Ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης μιλάει για «δυναμική ανάπτυξη» και «πραγματική σύγκλιση» με την Ευρώπη αλλά το επίσημο Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα μια εντελώς διαφορετική, και ζοφερή πραγματικότητα:Επιβράδυνση της οικονομίας, μηδενισμό των καθαρών επενδύσεων στο τέλος της περιόδου, μαζικές περικοπές σε κρίσιμους τομείς και συνολική δημοσιονομική συρρίκνωση που πλήττει την ανάπτυξη και το εισόδημα των πολιτών.
Τα στοιχεία του ίδιου του Μεσοπρόθεσμου είναι αδιάψευστα και αποδομούν πλήρως το κυβερνητικό αφήγημα.
1. Επιβράδυνση της ανάπτυξης και μηδενικές καθαρές επενδύσειςΗ κυβέρνηση προβλέπει σταδιακή μείωση του ρυθμού ανάπτυξης μέχρι το 2029, ενώ για τα έτη 2028 και 2029 εμφανίζονται μηδενικές ή σχεδόν μηδενικές καθαρές επενδύσεις.
Αυτό σημαίνει ότι η οικονομία σταματά ουσιαστικά να αυξάνει το παραγωγικό της κεφάλαιο, δεν δημιουργεί νέες θέσεις εργασίας υψηλής προστιθέμενης αξίας και δεν χτίζει κανένα μέλλον.
Σε μια χώρα που ήδη υστερεί δραματικά σε παραγωγικότητα, τεχνολογία και υποδομές σε σχέση με την ΕΕ, η απουσία επενδυτικής δυναμικής ισοδυναμεί με μακροχρόνια στασιμότητα και διεύρυνση του χάσματος σύγκλισης – ακριβώς το αντίθετο από αυτό που υπόσχεται ο πρωθυπουργός.
2. Μαζικές περικοπές 4,2 δισ. ευρώ σε 13 από τα 17 υπουργεία
Το 2029 αποτελεί το αποκορύφωμα της λιτότητας που εφαρμόζει η κυβέρνηση.
Σε 13 από τα 17 υπουργεία οι δαπάνες μειώνονται συνολικά κατά 4,2 δισ. ευρώ σε σχέση με το 2025.
Οι περικοπές δεν αφορούν περιθωριακούς τομείς, αλλά πλήττουν άμεσα τους πυλώνες της ανάπτυξης και της κοινωνικής συνοχής:
Ψηφιακή Μεταρρύθμιση
Περιβάλλον και Ενέργεια (μείωση έως και 54%)
Υποδομές και Μεταφορές
Αγροτική Ανάπτυξη
Τουρισμός (μείωση ~53%)
Παιδεία
Υγεία
Η κυβέρνηση της ΝΔ κόβει πόρους από ακριβώς εκείνους τους τομείς που μια σύγχρονη χώρα χρειάζεται για να προοδεύσει.
Αυτό δεν είναι «δημοσιονομική πειθαρχία» – είναι συνειδητή υπονόμευση του αναπτυξιακού δυναμικού της χώρας.
3. Συρρίκνωση του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων κατά 30%
Το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων (ΠΔΕ) – ο βασικός μοχλός για υποδομές, περιφερειακή ανάπτυξη, καινοτομία και κοινωνική συνοχή – μειώνεται κατά περίπου 4,94 δισ. ευρώ την περίοδο 2025–2028, δηλαδή πτώση της τάξης του 30%.
Την ώρα που η Ελλάδα χρειάζεται επειγόντως να καλύψει τα κενά σε δρόμους, ψηφιακή υποδομή, πράσινη μετάβαση και εκπαίδευση, η κυβέρνηση επιλέγει να συρρικνώσει τον πιο κρίσιμο αναπτυξιακό εργαλείο.
Αυτή η απόφαση δεν είναι τυχαία: είναι η συνέπεια της λήξης του Ταμείου Ανάκαμψης και της επιμονής σε υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα που στραγγαλίζουν την οικονομία.
4. Δραστική μείωση των συνολικών δαπανών υπουργείων κατά 4,6 μονάδες του ΑΕΠ
Οι συνολικές δαπάνες των υπουργείων πέφτουν από το 25,35% του ΑΕΠ το 2025 στο 20,74% το 2029 – μια μείωση 4,6 μονάδων του ΑΕΠ.
Πρόκειται για μια από τις μεγαλύτερες δημοσιονομικές συρρικνώσεις των τελευταίων ετών.
Με αυτόν τον τρόπο το κράτος χάνει την ικανότητά του να λειτουργεί ως καταλύτης ανάπτυξης, να στηρίζει κρίσιμες υπηρεσίες και να αντισταθμίζει τις αδυναμίες της ιδιωτικής οικονομίας.
Το αποτέλεσμα είναι λιγότερες επενδύσεις, χειρότερες δημόσιες υπηρεσίες και μεγαλύτερη ανισότητα.
5. Μείωση αποδοχών δημοσίων υπαλλήλων κατά 5%
Το Μεσοπρόθεσμο προβλέπει μείωση των συνολικών αποδοχών των δημοσίων υπαλλήλων κατά 753 εκατ. ευρώ την περίοδο 2025–2029 (περικοπές 5-7,5% σε πολλούς τομείς, όπως Υγεία).
Την ίδια στιγμή που η ακρίβεια, το κόστος στέγασης και το ενεργειακό κόστος πιέζουν ασφυκτικά τα νοικοκυριά, η κυβέρνηση επιλέγει να μειώσει το διαθέσιμο εισόδημα χιλιάδων εργαζομένων.
Αυτό πλήττει άμεσα την κατανάλωση – έναν από τους βασικούς πυλώνες της ελληνικής οικονομίας – και δημιουργεί ένα φαύλο κύκλο ύφεσης.
Η κυβέρνηση για να αποφύγει την μείωση στις αποδοχές των δημοσίων υπαλλήλων θα προχωρήσει στην μείωση του αριθμού τους. Λιγότερες προσλήψεις σε σχέση με τις συνταξιοδοτήσεις.
Όλα τα παραπάνω δεν συνθέτουν κανένα σχέδιο «δυναμικής ανάπτυξης» ή «πραγματικής σύγκλισης» με την Ευρώπη.
Αντίθετα, αποτελούν ένα κλασικό πρόγραμμα δημοσιονομικής συρρίκνωσης και λιτότητας: περιορισμός δημόσιων επενδύσεων, περικοπές σε κρίσιμους τομείς, συμπίεση εισοδημάτων και απουσία πραγματικού αναπτυξιακού ορίζοντα.
Δεν μπορεί να υπάρξει αξιόπιστη ρητορική για ανάπτυξη όταν το ίδιο το κυβερνητικό πρόγραμμα που κατατέθηκε στις Βρυξέλλες προβλέπει στασιμότητα και μηδενικές επενδύσεις.
Δεν μπορεί να μιλάει κανείς για «σύγκλιση» όταν οι δημόσιες δαπάνες συρρικνώνονται δραστικά και οι πολίτες καλούνται να πληρώσουν το τίμημα με λιγότερους μισθούς, χειρότερες υπηρεσίες και χαμένη προοπτική.
Το Μεσοπρόθεσμο δεν επιβεβαιώνει το αφήγημα της κυβέρνησης. Το αποδομεί πλήρως. Η κυβέρνηση της ΝΔ επιλέγει για άλλη μια φορά τη λιτότητα αντί για την επένδυση στο μέλλον της χώρας και των πολιτών της.
