Στριμωγμένος από τη στρατηγική αποτυχία της επίθεσής του κατά του «Αξονα της Αντίστασης» αλλά μάλλον ατάραχος για τα διεθνή εντάλματα σύλληψης εναντίον του, ο γενοκτόνος Νετανιάχου βλέπει την κυριαρχία του να απειλείται στις σημερινές εκλογές
Η ώρα της αλήθειας έφτασε στην κατεχόμενη Παλαιστίνη, γνωστή και ως κράτος του Ισραήλ: οι κάλπες ανοίγουν τα χαράματα και, σήμερα το βράδυ, ή το αργότερο αύριο, ο κόσμος θα ξέρει αν η αιματοβαμμένη πολιτική καριέρα του καταζητούμενου εγκληματία πολέμου Μπενιαμίν Νετανιάχου έφτασε στο τέλος της – ή αν το εκλογικό σώμα των σιωνιστών εποίκων τού έδωσε άλλο ένα «αβάντσο» στην πρωθυπουργία για να ολοκληρώσει τη γενοκτονία της Γάζας και την προσάρτηση των παράνομα κατακτημένων εδαφών σε Δυτική Οχθη, Λίβανο και Συρία.
Ομως την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές, κανείς δεν ξέρει τι θα γίνει. Ολες οι δημοσκοπήσεις προβλέπουν καθαρή ήττα για τον… μόνιμο Ισραηλινό πρωθυπουργό, καθώς οι επιθέσεις της 7ης Οκτωβρίου 2023 αλλά και η πανθομολογούμενη αποτυχία του να συντρίψει τον «Αξονα της Αντίστασης», στους πολυάριθμους πολέμους που εξαπέλυσε, έχουν διαλύσει την εικόνα του ως εγγυητή της ασφάλειας στο κράτος-απαρτχάιντ. Αλλά στην πράξη κανείς δεν είναι σε θέση να γνωρίζει αν αυτή η ήττα θα είναι αρκετή για να στείλει τον Νετανιάχου σπίτι του, και πολύ περισσότερο στο εδώλιο του κατηγορουμένου για τον σκοτεινό ρόλο που έπαιξε πριν αλλά και κατά τη διάρκεια της «Πλημμύρας του Αλ Ακσα». Και ο «Μπίμπι», εκτός από σύγχρονος Ηρώδης και «Χασάπης της Γάζας», είναι αποδεδειγμένα και ένας εκπληκτικός survivor, ένας εφτάψυχος πολιτικός επιζών που κανείς δεν μπορεί να ξεγράψει πριν πέσουν οι οριστικοί τίτλοι τέλους – ιδίως όσο διατηρεί την υποστήριξη της αμερικανικής πολιτικοεπιχειρηματικής ελίτ, χωρίς την οποία θα είχε πέσει προ πολλού.
Από τα γκάλοπ προκύπτει ένα ξεκάθαρο φαβορί, ο πρώην αρχηγός του στρατού, ο Γκάντι Αϊζενκοτ – ένας σχεδόν ιδανικός «αντι-Νετανιάχου», που συνδυάζει την εικόνα ενός ανθρώπου λαϊκού και ανεπιτήδευτου, με ταπεινή καταγωγή και χωρίς σχέσεις διαπλοκής με το πολιτικό-επιχειρηματικό κατεστημένο, με το προφίλ ενός σκληρού στρατιωτικού που έστειλε το παιδί του και δύο ανίψια του να σκοτωθούν στα τσιμεντένια αλώνια της Γάζας, παρότι διαφωνούσε με τη χερσαία εισβολή. Οπως έχω ξαναγράψει, ο Αϊζενκοτ δεν διαφέρει και τόσο από τον Νετανιάχου στον πυρήνα των προεκλογικών του υποσχέσεων: αντιτίθεται κι αυτός, όπως άλλωστε η συντριπτική πλειοψηφία των κομμάτων, σε κάθε συζήτηση για ίδρυση παλαιστινιακού κράτους και υποσχέθηκε δημόσια ότι αν εκλεγεί, θα τερματίσει τον πόλεμο στη Γάζα εντός 18 μηνών, είτε μέσω του «σχεδίου Τραμπ», είτε με νέο πόλεμο. Ούτε στην πολιτική των εποικισμών στη Δυτική Οχθη διαφέρουν ουσιαστικά οι μονομάχοι – ο Αϊζενκοτ είναι απλά πιο «ρεαλιστής», με την έννοια ότι υπόσχεται να αποσύρει κάποιους από τους πιο προκλητικούς οικισμούς.
Θα τον στηρίξουν μετεκλογικά δύο παλιοί ορκισμένοι πολιτικοί αντίπαλοι, οι πρώην πρωθυπουργοί Ναφτάλι Μπένετ και Γιαΐρ Λαπίντ. Τους οποίους ενώνει, εκτός από το μίσος για τον Νετανιάχου, και η συνειδητοποίηση ότι η πολιτική των διαρκών επεκτατικών πολέμων κατά πάντων και η αυξανόμενη διεθνής κατακραυγή και απομόνωση εγκυμονούν πλέον τεράστιους κινδύνους για την ίδια την επιβίωση του Ισραήλ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου