστές προσωπικότητες, νέοι άνθρωποι με αγωνία για τα κοινά, αλλά και δοκιμασμένα στελέχη της Αριστεράς (αλλά όχι μόνον). Αυτονόητα, τέλος, και το όνομα του φορέα αρχίζει να τίθεται δειλά δειλά...
