ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑ
ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗ ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΓΙΑ ΤΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ
ΑΡΘΡΟ 19 Καθένας έχει το δικαίωμα της ελευθερίας της γνώμης και της έκφρασης
Mέσα σε πανηγυρικό κλίμα και με ομιλίες των Αμερικανών μεσολαβητών στη Μέση Ανατολή, Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ αλλά και της Ιβάνκα Τραμπ, χιλιάδες Ισραηλινοί συγκεντρώθηκαν στην Πλατεία Ομήρων μία ημέρα πριν από την ιστορική απελευθέρωση.
Το σκηνικό ήταν αποθεωτικό για τον Τραμπ αλλά έκρυβε αποδοκιμασίες για τον Μπενιαμίν Νετανιάχου, όσες φορές ο Γουίτκοφ αποπειράθηκε να αναφερθεί σε εκείνον.
Mέσα σε πανηγυρικό κλίμα και με ομιλίες των Αμερικανών μεσολαβητών στη Μέση Ανατολή, Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ αλλά και της Ιβάνκα Τραμπ, χιλιάδες Ισραηλινοί συγκεντρώθηκαν στην Πλατεία Ομήρων μία ημέρα πριν από την ιστορική απελευθέρωση.
Το σκηνικό ήταν αποθεωτικό για τον Τραμπ αλλά έκρυβε αποδοκιμασίες για τον Μπενιαμίν Νετανιάχου, όσες φορές ο Γουίτκοφ αποπειράθηκε να αναφερθεί σε εκείνον.
«Ονειρευόμουν αυτή τη νύχτα για πολύ καιρό. Αυτό είναι το πιο δυνατό θέαμα», είπε ο Γουίτκοφ, κάνοντας λόγο για πάνω από 100.000 συγκεντρωμένους.
«Στεκόμαστε εδώ απόψε, Εβραίοι, Χριστιανοί, Μουσουλμάνοι… Ενωμένοι με έναν κοινό στόχο, την Ειρήνη», πρόσθεσε.
Η Ιβάνκα Τραμπ από τη πλευρά της είπε: «Ο πρόεδρος ήθελε να μοιραστώ μαζί σας ότι σας βλέπει, σας ακούει, στέκεται δίπλα σας πάντα, πάντα».
«Η επιστροφή κάθε ομήρου δεν είναι μόνο μια στιγμή επιστροφής στην πατρίδα και ανακούφισης. Είναι ένας θρίαμβος πίστης, θάρρους και της κοινής μας ανθρωπιάς», πρόσθεσε.
«Προσευχόμαστε, και τόσοι πολλοί άνθρωποι εργάζονται πολύ σκληρά για να διασφαλίσουν ότι αυτή η εβδομάδα θα είναι μια εβδομάδα λύτρωσης για όλους σας».
Ο Τζάρεντ Κούσνερ, γαμπρός του Τραμπ, επαίνεσε την απαράμιλλη δέσμευση του Προέδρου «στην επίτευξη ειρήνης, στην επιστροφή των ομήρων στα σπίτια τους, στο να βλέπει το Ισραήλ ασφαλές και προστατευμένο, στο να βλέπει ολόκληρη τη Μέση Ανατολή σταθερή και ακμάζουσα».
«Η 7η Οκτωβρίου ήταν μια συγκλονιστική μέρα για μένα», είπε ακόμη ο Κούσνερ. «Ηταν σοκ αυτές τις φρικτές, βάρβαρες πράξεις».
«Δεν πρόκειται να γιορτάσουμε απόψε. Θα γιορτάσουμε τη Δευτέρα», κατέληξε μέσα σε χειροκροτήματα.
Αντιστροφη μέτρηση
Το Ισραήλ ετοιμάζεται να υποδεχθεί τους 20 εν ζωή ομήρους αλλά και τις εναπομείνασες σορούς των νεκρών από την τρομοκρατική επίθεση της Χαμάς, την ίδια στιγμή που πάνω από 500.000 Παλαιστίνιοι επιστρέφουν στην ισοπεδωμένη Γάζα.
Πολλά σημεία παραμένουν άγνωστα για το πώς θα εξελιχθούν οι επόμενες ώρες και ιδίως η περίπλοκη διαδικασία επιστροφής των ομήρων.
Όπως και με τις απελευθερώσεις κατά τη διάρκεια προηγούμενων εκεχειριών, ο Ερυθρός Σταυρός θα ενεργήσει ως ουδέτερος ενδιάμεσος στην παράδοση.
Αξιωματούχος του Ερυθρού Σταυρού περιέγραψε ανάλογες επιχειρήσεις ως εξαιρετικά «περίπλοκες».
Μεταξύ των μεγαλύτερων προκλήσεων, λέει, είναι οι κίνδυνοι από τα μη εκραγέντα πυρομαχικά, τις κατεστραμμένες υποδομές αλλά και τα μεγάλα πλήθη που αναμένονται να συγκεντρωθούν.
Χωρίς δημόσιες τελετές
Οι προηγούμενες παραδόσεις ομήρων περιελάμβαναν μερικές προκλητικά χορογραφημένες τελετές της Χαμάς. Ωστόσο αντίγραφο της συμφωνίας που κοινοποίησαν τα ισραηλινά μέσα ενημέρωσης αναφέρει ότι αυτή τη φορά θα πραγματοποιηθούν «χωρίς δημόσιες τελετές ή κάλυψη από τα μέσα ενημέρωσης».
REUTERS/Hannah McKay
Στην προηγούμενη επιχείρηση, ο ισραηλινός στρατός ήταν προετοιμασμένος στα περίχωρα της Γάζας για να παραλάβει τους ομήρους, με σημεία υποδοχής που είχαν στηθεί κατά μήκος των συνόρων. Ιατρικό προσωπικό και κοινωνικοί λειτουργοί ανέμεναν επί τόπου.
«Ξεκινάμε με βιταμίνες, κάτι λίγο για φαγητό και για να πιουν, και στη συνέχεια τους επανενώνουμε με τις οικογένειές τους», δήλωσε τότε στο BBC ο Συνταγματάρχης Δρ. Άβι Μπάνοφ, αναπληρωτής επικεφαλής του ιατρικού σώματος των Ισραηλινών Αμυντικών Δυνάμεων.
REUTERS/Hannah McKay
Οι όμηροι μεταφέρθηκαν στη συνέχεια με ειδικά διαμορφωμένα ελικόπτερα σε νοσοκομεία για ιατρικές εξετάσεις.
Πρόβες
Ένα από τα νοσοκομεία που είναι έτοιμα να τους υποδεχτούν έκανε σήμερα μια τελευταία πρόβα με ηθοποιούς να προσποιούνται τους ομήρους – και παρουσίασε μια σειρά από διαφορετικά σενάρια – σύμφωνα με το NBC News.
Με την άφιξή τους στο νοσοκομείο, αντί να οδηγηθούν κατευθείαν σε ιατρικές εξετάσεις, οι όμηροι θα έχουν την επιλογή να υποβληθούν σε ένα πρώτο τμήμα ψυχολογικής διαδικασίας αποκατάστασης της αίσθησης της ελευθερίας τους μετά από περισσότερα από δύο χρόνια αιχμαλωσίας.
REUTERS/Hannah McKay
Επιστροφή – Γολγοθάς
Στο μεταξύ, η υπηρεσία πολιτικής προστασίας της Γάζας ανακοίνωσε ότι περισσότεροι από 500.000 άνθρωποι έχουν επιστρέψει στην πόλη της Γάζας από τότε που τέθηκε σε ισχύ η πρώτη φάση της εκεχειρίας.
«Περισσότεροι από μισό εκατομμύριο άνθρωποι έχουν επιστρέψει στη Γάζα (Πόλη) από χθες», δήλωσε ο Μαχμούντ Μπασάλ, εκπρόσωπος της πολιτικής άμυνας, μιας υπηρεσίας διάσωσης που λειτουργεί υπό την εξουσία της Χαμάς.
Ετοιμάζουν τους κρατούμενους
Οι ισραηλινές αρχές συγκέντρωσαν σε δύο φυλακές τους κρατούμενους που αναμένεται να αποφυλακιστούν, ανακοίνωσε η διεύθυνση των σωφρονιστικών υπηρεσιών. Οι «κρατούμενοι που σχετίζονται με την εθνική ασφάλεια μεταφέρθηκαν προς τα κέντρα απέλασης των φυλακών του Οφέρ (στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη) και του Κτζιοτ (νότιο Ισραήλ), εν αναμονή των οδηγιών από τις πολιτικές αρχές και τη συνέχιση των επιχειρήσεων που θα επιτρέψουν την επιστροφή των ομήρων στο Ισραήλ».
Το Κρεμλίνο είπε σήμερα πως η Ρωσία ανησυχεί βαθιά σχετικά με το ενδεχόμενο οι ΗΠΑ να προμηθεύσουν με πυραύλους Τόμαχοκ την Ουκρανία, προειδοποιώντας πως ο πόλεμος έχει φθάσει σε μια δραματική στιγμή με κλιμάκωση από όλες τις πλευρές.
Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ δήλωσε τη Δευτέρα πως προτού συμφωνήσει για την προμήθεια πυραύλων Tomahawk, θα ήθελε να μάθει τι ακριβώς η Ουκρανία σχεδιάζει να κάνει με αυτούς, διότι δεν θέλει να κλιμακωθεί ο πόλεμος μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας. Είπε, εντούτοις, πως έχει «κάπως αποφασίσει» για το θέμα.
Οι πύραυλοι Τόμαχοκ έχουν ένα βεληνεκές 2.500 χιλιομέτρων, κάτι που σημαίνει πως η Ουκρανία θα μπορούσε να τους χρησιμοποιήσει για μεγάλης εμβέλειας πλήγματα εντός της Ρωσίας, μεταξύ άλλων εναντίον της Μόσχας. Ορισμένες παλιές εκδοχές των Τόμαχοκ μπορούν να φέρουν μια πυρηνική κεφαλή, σύμφωνα με την Υπηρεσία Ερευνών του αμερικανικού Κογκρέσου.
«Το θέμα των Tomahawk προκαλεί πολύ μεγάλη ανησυχία», είπε ο εκπρόσωπος Τύπου του Κρεμλίνου Ντμίτρι Πεσκόφ στον δημοσιογράφου της κρατικής τηλεόρασης της Ρωσίας Πάβελ Ζαρούμπιν, δηλώσεις που δημοσιεύτηκαν σήμερα. «Τώρα είναι πραγματικά μια πολύ δραματική στιγμή λόγω του γεγονότος ότι οι εντάσεις κλιμακώνονται από όλες τις πλευρές».
Ο Πεσκόφ επισήμανε πως εάν Τόμαχοκ εκτοξευτούν κατά της Ρωσίας, η Μόσχα θα πρέπει να λάβει υπόψη της ότι ορισμένες εκδοχές του πυραύλου μπορούν να φέρουν πυρηνικές κεφαλές.
«Απλά φανταστείτε: ένας μεγάλου βεληνεκούς πύραυλος εκτοξεύεται και βρίσκεται στον αέρα και εμείς γνωρίζουμε ότι θα μπορούσε να είναι πυρηνικός. Τι θα έπρεπε να σκεφθεί η Ρωσική Ομοσπονδία; Πώς θα έπρεπε να αντιδράσει η Ρωσία; Οι στρατιωτικοί εμπειρογνώμονες στο εξωτερικό θα έπρεπε να το κατανοούν αυτό», σημείωσε ο Πεσκόφ.
Ο πρόεδρος της Ρωσίας Βλαντίμιρ Πούτιν δήλωσε νωρίτερα αυτόν τον μήνα πως είναι αδύνατο να χρησιμοποιηθούν Tomahawk χωρίς την άμεση συμμετοχή στρατιωτικού προσωπικού των ΗΠΑ και επομένως οποιαδήποτε προμήθεια τέτοιων πυραύλων στην Ουκρανία θα πυροδοτούσε ένα «ποιοτικά νέο στάδιο κλιμάκωσης».
Μία Ισραηλινή κυβερνητική εκπρόσωπος δήλωσε σήμερα πως η απελευθέρωση ομήρων που κρατούνται στη Γάζα θα ξεκινήσει νωρίς το πρωί της Δευτέρας.
Σύμφωνα με την ίδια, και οι 20 εν ζωή όμηροι αναμένεται να απελευθερωθούν ταυτόχρονα.
Η αξιωματούχος είπε επίσης πως το Ισραήλ είναι έτοιμο να παραλάβει τις σορούς των 28 νεκρών ομήρων, μετά την απελευθέρωση των ομήρων που είναι ζωντανοί, ενώ οι Παλαιστίνιοι κρατούμενοι θα αφεθούν ελεύθεροι μόλις όλοι οι όμηροι που αναμένεται να απελευθερωθούν αύριο παραληφθούν.
ΕΛΛΆΔΑ /Κυριακή 12 Οκτωβρίου 2025, 16:03:26 // Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ
Ο
Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος Ιερώνυμος επισκέφθηκε σήμερα,
λόγω ελαφράς αδιαθεσίας, το Γενικό Νοσοκομείο «Γεώργιος Γεννηματάς»,
όπου και θα παραμείνει υπό ιατρική παρακολούθηση, για καθαρά
προληπτικούς λόγους, σύμφωνα με ανακοίνωση που εξεδόθη
Επιταχύνονται οι εξελίξεις στη Λωρίδα της Γάζας λίγο πριν την ιστορική συνάντηση στην Αίγυπτο.
Νέα
ανατροπή στην υπόθεση της απελευθέρωσης των 20 ζωντανών ομήρων από τη
Χαμάς, με την εκπρόσωπο της ισραηλινής κυβέρνησης να ανακοινώνει πως
αυτό θα πραγματοποιηθεί νωρίς το πρωί της Δευτέρας.
Σε
τηλεοπτική της παρέμβαση επιβεβαίωσε μεν ότι η διαδικασία επιταχύνεται,
αλλά ξεκαθάρισε πως κάτι τέτοιο δεν θα συμβεί σήμερα, όπως είχε
διαρρεύσει νωρίτερα.
Η
εκπρόσωπος της κυβέρνησης τόνισε ότι οι ζωντανοί όμηροι θα
απελευθερωθούν ταυτόχρονα, για να προσθέσει ότι «είμαστε έτοιμοι να
δεχτούμε τις 28 σορούς των νεκρών ομήρων».
Παράλληλα, από την
πλευρά των οικογενειών των ομήρων διαρρέεται ότι η απελευθέρωση μπορεί
να ξεκινήσει από τις 3 τα ξημερώματα, ενώ το Ισραήλ αναμένεται να
ενημερωθεί από τον Ερυθρό Σταυρό περίπου δύο ώρες πριν ξεκινήσει η
διαδικασία.
Πολιτικό και επικοινωνιακό φιάσκο με την αντιδημοκρατική και ακροδεξιάς
εμπνεύσεως ανάρτηση για να περάσει το μνημείο στην αρμοδιότητα του
υπουργείου Εθνικής Άμυνας • Προσπαθούν να μαζέψουν τα ασυμμάζευτα, ενώ η
οργή ξεχειλίζει.
Αδιανόητη πρόκληση απέναντι στην Δημοκρατία και την κοινωνία αποτελεί το κυριακάτικο μήνυμα του πρωθυπουργού, ο οποίος στην πρεμούρα του να απαντήσει με όρους ρεβανσισμού στο κίνημα υπέρ του αγώνα του Πάνου Ρούτσι, αλλά και να εμπλέξει, εμμέσως, τον Νίκο Δένδια, δημιούργησε ένα πολιτικό μπάχαλο για τον ίδιο και την κυβέρνησή του.
Ο
Κυριάκος Μητσοτάκης, παίρνοντας... έμπνευση από τον Ντόναλντ Τραμπ και
τις ακρότητες στις ΗΠΑ με την Εθνοφρουρά, έσπευσε να ανακοινώσει ότι θα
φέρει νομοθετική ρύθμιση αναθέτοντας στο υπουργείο Εθνικής Άμυνας την
αποκλειστική ευθύνη για την προστασία και σωστή λειτουργία του Άγνωστου
Στρατιώτη. Με αυτόν τον τρόπο έβαλε στο επίκεντρο της πολιτικής
συζήτησης όλες τις χυδαιότητες που αναπαράχθηκαν από τα φιλοκυβερνητικά
και ακροδεξιά τρολς τις τελευταίες ημέρες με μοναδικό στόχο να
υπονομεύουν και να πλήξουν τον ηρωικό αγώνα του Πάνου Ρούτσι, ο οποίος
δεν πτοήθηκε και νίκησε.
Το απόσπασμα από την ανάρτησή του αναφέρει: Πράγματι,
για μερικές μέρες το κέντρο της πρωτεύουσας αναστατώθηκε. Τώρα όμως,
εγείρεται ένα εύλογο ερώτημα: μπορεί ένα ιστορικό μνημείο όπως του
Αγνώστου Στρατιώτη να γίνεται πεδίο εκδηλώσεων άσχετων με την αποστολή
του; Η δική μου απάντηση είναι όχι. Πολύ περισσότερο, όταν όλοι οι
πολίτες μπορούν να εκφραστούν ελεύθερα σε χιλιάδες άλλους χώρους με
συγκεντρώσεις ή διαδηλώσεις. Γι’ αυτό και η κυβέρνηση αποφάσισε να
ξεμπλέξει το κουβάρι των συναρμοδιοτήτων γύρω από τη φύλαξη και
συντήρηση του μοναδικού αυτού τοπόσημου της Αθήνας. Με νομοθετική
ρύθμιση, λοιπόν, την επόμενη εβδομάδα, αναθέτει την αποκλειστική ευθύνη
για την προστασία και σωστή λειτουργία του Αγνώστου Στρατιώτη εκεί όπου
ανήκει: στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας. Πρόκειται, άλλωστε, για μνημείο το
οποίο δημιουργήθηκε για να τιμά τους ήρωες που έδωσαν τη ζωή τους για
την ελευθερία. Που ανήκει στην ιστορική μνήμη, όπως τη συμβολίζει η
Προεδρική Φρουρά. Ένα μνημείο ανοιχτό σε όλους τους Έλληνες. Αλλά και σε
κάθε επισκέπτη που θέλει να το θαυμάσει. Αυτόν τον γνωστό χαρακτήρα που
είχε πάντα ο Άγνωστος Στρατιώτης οφείλουμε να διατηρήσουμε. Και το
κάνουμε.
Αυτή, όμως, η ακροδεξιάς έμπνευσης απόφαση φαίνεται
να γυρνάει μπούμερανγκ στον πρωθυπουργό και την κυβέρνηση, καθώς ήδη οι
αντιδράσεις που σημειώνονται είναι οργισμένες, με την αντιπολίτευση να
τον κατηγορεί ότι ετοιμάζεται να βάλει τον στρατό να φυλάει το μνημείο
από κοινωνικές εκφράσεις διαμαρτυρίας.
Ο στρατός και οι διευκρινίσεις
Το
μπάχαλο στο κυβερνητικό επιτελείο είναι εμφανές, ενώ ήδη γίνεται
προσπάθεια να μαζευτούν οι ακραίες δηλώσεις με πληροφορίες να σπεύδουν
να διευκρινίσουν ότι τα μέτρα τάξης θα παραμείνουν στην αρμοδιότητα της
ΕΛ.ΑΣ., ενώ το υπουργείο Άμυνας θα αναλάβει την προστασία, τη συντήρηση
και την καθαριότητα του μνημείου.
Το ερώτημα, βέβαια, που τίθεται
είναι αφού τα μέτρα τάξης θα εξακολουθήσουν να είναι στην ΕΛ.ΑΣ., ποια
ακριβώς προστασία θα προσφέρει το υπουργείο Άμυνας; Σημειώνεται ότι οι
αρμοδιότητες περί καθαριότητας για τον περιβάλλοντα χώρο είναι στον Δήμο
Αθηναίων.
Η απίστευτη ανάρτηση, πάντως, του Κυριάκου Μητσοτάκη
έχει ήδη αρχίσει να ερμηνεύεται και ως μια προσπάθεια να απαντήσει ο
πρωθυπουργός στον Νίκο Δένδια, ο οποίος πήρε ξεκάθαρα θέση υπέρ των αιτημάτων του Πάνου Ρούτσι. Από το υπουργείο Άμυνας, πάντως, προς το παρόν, δεν σχολιάζουν την κυριακάτικη ανάρτηση του πρωθυπουργού.
Κατρίνης: Αντιδημοκρατική εκτροπή
Από
την πλευρά της αξιωματικής αντιπολίτευσης η ηχηρή αντίδραση ήρθε από
τον Μιχάλη Κατρίνη, ο οποίος καταγγέλλει την κυβέρνηση πως ακροβατεί
ανάμεσα στη θεσμική και αντιδημοκρατική εκτροπή.
Η ανάρτηση του Μιχάλη Κατρίνη αναφέρει:
Τι
εννοεί ο κ. Μητσοτάκης λέγοντας ότι η προστασία του μνημείου του
Άγνωστου Στρατιώτη στο Σύνταγμα περνάει στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας;
Αντιλαμβάνεται τι σημαίνει αυτό και τι προεκτάσεις έχει;
Γιατί
και ο κ. Καμμένος, ως Υπουργός Εθνικής Άμυνας, είχε πει, το 2015, ότι
οι Ένοπλες Δυνάμεις θα διασφαλίσουν τη σταθερότητα στο εσωτερικό της
χώρας και δικαιολογημένα υπήρξαν έντονες αντιδράσεις.
Ξεκάθαρα πράγματα: οι Ένοπλες Δυνάμεις εγγυώνται την ασφάλεια της χώρας από εξωτερικές απειλές.
Η διασφάλιση της τάξης στο εσωτερικό της χώρας και στο κέντρο της Αθήνας είναι δουλειά της Αστυνομίας.
Οτιδήποτε άλλο ακροβατεί ανάμεσα στη θεσμική και αντιδημοκρατική εκτροπή.
Τριπλό «χτύπημα» ΣΥΡΙΖΑ
Με
μια οργισμένη ανακοίνωση η Κουμουνδούρου κατηγορεί τον πρωθυπουργό για
δηλώσεις μνημείο αυταρχισμού, μετά το πυροτέχνημα Μητσοτάκη για τον
Άγνωστο Στρατιώτη και το υπουργείο Άμυνας.
Ο ΣΥΡΙΖΑ κάνει λόγο για
«απάνθρωπη και κτηνώδη» αναφορά στο κυριακάτικο μήνυμα του πρωθυπουργού
και σχολιάζει πως «αντί να κάνει αυτοκριτική για τη σιωπή του και να
ζητήσει συγνώμη από τον τραγικό πατέρα που έπρεπε να κάνει απεργία
πείνας 23 ημερών για το αυτονόητο, κάνει επίδειξη»
Η ανακοίνωση:
Το
σημερινό κυριακάτικο μήνυμα και η αναφορά του κ. Μητσοτάκη, ότι στο
μέλλον κανένας Πάνος Ρούτσι δεν μπορεί να διεκδικήσει το δίκιο του στην
πλατεία η οποία φέρει το όνομά της από εξέγερση των Ελλήνων και την
κατάκτηση του Συντάγματός μας, είναι μνημείο κυνισμού - αυταρχισμού και ο
ορισμός της απουσίας ενσυναίσθησης. Η αναφορά του είναι απάνθρωπη και
κτηνώδης.
Το πιο ανησυχητικό είναι ότι δεν υπάρχει ένας
άνθρωπος στο επιτελείο του να τον προστατεύσει από τέτοιες αναρτήσεις,
που κάθε πατέρας θα ντρεπόταν να κάνει. Αντί να κάνει αυτοκριτική για τη
σιωπή του και να ζητήσει συγνώμη από τον τραγικό πατέρα που έπρεπε να
κάνει απεργία πείνας 23 ημερών για το αυτονόητο, κάνει επίδειξη
ακροδεξιάς ρητορικής. Ντροπή του!
Η εμπλοκή του στρατού
πάνω από την πλατεία Συντάγματος και κάτω από την Βουλή των Ελλήνων
είναι απαράδεκτη. Το μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη ανήκει στον λαό,
στους ανώνυμους αγωνιστές των πολέμων, αλλά και των αγωνιστών για
δημοκρατία, ισονομία και δικαιοσύνη. Η προαναγγελθείσα νομοθέτηση
συνιστά ευθεία βολή στη δημοκρατία από μια κυβέρνηση που έχει χάσει κάθε
λαϊκό έρεισμα, κάθε νομιμοποίηση.
Να πόσο χαμηλά μπορεί να φτάσει ένας πρωθυπουργός που απεγνωσμένα προσπαθεί να κάνει damage control.
Να πόσο φοβάται την κοινωνία και την ειρηνική διαμαρτυρία ο κ. Μητσοτάκης.
Να πόσο επικίνδυνή είναι αυτή η καθεστωτική δεξιά.
Να γιατί πρέπει να φύγει το συντομότερο δυνατό.
Δεν θέλουμε να σχολιάσουμε κάτι άλλο από αυτό το κυριακάτικο μήνυμα.
«Κάντο όπως ο Τραμπ»
Με
σκληρό τρόπο σχολιάζει και η τομεάρχης Εξωτερικής Πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ,
Ρένα Δούρου υπογραμμίζοντας ότι η «οδηγία» Μητσοτάκη να αναλάβει ο
στρατός να...επιβάλει την τάξη μπροστά από το μνημείο του Άγνωστου
Στρατιώτη είναι τραμπικής έμπνευσης και παραπέμπει «σε αναχρονιστικούς
καιρούς».
Η ανάρτηση της Ρένας Δούρου:
Διαβάζω και
ξαναδιαβάζω, στη Λάρνακα μεταξύ σπουδαίων συναντήσεων, την σημερινή
δήλωση για τα τσαντίρια του Συντάγματος και την πρωθυπουργική οδηγία α
λα Τραμπ, να αναλάβει πλέον ο στρατός την ευταξία του ιερού χώρου
μπροστά από το μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη.
Δήλωση
που κατά πρώτον παραπέμπει σε αναχρονιστικούς καιρούς, με τον στρατό να
αναλαμβάνει δια της βίας, «όταν το συντεταγμένο κράτος διστάζει». Θου
Κυριε
Δήλωση που κατά δεύτερον αποδεικνύει πόσο μεγάλη
αηδία προκαλεί η αγωνιώδης προσπάθεια του Ρούτσι να βρει την δικαίωση
στη σημερινή δεξιά διακυβέρνηση με όρους απολυταρχίας.
Κυρίως
όμως σκέφτομαι πόσο βαθειά υποκριτική και ανακόλουθη είναι η πρωινή
δήλωση σχετικά με τον ιερό και όντως συμβολικό χώρο. Εκεί δηλαδή όπου το
έθνος μας τιμά τους ήρωες πεσόντες σε κάθε τους μάχη και οι οποίοι
θυσιάστηκαν προφανώς για τα παιδιά όλων των Ελλήνων.
Ώστε
να ζούμε ελεύθεροι και ισότιμοι σε ένα κράτος δικαίου. Η θυσία τους
παραπέμπει στο περίφημο διά αυτά πολεμήσαμε του Μακρυγιάννη. Γιατί είναι
βέβαιο πως δεν έδωσαν τη ζωή τους, ώστε το μνημείο να αποτελεί απλά μία
αποστειρωμένη βιτρίνα και ένα βολικό σκηνικό για στεφάνια και δηλώσεις
από την εκάστοτε πολιτική ηγεσία.
Το γεγονός ότι ο
Ρούτσι τελικά νίκησε απέναντι στον Κρέοντα, έχοντας σχεδόν ολόκληρο το
έθνος δίπλα του, οδήγησε σήμερα στην Τραμπικής εμπνεύσεως διαταγή να
διώχνει ο στρατός τους διαμαρτυρόμενους και τους αντιφρονούντες και στην
ιταμή δήλωση ότι ο αγώνας του ήταν ένα τσαντίρι- κι άλλη ώρα μιλάμε και
για τα τσαντήρια Σούσουδες της πολιτικής.
Ηττήθηκε από τον Ρούτσι και ψάχνει τη ρεβάνς
Σε ανάλογο μήκος κύματος και ο γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής, Στέργιος Καλπάκης:
Ο
Μητσοτάκης ηττήθηκε από τον αγώνα του Πάνου Ρούτσι και ψάχνει τη
ρεβάνς στον αυταρχισμό. Προανήγγειλε σήμερα «στρατιωτικό νόμο» για να
καταπνίξει προκαταβολικά κάθε νέα διεκδίκηση στο Σύνταγμα.
Αντί
για το φως της αλήθειας, που απαιτεί η συντριπτική πλειοψηφία των
πολιτών για το έγκλημα των Τεμπών, ο Μητσοτάκης επιλέγει να βυθίσει τη
χώρα στο σκοτάδι του αυταρχισμού.
Αλήθεια, μετά τις μαζικές κινητοποιήσεις του προηγούμενου μήνα, νομίζει ότι θα του περάσει έτσι;
Δύο ερωτήματα Χαρίτση
Την
οργή του εξέφρασε μέσω ανάρτησης και ο πρόεδρος της Νέας Αριστεράς
χαρακτηρίζοντας τον Κυριάκο Μητσοτάκη ως τον επίσημο εκπρόσωπο του
τραμπισμού στην Ελλάδα.
Ο Αλέξης Χαρίτσης ρωτάει τον πρωθυπουργό:
Θα
βάλετε τον Στρατό να φυλάει δημόσιο χώρο στο πιο κεντρικό σημείο της
Αθήνας; Θα βάλετε τον Στρατό να φυλάει τον ιστορικότερο και
σημαντικότερο χώρο λαϊκής κινητοποίησης και διεκδίκησης της χώρας;
Η ανάρτηση:
Πριν από λίγο επέστρεψα από την Ακρόπολη.
Εκεί
όπου, όπως κάθε χρόνο, βρέθηκα για να τιμήσω τη μεγάλη επέτειο: την
Απελευθέρωση της Αθήνας από τα ναζιστικά στρατεύματα κατοχής.
Μια επέτειο που μας υπενθυμίζει ότι ο ελληνικός λαός έβαλε το δικό του ανεξίτηλο στίγμα στον μεγάλο αντιφασιστικό αγώνα.
Αλλά
και ότι η ιστορική μνήμη για να είναι ζωντανή πρέπει συνδέεται με τους
αγώνες του σήμερα απέναντι στον σύγχρονο φασισμό: τους αγώνες για
ειρήνη, δημοκρατία, κοινωνική δικαιοσύνη.
Τα επεσήμανε αυτά στον χαιρετισμό του ο δήμαρχος Αθηναίων Χάρης Δούκας και μπράβο του!
Ο Πρωθυπουργός κ. Μητσοτάκης επέλεξε να μην ανέβει στον Ιερό Βράχο.
Καμία έκπληξη. Ουδέποτε ασχολήθηκε άλλωστε με την συγκεκριμένη επέτειο – δεν τον αφορά η μεγάλη αντιφασιστική νίκη του λαού μας!
Την
ίδια ακριβώς ώρα, όμως, επειδή και οι συμβολισμοί έχουν τη δική τους
μεγάλη σημασία, επέλεξε να ανακοινώσει τη μεταφορά της αρμοδιότητας
φύλαξης του Άγνωστου Στρατιώτη στο ΥΠΕΘΑ.
Ντροπή!
Κύριε Μητσοτάκη απαντήστε:
Θα βάλετε τον Στρατό να φυλάει δημόσιο χώρο στο πιο κεντρικό σημείο της Αθήνας;
Θα βάλετε τον Στρατό να φυλάει τον ιστορικότερο και σημαντικότερο χώρο λαϊκής κινητοποίησης και διεκδίκησης της χώρας;
Ο επίσημος εκπρόσωπος του πιο ακραίου Τραμπισμού στην Ευρώπη έχει πλέον ονοματεπώνυμο: Κυριάκος Μητσοτάκης.
Η παραίτηση από το βουλευτικό αξίωμα και τα μελλοντικά πολιτικά σχέδιά του, το υπό έκδοση βιβλίο και το 2015, η επίθεση στην κυβέρνηση και τον Κυριάκο Μητσοτάκη, η προσέγγισή του για την Αριστερά και το πολιτικό σύστημα: αυτά είναι τα κεφάλαια της συνέντευξης του πρώην πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα στην «Εφημερίδα των Συντακτών», στην πρώτη του, μετά την υποβολή παραίτησης, αλλά και την πρώτη συνέντευξή του σε ελληνική εφημερίδα μετά το 2023. Ο πρώην πρωθυπουργός δίνει αναλυτικές απαντήσεις σε όλα τα ερωτήματα της «Εφ.Συν.», με τις οποίες βέβαιον είναι ότι θα προκαλέσει μεγάλο γύρο συζητήσεων. Αν, όμως, υπάρχει μία έννοια που διαπερνά το σύνολο της συνέντευξης αυτή είναι η δύναμη των «από κάτω», με την οποία επιδιώκει να συναντηθεί ο Αλέξης Τσίπρας.
●Να ξεκινήσουμε, κύριε πρόεδρε, από μια ερώτηση στην οποία μπορείτε να δώσετε μια σύντομη απάντηση: Ποιος θα είναι ο τίτλος του βιβλίου σας;
Κάντε λίγη υπομονή. Σε λίγες μέρες ο τίτλος του βιβλίου θα ανακοινωθεί από τον εκδοτικό οίκο που ανέλαβε την έκδοσή του.
● Μπορείτε τουλάχιστον να μας πείτε κάτι άλλο για το βιβλίο σας; Για το περιεχόμενό του;
Το βιβλίο αυτό είναι για μένα ένα χρέος απέναντι στην Ιστορία. Αλλά και μια προσωπική ανάγκη να μιλήσω για όλα όσα έγιναν, μικρά και μεγάλα, σε μια δύσκολη πολιτική διαδρομή, για τα οποία έχουν μιλήσει σχεδόν όλοι εκτός από εμένα που ήμουν πρωταγωνιστής. Να φωτίσω όλες τις πτυχές της δραματικής περιόδου 2015-2019, γνωστές, λιγότερο γνωστές και άγνωστες. Και να απαντήσω με γεγονότα, στοιχεία, ντοκουμέντα, στην πρωτοφανή κακοποίηση, διαστρέβλωση και δολοφονία της αλήθειας, που συνεχίζεται μέχρι σήμερα, για μια κρίσιμη περίοδο της πατρίδας μας. Με τους ενόχους για το σκοτάδι της χρεοκοπίας να εμφανίζονται ως κατήγοροι εκείνων που ανέλαβαν την ευθύνη να ξελασπώσουν το μέλλον. Το βιβλίο όμως είναι χρέος και απέναντι στους πολίτες. Με την κρίση καταστράφηκαν ή απαξιώθηκαν ζωές, έπεσε δραματικά το βιοτικό επίπεδο, έκλεισαν επαγγελματικοί ορίζοντες, πλήρωσαν βαρύ τίμημα οικογένειες. Οφείλουμε να μιλήσουμε σε αυτές και αυτούς. Να πούμε την αλήθεια. Και για τις επιλογές μας. Και αυτοκριτικά όταν χρειάζεται. Να πούμε την αλήθεια και για τις επιλογές των ανθρώπων του παλαιού συστήματος. Ξέρετε, αυτών των αποτυχημένων που δίνουν, ακόμη και σήμερα, μαθήματα.
● Θα σας διακόψουμε. Το βιβλίο σας, δηλαδή, αφορά το δύσκολο πρόσφατο παρελθόν;
Οχι βέβαια, επιτρέψτε μου να τελειώσω. Συμπυκνώνοντας την εμπειρία του παρελθόντος, επιχειρώ μέσα από τις σελίδες του να απαντήσω σε κρίσιμα ερωτήματα του σήμερα. Πού βαδίζει η χώρα; Ποιες σημαντικές ευκαιρίες έχασε; Πώς μπορεί να επιβιώσει η ελπίδα, όταν η κοινωνία πολιορκείται από ένα καθεστώς αδικίας, διαφθοράς, κατεδάφισης του κράτους δικαίου, συγκάλυψης, ψεύδους και εξαπάτησης; Τι να κάνουμε ως κοινωνία και ως χώρα για να ξεφύγουμε από την κατάσταση πολιορκίας και να ανοίξουμε έναν δρόμο δικαιοσύνης και προόδου; Συνεπώς το βιβλίο είναι η δική μου κατάθεση για το χτες, αλλά ταυτόχρονα το διαπερνούν, εντελώς συνειδητά, ο προβληματισμός, οι σκέψεις, οι προτάσεις μου, το όραμά μου, επιτρέψτε μου να πω, για το σήμερα και το αύριο.
«Βγαίνω έξω από το πολιτικό σύστημα, που κατά τη γνώμη μου, ως έχει, δεν μπορεί τίποτα πια να δώσει στην κοινωνία και την πατρίδα»
● Να πάμε τώρα στο μεγάλο θέμα που απασχολεί τα κόμματα, το πολιτικό σύστημα, την επικαιρότητα; Ποιο ήταν εκείνο το καθοριστικό γεγονός, που σας ώθησε στην παραίτηση από το βουλευτικό αξίωμα;
Δεν υπήρξε κανένα καθοριστικό γεγονός. Υπήρξε η προσωπική και πολιτική ασφυξία που μου προκαλούσαν, όπως και σε εκατομμύρια Ελληνες, κάθε μέρα, όλο και πιο οδυνηρά θα έλεγα, οι καθεστωτικές πρακτικές της κυβέρνησης. Και η εμφανής αδυναμία της δημοκρατικής αντιπολίτευσης να ανοίξει έναν δρόμο δημοκρατικής διαφυγής. Η παράλυση των θεσμών, της Δικαιοσύνης, της ίδιας της Βουλής με τους σημερινούς της συσχετισμούς, μου δημιουργούσε την αίσθηση της πολιτικής ασφυξίας εντός της. Και με παρακινούσε να διαθέσω όποιο πολιτικό κεφάλαιο μου έδωσαν οι πολίτες, όχι στη διατήρηση των προνομίων του βουλευτή, αλλά στην προσπάθεια να αντιστραφεί η πορεία απογοήτευσης της κοινωνίας και φθοράς της δημοκρατίας.
Είναι μια αντισυμβατική πρωτοβουλία με κίνητρα ηθικά. Ηθελα πριν απ’ όλα να αισθάνομαι καλά με τον εαυτό μου, με τη συνείδησή μου. Δεν ήθελα πια να απολαμβάνω προνόμια, όταν αισθανόμουν ότι δεν είχα καμιά δυνατότητα να ανταποκριθώ στις προσδοκίες όσων με εμπιστεύτηκαν. Αλλά και κίνητρα πολιτικά. Αποφάσισα να απελευθερωθώ από δεσμεύσεις, αξιώματα και μηχανισμούς. Να βγω έξω από το πολιτικό σύστημα που, κατά τη γνώμη μου, ως έχει, δεν μπορεί τίποτα πια να δώσει στην κοινωνία και την πατρίδα. Μια φυγή προς τα μπρος, για να χρησιμοποιήσω την έκφραση του Γιάννη Σκαρίμπα. Προς την κοινωνία, τους πολίτες, όσους αρνούνται με όρους μάχης ή και με όρους σιωπηλής αποδοκιμασίας να συμμορφωθούν με τη σημερινή πραγματικότητα.
● Επαναλαμβάνετε αυτό που λέτε και στη δήλωση της παραίτησής σας, ότι ασφυκτιάτε στο σημερινό πολιτικό σύστημα και στο σημερινό Κοινοβούλιο. Δεν υπάρχουν περιθώρια για την προοδευτική αντιπολίτευση να ασκεί τον ρόλο και τα καθήκοντά της;
Οχι. Δεν υπάρχουν. Οσο τουλάχιστον αυτή δείχνει συμφιλιωμένη με τη σημερινή σήψη και δεν διακινδυνεύει υπερβάσεις. Αυτή είναι η γνώμη που διαμόρφωσα μέσα από βασανιστικό προβληματισμό, με βάση την εμπειρία, τις εξελίξεις μετά τις τελευταίες εκλογές, αλλά και τις αξίες που θέλω να υπηρετώ. Αυτός είναι και ο λόγος που με οδήγησε να πω όχι στην ασφάλεια του επαγγελματία πολιτικού και να συναντηθώ με την ανασφάλεια του πολίτη. Παρότι ξέρω ότι κανείς πολιτικός δεν μπορεί να νιώσει πλήρως την ανασφάλεια του πολίτη.
● Και τι, κατά τη γνώμη σας, πρέπει να γίνει; Αν βρισκόσασταν σε θέση ευθύνης και πάλι, ποιες αλλαγές στο πολιτικό σύστημα θα φέρνατε;
Πιστεύω ότι η πατρίδα μας χρειάζεται ένα μεγάλο, αποφασιστικό, σοκ που θα το έλεγα σοκ εντιμότητας, δικαιοσύνης και δημοκρατίας. Να ξανασυνδεθεί η πολιτική με την ηθική και το πολιτικό σύστημα με τους πολίτες. Χρειάζεται ένα μεγάλο άλμα προς τα εμπρός. Θεσμικό, οικονομικό, κοινωνικό. Χρειάζεται μια νέα περηφάνια, όχι με την εθνικιστική έννοια του όρου. Την περηφάνια του αυτοσεβασμού. Τη χαρά να ζούμε σε μια χώρα δίκαιη, δημιουργική, που νοιάζεται για αυτούς που έχουν μείνει πίσω, που έχει όραμα για το μέλλον. Μίλησα πρόσφατα για την ανάγκη ενός νέου πατριωτισμού όσον αφορά τη φορολόγηση του μεγάλου πλούτου. Πιστεύω ότι ένας νέος πατριωτισμός, που ξεπερνά τους εύλογους ιδεολογικούς διαχωρισμούς, χρειάζεται σήμερα, περισσότερο από ποτέ την περίοδο της μεταπολίτευσης, σε όλα τα πεδία της κοινωνικής και πολιτικής δράσης.
«Η παραίτησή μου είναι μια αντισυμβατική πρωτοβουλία με κίνητρα ηθικά. Ηθελα πριν απ’ όλα να αισθάνομαι καλά με τον εαυτό μου, με τη συνείδησή μου. Δεν ήθελα πια να απολαμβάνω προνόμια, όταν αισθανόμουν ότι δεν είχα καμιά δυνατότητα να ανταποκριθώ στις προσδοκίες όσων με εμπιστεύτηκαν»
Η διαφθορά, η χειραγώγηση της Δικαιοσύνης, η παράλυση των θεσμών, η προκλητική στήριξη του μεγάλου πλούτου εις βάρος της κοινωνικής πλειοψηφίας, η εξασθένηση της διεθνούς θέσης της χώρας, η διακυβέρνηση με όρους προσωπικού πλουτισμού, απαιτούν την αφύπνιση και την κινητοποίηση των πολλών, που βλέπουν τη ζωή τους και το αύριο να εκποιούνται προς όφελος λίγων. Και βέβαια την ανασύνταξη, ανασύνθεση πιο σωστά, της προοδευτικής αντιπολίτευσης. Που στη σημερινή πολυκερματισμένη μορφή της, με περίκλειστα και αναξιόπιστα σχήματα, δεν μπορεί να παίξει τον ρόλο που το Σύνταγμα ορίζει και η κοινωνία χρειάζεται. Είμαστε από τους τελευταίους στην Ευρώπη στην αμοιβή της εργασίας και από τους πρώτους στη φορολόγησή της. Πρωταθλητές στη χαμηλή φορολόγηση των μερισμάτων, στη χειραγώγηση της ενημέρωσης, στην έκπτωση του κράτους δικαίου, στην ανικανότητα και τη διαφθορά, που κοστίζουν ανθρώπινες ζωές. Ολα αυτά πρέπει να αλλάξουν. Λέω λοιπόν ότι δεν πάει άλλο. Με μια κυβέρνηση που έχει οικοδομήσει ένα καθεστώς διαφθοράς και με έναν πρωθυπουργό που λειτουργεί ως ολιγάρχης.
● Αν έτσι έχουν τα πράγματα, πιστεύετε ότι θα ήταν λύση να παραιτηθούν κι άλλοι βουλευτές;
Δεν πρόκειται να υποδείξω σε κανέναν αυτό που μόνο η συνείδησή του αποφασίζει. Και με την ευκαιρία να ξεκαθαρίσω εδώ ότι διάλεξα εν πλήρει συνειδήσει τον δρόμο έξω από το σύστημα - μέσα στην κοινωνία, χωρίς καμιά συνεννόηση με κανέναν. Και δεν έχω καμιά πρόθεση να αναπαράγω τακτικές «στρατολόγησης» ή διάσπασης, που το μόνο που καταφέρνουν είναι να εντείνουν την απογοήτευση της κοινωνίας. Εννοώ, με δυο λόγια, αυτό που είπα στη δήλωση της παραίτησής μου. Αισθάνομαι την ανάγκη να μιλήσω με τους πολίτες, να τους αφουγκραστώ, να βαδίσω μαζί τους στον δρόμο που μαζί θα ανοίξουμε. Η αυτάρκεια και η αυταρέσκεια κάποιου αυτόκλητου Μεσσία, που στρατολογεί τους μαθητές του, είναι το τελευταίο που χρειάζονται η πατρίδα και η κοινωνία μας σήμερα. Μόνο η πράξη των πολλών μπορεί να γίνει κινητήρας μιας πορείας προς την πρόοδο, έξω από το σημερινό τοξικό τέλμα. Σ’ αυτή θέλω να αφιερώσω την ενέργειά μου.
ΜΑΡΙΟΣ ΒΑΛΑΣΟΠΟΥΛΟΣ
● Μας δίνετε εδώ την ευκαιρία να σας ρωτήσουμε: Πώς ένας πολιτικός, δοκιμασμένος μάλιστα, κατεβαίνει στον λαό για να τον αφουγκραστεί, όπως λέτε, σε μια εποχή που οι πολιτικοί δεν είναι ιδιαίτερα δημοφιλείς στο κοινωνικό σύνολο;
Οι πολιτικοί δεν είναι δημοφιλείς γιατί όλο και περισσότερο μοιάζουν μεταξύ τους. Γιατί δεν πείθουν ότι τους αφορούν περισσότερο το συλλογικό όραμα και το κοινό καλό από το προσωπικό τους συμφέρον και την επανεκλογή τους. Ξέρετε τι μου είπε μια φοιτήτρια που συνάντησα στη Σορβόνη με καταγωγή από την Εδεσσα; «Δεν μπορώ πια να διακρίνω τον αριστερό από τον δεξιό βουλευτή. Κάνουν τα ίδια πράγματα. Μιλάνε με τον ίδιο σχεδόν τρόπο κι ας λένε άλλα λόγια». Αυτή η διαπίστωσή της με προβλημάτισε και με στεναχώρησε γιατί δεν είναι μόνο η φοιτήτρια, αλλά πολλοί συμπολίτες μας μοιράζονται παρόμοιες σκέψεις. Αν λοιπόν δεν αλλάξουμε εμείς, αν δεν κάνουμε τη διαφορά πρωτίστως ηθικά, αξιακά, πολιτισμικά, πώς θα πείσουμε ότι είμαστε άλλο; Πώς θα αλλάξουμε τον κόσμο αν δείχνουμε βολεμένοι με τον σημερινό; Ο Αριστοτέλης μάς έμαθε πως δεν αρκεί ο Λόγος, δηλαδή τα επιχειρήματα, χρειάζεται και το Ηθος, δηλαδή ποιος είσαι και τι πράττεις εσύ που μιλάς, αν θέλεις να πείσεις.
● Η ανανέωση του πολιτικού σκηνικού, στην οποία αναφέρεστε, αφορά τον χώρο της Αριστεράς και της Κεντροαριστεράς; Ή, έχει να κάνει μόνο με την κυβερνητική εναλλαγή;
Προφανώς αφορά όλο το πολιτικό σύστημα, που έχει πια χάσει την εμπιστοσύνη της μεγάλης πλειοψηφίας. Αφορά όμως κυρίως την Αριστερά, την προοδευτική παράταξη. Πιστεύω ότι ήρθε ο καιρός, έχουμε μάλιστα καθυστερήσει, για μια μεγάλη, τολμηρή, αποφασιστική ανανέωση στις πρακτικές, τη γλώσσα, το ύφος, το ήθος, αλλά και τα πρόσωπα. Ηρθε ο καιρός να αλλάξει ριζικά η αντίληψή μας για τα αξιώματα, τα προνόμια που απορρέουν από αυτά και τη μιζέρια της αναπαραγωγής τους. Ναι, πιστεύω ότι πρέπει να υπάρξει μια «εισβολή» νέων ηθών και προσώπων στην πολιτική. Αυτό όμως δεν πρόκειται να γίνει με όρους εργαστηρίου, «εδώ μέσα», αλλά με όρους κοινωνίας, «εκεί έξω». Μια κοινωνία που επιμένει, εξεγείρεται, αντιστέκεται, απαιτεί αυτό που για το καθεστώς είναι «ανέφικτο», τότε θα παράγει και τα πολιτικά στελέχη και τα σχήματα εκείνα που θα την εκπροσωπήσουν. Να γιατί είναι ανάγκη, μεταξύ άλλων, οι πολίτες να μετατρέψουν την απογοήτευση σε πράξη και διεκδίκηση. Και να γιατί, μεταξύ άλλων, διάλεξα την ανασφάλεια να βρεθώ από τα βουλευτικά έδρανα, ανάμεσά τους.
● Αυτό εννοούν συνομιλητές σας, όταν προϊδεάζουν για κινήσεις «εκτός πλαισίου»;
Ακριβώς αυτό. Αν ως πλαίσιο ορίσουμε το σημερινό πολιτικό σύστημα, την κατακερματισμένη δημοκρατική αντιπολίτευση, τα ΙΧ κόμματα και τα κόμματα που γεννήθηκαν με τον εμβρυουλκό της διάσπασης -και την ιδιοποίηση βουλευτικών εδρών, που καλά κρατεί- τότε είναι πολύ συγκεκριμένο το περιεχόμενο των κινήσεων που προτίθεμαι να κάνω. Καμιά συναλλαγή, κανένα παρασκήνιο, καμιά προσπάθεια που αναπαράγει φθαρμένες πρακτικές. Στην κολυμπήθρα της κοινωνίας, με εμπιστοσύνη στις δυνάμεις του λαού -αυτή είναι η απόφασή μου. Μπορεί να έχασα τα βουλευτικά μου προνόμια, αλλά είμαι τουλάχιστον ελεύθερος να διεκδικήσω το προνόμιο να πορευτώ μαζί με τους πολλούς. Δεν τολμάω να πω «σαν ένας από αυτούς». Αλλά ναι, θα ήθελα να είμαι μαζί τους «σαν ένας από αυτούς».
● Και τελικά; Ποια θα είναι η συνέχεια; Νέο κόμμα, κόμμα–ομπρέλα ή εκλογικός συνδυασμός; Και πότε; Και συμπληρωματικά: Ο ενιαίος Συνασπισμός του 1989-90 και ο πολυτασικός ΣΥΡΙΖΑ είναι μοντέλα που μπορούν να λειτουργήσουν και σήμερα;
Κατ’ αρχάς, για να απαντήσω στο δεύτερο σκέλος της ερώτησής σας, κανένα μοντέλο τού χτες δεν μπορεί να λειτουργήσει σήμερα, χωρίς τουλάχιστον τις απαραίτητες μεγάλες μετατροπές. «Δεν μπορείς να κάνεις την ίδια επανάσταση δύο φορές» έλεγε ένας Ισπανός επαναστάτης. Στην ερώτησή σας όμως για τη συνέχεια, απαντώ πολύ καθαρά: Τίποτε από αυτά. Με παλιό διαβατήριο κανένας δεν πρόκειται να περάσει στη νέα εποχή και απλώς θα διαιωνίζονται η καθεστωτική στασιμότητα και ασυδοσία. Επιμένω, επαναλαμβάνω, ξαναλέω: Το πολιτικό σύστημα, σε όλες τις εκφράσεις του, έχει ξεπέσει στη συνείδηση του λαού. Της μεγάλης πλειοψηφίας τουλάχιστον. Τα κόμματα, η Δικαιοσύνη, η Βουλή, οι θεσμοί, επίσης. Είναι αυταπάτη και βόλεμα να περιμένουμε κάτι θετικό από ένα σύστημα που δεν θέλει και δεν μπορεί. Χρειαζόμαστε νέα εργαλεία σκέψης και πράξης, διαφορετικά θα βαλτώσουμε όλοι σε μια αδιέξοδη κατάσταση. Οι πολίτες -αυτή είναι η δύναμη της αλλαγής σήμερα. Μόνον αυτοί, «από κάτω», μπορούν να ανατρέψουν τα δεδομένα «επάνω». Να βάλουν τη σφραγίδα τους στις εξελίξεις.
● Η παραίτησή σας προκάλεσε... εχθρικές τοποθετήσεις από αντιπάλους και πρώην συντρόφους. Και πρώτα ο πρωθυπουργός χαρακτήρισε την Ελλάδα του 2015, χώρα–παρία. Τι του απαντάτε;
Απαντώ, εν συντομία, ότι το 2015 παραλάβαμε όντως μια χώρα-παρία και διεθνώς απαξιωμένη. Μια Ελλάδα ρημαγμένη, με 1/4 της οικονομίας κατεστραμμένο, την ανεργία στο 27%, ουρές σε κοινωνικά ιατρεία, σε παντοπωλεία, αλλά και σε κάδους σκουπιδιών, δεμένη πισθάγκωνα από τους δανειστές, με ένα χρέος αγχόνη. Μια κοινωνία χωρίς ελπίδα και προοπτική. Ο ίδιος και η παράταξή του, μαζί με τους συνοδοιπόρους και τους σπόνσορες της διαφθοράς, που ήταν ένοχοι γι’ αυτήν την εθνική τραγωδία, κραύγαζαν «Γερούν γερά» και «βάστα Σόιμπλε», όσο εμείς δίναμε τη μάχη για τη σωτηρία της πατρίδας. Και το 2019 τους παραδώσαμε μια Ελλάδα εκτός μνημονίων και επιτροπείας, με ρυθμισμένο χρέος, δεκάδες δισεκατομμύρια στα δημόσια ταμεία, δώδεκα συνεχή τρίμηνα ανάπτυξης, ενισχυμένη διεθνή θέση στα Βαλκάνια και την Ευρώπη. Και όμως επιμένουν στη δολοφονία της αλήθειας, χωρίς καμιά ντροπή.
● Παραιτηθήκατε από βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. Θα παραιτηθείτε κι από μέλος του κόμματος; Και είπατε πως δεν θα είστε αντίπαλος με τον ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. Με ποιον τρόπο δεν θα είναι ανταγωνιστικό αυτό που θα ετοιμάσετε;
Η δήλωσή μου είναι νομίζω σαφής. Η σχέση μου με τον ΣΥΡΙΖΑ ήταν μια σχέση ζωής, αλλά έχει κλείσει. Και αν κάποιος καταλαβαίνει την απόφασή μου να μην είμαι πια βουλευτής και να επιχειρήσω μια «πορεία στον λαό» ως ανταγωνιστική, τότε κάνει λάθος. Είναι απόφαση υπέρβασης και όχι ανταγωνισμού.
● Στην κλίμακα Αριστερά-Δεξιά πού τοποθετείτε τον εαυτό σας; Κάποιοι, ανάμεσά τους και πρώην σύντροφοί σας, υποστηρίζουν ότι είστε πλέον ένας κεντρώος πολιτικός. Τι λέτε;
Αν ως Αριστερά εννοούμε την Αριστερά της αντίστασης αλλά και της ευθύνης, των κινημάτων αλλά και της διακυβέρνησης, της Ιστορίας αλλά και του σήμερα, της προγραμματικής καθαρότητας αλλά και της ενωτικής ετοιμότητας, τότε με κάθε μετριοφροσύνη τοποθετώ τον εαυτό μου στον εντελώς αντίθετο πόλο από τη Δεξιά. Την οποία, παρεμπιπτόντως, μια χαρά βολεύει η ανέξοδη ρητορεία, ο μίζερος ανταγωνισμός για το ποιος είναι πιο αριστερός, η δημοπρασία επαναστατικών φράσεων. Αρκεί να δει κανείς προς τα πού στρέφει τα πυρά του ο προπαγανδιστικός μηχανισμός της κυβέρνησης για να καταλάβει... Σε κάθε περίπτωση, όμως, λίγη σημασία έχει πόσο αριστερά στην κλίμακα θα τοποθετήσουμε τον εαυτό μας. Αυτό που μετράει είναι να είμαστε αποτελεσματικοί για τον λαό και τη χώρα μας. «Ασπρος γάτος, μαύρος γάτος, σημασία έχει να πιάνει ποντίκια» έλεγε ο Κινέζος ηγέτης Ντενγκ Σιαοπίνγκ. Εγώ θα το πω αλλιώς: Αριστερές πολιτικές είναι αυτές που αλλάζουν μια χώρα στην κατεύθυνση της κοινωνικής δικαιοσύνης και της ευημερίας των πολλών.
● Κλείνοντας πώς ονειρεύεστε αυτές τις πιο «όμορφες θάλασσες»; Τι χαρακτηριστικά θα έχουν;
Μα σαν τις ελληνικές θάλασσες. Του ήλιου και της δικαιοσύνης. Με φουρτούνες αλλά και πανέμορφα νησιά, με βραχώδεις επικίνδυνες ακτές και γαλήνια ακρογιάλια. Θάλασσες που για να τις ταξιδέψει κανείς χρειάζεται όχι μόνο τόλμη, αλλά και πείρα, και γνώση. Οχι μόνο καλό καπετάνιο, αλλά και άξιο πλήρωμα, με γερά χέρια και κοφτερό μυαλό. Θάλασσες, τέλος, που πρέπει να σεβαστείς τη δύναμή τους και να αναζητάς πάντα με υπομονή και εξυπνάδα τον ούριο άνεμο για να χαράξεις τη ρότα που οδηγεί σε ασφαλές λιμάνι.
